Βλέπετε πώς έχουν τα πράγματα στη Συρία. Οι πύλες της κόλασης άνοιξαν και πάλι για τη δύσμοιρη χώρα. Και ξέρετε κάτι; Η μοίρα μας, όσο κι αν μας χωρίζει η θάλασσα, είναι κοινή, γιατί και η Ελλάδα και η Συρία στέκονται στο όριο Ανατολής και Δύσης, με ταυτότητα οικουμενική, ασύμβατη με την ψευδεπίγραφη Παγκοσμιοποίηση. Σκεφτείτε το! Δεν θεωρώ τυχαίο ότι μετά την Ελλάδα, με το Μνημόνιο του 2010, χτυπήθηκε η Συρία με τους Τζιχαντιστές το 2011. Τώρα η σειρά μπορεί να είναι αντίστροφη. Αυτά ως Έλληνες πολίτες.
Εκτός όμως αυτού, ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, σαρακοστιανές μέρες σήμερα, δεν είναι καιρός να νοιαστούμε πραγματικά για τους εν Χριστώ αδελφούς μας Ορθοδόξους στη Συρία; Το λέω αυτό γιατί η απουσία μας στη βοήθεια των αδελφών μας τείνει να γίνει παροιμιώδης. Θυμάμαι ακόμα στην Ντάρα’α την μεγάλη πινακίδα έξω από το κτίριο της GOPA, της οργάνωσης του Πατριαρχείου Αντιοχείας προς βοήθεια των αναξιοπαθούντων –και είναι πλήθη σήμερα σε μια χώρα που από καιρό έχει αγγίξει τα όρια της πείνας–, όπου αναγραφόταν η συνδρομή της Εκκλησίας της Νορβηγίας. Αναρωτήθηκα: Η Εκκλησία της Ελλάδος πού είναι; Και σήμερα, που τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από τον περασμένο Οκτώβριο που έτυχε να είμαι εκεί, αναρωτιέμαι δυο φορές: Πού είναι η Εκκλησία μας; Πού είναι η αλληλεγγύη στους χειμαζόμενους αδελφούς, η οποία είναι ευαγγελική επιταγή και αποστολική παράδοση; Πού η Εκκλησία της Ελλάδος μαζεύει χρήματα, τρόφιμα και εφόδια για τους σε πολιορκία από τους Τζιχαντιστές σήμερα αδελφούς μας; Τι έκανε ή τι είπε για τις πρόσφατες σφαγές ΚΑΙ χριστιανών Ορθοδόξων στην Ταρτούς και τη Λατάκεια; Τι πρότεινε για την ανακούφιση ή έστω την παρηγοριά των αδελφών;
Τα ερωτήματα δεν είναι ρητορικά. Απευθύνονται μεν στην Ιερά Σύνοδο, γιατί αυτή είναι η ορατή μας Εκκλησία της Ελλάδος, αλλά και στον καθένα μας, αδελφοί. Πότε θα ξυπνήσουμε να κινητοποιηθούμε για μια υπόθεση πραγματικά εκκλησιαστική – τολμώ να πω και εθνική; Ή μήπως και η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος αναπαύεται και ρέγχει στη «σωστή πλευρά της Ιστορίας», που το έχει αποφασίσει να ξεγράψει τους Χριστιανούς αδελφούς μας στην Ανατολή; Και η βοήθεια πρέπει να δοθεί άμεσα και χέρι χέρι κι όχι μέσα από τους γνωστούς διαύλους της αμαρτωλής οδού: υπουργείο Εξωτερικών (κατ’ ευφημισμόν της Ελλάδος), διεθνείς οργανισμοί (λέγε με ΝΑΤΟ και ΗΠΑ) κ.τ.ό. Ως Εκκλησία της Ελλάδος η πρωτοβουλία μας οφείλει να ανήκει στην Ιερά μας Σύνοδο; Οφείλει η «λογεία» να συλλεγεί ΣΗΜΕΡΑ επειγόντως και να μεταφερθεί από Εκκλησία σε Εκκλησία, στα χέρια του εκεί Πατριαρχείου, που ξέρει καλά τις ανάγκες των αδελφών. Αυτό δεν διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων ότι έκαναν οι Απόστολοι; Φαντάζεστε, ο Απόστολος Παύλος να εμπιστεύονταν τη λογεία προς τους εμπερίστατους Ιεροσολυμίτες τότε στα χέρια των Ρωμαίων; Ή, ακόμα χειρότερα, να περίμενε την πρωτοβουλία του Καίσαρα για να βοηθήσει τους αδελφούς Χριστιανούς;
Από την Ορθόδοξη Ελλάδα περιμένουν ένα αδελφικό χέρι βοηθείας και η Ελλάδα είναι παροιμιωδώς απούσα! Ντροπή για όλους μας.
Κ.Μ.
Χριστιανική 20 Μαρτίου 2025
ΜΗΤΡOΠOΛΙΤΗΣ ΚOΡΥΤΣΑΣ κ. ΙΩΑΝΝΗΣ: O ΝΕOΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚOΠOΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Αλβανίας, την Κυριακή Β΄ των Νηστειών, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, 16 Μαρτίου 2025, μετά τη Θεία Λειτουργία, συνήλθε στο Συνοδικό Κέντρο στα Τίρανα η Ιερά Σύνοδος της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας με θέμα την εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου. Μετά την προσευχή, τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, υπό την προεδρία του Τοποτηρητή του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου Μητροπολίτη Κορυτσάς κ. Ιωάννη, με κανονικές ψήφους εξέλεξαν παμψηφεί τον διάδοχο του αοιδίμου Αρχιεπισκόπου κυρού Αναστασίου.
