Πάει οπότε το περιβόητο «σαρανταένα τακατό». Πάει και το «αυτά [οι υποκλοπές, το έγκλημα των Τεμπών] κρίθηκαν» των κυβερνητικών βο(υ)λευτάδων. Το αλαζονικό φούσκωμα των ψιττακίσκων των ΜΜΕ τύπου Πορτοσάλτε, με τους οποίους η κυβέρνηση Μητσοτάκη μοιράζεται ακόμη και τις ίδιες λέξεις («λεφτόδεντρα» κ.λπ.), αντικαταστάθηκε από τα… «ξινισμένα» μούτρα τους. Και πώς να μην είναι ξινισμένοι, όταν η κυβέρνηση που στήριζαν τόσο καιρό σα να μην… υπάρχει αύριο έχασε 13% και 1 εκατομμύριο ψηφοφόρους σε 10 μήνες, παρά την πανστρατιά που κήρυσσε ακόμη και ο κ. Μεϊμαράκης;

Μια που είπαμε για λεφτόδεντρα, ήταν χαρακτηριστικό πόσο απλόχερα σκορπούσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη για διαφημίσεις στο διαδίκτυο, που τόσο καιρό εξύβριζε: για μία διαφήμιση του ΠΑΣΟΚ ή του ΣΥΡΙΖΑ στο YouTube, έβλεπες τουλάχιστον 10 ή 20 της ΝΔ του Μητσοτάκη. Και βέβαια, ο λογαριασμός θα σταλεί και πάλι στα «συνήθη υποζύγια». Γιατί οι τράπεζες να μην αμνηστεύσουν για τα 400 ψωροεκατομμύρια που χρωστάει τη ΝΔ (και όσα ακόμη πολλά προστεθούν από το χουβαρντά κ. Μητσοτάκη- νάτα τα λεφτόδεντρα), όταν μπορούν να χρεώνουν όσα επιθυμούν για τις απλούστερες συναλλαγές και γενικώς να φέρονται ασύδοτα;

Πάντως, το σημερινό άρθρο θέλει να εστιάσει και κάπου αλλού. Συχνά μεν ακούμε για το «ΠΑΣΟΚ που μετανάστευσε σύσσωμο στο ΣΥΡΙΖΑ», αλλά δεν ακούμε πουθενά για το «μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ που μετανάστευσε στη ΝΔ του Μητσοτάκη»: το ΠΑΣΟΚ του «μισθολογικού ρεαλισμού», της καταπολέμησης του πληθωρισμού, του Χρηματιστηρίου, του Οτσαλάν και του φιλοατλαντισμού, αλλά και της ανειρήνευτης μάχης με το «παλιό». Αυτό δηλαδή που ο θεολογοφιλόσοφος κ. Γιανναράς είχε χαρακτηρίσει σε παλιότερο βιβλίο του «Νέα Δεξιά». Δεν είναι μόνο σε επίπεδο χαμηλών ή μεσαίων στελεχών που έγινε αυτό αλλά και σε επίπεδο ανώτατο. Είναι λοιπόν φοβερό πώς «ως κύνες επί το ίδιον εξέραμα» επέστρεψαν οι κύριοι εκείνοι. Ο κ. Χρυσοχοΐδης, υπερβαίνοντας όλους τους προκατόχους του, έχει εξελιχθεί σε εισηγητή πανεπιστημιακής αστυνομίας και σε δια των ΜΑΤ εκκενωτή καταλήψεων πανεπιστημιακών χώρων. Ο κ. Φλωρίδης έχει εξελιχθεί σε κήρυκα της αυστηροποίησης και επέκτασης χρονικής των ποινών και των καθείρξεων. Ο κ. Κανέλλης, από τις στήλες του Βήματος, αποκαλούσε ειρωνικά… «πονόψυχους» όσους κυβερνητικούς ψέλλιζαν κάτι περί ειρήνης για το παλαιστινιακό. Ο κ. Παπαδόπουλος, επί μνημονίων ακόμη, αρνούνταν να δεχθεί αξίωμα, αν δεν τον άφηναν να εφαρμόσει πρόγραμμα… «καθολικών αποκρατικοποιήσεων» (αλά Πινοσέτ). Ο κ. Πιερρακάκης είναι ο διαπρύσιος κήρυκας των ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Ας πάμε όμως και στις ευρωεκλογές: η ΝΔ έχασε το 1/3 της δύναμής της σε 10 μήνες και αυτή τη στιγμή έχει τη στήριξη του 12% των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους. Τι κατάλαβε από όλα αυτά το κυβερνών κόμμα, που ζητούσε, όπως είπαμε, πανστρατιά και «μήνυμα σταθερότητας»; Ότι πρέπει να διορθώσει τις αστοχίες και να επιταχύνει την πορεία προς τις μεταρρυθμίσεις. Με άλλα λόγια, «άλλα λέει η θεια μου, άλλ’ ακούν τ’ αυτιά μου» ή… ό,τι του φανεί του Στεφανή.

Τέλος πάντων, για να είμαστε ειλικρινείς, η Νέα Δημοκρατία, αν κυβερνά σήμερα, δεν το οφείλει στην έγκριση των πολιτικών της, αλλά στον πελατειακό της στρατό. Και, όπως έγραφε ο μεγάλος Αμερικανός κοινωνιολόγος Κρίστοφερ Λας, “όσο περισσότερο το κράτος εξαρτάται από τις πελατειακές σχέσεις για τη νομιμοποίησή του, τόσο, σε ό,τι αφορά το ευρύτερο κοινό, ανταποκρίνεται ολοένα και λιγότερο στη θέλησή του” (“Η εξέγερση των ελίτ και η προδοσία της δημοκρατίας”, σελ. 42).

Ως πότε; Αυτό θα το κρίνει ο «κοιμώμενος γίγαντας» που απείχε, σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, από τις ευρωεκλογές.

 

Στήλη: Φιλαλήθειες

Του Ηρακλή Κανακάκη

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με περισσή οίηση και αυταρέσκεια, κοκορευόταν για το 41% της εκλογικής του επιτυχίας. Ποσοστό που φαινόταν ότι θα του εξασφάλιζε μία ανέφελη και αδιατάρακτη διακυβέρνηση με, κατά κράτος, κατίσχυσή του στο πολιτικό σκηνικό.

Τη σιγουριά της πολιτικής μονοκρατορίας του την αντλούσε και από την κατάσταση τόσο της μείζονος αντιπολίτευσης, η οποία βρίσκεται σε πορεία διαρκούς φθοράς, απαξίας και αποσάθρωσης, όσο και της ελάσσονος, η οποία αδυνατεί να διαμορφώσει ολοκληρωμένη, συνεκτική και αξιόπιστη εναλλακτική κυβερνητική πρόταση.

Έρχεται, όμως, η πραγματικότητα, η οποία κραυγάζει ότι η κυριαρχία κτίζεται με έργα, πράξεις, εμπνευσμένα και εφαρμόσιμα προγράμματα που δίνουν προοπτική, ελπίδα και μόνιμες λύσεις στις κοινωνικές παθογένειες και στα χρόνια και τωρινά προβλήματα. Ότι τα ψέματα ή οι μισές αλήθειες, τα ημίμετρα και μπαλώματα, οι πυροσβεστικές παρεμβάσεις και η λογική τού «βλέποντας και κάνοντας», η επικοινωνιακή παραπλάνηση και η προπαγάνδα έχουν κοντά ποδάρια, βραχύ βίο.

Ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη κινείται σε μία τροχιά ασύμπτωτη προς τις ανάγκες, τις προσδοκίες και τις απαιτήσεις των πολιτών, με αποτέλεσμα να διχάζει και να πολώνει την κοινωνία. Παραδειγματικά αναφέρουμε το «γάμο» των ομόφυλων και την εμπορευματοποίηση των δημόσιων αγαθών της υγείας και της παιδείας.

Σε όλες τις έρευνες της κοινής γνώμης τα ποιοτικά στοιχεία δείχνουν μία κυβέρνηση ανίκανη να αναμετρηθεί με τη διαφθορά, την ασυδοσία των μεγάλων καρτέλ, τη στεγαστική κρίση, τη διάλυση του Ε.Σ.Υ., τη φορολογική αδικία, τη διευρυνόμενη εξαθλίωση, την εξάπλωση της βίας σε κάθε μορφή, την κρίση αντιπροσώπευσης, τη μαζική παραγωγή νεόπτωχων με εξαιρετικά προσόντα και εργασία, τις απειλές κατά της ζωής και των υποδομών από τα φυσικά φαινόμενα.