Ο Μητροπολίτης Κορυτσάς κ. Ιωάννης ανεδείχθη Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας και Προκαθήμενος της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας.
Στη συνέχεια τελέστηκε στον Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως του Χριστού η ακολουθία του Μεγάλου Μηνύματος, όπου η Ιερά Σύνοδος ανακοίνωσε δημοσίως το απόφαση της εκλογής, υπογεγραμμένη από όλα τα μέλη της: τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Κορυτσάς, Αργυροκάστρου, Απολλωνίας και Φίερι, Ελμπασάν, Βερατίου, Αμαντίας και τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Κρούγιας. Πλήθος πιστών που είχε κατακλύσει το εσωτερικό του ναού και τον αύλειο χώρο, σε ατμόσφαιρα χαράς και δοξολογίας προς τον Θεό, αναφώνησαν «Άξιος» για τον νέο Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Αλβανίας. Ο Νέος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιωάννης ανέγνωσε κατόπιν το Μέγα Μήνυμα και το υπέγραψε στην Αγία Τράπεζα, επιβεβαιώνοντας επισήμως την αποδοχή του υψηλού λειτουργήματος.
Ο νεοεκλεγείς Αρχιεπίσκοπος κ. Ιωάννης υπήρξε στενός συνεργάτης του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου κυρού Αναστασίου επί 32 έτη, εκ των οποίων τα 27 ως Μητροπολίτης Κορυτσάς. Διακρίθηκε για το ποιμαντικό του έργο και τη συμβολή του στην ανασυγκρότηση της Εκκλησίας, την καλλιέργεια της θεολογικής παιδείας και την ενίσχυση των φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων της Εκκλησίας. Αρίστευσε στις θεολογικές του σπουδές στις ΗΠΑ (στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης) και επέστρεψε στην Αλβανία για να συμβάλει στο πλευρό του Αρχιεπισκόπου κυρού Αναστασίου στην ανασύσταση της διαλυμένης Εκκλησίας της Αλβανίας. Από το 1993 υπηρέτησε ως Καθηγητής στην Θεολογική Ακαδημία Δυρραχίου, μεταφραστής πολυάριθμων θεολογικών κειμένων και συγγραφέας του πρώτου εγχειριδίου Δογματικής στην αλβανική γλώσσα. Ίδρυσε το περιοδικό «Tempulli» (Ναός), εκπροσώπησε την Εκκλησία σε διορθόδοξες και διαχριστιανικές συναντήσεις και τιμήθηκε με διακεκριμένους τίτλους για τη συμβολή του στον πολιτισμό, την εκπαίδευση και τον διαθρησκειακό διάλογο.
Η «Χριστιανική» εύχεται στον νέο Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κ. Ιωάννη να είναι καρποφόρος η διακονία του στο πηδάλιο της τοπικής εκκλησίας, προς δόξαν Θεού και προς διακονίαν του λαού του Θεού.
Ο νέος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιωάννης (κατά κόσμον Φατμίρ Πελούσι) γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1956, με καταγωγή από οικογένεια Μπεκτασήδων. Το 1944 ο πατέρας του φυλακίστηκε ως «εχθρός του κράτους». Στις 24 Ιουνίου 1979 έλαβε κρυφά το βάπτισμα από τον ιερέα Κοσμά (μετέπειτα Επίσκοπο Απολλωνίας), με το όνομα Ιωάννης. Εργάστηκε σε ψυχιατρική κλινική και κινδύνευσε, πολλές φορές, να συλληφθεί. Με την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας, εισήλθε στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού, με υποτροφία από την αλβανική κοινότητα των ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έμαθε για την άφιξη του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου στην Αλβανία, όπου και επέστρεψε, μετά από πρόσκλησή του, το 1992. Στις 27 Φεβρουαρίου 1994 χειροτονήθηκε διάκονος και στις 4 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους πρεσβύτερος από τον Αναστάσιο. Το 1995 αναχώρησε για τις ΗΠΑ ώστε να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1996 επέστρεψε ξανά στην Αλβανία και διορίστηκε βοηθός πρύτανη του Θεολογικού Σεμιναρίου της Αναστάσεως του Χριστού στο Δυρράχιο, με την ανάδειξή του στο βαθμό του αρχιμανδρίτη στις 19 Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς. Στην ιδρυτική συνεδρίαση της νεοσύστατης Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, στις 18 Ιουλίου 1998 στα Τίρανα, ο Αρχιμανδρίτης Ιωάννης εξελέγη Μητροπολίτης Κορυτσάς, μετά την παραίτηση του μητροπολίτη κ. Χριστόδουλου (Μουστάκη) το 1992, ο οποίος είχε εκλεγεί από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά του είχε απαγορευτεί η είσοδος στη χώρα. Έτσι, στις 20 Ιουλίου του ίδιου έτους, στον Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού των Τιράνων, χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον μακαριστό κυρό Αναστάσιο και τους Μητροπολίτες Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνα και Βερατίου κ. Ιγνάτιο. Η ενθρόνισή του έγινε στην Κορυτσά, στις 25 Ιουλίου, στον μητροπολιτικό ναό της Ζωοδόχου Πηγής.