Τα παραπάνω είναι μερικά από τα κομμάτια μίας εικόνας τραγικής που αποτυπώνεται στην κοινωνία, η οποία, ενίοτε, σηκώνεται από τη ληθαργική θέση του τηλεθεατή. Και τότε, ο πομπώδης και προκλητικός Μητσοτάκης μαζεύεται και η κυβέρνηση, που φάνταζε άνετη, απρόσβλητη και πανίσχυρη, περιέρχεται σε κατάσταση αμηχανίας, ανησυχίας και πολιορκίας.

Αυτό έγινε με τις δυναμικές κινητοποιήσεις των ελεύθερων επαγγελματιών, των φοιτητών και εκπαιδευτικών για τη δημόσια εκπαίδευση, των υγειονομικών για το ΕΣΥ, των αγροτών για την επιβίωση και το μέλλον τους, των εργαζομένων για αξιοπρεπείς μισθούς, των πολιτών για την αποκατάσταση του κράτους δικαίου και την απόδοση δικαιοσύνης για το έγκλημα στα Τέμπη.

 

Αφερέγγυος, αναξιόπιστος και επικίνδυνος

 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όπως και άλλες παλιότερα, στερείται ενός μακροχρόνιου στρατηγικού σχεδιασμού, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, που θα ανατάξει τη χώρα ολιστικά. Γι’ αυτό θα μείνει στην πολιτική ιστορία για την ευρηματικότητά της σε «καλάθια», «pass» και ποικιλώνυμα επιδόματα, που, με τη σκανδαλώδη στήριξη των συστημικών ΜΜΕ, σκοπό έχουν να κατευνάσουν την κοινωνία και όχι να δώσουν δομικές λύσεις.

Για την κρίση δημοκρατίας, θεσμών και κράτους δικαίου που επέφερε στη χώρα μας, όπως επεσήμανε πρόσφατα και το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Μεταξύ των 28 σημείων έγκλησης είναι οι υποκλοπές και οι παράνομες παρακολουθήσεις, το έγκλημα στα Τέμπη και οι προσπάθειες συγκάλυψης, το ναυάγιο στην Πύλο, οι καταχρηστικές αγωγές σε βάρος δημοσιογράφων, το ξήλωμα ανεξάρτητων αρχών μέσα στη νύχτα.

Για την αφερεγγυότητα, ελαφρότητα και αναξιοπιστία της σε μεγάλα και κρίσιμα θέματα όπως είναι οι καταστροφικές πλημμύρες στη Θεσσαλία, η εγκατάλειψη του αγροτο-κτηνοτροφικού τομέα και η πολύνεκρη τραγωδία στα Τέμπη.

Μέχρι σήμερα, στη Θεσσαλία και στις πυρόπληκτες περιοχές καταγράφονται σημαντικές καθυστερήσεις ως προς την παροχή στήριξης και αρωγής. Ως προς τις διαδικασίες για την ανασυγκρότηση και ανοικοδόμηση δεν έχει γίνει το παραμικρό. Και στην πρώτη συνηθισμένη ανοιξιάτικη μπόρα ξαναπνίγηκε.

Στον πρωτογενή τομέα, όπως τόσα χρόνια έτσι και στα πέντε χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη δεν εκπονήθηκε ένα συνολικό και ρεαλιστικό εθνικό σχέδιο για την αναδιάρθρωση και αναδιάταξή του.

Το παρασιτικό εμπόριο, που ζει και βασιλεύει στις πλάτες των αγροτών, ευημερεί και προκαλεί με την αισχροκέρδειά του, ενώ οι αγρότες χαμοζωούν. Και ο «χαρισματικός» πρωθυπουργός τούς μοιράζει μερικά εκατομμύρια για να τους ξεφορτωθεί και να βυθιστεί στη νιρβάνα του. Α! ναι. Τούς υποσχέθηκε ότι θα κηρύξει και νέο «ανένδοτο», για να αναθεωρηθεί η νέα κοινή αγροτική πολιτική, την οποία είχε ψηφίσει ενθέρμως και ενθουσιωδώς.

Για το τραγικό συμβάν στα Τέμπη είχε δεσμευτεί ότι: «θα φροντίσω να πάρουμε ένα μεγάλο προβολές για να ρίξουμε άπλετο φως σε όσα συνέβησαν στα Τέμπη». Και τι βλέπουμε; Η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, στην οποία πλειοψηφούσε η παράταξή του, να φρενάρει την, εις βάθος, διερεύνηση. Με παρεμβάσεις στον τόπο της τραγωδίας να «μπαζώνονται» τα πειστήρια ενοχής. Η Δικαιοσύνη να επιταχύνει τους ρυθμούς της και να διευρύνει τις έρευνες μετά από καταγγελίες συγγενών των θυμάτων και τα ευρήματα ιδιωτών πραγματογνωμόνων των οικογενειών.

Και ο ίδιος να ενεργεί όπως ο ανεκδιήγητος Κώστας Σημίτης μετά τη βύθιση τού «Σαμίνα». Τι είχε πει ο Σημίτης; «Αυτή είναι η Ελλάδα». Τι ξεστόμισε ο Μητσοτάκης, για να συγκαλύψει το διεφθαρμένο και παραλυμένο κομματικό κράτος που έχει οικοδομήσει; Όλοι φταίμε. Συλλογική είναι η αποτυχία. Διαχρονικές οι ευθύνες.

Μήπως, όμως, το πάθημα έγινε μάθημα; Σύμφωνα με τα στοιχεία της αποκαλυπτικής και ερευνητικής δημοσιογραφίας από το Λιανοκλάδι μέχρι τη Λάρισα δεν υπάρχει τηλεδιοίκηση ούτε φωτοσήμανση. Όπου υπάρχει τηλεδιοίκηση δεν υπάρχει σταθμάρχης, όπως στο σταθμό της Κατερίνης.

Από το Δομοκό μέχρι τη Λάρισα η γραμμή είναι μονή. Η δεύτερη γραμμή, αν και χάλασε από την επέλαση της κακοκαιρίας «Ντάνιελ» δεν έχει επισκευαστεί ακόμη.

 

Πρωτιά στους δείκτες φτώχειας

 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα μείνει, τέλος, στην πολιτική ιστορία για τη στρατηγική της αντίστροφης διανομής που ακολουθεί, η οποία έχει οδηγήσει σε δραματική μείωση της αγοραστικής δύναμης και του επιπέδου ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας, σε διεύρυνση των ανισοτήτων και διόγκωση του ποσοστού των Ελλήνων που ζουν κάτω από το όριο της σχετικής και της απόλυτης φτώχειας.

Ο βίος των λαϊκών, μικροαστικών τάξεων αλλά και της μεσαίας τάξης κατήντησε ασθματικός, προβληματικός, αβίωτος.

Η Ελλάδα μπορεί να επιβραβεύεται από τις διεθνείς αγορές και να εγκωμιάζεται από τα νεοφιλελεύθερα οικονομικά περιοδικά του ευρωπαϊκού κατεστημένου αλλά η ελληνική οικονομική άνοιξη δεν έχει φανεί στην πραγματική ζωή, στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών, το οποίο πρέπει να είναι και το βασικό κριτήριο.

Σε όλους τους δείκτες φτώχειας και υλικής στέρησης η Ελλάδα είχε έχει την πρωτιά είτε βρίσκεται στις πρώτες θέσεις. Πρωταθλήτρια στον πληθωρισμό τροφίμων. Η χειρότερη στην αγοραστική δύναμη των μισθών μετά τη Βουλγαρία. Η δεύτερη χειρότερη στην ευρωζώνη από πλευράς, κατά κεφαλήν, ΑΕΠ.

Η δεύτερη στην ευρωζώνη σε έσοδα από την υπερφορολόγηση της κατανάλωσης, που είναι τα πιο άδικα, γιατί ο Φ.Π.Α. ως έμμεση φορολογία πλήττει δυσανάλογα τα νοικοκυριά με χαμηλά εισοδήματα. Ο πληθωρισμός και η ακρίβεια λειτουργούν ευεργετικά για τον κρατικό προϋπολογισμό, γιατί «αυγατίζουν» τα έσοδα από ΦΠΑ και χρηματοδοτείται η επιδοματική μικροπολιτική Μητσοτάκη.