Τον Ιούλιο του 2013 ηγήθηκε της αντιπροσωπείας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας στους εορτασμούς που ήταν αφιερωμένοι στην 1025η επέτειο από τη βάπτιση της Ρωσίας. Τον Οκτώβριο του 2015 στο Σαμπεζί ηγήθηκε της αντιπροσωπείας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας κατά τη διάρκεια της Πέμπτης Πανορθόδοξης Προσυνοδικής Συνάντησης. Εκτός από τη μητρική του αλβανική γλώσσα, μιλάει άπταιστα ελληνικά και αγγλικά.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ευχήθηκε στον νεοεκλεγέντα Αρχιεπίσκοπο και είπε ότι τον αναμένει στο Φανάρι. Συγχαρητήρια δε εξέφρασαν και οι Πατριάρχες Αντιοχείας κ. Ιωάννης και Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος. Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον νεοεκλεγέντα Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Τιράνων, στον οποίον εξέφρασε θερμά συγχαρητήρια για την εκλογή του, ενώ απέστειλε Συνοδικό Γράμμα προς τον κ. Ιωάννη, ευχόμενος μακροχρόνια, συνετή, ευαγγελική, εκκλησιαστική εν Πνεύματι Αγίω πρωθιεραρχική ποιμαντορία προς δόξαν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και πνευματική ωφέλεια του Λαού του Θεού.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πίστεψε, όταν έμαθε για την τραγωδία στα Τέμπη, πως οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων θα θρηνήσουν ιδιωτικά. Ο χρόνος θα επιδράσεις παρηγορητικά και θεραπευτικά και η ζωή θα πάει παρακάτω. Και η μνήμη θα διαγραφόταν με μία καλή επικοινωνιακή διαχείριση, που θα περιελάμβανε υποσχέσεις για απόδοση δικαιοσύνης και αποζημιώσεις.
Έτσι, προέβη σε μία επιλογή κυριαρχίας. Υποβάθμισε το γεγονός, υποτιμώντας το βάθος και το εύρος της πληγής που είχε ανοίξει. Και δρομολογήθηκαν διαδικασίες χειραγώγησής του, οι οποίες αποτέλεσαν το έρεισμα και την αιτία πάνω στην οποία, συν των χρόνω, πάτησε η οργή των συγγενών και η παραδοχή της κοινής γνώμης περί συγκαλύψεως των ευθυνών και των υπευθύνων.
Παρανομίες και προκλήσεις
Ο θυμός και η διάθεση αλληλεγγύης κορυφώθηκαν με τις παρανομίες και τις προκλήσεις της κυβερνώσας παράταξης, τις παραλείψεις και τις καθυστερήσεις της Δικαιοσύνης και μετουσιώθηκαν σε συγκεντρώσεις παλλαϊκής διαμαρτυρίας και αντικυβερνητικής διαδήλωσης.
Θυμίζουμε, ότι στον τόπο της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών αγνοήθηκαν τα πρωτόκολλα διαχείρισης ατυχημάτων και εκτάκτων καταστάσεων και διεπράχθησαν σωρεία αυθαιρέτων και εκνόμων πράξεων και παραλείψεων, με αποτέλεσμα να χαθεί εξαιρετικά σημαντικό υλικό για αποδεικτική αξιοποίηση.
Το βράδυ του δυστυχήματος, όπως έχει αποκαλύψει «Το Βήμα», αφαιρέθηκαν από το σύστημα καταγραφών του Ο.Σ.Ε. τα ηχητικά ντοκουμέντα που περιείχαν τις συνομιλίες υπαλλήλων του Οργανισμού στη Λάρισα, υποβλήθηκαν σε «κοπτοραπτική» και το μονταρισμένο υλικό μεταδόθηκε από Μ.Μ.Ε.
Όσοι έθεταν ερωτήματα, αντί για νηφάλιες και πειστικές απαντήσεις, λοιδορούνταν και χαρακτηρίζονταν συνωμοσιολόγοι και θιασώτες του ψεκασμένου ανορθολογισμού. Το 41% των εκλογών του 2023 ερμηνεύτηκε ότι «ξέπλυνε» το στίγμα της Κυβέρνησης και ότι κρίθηκαν τα Τέμπη και οι οποίες ευθύνες πολιτικών από τον κυρίαρχο λαό με την ψήφο του.
Η Εξεταστική Επιτροπή του Κοινοβουλίου ήταν μία προσβολή στο αίσθημα δικαίου. Με τις μεθοδεύσεις του προεδρείου και των «γαλάζιων» μελών, που, ειρήσθω εν παρόδω, οι μισοί απ’ αυτούς ανταμείφθηκαν με υπουργιλίκι, έκλεισε εσπευσμένα τις εργασίες της, χωρίς να κληθούν ουσιώδεις μάρτυρες.
Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού για τα αίτια της σύγκρουσης των τρένων και της πύρινης κόλασης που την ακολούθησε, αλλά και κυβερνητικών, που χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης απέδιδαν σε χαροκαμένους γονείς πολιτικές φιλοδοξίες και σκοπιμότητες.