 

Άπατη η γελοιότητα

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με το βαρύ βιογραφικό στα οικονομικά, χρειάστηκε πέντε χρόνια για να καταλάβει ότι ο πληθωρισμός στα τρόφιμα είναι πληθωρισμός της ασυδοσίας και των ολιγοπωλιακών πρακτικών των μεγάλων επιχειρήσεων στην τιμολόγηση των προϊόντων και των υπηρεσιών τους. Είναι πληθωρισμός της αισχροκέρδειας και της απληστίας των μεσαζόντων.

Στο μεταξύ οι τιμές έχουν φθάσει στο… Θεό. Οπότε και τα νέα μέτρα κατά της ακρίβειας, αν δεν έχουν την τύχη των προηγουμένων, θα έχουν μικρή ή ασήμαντη απόδοση, ενώ φυσικοποιούνται και κανονικοποιούνται οι υπέρογκες αυξήσεις που έχουν ενσωματωθεί στα προϊόντα τα προηγούμενα χρόνια.

Η εξέλιξη στη μάχη με τη λερναία ύδρα της ακρίβειας ίσως καλυτερεύσει, όταν αποκτήσουμε ισχυρή καταναλωτική συνείδηση και σ’ αυτούς τους καιρούς δείχνουμε σύνεση, ιεράρχηση των αναγκών και συμπεριφορά που προσιδιάζει σε εποχές ισχνών αγελάδων.

Μετά βεβαιότητας, όμως, η έκβαση της… μάχης κατά της ακρίβειας θα είναι ευτυχής, εάν ο πρωθυπουργός μας πυκνώσει τις αιφνίδιες επισκέψεις του στα Super Market, που όλως τυχαίως τον περιμένουν οι κάμερες.

Η οικονομία μπορεί να έχει πάτο αλλά η πρωθυπουργική γελοιότητα είναι άπατη.

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς έγραφε σε ένα παλιότερο βιβλίο του (“Κάνοντας την παγκοσμιοποίηση να δουλέψει”) το 2006 ότι, σε συνομιλίες του με τον μεγάλο θεωρητικό του νεοφιλελευθερισμού, Μίλτον Φρήντμαν, διαπίστωσε ότι δε διαφωνούσαν στα δεδομένα, αλλά στις βασικές αρχές. Ο Μίλτον Φρήντμαν για παράδειγμα θεωρούσε ότι κορυφαίο κριτήριο μιας ελεύθερης κοινωνίας είναι η επιχειρηματική ελευθερία. Για αυτό και διακήρυξε το Χονγκ-Κονγκ ως πιο φιλελεύθερη χώρα από τις ΉΠΑ. Αντίστοιχα, ο Φρήντμαν μίλησε για το “Οικονομικό θαύμα της Χιλής” υπό τη δικτατορία του Στρατηγό Αουγκούστο Πινοσέτ. Άλλωστε, Υπουργοί Οικονομικών όπως ο Σέρτζιο ντε Κάστρο ήταν διδακτορικοί φοιτητές του Φρήντμαν στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο.

Ο Φρήντμαν των διεθνών οικονομικών περιοδικών είναι ο Economist. Ήδη από τον Απρίλιο, ο Economist, ο οποίος έσταζε χωρίς καμία υπερβολή φαρμάκι και χολή με την ολιγόβια αντιμνημονιακή διακυβέρνηση των αρχών του 2015, επαινούσε τον Μητσοτάκη για τις επιδόσεις του στην τετραετή διακυβέρνησή του 2019-2023, συμπληρώνοντας ότι ο κ. Μητσοτάκης, ένας λουστραρισμένος τεχνοκράτης, είναι από τους “λατρεμένους των Βρυξελλών” (one of Brussels’ darlings).

Ο Μίλτον Φρήντμαν εκθείαζε μια πολιτική δικτατορία, επειδή είχε επιφέρει σειρά ιδιωτικοποιήσεων, φιλελευθεροποιήθηκε ως προς το άνοιγμα στο διεθνές εμπόριο και τις Άμεσες Ξένες Επενδύσεις, επειδή απορρύθμισε την αγορά εργασίας. Το γεγονός για παράδειγμα έτσι ότι η ανεργία άγγιξε το 20% από τα πρώτα-πρώτα ήδη χρόνια της στρατιωτικής χούντας του Πινοσέτ δεν απασχόλησε. Επίσης, ότι οι κοινωνικές ανισότητες αυξήθηκαν απότομα, όπως δείχνει η εκτίναξη του Συντελεστή Gini.

Αντίστοιχα ισχύουν για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, με μια διαφορά: στάθηκε παντελώς ανίκανη -μάλλον, άβουλη- να τιθασσεύσει τον πληθωρισμό. Κι αυτό επειδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη λειτουργεί ως ευνοιοκρατικός καπιταλισμός. Οι ελίτ -αυτούς που ονομάζει αρίστους- είναι τα φιλαράκια της (cronies) και δεν τους… “ταράττει τους κύκλους”. Αποτέλεσμα είναι ότι κάνουν ό,τι θέλουν σε επίπεδο τιμολογικής πολιτικής. Με οργανωμένες ενέργειες, καταργούν τον περίφημο ελεύθερο ανταγωνισμό και επιφέρουν τις υψηλές τιμές που επιθυμούν. Αναλυτικότερα στοιχεία δίνονται στο άρθρο του προέδρου της ΧΔ Γιάννη Ζερβού.

Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να ενεργοποιηθούν, να αποταχθούν τις πελατειακές σχέσεις και να δώσουν στην κυβέρνηση αυτή αυτό που της αξίζει.

Του Νότη Μαριά

Άλλη μια σημαντική ευκαιρία χάθηκε για την διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων καθώς ενώ Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης συναντήθηκαν διαδοχικά με τον Καγκελάριο της Γερμανίας Όλαφ Σόλτς εντούτοις δεν τόλμησαν να θέσουν αυτό το μείζον εθνικό θέμα. Και όλα αυτά ενώ σε λίγες ήμερες ο Ελληνικός λαός θα γιορτάσει την 81η επέτειο από την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου. Πολύ δε περισσότερο καθώς το ζήτημα της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων είναι εξαιρετικά επίκαιρο μιας και η Πολωνία διεκδικεί πλέον ποσό 1.3 τρισ. δολαρίων για πολεμικές επανορθώσεις από το Βερολίνο.

Η γερμανική πλευρά πλέον σφυροκοπείται αμείλικτα όχι μόνο από την Πολωνία που απαιτεί την καταβολή πολεμικών επανορθώσεων αλλά και από τη Ναμίμπια και την Εβραϊκή Οργάνωση «Conference on Jewish Material Claims Against Germany». Έτσι παρότι η Γερμανία έχει ήδη συμφωνήσει από τον Σεπτέμβριο του 2021 να καταβάλει στη Ναμίμπια τουλάχιστον 1,1 δισ. δολάρια για την γενοκτονία που συντελέστηκε κατά τη γερμανική αποικιοκρατία στο διάστημα 1904-1908 στη Νοτιο-Δυτική Αφρική, σημερινή Ναμίμπια, (https://www.dw.com 23/3/2023) οι φυλές Herero και Nama που ήταν άλλωστε και τα θύματα της γενοκτονίας απαιτούν πολύ μεγαλύτερα ποσά. Από κοντά και η «Conference on Jewish Material Claims Against Germany» που για το έτος 2024 διασφάλισε την καταβολή εκ μέρους της Γερμανίας 1,4 δισ. δολαρίων στα εναπομείναντα θύματα του Ολοκαυτώματος (https://www.npr.org 15/6/2023) τα οποία τα τελευταία 70 χρόνια έχουν λάβει συνολικά 80 δισ. δολάρια. Το κλίμα μάλιστα για την διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων είναι ακόμη πιο θετικό καθώς ΕΕ και ΗΠΑ έχουν ανοίξει το ζήτημα της καταβολής πολεμικών επανορθώσεων στην Ουκρανία εκ μέρους της Ρωσίας.

Και όμως οι Έλληνες ταγοί προτίμησαν να πετάξουν για άλλη μια φορά τη μπάλα στην εξέδρα.

Έτσι όπως προκύπτει από επίσημη ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ «σαράντα λεπτά διήρκησε η συνάντηση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκου Ανδρουλάκη με τον Καγκελάριο της Γερμανίας, Όλαφ Σολτς» που έγινε στις 11 Νοεμβρίου 2023 στη Μάλαγα «στο περιθώριο του συνεδρίου του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος». Ειδικότερα «οι δύο άνδρες αντάλλαξαν απόψεις για την οικονομία, το προσφυγικό, τα Δυτικά Βαλκάνια και τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Γερμανός Καγκελάριος υπογράμμισε ότι παρακολουθεί τη δυναμική παρουσία του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις» (https://pasok.gr 11/3/2023). Κουβέντα λοιπόν εκ μέρους του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ προς τον Σολτς για τις γερμανικές αποζημιώσεις για ένα ζήτημα που πάλεψε σθεναρά από τη δεκαετία του ’60 ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου ο οποίος μάλιστα ως πρωθυπουργός της χώρας με ρηματική διακήρυξη το 1995 απαίτησε από τη Γερμανία την εξόφληση των γερμανικών αποζημιώσεων.

Αλλά και ο Κυριακός Μητσοτάκης δεν πήγε πίσω. Πιστός στην τακτική του να μην δυσαρεστήσει το Βερολίνο δεν είπε κουβέντα στον Σολτς για τις γερμανικές αποζημιώσεις με τον οποίο συναντήθηκε στις 14/11/2023, ακριβώς 28 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που ο τότε Έλληνας πρέσβης στη Γερμανία κ. Ι. Μπουρλογιάννης επέδωσε στις 14 Νοεμβρίου 1995 στον υφυπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας κ. Χάρτμαν τη ρηματική διακοίνωση για τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Σύμφωνα λοιπόν με την επίσημη ανακοίνωση «κατά τη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκε ολόκληρο το φάσμα των διμερών σχέσεων, καθώς και θέματα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος». Αντί όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης να υπενθυμίσει στον Σόλτς τις γερμανικές υποχρεώσεις για καταβολή πολεμικών επανορθώσεων, εξόφληση του αναγκαστικού κατοχικού δανείου, αποζημιώσεις των συγγενών των θυμάτων του Διστόμου και των άλλων ολοκαυτωμάτων, τελικά προτίμησε να δώσει έμφαση στις «θετικές επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας», στις «μεταρρυθμίσεις», στην «ενεργειακή συνεργασία», στον «ρόλο που μπορεί να παίξει η Ελλάδα ως κόμβος μεταφοράς “πράσινης” ενέργειας προς τη νότια Γερμανία, καθώς και ως ενεργειακή γέφυρα της Μέσης Ανατολής και της Αιγύπτου με την Ευρώπη», στο «Μεταναστευτικό», στην «αναθεώρηση του Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου της ΕΕ», στην «ενταξιακή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων» (www.primeminister.gr 14/11/2023). Επιπλέον σύμφωνα με την ανακοίνωση ο Κυριάκος Μητσοτάκης ενημέρωσε τον Όλαφ Σόλτς «για τις τελευταίες επαφές της ελληνικής με την τουρκική πλευρά». Τέλος Μητσοτάκης και Σολτς «αντάλλαξαν επίσης απόψεις για διεθνή και περιφερειακά ζητήματα», με αιχμή τη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο, το Κυπριακό αλλά και «τις τελευταίες εξελίξεις στην Ουκρανία». Και ενώ η ΕΕ επικεντρώνεται πλέον στην διεκδίκηση ρωσικών αποζημιώσεων για τον πόλεμο στην Ουκρανία δυστυχώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν άδραξε την ευκαιρία να θέσει στον Σόλτς το ζήτημα των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα.

Έτσι ο Σόλτς πέρασε ««αβρόχοις ποσίν» στις συναντήσεις του με Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη. Δεν είχε γίνει βέβαια το ίδιο πριν από πέντε χρόνια όταν εμείς είχαμε την ευκαιρία να τον συναντήσουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

«Πότε θα εξοφλήσετε το αναγκαστικό κατοχικό δάνειo;» ρώτησα τον τότε υπουργό οικονομικών της Γερμανίας Όλαφ Σολτς κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που συνεδρίασε στις Βρυξέλλες στις 12 Ιουλίου 2018 με μόνο προσκεκλημένο τον ίδιο τον Σολτς. Αφού λοιπόν του επισήμανα ότι η Γερμανία ισχυρίζεται δήθεν ότι τηρεί τις υποχρεώσεις της εν συνεχεία του έθεσα το εύλογο ερώτημα πότε αυτός  ως τότε υπουργός των οικονομικών της Γερμανίας θα εξοφλήσει το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο το οποίο επιβλήθηκε στην Ελλάδα από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 14 Μαρτίου 1942. Μάλιστα συνέχισα επισημαίνοντάς του ότι το Βερολίνο  έχει καταστεί υπερήμερο μιας και από τον Απρίλιο του 1943 η Γερμανία άρχισε να εξοφλεί το δάνειο αυτό καταβάλλοντας εννέα δόσεις, πλην όμως έκτοτε έπαυσε κάθε καταβολή του δανείου (https://www.notismarias.gr 12/7/2018).

Και κατέληξα επισημαίνοντας ότι καθώς έκτοτε παραμένει ανεξόφλητο το δάνειο αυτό, ανακύπτει το ερώτημα πότε θα γίνει η εξόφλησή του εκ μέρους της Γερμανίας και σε ποιες ενέργειες σκοπεύει να προβεί ο ίδιος ο Σολτς ως αρμόδιος υπουργός οικονομικών. Όμως ο τότε υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, ο οποίος προφανώς είχε συνηθίσει να του υποβάλλουν ερωτήσεις στα μέτρα του ενώ ήταν λαλίστατος για όλα τα θέματα ακόμη και για τις αποφάσεις του Eurogroup για την Ελλάδα, καθώς επισήμανε ότι πρέπει να τηρηθούν τα συμφωνηθέντα δηλαδή μειώσεις συντάξεων κλπ, εντούτοις δεν έβγαλε κουβέντα στην Ερώτηση που του έθεσα προκαλώντας τις διαμαρτυρίες τόσο τις δικές μου όσο και άλλων Ευρωβουλευτών από Γαλλία και Βέλγιο, ενώ ο Ιταλός τότε Πρόεδρος της Επιτροπής ο οποίος με μεγάλη δυσκολία μου έδωσε το λόγο έσπευσε να προστατεύσει τον Σολτς όπως έκανε και σε αντίστοιχες περιπτώσεις όταν ο Ντράγκι  είχε δεχθεί τα πυρά μου.

Ο Νότης Μαριάς είναι Πρόεδρος του Κόμματος ΕΛΛΑΔΑ – Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, Καθηγητής Θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής, notismarias@gmail.com

  1. Γράφτηκαν αρκετά προεκλογικά και δόθηκαν προφορικά υποσχέσεις, κυρίως από την Κυβέρνηση και τον θεατή της Αγοράς κ. Κυριάκο Μητσοτάκη.

Αποσιωπήθηκαν όμως περισσότερα, σαν να αφορούσαν μια ξένη χώρα, ενώ έρευνες, οργανισμοί και οικονομολόγοι βοούν, και διαψεύδουν τις θρηνητικές ιερεμιάδες των κυβερνώντων, ότι, δυστυχώς, η πανδημία και ο πόλεμος στην Ουκρανία με την ενεργειακή κρίση έφεραν τον πληθωρισμό και την ακρίβεια των αγαθών, που εξανέμισαν τους μισθούς των εργαζομένων. Εξ άλλου, οι κάποιες επιδοματικές ενισχύσεις που δόθηκαν ή οι υποσχέσεις για αύξηση μισθών ή συντάξεων που παρασχέθηκαν, αποτελούν πολλοστημόριο των τεράστιων κερδών της «άπληστης πλουτοκρατίας», που λεηλατεί την αυλή μας, την ελληνική οικονομία, δηλαδή την Οικονομία του Λαού και όχι την αφορολόγητη τάξη των μεγάλων εμπόρων της Αγοράς.

  1. Επειδή δεν είμαστε ειδικοί οικονομολόγοι καταφεύγουμε στους ειδικούς ερευνητές και στην εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» (ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ της Κυριακής 9-7-2023), όπου με αναφορά πλήθους επιστημόνων και των άρθρων του Κ. Καλλίτση «Πληθωρισμός της απληστίας των εταιρειών» μαθαίνουμε με ολοσέλιδα κείμενα πολλά κυριολεκτικά εγκληματικά γεγονότα.