Η οργή και η δυσπιστία παραμένουν
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναγκάστηκε, μετά τις πρωτοφανείς, σε όγκο, συγκεντρώσεις να αλλάξει στάση, ύφος και ρητορική. Η συνέχεια και ιδιαίτερα η παρουσία στη Βουλή κατά τη συζήτηση για την Προανακριτική και την πρόταση δυσπιστίας έδειξε, ότι δεν επρόκειτο για μεταστροφή και γνήσια εσωτερική επανατοποθέτηση, αλλά για ελιγμό που του στοίχισε την απώλεια του αγαθού της προσωπικής αξιοπιστίας.
Όπως ήταν αναμενόμενο η πρόταση δυσπιστίας καταψηφίστηκε. Η συνοχή και το αρραγές της κυβερνώσας παράταξης επιβεβαιώθηκε. Όμως, η αγανάκτηση, η δυσπιστία και η κρίση εμπιστοσύνης παραμένουν και καθιστούν επισφαλή τη θέση του.
Οικτρή η διάψευση προσδοκιών
Το 2019 υποσχέθηκε ότι θα αλλάξει το κράτος, τον τρόπο λειτουργίας της Κυβέρνησης και της δημόσιας διοίκησης μέσω του πολυάριθμου και πολυδάπανου επιτελικού κράτους. Και τελικά, οι περίφημες δομικές μεταρρυθμίσεις που ήταν το «λάβαρό του» έγιναν στα Τέμπη στάχτη και αποκαΐδια. Υποσχέθηκε ότι θα αποκαταστήσει τη σιγουριά και την εμπιστοσύνη στο σιδηρόδρομο και δύο χρόνια μετά μαθαίνουμε ότι ουδείς εγγυάται την ασφάλεια των τρένων, διότι δεν λειτουργούν τα συστήματα εκείνα, που αν τα είχαμε, θα απέτρεπαν το έγκλημα των Τεμπών.
Οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί περί ανάπτυξης, επενδύσεων και προόδου προσλαμβάνονται από την κοινωνική πλειοψηφία ως ελεεινή προπαγάνδα, η οποία σβήνει, υπό το βάρος των προβλημάτων που βιώνει.
Στα έξι χρόνια διακυβέρνησής του έχουν μαζευτεί πολλά: οξυμένη οικονομική δυσπραγία, χαοτικές ανισότητες, υπηρεσίες και οργανισμοί που δυναστεύουν τον πολίτη, κράτος που συντηρεί αυτάρεσκα τις παθογένειές του, χαμηλή εμπιστοσύνη στους θεσμούς και στο πολιτικό σύστημα. Και πώς να μη νιώθει ο πολίτης ξένο το θεσμικό οικοδόμημα της χώρας, όταν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης φρόντισε γι’ αυτό, κουκουλώνοντας τις υποκλοπές, απαξιώνοντας το θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας, τη Βουλή και τις Επιτροπές της και τις Ανεξάρτητες Αρχές. Στη συνείδηση των πολιτών είναι εδραιωμένη η θέση ότι οι Εξεταστικές και Προανακριτικές Επιτροπές λειτουργούν εν μέσω «κοκορομαχιών» και «σκυλο-καβγάδων» ως μηχανισμοί απόκρυψης της αλήθειας.
Στη συλλογική συνείδηση η Κυβέρνηση έχει ταυτισθεί με την ανεπάρκεια, την κακοδιαχείριση, την προχειρότητα, την προπαγάνδα, την ανευθυνότητα.
Η εκλογική του επικράτηση στηρίχθηκε σε μία κοινωνική βάση πέραν της κομματικής του επικράτειας, μεγάλο μέρος της οποίας έχει αποσύρει την εμπιστοσύνη της από την Κυβέρνηση και έχει περάσει σταθερά και όχι συγκυριακά στην κοινωνική αντιπολίτευση. Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της GPO το 67,7% πιστεύει ότι έχει χάσει τη λαϊκή νομιμοποίηση και το 71,9% ότι προσπαθεί να θάψει την υπόθεση των Τεμπών.
Ηγετική ορφάνια
Αν δεν έχουν πέσει τίτλοι τέλους στη διακυβέρνησή του, οφείλεται στο ότι η αντιπολίτευση δεν έχει ένα συνεκτικό, πειστικό και ολοκληρωμένο προγραμματικό, κυβερνητικό σχέδιο. Πολυκερματισμένη και αδύναμη, με ηγεσίες εγωιστικές, αυτοαναφορικές και κλεισμένες στον μικρόκοσμό τους τιμωρούνται και αυτές με αυξο-μειώσεις στα ποσοστά τους και με δημοφιλία που όλες μαζί φθάνουν το ποσοστό του «κανένα».
Η άγονη αντιπαράθεση, η ακραία πόλωση, οι εξυπνακισμοί και οι θεατρινισμοί προκαλούν πια απαρέσκεια και αποστροφή στην κοινή γνώμη, η οποία ζητά σοβαρότητα, λογοδοσία, σαφείς απαντήσεις και προοπτική κυβερνησιμότητας. Από την κυβερνητική παρακμή και από την αντιπολιτευτική ανεπάρκεια ζημιώνεται επικίνδυνα η πολιτική και το πολιτικό σύστημα.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πολιτεύεται, ωσάν ο σκοπός του να είναι ο εαυτός του και το πολιτικό του μέλλον. Δεν μπορεί, όπως δεν τα κατάφερε έξι χρόνια, να αναστρέψει την κρίση, η οποία, όπως έγραψε ο Κώστας Μπλάθρας στο προηγούμενο φύλλο της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ «έχει φτάσει στο μεδούλι της Πολιτείας και της ίδιας της Δημοκρατίας». Δεν μπορεί να οικοδομήσει ισχυρούς θεσμούς, που θα λειτουργούν με αξιοκρατία και αίσθημα δικαίου, ανεξάρτητα από πρόσωπα και ευκαιριακούς πολιτικούς συσχετισμούς.
Με τον ανασχηματισμό θα επιχειρήσει μία επανεκκίνηση. Ουδείς, όμως, πιστεύει ότι μπορεί ν’ αλλάξει η φορά των πραγμάτων. Να αναχαιτισθεί η φθορά και η κατρακύλα της Κυβέρνησης. Οι «άσοι» από το μανίκι τελείωσαν.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας «παραπλανώμενος» και γι’ αυτό επικίνδυνος πρωθυπουργός, που του πήρε δύο χρόνια, για να αντιληφθεί την ψευδή εικόνα που του είχε δοθεί για την τραγωδία στα Τέμπη. Υπάρχουν άρα γε και άλλα ζητήματα κυβερνητικής πολιτικής στα οποία έχει παραπλανηθεί ή εξακολουθεί να παραπλανάται;
Κυκλοφορεῖ τὸ νέο φύλλο τῆς Πέμπτης 20ῆς Μαρτίου 2025 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ». Στὸ κύριο ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας τοῦ Ἡρακλῆ Κανακάκη μὲ τὸν τὸν παραπάνω τίτλο, τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:
«…Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πολιτεύεται, ωσάν ο σκοπός του να είναι ο εαυτός του και το πολιτικό του μέλλον. Δεν μπορεί, όπως δεν τα κατάφερε έξι χρόνια, να αναστρέψει την κρίση, η οποία, όπως έγραψε ο Κώστας Μπλάθρας στο προηγούμενο φύλλο της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ «έχει φτάσει στο μεδούλι της Πολιτείας και της ίδιας της Δημοκρατίας». Δεν μπορεί να οικοδομήσει ισχυρούς θεσμούς, που θα λειτουργούν με αξιοκρατία και αίσθημα δικαίου, ανεξάρτητα από πρόσωπα και ευκαιριακούς πολιτικούς συσχετισμούς. …….».
Από τις 2 τα ξημερώματα της Τρίτης 18.3., η ισραηλινή κυβέρνηση, εν γνώσει των ΗΠΑ και με τη στήριξή τους, επανέλαβε τις έντονες γενοκτονικές επιθέσεις της στη Γάζα νωρίς το πρωί της Τρίτης, εξαπολύοντας ένα τεράστιο κύμα αδιάκριτων στρατιωτικών επιδρομών σε όλη τη Λωρίδα και σκοτώνοντας περισσότερους από 410 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων δεκάδων παιδιών και γυναικών, σύμφωνα με τοπικούς αξιωματούχους υγείας. Details
Άγνωστες πτυχές της αποικιοκρατίας στην Κύπρο. Βίος και πολιτεία ενός ανακριτή και αξιωματικού πληροφοριών που υπηρέτησε στην Κύπρο το 1956-1960
του ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΓΕΙΩΤΗ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ- ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΗ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η πορεία των ανακριτών και οι ειδικοι κλάδοι στις αποικίες
Μετα τον Β Παγκόσμιο πόλεμο και τα κινήματα αποαποικιοποίησης αριθμός ανακριτών και επιχειρησιακών ενισχύουν τους τοπικούς ειδικούς κλάδους και τις υπηρεσίες πληροφοριών.
Η ιστορική έρευνα καθώς και μαρτυρίες πρωταγωνιστών περιγράφουν και τοποθετούν σε συγκεκριμένες περιοχές αποικιών πρόσωπα , μονάδες και αστυνομικές διοικήσεις.
Με προσεχτική μελέτη των πολλών πλέον πηγών μπορούμε με προσοχή να ιχνήλατήσουμε την πορεία αρκετών στρατιωτικών και αστυνομικών ανακριτών και πρακτόρων από και προς την Κύπρο.
Οι σταθμοί ειναι συχνά πολλοί και οι βαθμοι διοικησης και δράσης ποικίλοι. Κένυα,Κύπρος,Μάλαγα,Ατεν,Βιετνάμ, Σαραγακ,Βόρειος Ιρλανδία….
Η ΔΥΣΚΟΛΗ ΒΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΑΝΑΚΡΙΤΩΝ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΑΠΟ ΤΟ 1955 ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1960
Τα βιογραφικά των ανακριτών της αποικιοκρατίας ιδιατερα όσων η αντίληψη πολλών ανθρώπων στις αποικίες τους κατέτασσε στην τάξη των απάνθρωπών και σκληρών βασανιστών ήταν συνήθως καλά κρυμμένα όπως και η συνέχεια της σταδιοδρομίας τους μετά την αποχώρηση τους από την Κύπρο την Ανοιξη συνήθως, ή το καλοκαίρι του 1960 .