Α. «ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, ΕΚΤ και πλήθος οικονομολόγων αποδίδουν επίμονες πληθωριστικές πιέσεις στα υπερκέρδη των «επιχειρήσεων».

Β. «Η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ επέρριψε στις επιχειρήσεις την ευθύνη για τον ιλιγγιώδη πληθωρισμό…». «Ευθύνονται για τα 2/3 του πληθωρισμού».

Γ. Εκτός άλλων ο Τζόζεφ Στίγκλιτζ, Νόμπελ Οικονομίας, διαπιστώνει: «Ευθύνεται η τακτική των επιχειρήσεων να εκμεταλλεύονται την εκτόξευση που σημείωσε το κόστος ενέργειας και πολλών πρώτων υλών στη συγκυρία ενός πολέμου έπειτα από μια πανδημία, ώστε να δικαιολογούν τις σκανδαλώδεις αυξήσεις στις τιμές τους.

 

  1. Στην Ελλάδα τι συμβαίνει και τι πρέπει να γίνει

 

Μαθαίνουμε από τον ΟΟΣΑ ότι «η Ελλάδα είναι η τρίτη χώρα σε ό,τι αφορά την αύξηση του μεριδίου των κερδών μεταξύ 2019 και 2022, από 34,4% στο 39,2%».

Και η ΤτΕ  σημειώνει:

«Το 2022 η καλή πορεία της Ελληνικής Οικονομίας και του τουρισμού, τα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής κατά την περίοδο της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης, αλλά και οι πληθωριστικές πιέσεις, συνέβαλαν στην ιδιαίτερα υψηλή κερδοφορία των επιχειρήσεων…».

Ακολουθούν και άλλες «οικονομικών» λεξιλογίου διατυπώσεις: Ποιά είναι όμως η ουσία των παραπάνω:

  • Παρά την κρίση, τις πανδημίες και τον πόλεμο, η επιχειρηματική τάξη των Ελλήνων δεν κερδίζει λιγότερα, ενώ οι εργαζόμενοι και τα νοικοκυριά φθάνουν στα όρια της πείνας, αλλά πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους.
  • Όταν η Τράπεζα της Ελλάδας λέει «η καλή πορεία της Ελληνικής Οικονομίας», εννοεί μόνον τη μεγάλη κερδοφορία των Εταιρειών (των Κεφαλαιοκρατών) και αντίστοιχα την αφαίμαξη του λαού.
Τα μερίσματα είναι εισόδημα από μετοχές σε εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες.
Και κάπου εδώ, αφού είδαμε και τον κ. Σκέρτσο να μας εξηγεί πώς η μείωση των έμμεσων φόρων σε τελευταία ανάλυση θα ωφελήσει τα μεγαλύτερα εισοδήματα, βλέπουμε τον κ. Μητσοτάκη να μας εξηγεί πώς θα ωφελήσει την ελληνική κοινωνία η περαιτέρω μείωση της φορολογησης των μερισμάτων από το 5%. Και τώρα… τά’ χουμε δει όλα.
Κάποια δεδομένα:
1. Στη Μεγάλη Βρετανία, ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) εισήχθη από τη Μάργκαρετ Θάτσερ τη δεκαετία του 1970 (1973).
2. Η Θάτσερ είχε δηλώσει για το ΦΠΑ και γενικά την έμμεση φορολογία:
“Το Συντηρητικό Κόμμα δεν ήταν ποτέ εναντίον των έμμεσων φόρων. Αντίθετα, τους στηρίξαμε για καιρό, ως ένα χρήσιμο μέτρο για άντληση εσόδων, υπό την προϋπόθεση ότι δε θα πέσει υπερβολικά βαρύ για τους φτωχούς…”
3. Η Ελλάδα σήμερα εφαρμόζει οριζόντιο φόρο (ανεξαρτήτως εισοδήματος) -οριζόντιος φόρος (flat tax) είναι η πολιτική πρόταση της Σχολής του Σικάγο- μερισμάτων 5%.
Στη Μ. Βρετανία, πριν τη Θάτσερ, ο φόρος μερισμάτων έφτανε ως το 83% για τα ανώτατα εισοδήματα. Σήμερα, στη Μ. Βρετανία, ο φόρος μερισμάτων ξεκινάει από 7,5% και φτάνει στο 38,1%.
4. Στις ΉΠΑ, σήμερα, τα μερίσματα φορολογούνται προοδευτικά ανάλογα με το εισόδημα από 0% για τα χαμηλά ως 20% τα ανώτερα φορολογικά κλιμάκια.
5. Η Ελλάδα έχει το δεύτερο χαμηλότερο φόρο μερισμάτων μέσα στον ΟΟΣΑ και τρίτο χαμηλότερο στην Ευρώπη.
Γενικώς, μπλέξαμε πολύ άσχημα με όλους αυτούς τους τύπους- και το πρόβλημα είναι πώς θα ξεμπλέξουμε…
Συμπέρασμα: η Ελλάδα σήμερα έχει φορολόγηση μερισμάτων τύπου “φορολογικού παραδείσου” (με άλλα λόγια, Μπανανίας). Τα ελληνικά κόμματα της αντιπολίτευσης μιλάνε για αύξηση της φορολόγησης μερισμάτων το πολύ στο 10-15% στα ανώτατα εισοδήματα. Το in.gr (που βάζει πάντα τα πράγματα στην ορθολογική τους βάση) μας προειδοποιεί ότι “η αύξηση της φορολογίας των μερισμάτων θα μειώσει την ανταγωνιστικότητα της χώρας”.
Γ.-Ν. Π.

Του Απόστολου Παπαδημητρίου            

Εκτεταμένη υπήρξε η αναφορά των μέσων ενημέρωσης στην πρόσφατη επίσκεψη του διαδόχου του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας στη χώρα μας. Η υποδοχή που του επιφυλάχτηκε έδειξε τις μεγάλες προσδοκίες, που έχει η Κυβέρνηση για τα οφέλη που θα προκύψουν από τις συμφωνίες που θα υπογραφούν, καθώς τον διάδοχο συνόδευαν πλήθος αξιωματούχων της χώρας του.

Η συμπεριφορά έδειξε ότι αναλάβαμε τον ρόλο του φτωχού, που προσδοκά να τον ελεήσει ο πλούσιος γείτονας. Και αναμφισβήτητα ο βασιλικός οίκος της Σαουδικής Αραβίας είναι ζάπλουτος χάρη στα μεγάλα κέρδη, που αποκομίζει από την πώληση πετρελαίου ασκώντας ανεξέλεγκτα την εξουσία στη χώρα του, η οποία είναι σφιχτοδεμένη στο άρμα των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Ο βασιλικός οίκος, που διαχειρίζεται τον δημόσιο χρήμα με τη βοήθεια των αυλικών συμβούλων, εντοπίων και ξένων, δεν έδειξε, μέχρι τώρα, ότι νοιάζεται για τον σαουδαραβικό λαό. Δεν υπάρχει σύγκριση των έργων υποδομών στη χώρα αυτή με τα έργα στη Λιβύη επί Καντάφι, έργα τα οποία αφάνισε η άγρια επιδρομή του ΝΑΤΟ κατά της χώρας. Και βέβαια γνωρίζουν οι της αυλής ότι η κατάσταση θα μεταβληθεί άρδην τόσο στη χώρα αυτή, όσο και στις άλλες πετρελαιοπαραγωγούς, όταν εξαντληθεί το πετρέλαιο. Τότε είναι πολύ πιθανό να συμβούν σφοδρές κοινωνικές αναταράξεις, που θα καταστήσουν άκρως επικίνδυνη τη συνέχιση της παραμονής βασιλέων και σεΐχηδων στα πατρώα εδάφη. Και καθώς όλος αυτός ο συρφετός, των ευνοημένων από τις ισχυρές χώρες της Δύσης, δεν χαρακτηρίζεται από αφέλεια, ασφαλώς έχει φροντίσει να αποταμιεύσει τεράστια ποσά στις παρέχουσες εγγύηση ελβετικές τράπεζες. Για να αυξηθούν όμως τα κέρδη, συνιστούν οι ειδικοί, επιβάλλεται κάποια ποσά να επενδυθούν. Και καθώς αυτοδιαφημιζόμαστε ότι αποτελούμε πυλώνα ασφάλειας και σταθερότητας, ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας επέλεξε να επενδύσει και στη χώρα μας.