Σε αντίθεση με πολλους Βρεττανούς και Τουρκοκύπριους ανακριτές και βασανιστες και τους εξι ή εφτά Ελληνες σοβαρούς συνεργάτες των Βρεττανών στις ανακρίσεις για τους οποίους η ιχνηλάτηση της πορείας τους και του υπηρεσιακου και επαγγελματικού τους μέλλοντος μετά την αποχώρηση τους από την Κύπρο φάνταζε αδύνατη για δεκαετίες .Τα τελευταία δέκα χρόνια με την πρόοδο των βρεττανικών ιστορικών σπουδων και ερευνών για την πολεμική ιστορία κσι την ιστορία της αντλησης πληροφοριών και τον αποχαρακτηρισμό εκατονταδων εγγράφων ιδιαίτερα μετά την ιστορική απόφαση για τα κεκρυμμένα κενυατικά και άλλα έγγραφα άνοιξε δειλά ο δρόμος για την στοιχειώδη σκιαγράφηση της πορείας κάποιων έστω από τους ανακριτές και τους βασανιστές της περιόδου του Απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ.Με την έρευνα αυτή εργαστήκαμε αργά και χωρίς τυμπανοκρουσίες για δεκαετίες .
Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΑΡΠΟΣ ΜΙΑΣ ΠΟΛΥΕΤΟΥΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
Η ΒΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ ΤΖΑΚ ΜΠΑΡΛΟΥ
Η φωτογραφία του Τζακ Μπάρλοου από την ιστοσελίδα www.commandoveterans.org όπου είναι καταχωρημένο συνοπτικό βιογραφικό του. Γίνεται μνεία ότι ηγήθηκε της εκστρατείας κατά των ανταρτών της ΕΟΚΑ στο Τρόοδος από το 1956.
Καρπός αυτής της έρευνας, η παρακάτω βιογράφηση του ανακριτή και αξιωματικού πληροφοριών της Βρεττανικής αποικιοκρατίας, επίλεκτου κομμαντο και αξιωματικού του Βρεττανικού Στρατού με υπηρεσία σε δεκάδες αποστολές Τζακ Μπάρλοου.Ο Μπάρλοου υπηρετησε σε νευραλγικές θέσεις σε όλη την πορεία του και η παρουσία του στην Κύπρο δεν αξιολογηθηκε γιατί αρχικά στην πρώτη παρουσιαση των ανακριτών το 1972 λανθασμένα ανεγράφη ότι έφθασε στην Κύπρο το 1958. Αντιθέτως αποτελούσε επιλογή του καθεστώτος Χάρτιγκ και έφθασε στα κεντρικά στρατιωτικά επιχειρησιακά γραφεία των Πλατρών. Σε αντίθεση με τον Σέιβορυ είχε τεράστια πείρα από άλλα ανακριτικά κέντρα και “ήτο μεθοδικότερος” σύμφωνα με κάποιες πηγές.Γι’ αυτό και τελικά διεδεχθη τον Μπερτς στην Κεντρική Διοικηση πληροφοριών στην Λευκωσια το 1958.Παρακάτω παραθέτουμε τα βιογραφικά ευρήματά μας γύρω από τον Τζακ Μπάρλοου, τον επιφανή αυτό επιχειρησιακό και ανακριτή των Αγγλων κατά την περίοδο της ΕΟΚΑ.
ΠΑΙΔΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΑΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
Ο Τζακ Μπάρλοου γεννηθηκε στις 15 Ιουλιου του 1919 στο Ρόιτον, κοντά στο Όλνταμ της Μεγάλης Βρεττανίας.
Στο Ρόιτον φοιτησε στο St Anne’s Church School από το 1924 και συνέχισε το 1930 με Γυμνασιακές Σπουδές στο Chadderton Grammar School.Πέρί το έτος 1937 ενεγράφει και φοιτησε επί διετία στο Τεχνικό Κολλέγιο του Oldham.
Η ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Η επαγγελμέτική του καρριέρα ξεκίνησε με την επιτυχή ενταξή του το ετος 1939 στις τάξεις της Μητροπολιτικής Αστυνομίας. Εργάστηκε στο Police Section House της Arlington Road στο Camden του Λονδίνου.
Η ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΡΕΤΤΑΝΟΥΣ ΚΟΜΑΝΤΟ
Καμπή στην πορεία του αποτέλεσε η εθελοντική ένταξή του στους καταδρομείς το 1942 και η σκληρή εκπαίδευσή του στο Κέντρο Εκπαιδευσης κομάντο του Achnacarry .Κατόπιν θα διετεθεί στην μονάδα των No 2 Commando για να μετατεθεί στην Βάση Ανορθοδόξων Επιχειρήεων του Γιβραλτάρ. Εδώ μετέχει επιτυχώς σε επιχειρήσεις πίσω από τις γερμανικές και ιταλικές γραμμές στη Βόρεια Αφρική για περίοδο ενός έτους. Η επιτυχής θητεία του στους κομμάντος του Βρεττανικού Στρατού θα τον οδηγήσει κατόπιν επιλογής στην εκπαίδευση αξιωματικών σε ειδικό κέντρο εκπαίδευσης στο Ηνωμένο Βασίλειο το έτος 1943 και συγκεκριμένα στο Sandhurst και στην κατάταξη του ως υποψηφίου αξιωματικού στο Royal Armored Corps.