Ποια είναι η Σαουδική Αραβία; Είναι μία από τις πιο ανελεύθερες χώρες του πλανήτη. Σ’ αυτήν έχει πλήρη εφαρμογή ο ισλαμικός νόμος σαρία με ισχυρή την επιρροή ενός ακραίου ισλαμιστικού σουνιτικού δόγματος, του ουαχαμπιτισμού. Οι δημόσια άγριες μαστιγώσεις, ακρωτηριασμοί και εκτελέσεις είναι στοιχεία της καθημερινότητας. Υπάρχει θρησκευτική αστυνομία, που παρακολουθεί την οποιαδήποτε ύποπτη κίνηση «προσβολής» του ισλάμ. Όσο για τις γυναίκες αυτές απλά είναι δούλες των ανδρών. Το 2020 το καθεστώς μείωσε τις αγριότητες, καθώς είχε την προεδρία των G20, των πλέον «ανεπτυγμένων» χωρών του πλανήτη. Ως ανάπτυξη στον καπιταλισμό εννοείται η οικονομική ισχύς και οι άλλες ισχύες που απορρέουν απ’ αυτή. Και ενώ πολλά κατά καιρούς γράφονται τόσο για το καθεστώς του Ιράν και, πρόσφατα, για το νέο καθεστώς του Αφγανιστάν, μετά την επικράτηση των Ταλιμπάν, η Σαουδική Αραβία βρίσκεται μονίμως στο απυρόβλητο! Μάλιστα το 2015 υπήρξε μυστική συμφωνία Μεγάλης Βρετανίας και Σαουδικής Αραβίας, ώστε να εκλεγούν οι δύο χώρες στο Συμβούλιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ! Γι’ αυτό και έκτοτε βλέπουμε σαφή τη βελτίωση διεθνώς!

Πέρα από τις άλλες αναμένεται να υπογραφεί και διμερής συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδος Σαουδικής Αραβίας. Η Σαουδική Αραβία είναι χώρα από τις πλέον ανελεύθερες του μουσουλμανικού κόσμου. Δεν είναι υπερβολή να χαρακτηριστεί η πλέον πειθήνια στη Δύση. Στο παρελθόν παγερή υπήρξε η αδιαφορία της για το δράμα των Παλαιστινίων, το δράμα των οποίων συνεχίζεται χωρίς τα φώτα της δημοσιότητας να εστιάζονται από καιρό σ’ αυτό. Πρωταγωνίστησε στη συγκρότηση του στρατού των μισθοφόρων δολοφόνων του ISIS (ΙΚΙΛ), που επιχείρησε να ανατρέψει τον Άσαντ, τον αιμοσταγή δικτάτορα της Συρίας, κατά την ενορχηστρωμένη κρίση όλων των δυτικών κυβερνήσεων και των μέσων ενημέρωσης. Και ας είναι, καθώς δεν ανετράπη, η πλέον σεβόμενη τα ανθρώπινα δικαιώματα ισλαμική, κατά την πλειοψηφία του πληθυσμού, χώρα, όπως μαρτυρούν οι χριστιανοί κάτοικοί της. Στον στρατό των δολοφόνων μετείχαν ακόμη και θανατοποινίτες της Σαουδικής Αραβίας, απελευθερωμένοι, για να συμμετάσχουν στις αγριότητες, που είχαν ως συνέπεια εκατοντάδες χιλιάδες θύματα, εκτελεσθέντα με μεθόδους προσφιλείς στη Σαουδική Αραβία, και τον αφανισμό των χωρών Συρίας και Ιράκ. Τη χώρα αυτή ενισχύσαμε στρατιωτικά προσφέροντάς της συστοιχίες πυραύλων Patriot, ασφαλώς κατ’ εντολήν της «προστάτιδός» τους (και δικής μας) ΗΠΑ. Τί να τους κάνει; Για να πλήξει τους αντάρτες Χούθι, που ελέγχουν τμήμα στον βορρά της πάμφτωχης Υεμένης. Η Σαουδική Αραβία πρωταγωνιστεί στη συμμαχία αραβικών χωρών του Κόλπου, η οποία θέλει τη συντριβή των ανταρτών, καθώς αυτούς τους υποστηρίζει το «δαιμονικό» Ιράν. Από το 2014, που άρχισαν οι συγκρούσεις, μέχρι τώρα οι νεκροί, οι περισσότεροι άμαχοι, έχουν φθάσει τις 380.000, σύμφωνα με στοιχεία του παρακολουθούντος εκ του μακρόθεν ΟΗΕ! Όμως οι της Υεμένης κάτοικοι δεν έχουν ίση αξία με τους Ουκρανούς, ώστε να σπαταλήσουν μέσα και κόπους οι ισχυροί για την ενημέρωσή μας.

Υπογράφηκαν και άλλες συμφωνίες, οι οποίες, με καμάρι έχει διακηρυχθεί, ότι θα καταστήσουν την Ελλάδα κόμβους ενεργειακό και μεταφοράς δεδομένων. Και ενώ ζοφερό διαγράφεται το μέλλον, τόσο για τις επιχειρήσεις, όσο και για τα νοικοκυριά με τις ξέφρενες ανόδους της τιμής της ενέργειας, δεν κατανοούμε ποιό το πραγματικό όφελος για τον μέσο πολίτη από του να καταστεί η χώρα μας διαμετακομιστικός κόμβος. Τα δικά μας αποθέματα ενέργειας πότε θα αξιοποιηθούν; Θα μας επιτρέψουν για πολύ να επιχειρήσουμε να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος από την αλόγιστη και άκρως εσπευσμένη καταδίκη σε παραμένοντα ενταφιασμό του λιγνίτη μας ή θα μας επιβάλουν σύντομα το «φθηνό» αμερικανικό υγροποιημένο αέριο;

O υψηλός επισκέπτης θέλησε να απολαύσει και στην Αθήνα την καθημερινή χλιδή στη χώρα του. Έτσι η ολιγοήμερη διαμονή του στοίχισε στο ελληνικό Δημόσιο περί τα 2,5 εκατομμύρια €. Αυτό δεν σχολιάστηκε. Μπροστά στο όφελος για τους λίγους, τι είναι αυτό το ποσόν, για ένα λαό, που δοκιμάζεται ποικιλοτρόπως;

Πολλές φορές αναρωτούμαστε, γιατί κανείς δεν υπερασπίζεται τα δίκαιά μας. Ίσως είναι καιρός να συνέλθουμε. Πότε εμείς (όχι ως λαός, αλλά ως Κυβέρνηση) υπερασπιστήκαμε τα δίκαια κάποιου λαού, που υποφέρει;

 

Από την πρώτη στιγμή που ανάλαβε τα καθήκοντά του, ως πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Μπάιντεν διακήρυξε, «εχθρός μας είναι η Ρωσία και η Κίνα». Διακήρυξη-εντολή προς τους υπηκόους, προς τους «δοσμένους». Και η Ελλάδα, του κ. Μητσοτάκη, των εκείνου ρήμασι πειθόμενη, αμέσως μόλις ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία, προχώρησε σε τρεις σημαντικές αποφάσεις, που την ανέδειξαν «βασιλικότερη του βασιλέως»! Οι δύο απ’αυτές αποτελούν συγκεκριμένες ενέργειες και η τρίτη συγκεκριμένη παράλειψη, κατά την επιεικέστερη έκφραση.

Η πρώτη απόφαση- ενέργεια, εναντίον «του εχθρού», ήταν η αποστολή πολεμικού υλικού στην Ουκρανία, αντί να αποφασίζαμε και να στέλναμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανθρωπιστική βοήθεια σε όλα τα θύματα, χωρίς εξαίρεση, του πολέμου! Η απόφαση αυτή δεν ήταν συνέπεια σχετικής απόφασης ούτε του ΝΑΤΟ, ούτε της Ε.Ε., αλλά αποκλειστικά του κ. Μητσοτάκη. Η ενέργεια αυτή που προκάλεσε την οργή της Μόσχας και τις συνέπειες της οποίας θα ακριβοπληρώσουμε, προκάλεσε την έντονη αντίδραση και Ελλήνων απόστρατων στρατηγών, οι οποίοι γνωρίζουν περισσότερο από τον κάθε ένα μας την αξία των όπλων αυτών για την άμυνα των νησιών μας στο Αιγαίο. Αξίζει να παραθέσουμε ένα μικρό απόσπασμα από δηλώσεις του πρώην Α/ΓΕΣ, στρατηγού ε.α. Κωνσταντίνου Ζιαζιά:

    «Με έκπληξη και με ανησυχία ,ακούσαμε  τον πρωθυπουργό της Χώρας μας , να δηλώνει σε τηλεοπτικό σταθμό, για τα ρωσικά οπλικά συστήματα ,που διαθέτει η χώρα μας και τις απαιτήσεις αυτών σε ανταλλακτικά  στο προσεχές μέλλον , ότι «αποτελούν επιλογές άλλων δεκαετιών, περασμένων δεκαετιών» και  «δεν είναι  αμυντικά συστήματα τα οποία είναι κρίσιμα για την Εθνική Άμυνα» .

Κύριε πρωθυπουργέ αυτά τα οπλικά συστήματα , η διαθεσιμότητα των οποίων είναι σε υψηλά επίπεδα , συμμετέχουν ενεργά και  σημαντικά στην αμυντική θωράκιση της χώρας . Είναι αυτά που μας παρέχουν αντιαεροπορική προστασία στα μαχόμενη τμήματα, είναι αυτά που μας παρέχουν αντιαποβατική, αντίαβακικη προστασία στα νησιά μας , είναι αυτά που μας συμπληρώνουν την αντιαρματική άμυνα των τοποθεσιών μας και γενικά είναι αυτά που συμβάλουν σε μεγάλο βαθμό στην δημιουργία κλίματος αποτροπής . Είναι αυτά , που παρά «τα χρόνια τους» δημιουργούν φόβο και αβεβαιότητα στον γείτονα . Είναι αυτά που ζητούν , που πιέζουν οι Τούρκοι ,μαζί με τους συμμάχους μας, να αποσυρθούν από τα νησιά μας και να εφαρμόσουν  την αναθεωρητική πολιτική τους , χωρίς «ζόρια».!

Παρόμοιες είναι και οι δηλώσεις του κ. Αντώνη Αντωνιάδη πρώην Α/ΓΕΝ!

Με δυο λόγια. Η αποστολή όπλων στην Ουκρανία, από τη χώρα μας, εκτός του ό,τι μας τοποθετεί απέναντι από τη Ρωσία, χώρα μόνιμο μέλος του Σ.Α. του Ο.Η.Ε. και η οποία μονίμως μέχρι τώρα στήριζε τις ελληνικές θέσεις, ιδιαίτερα στο Κυπριακό, στερεί την αμυντική θωράκιση των νησιών μας και την αποτρεπτική δύναμη μας.

Η ενέργεια αυτή τους μόνους που ικανοποιεί είναι: Την Τουρκία και τους «συμμάχους», που όπως επισημαίνει ο στρατηγός κ. Ζιαζιάς, είναι εκείνοι:  « που πιέζουν, να αποσυρθούν, τα όπλα αυτά, από τα νησιά μας και να εφαρμόσουν  την αναθεωρητική πολιτική τους , χωρίς «ζόρια».!

Η δεύτερη ενέργεια του κ. Μητσοτάκη που έγινε, φως φανάρι, που λέει ο λαός μας, κατ’ επιταγή των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και όχι γιατί το επέβαλαν τα εθνικά μας συμφέροντα , ήταν η πολυδιαφημισμένη επίσκεψή του, στο παλάτι του Τούρκου προέδρου, στην Κωνσταντινούπολη, την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Στρατηγικός και πάγιος στόχος της «συμμαχίας» είναι να είναι αρραγής η Ν.Α. Πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Άρα τη στιγμή αυτή αποτελεί προτεραιότητα για το ΝΑΤΟ τα ελληνοτουρκικά να μην διαταράξουν τη συνοχή του. Και επειδή ο Σουλτάνος είναι που πρέπει να κατευναστεί για να μη προκαλέσει, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, πρόβλημα, κάλεσαν την Ελλάδα, μέσω Μητσοτάκη, να παίξει ρόλο Ιφιγένειας!  Και να αποσύρει αποτρεπτικό οπλισμό από τα νησιά, σύμφωνα με τον κ. Ζιαζιά και να δημιουργήσει στον κ. Ερντογάν «την προσδοκία ότι θα υπάρξει πρόοδος στα θέματα του Αιγαίου, των μειονοτήτων, (δηλαδή, Θράκης), της τρομοκρατίας (κουρδικό), του φυσικού αερίου κ.ά.».

Ο διάλογος είναι αυτονόητο ότι αποτελεί το σωστό τρόπο για να επιλύονται οι διαφορές. Αλλά με την βασική προϋπόθεση ότι βασίζεται σε αρχές και ότι τα θέματα του διαλόγου έχουν συμφωνηθεί, πριν την έναρξή του. Πάγια θέση της Ελλάδας ήταν ότι μια διαφορά υπάρχει προς διαπραγμάτευση με την Τουρκία, η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Όμως  στην Κωνσταντινούπολη η Τουρκία έθεσε στο Τραπέζι όλες τις παράνομες απαιτήσεις και επεκτατικές βλέψεις της, σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Θα πείτε, ναι αλλά ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν αποδέχτηκε τις τουρκικές θέσεις. Αυτό θα έλειπε! Στη διπλωματία και μόνο ότι δέχεσαι να ακούσεις τις θέσεις του άλλου, μεταφράζεται ότι κάποια στιγμή θα μπορέσεις και να τις συζητήσεις!  Πάντως ο κ. Ερντογάν εξέφρασε μια προσδοκία. Ο κ Μητσοτάκης δεν μας είπε τι προσδοκά μετά το διάλογο αυτό, για το casus belli, για το τουρκολυβικό μνημόνιο κ.λ.π.

Ικανοποιημένοι και από αυτή την ενέργεια του κ. Μητσοτάκη δήλωσαν οι Τούρκοι, οι ΝΑΤΟϊκοί και οι της Ε.Ε., ιδιαίτερα μάλιστα οι Γερμανοί.

Η τρίτη, μη ενέργεια, αλλά σοβαρή απουσία-φυγή, μουγκαμάρα για να το πούμε λαϊκά, είναι η στάση της χώρας μας τόσο στο ΝΑΤΟ, όσο και στην Ε.Ε., κατά τη λήψη αποφάσεων για επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία. Υπερψηφίσαμε τις αποφάσεις. Καλώς. Η Ρωσία εισέβαλλε σε μια ανεξάρτητη χώρα, κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου και έπρεπε να υποστεί τις κυρώσεις. Καλώς επαναλαμβάνουμε. Αλλά τι πιο λογικό και αναμενόμενο, από όλους, να θέταμε, έστω και με τη μορφή της υπόμνησης, τις εισβολές και κατοχές της Τουρκίας, στην Κύπρο, στη Συρία, στο Ιράκ και στη Λιβύη; Εμείς όμως, ποιοι εμείς, η κυβέρνηση, προφανώς για να μη στεναχωρήσει τους ΝΑΤΟϊκούς, που προσπαθούν να καλοπιάσουν την Τουρκία, δεν είπαμε λέξη, ούτε για το παρελθόν της Τουρκίας, αλλά ούτε και για το παρόν που μας απειλεί με πόλεμο και αμφισβητεί έμπρακτα την εδαφική ακεραιότητα και την εθνική μας κυριαρχία! Ε, αυτό και αν είναι υποτέλεια.

Η κατάσταση όμως για τη χώρα μας γίνεται πιο δυσοίωνη από το γεγονός ότι δε διαφαίνεται  φως στο βάθος του τούνελ, που έλεγε και ο μακαρίτης Ανδρέας Παπανδρέου. Η αντιπολίτευση, μείζων και ελάσσων, δεν προσφέρει εναλλακτική πρόταση. Αλλά μια από τα ίδια. Η πραγματικότητα αυτή, τραγική για όλους μας, προσφέρει όμως μια ευκαιρία στους «από πάνω», να προωθήσουν σχέδια ευρείας συμμαχικής κυβέρνησης, βοηθούσης και της απλής αναλογικής, η οποία θα επιβεβαιώσει ότι καλώς ο Σουλτάνος προσδοκά! Εύχομαι να αποδειχθεί ότι οι σκέψεις αυτές είναι προϊόντα νοσηρής (δικής μου) φαντασίας.

 

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ

Στο προχτεσινό διάγγελμά του, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε πρόστιμο 100 ευρώ στους Έλληνες πολίτες άνω των 60 το οποίο –για να είναι βέβαιος για την είσπραξή τους- θα χρεώνεται μέσω της ΑΑΔΕ. Το πρόστιμό αυτό θα καταλογίζεται ανά μήνα και θα αφορά τους ανεμβολίαστους πολίτες άνω των 60 (μέρος της μέσης ηλικίας και όλη η τρίτη ηλικία) οι οποίοι δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν, σύμφωνα με το σχετικό -κατά τα άλλα- “απαράγραπτο” συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους.

Όσοι πολίτες άνω των 60 δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν έχουν μια σειρά από λόγους για κάτι τέτοιο: άλλοι δεν επιθυμούν να προστατευτούν περισσότερο από βαρύτερη νόσηση με αυτόν τον τρόπο. Άλλοι ενδεχομένως δεν επιθυμούν να αποφύγουν την ασθένεια, εάν αυτή τους προκύψει. Άλλοι γνωρίζουν βραχυπρόθεσμες παρενέργειες γνωστών τους από τον εμβολιασμό και φοβούνται ανάλογες στους ίδιους. Άλλοι σταθμίζουν τους κινδύνους από ενδεχόμενες μεσομακροπρόθεσμες παρενέργειες, που προς το παρόν είναι άγνωστες, και που σύμφωνα με ορισμένους επιστήμονες –όχι αντιεμβολιαστές- και μεταξύ τους ορισμένους κορυφαίους ιολόγους μπορεί να είναι πολύ βαριές. Ιδιαίτερα, οι κάτω των 70 που δεν ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες με βαριά υποκείμενα νοσήματα, σύμφωνα με μελέτη του καθηγητή Επιδημιολογίας Γ. Ιωαννίδη, που δημοσιεύτηκε από τον ΠΟΥ και που αφορούσε τον αρχικό ιό SARS-CoV-2, είχαν ρίσκο θανάτου συγκρίσιμο (και μάλιστα μικρότερο) από τον αντίστοιχο κίνδυνο της εποχικής γρίπης.Όμως, δεν υπάρχει κανένας λόγος απολογίας όλων αυτών των ανθρώπων ενώπιον της πολιτικής αρχής, εφόσον ασκούν ένα συνταγματικό δικαίωμά τους.

Αυτός που πρέπει να απολογείται είναι ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση για τον αισχρό εκβιασμό τους. Ο πρωθυπουργός, ούτε λίγο ούτε πολύ, είπε ότι τους χρεώνει τον επιπλέον κίνδυνο της νοσηλείας τους (εφόσον αυτοί χρειαστούν και θελήσουν νοσηλεία) σαν ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία, πέραν δηλαδή των ασφαλιστικών εισφορών που έχουν ήδη καταβάλει στο Κράτος. Τα συστημικά κόμματα εξουσίας, όπως το κυβερνών, εξαναγκάζουν τους ανθρώπους να κάνουν τα εμβόλια που στην Ε.Ε. δεν έχουν κανονική άδεια κυκλοφορίας, ωστόσο αρνούνται όλα τα άλλα μέσα προστασίας που προκύπτουν από επιστημονικές μελέτες (εξαερισμός χώρων, βελτιωμένη διατροφή ή συμπληρώματα διατροφής, αποτελεσματικές φαρμακευτικές ουσίες και θεραπείες, όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα).

Ένας άνθρωπος άνω των 60, ιδιαίτερα ένας συνταξιούχος, στη βάση των μνημονιακών συμφωνιών που το κόμμα του κ. Μητσοτάκη συνήψε (και ιδεολογικά, όπως έλεγε ο αντιπρόεδρος Άδωνις Γεωργιάδης) είναι περίπου νεόπτωχος. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, η μέση σύνταξη στην Ελλάδα είναι 734 ευρώ, δηλαδή η τρίτη ηλικία είναι η νέα… «γενιά των 700 ευρώ». Είναι γεγονός ότι η τρίτη ηλικία έδινε όλα αυτά τα έτη ποσοστά άνω του 50% στο «παλαιό κατεστημένο» τόσο της Νέας Δημοκρατίας όσο και του ΚΙΝΑΛ. Αναμφίβολα εκείνη διασφάλισε την αυτοδυναμία του Μητσοτάκη. Δεν πρέπει όμως οι αποφάσεις αυτές να λαμβάνονται από κεκτημένη ταχύτητα, αλλά να σταθμίζονται οι αποφάσεις στη βάση του κοινού συμφέροντος, του δικαίου, και μάλιστα των φτωχών, των αδικημένων, των όσων έχουν ανάγκη, οι οποίοι και είναι οι «θυρωροί της Βασιλείας του Θεού». Στο πολιτικό σύστημα δεν υπάρχουν μόνο δύο ή τρία πολιτικά κόμματα και οι ενεργοί πολίτες, πολλώ δε μάλλον αν θεωρούν τους εαυτούς τους Χριστιανούς, δε μπορεί να είναι εκβιάσιμοι πελάτες των σάπιων «κομμάτων εξουσίας», στους οποίους πετούν ένα ξεροκόμματο για να συνεχίσουν να νέμονται την εξουσία της χώρας μας μαζί με τους πλουτοκράτες του Μαμωνά της αδικίας, τους οποίους –και μόνο- «εποίησαν φίλους». Ήδη οι αντιδράσεις πολλών απλών ανθρώπων άνω των 60 είναι σφοδρές. Ας είναι αυτή μια καλή αφορμή να πάρουν απόσταση από το νοσηρό κατεστημένο που εκπροσωπεί το νεοφιλελεύθερο κυβερνών κόμμα.

 

 

Πλήρης ημερών, σε ηλικία 82 ετών, έφυγε χθες Πέμπτη 26/08 από αυτή τη ζωή ο Άκης Τσοχατζόπουλος, παλαιό και ιστορικό μέλος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ).

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα φιλοκυβερνητικά μέσα τη μέρα του θανάτου του θυμήθηκαν τα σκάνδαλα και τη φυλάκισή του, η οποία ξεκίνησε ήδη από το 2013, επί κυβέρνησης Σαμαρά. Παράλληλα, ωστόσο όσοι επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, αποφυλακίστηκαν με διάφορες δικονομικές προφάσεις, όπως ο κ. Παπαντωνίου, αντιμετωπίστηκαν από τα ίδια μέσα ως θύματα “σκευωρίας” και “πολιτικού ρεβανσισμού”.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κεκοιμημένος υπήρξε αναμιγμένος βαθιά στην ευνοιοκρατία του παλαιού πολιτικού συστήματος, καθώς και σε άλλα σκάνδαλα. Ωστόσο, ο ίδιος εκπροσώπησε μια εντελώς διαφορετική ιδεολογική και πολιτική πρόταση από τον κ. Σημίτη που υπήρξε χωρίς αμφιβολία φορέας και κομιστής της παρακαταθήκης του θατσερισμού και του ακραίου κέντρου, κατά ανάλογο τρόπο με το θλιβερό ομόλογό του στους Νέους Εργατικούς, Τόνυ Μπλαιρ. Το ΠΑΣΟΚ του κ. Σημίτη έφτασε μέχρι και να προωθήσει ως βουλευτές επικρατείας τους επίσης ακραίους κεφαλαιοκράτες- νεοφιλελεύθερους που προέρχονταν από τη ΝΔ κκ. Μάνο και Ανδριανόπουλο, οι οποίοι είχαν μείνει με την εντύπωση, όπως δήλωσε ο τελευταίος μετά τη λήξη της συνεργασίας τους με το κόμμα αυτό επί ΓΑΠ, ότι θα “εφάρμοζαν το σοσιαλισμό μέσα από το μηχανισμό της αγοράς” (!!!).

Τότε λοιπόν, με την απροσδόκητη κατίσχυση του “αρχιερέα της διαπλοκής” στις 30 Ιουνίου 1996, όπως ονομάστηκε προσφυώς από την τότε αξιωματική αντιπολίτευση, επήλθε ο τελικός πολιτικός θάνατος του (όποιου) διανεμητικού, κεϋνσιανού σοσιαλισμού στα δύο εναλλασσόμενα “κόμματα εξουσίας”. Σήμερα 25 χρόνια μετά, ζούμε ακόμα στην πολύπαθη χώρα μας τη βασανιστική σήψη του νεοφιλελεύθερου εκσυγχρονισμού σε νέα μορφή, αυτή του -σύμφωνα με τον κ. Πάγκαλο- “Σημίτη της Νέας Δημοκρατίας”. 

Εκφράζουμε τα συλληπητήρια στους οικείους του.

 

Γ.-Ν. Π.