Το 1944 προήχθη σε Ανθυπολοχαγό και τοποθετήθηκε στον Ινδικό Στρατό για υπηρεσία στο Σύνταγμα Ινδικού Ιππικού στα τεθωρακισμένα στη Βιρμανία.
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΗΤΤΗΜΕΝΗ ΙΑΠΩΝΙΑ
Το 1945 προσφέρθηκε εθελοντικά να πάει στην Ιαπωνία με τις δυνάμεις κατοχής της Κοινοπολιτείας ως Αναπληρωτής Βοηθός διευθυντής στρατιωτικής αστυνομίας στο Τμήμα Ειδικών Ερευνών στο εκεί Σώμα της Στρατιωτικής Αστυνομίας.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Μετά την αποχώρησή του απο την Ιαπωνία το 1947 επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο και εντάχθηκε ξανά στη Μητροπολιτική Αστυνομία. Εκείνη την περιοδο υπηρέτησε στο CID στην ‘D’ Division και μετά στη Scotland Yard.Εδώ το 1948 θα λάβει την πρώτη του τιμητική διάκριση .
ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ –ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ
Κατόπιν το 1949 θα υποβάλει αίτηση λόγω και των αυξημένων αμοιβών και θα ενταχθεί στην Αποικιακή Αστυνομία και θα αποσταλεί με ειδικά αυξημένα καθήκοντα στη Μαλάγια ως Βοηθός Επιθεωρητής του εκει Ειδικού Κλάδου.Εργάζεται σε αντιτρομοκρατικά καθήκοντα και κατόπινα προήχθη σε Αναπληρωτή Επιθεώρητη αφου εργάστηκε για πρώτη ισως φοά ως ανακριτής εκτός της Μεγάλης Βρεττανίας.
Το πρώτο του μετάλλιο από την Αποικιακής Αστυνομίας για τη αξιοπρόσεκτη υπηρεσία του στις πληροφορίες και τις ανακρίσεις το λαμβάνει το ετος 1953
Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΣΤΗΝ ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΤΡΟΟΔΟΥΣ
Στην Κύπρο μετατέθηκε το 1956 στα πλαίσια των προσπαθειών του Κυβερνητη ΧΆΡΤΙΓΚ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙ ΤΟΝ ΕΙΔΙΚΌ ΚΛΑΔΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΜΕ ΚΑΘΕ ΘΥΣΊΑ ΚΑΙ ΤΊΜΗΜΑ Ως Επιθεωρητής Πληροφοριών στο στρατιωτικο τμημα Τροόδους ηγήθηκε της εκστρατείας κατά των ορενιών ανταρτών της ΕΟΚΑ σε συνεργασία με διαφορους υπηρεσιακους με σημαντικότερο τον περιβοητο Λαιόνελ Σέιβορυ.Κατα την παρουσία του εκεί οπού ουσιαστικά ητο το επιχειρησιακό κέντρο των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον της ΕΟΚΑ μετείχε στο παράλληλο κέντρο ανακρίσεων όπου είχαν αποπαστεί οι πλέον αιμοδιψεις βασανιστές υπο τον συντονισμό του Λάιονελ Σάιβορυ. Εδώ αναγκάστηκε να καταθέσει για θανάτους αγωνιστών που ήσαν υπό κράτηση. Απο εδώ άρχισε την προσφιλή του τακτική να χρησιμοποιεί μεγάλα χρηματικά ποσά για δελεασμό, τόσο κατά τις ανακρίσεις, όσο και κατά τις περιοδείες στους ορεινους όγκους και τις κοινότητες. Από εδώ πρωτοξεκίνησε μεθοδικές κινήσεις για την ανευρεση του Αρχηγείου της ΕΟΚΑ και ισως σε αυτές οφείλονται και οι ακραίες και απάνθρωπες τακτικές βασανισμού συγκεκριμένων αγωνιστών που υπήρχε υποψία ή πληροφορια ότι γνώριζαν. Εδώ είχαν επιτύχει την στρατολόγηση των πιο ζημιογόνων Ελλήνων συνεργατων τους Κεραυνού, Πιπίνου και Απόστρατου, τους οποίους χρησιμοποιούσαν σε όλο τον ορεινό ογκο κατά τις επιχειρησεις.Έλεγχεται ιστοριογραφικά και ηθικά ως έχων ευθύνη, τουλαχιστον έμμεση, για τον θάνατον των ηρώων Αντρέα Παναγιώτου και Νικου Γεωργίου και για τα ακραία βασανιστήρια όσων συνεληφθηκαν στα ορεινα χωριά από το 1956 μέχρι το 1958 στο τριγωνο των ανακριτηρίων Πλατρών –Ξερού-Λεύκας.
ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ
Στη συνέχεια και λόγω των επιδόσεων του στις ανακρίσεις και τη συνεργασία με τους τοπικούς συνεργάτες των Βρεττανών το έτος 1958 προήχθη σε Επικεφαλής Επιθεωρητη στον Ειδικό Κλαδο της Αποικιοκραατικής Αστυνομίας και ενήργησε ως Αναπληρωτής Διευθυντής Πληροφοριών πλάι στον Σερ Τζον Πρέντεργκαστ με εδρα την Ομορφίτα και τον Αστυνομικο Σταθμο Σεραγίου.Το ετος 1959 ελαβε την Τρίτη αποικιοκρατικη του διακριση με το μεταλλιο ΜΒΕ.
ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ
Μέχρι το 1960 και την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κύπρου συνεχισε να υπηρετει στην μεταβατική κυβέρνηση συνεργαζόμενος με τον Κυβερνήτη Φουτ και τον επικεφαλής στρατηγό ΚΑΡΒΕΡ που ανάλαβε μετα το τέλος του Αγώνα ειδικές αποστολές πληροφοριών στο νησί.
ΕΠΙΤΕΛΙΚΗ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ- Η ΤΡΙΕΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΣΑΪΓΚΟΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ
Τον Αυγουστο του 1960 επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο και εντάχθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας.Στα πλαίσια της νέας του αποστολής εστάλη το 1964 στη ΣαΪγκόν ως μέλος της Βρετανικής Συμβουλευτικής Αποστολής στο Βιετνάμ.
Παρέμεινε εκεί μεχρι το 1967 χωρίς να γνωρίζουμε ερευνητικά το περιεχόμενο των δράσεώων του λεπτομερώς.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗ
Επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1967 και εντάχθηκε στο Υπουργείο Άμυνας με ειδικά καθήκοντα Ασφάλειας/Πληροφοριών. Συνταξιοδοτήθηκε το 1986 και εθεωρείτο αξιωματικός πληροφοριών της παλαιάς φρουράς με τεράστια πείρα
ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Η ΕΟΚΑ τον θεωρούσε ως εχοντα μεγάλην μόρφωσιν και στρατιωτικήν πείραν.Ειχε γνώση της πρότερης του πείρας σε άλλες αποικίες και των επιτυχιών του ενάντια σε αλλα κινήματα. Ελαβε σε κάποια στιγμη γνώση για την συνυπαρξή του σε επιχειρήσεις με τον Κυβερνήτη Χάρτιγκ σε άλλες αποικίες.Επληροφορήθη επίσης περι των των σχεδίων του για σύλληψη του Αρχηγού και επιτελικών της Οργάνωσης και την ευχερεια που του είχε παραχωρηθεί για την αξιοποίιηση μεγάλων χρηματικών ποσών.Η Οργάνωση θεωρούσε ότι είχε ευθύνη για τις προσεγγίσεις βασανισμού στα ανακριτηρια Πλατρών παρα το περισσότερο επαγγελματικο προφίλ του από τον Σέιβορυ.Στη Λευκωσία η ΕΟΚΑ γνώριζε για το σκεπτικό της ανάθεσης των καθηκόντων του εσπευσμένα φυγαδευθέντος Μπερτς, την εμπιστοσύνη που του επιδείκνυε ο επικεφαλης του τομεα Πληροφοριών Πρετεγκαστ .Ητο επίσης γνωστή η συνεργασία του με τον Γεώργιο Λαγοδόντη πιθανό διπλό πράκτορα και προσωπικότητα που χρήζει ακόμη ιστορικης αξιολογήσεως και ερευνης.Οι πληροφορίες ότι δεν ητο απολυτως στεγανός που λάμβανε η ΕΟΚΑ κρίνονται μάλλον αβάσιμες. Απλά ο Λαγοδόντης εχοντας κάποια επαφη με το κεντρο επιχειρήσεων πιθανον να του χρέωνε διαρροές και πληροφορίες που λάμβανε από τα γραφεία του Ειδικού Κλάδου ποικιλοτρόπως.
ΑΦΥΠΗΡΕΤΗΣΗ
Σε αντίθεση με τον Σερ Λάιονελ Σέιβορυ που συνέχισε μάλλον να επιχειρεί και να διαχειρίζεται παλαιούς συνεργάτες σε προχωρημένη ηλικία ο Τζακ Μπάρλοου έζησε ως συνταξιούχος με σειρά δημιουργικών ενασχολήσεων και φροντιζοντας τη σύζυγο του που παρουσιαζε προβλήματα υγείας.Βέβαια, είναι γνωστό ότι ουδείς αξιωματικός πληροφοριών αφυπηρετεί ποτέ πλήρως από τα πρωτόκολλα εμπιστευτικότητας και δέσμευσης που προσυπογράφουν δεσμευτικά.
Η “μεγάλη ηθική επανάσταση” του Χριστιανού κοινωνικού αγωνιστή Μαρίνου Αντύπα πάντοτε επίκαιρη
«Αλλοίμονο σ’ αυτούς που πονηρά νομοθετούν. Και πονηρά νομοθετούν, όταν στερούν τους φτωχούς από τα δικαιώματά τους και αρνούνται τη δικαιοσύνη στους καταπιεσμένους» (Ησαΐας ι, 1-2).
Με αφορμή τη συμπλήρωση το Μάρτιο 118 χρόνων από τη δολοφονία του Χριστιανού κοινωνικού αγωνιστή Μαρίνου Αντύπα και 115 χρόνων από την εξέγερση του Κιλελέρ που ακολούθησε, αλλά και την επικαιρότητα σήμερα του οράματός του για μια «μεγάλη ηθική επανάσταση» με στόχο την ανατροπή του φαύλου καθεστώτος που κάνει τον άνθρωπο θηρίο, η Χριστιανική Δημοκρατία εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
Στο στάδιο της εισαγγελικής αγόρευσης βρίσκεται η δευτεροβάθμια δίκη για τις εγκληματικές ευθύνες που οδήγησαν στο θάνατο 104 ανθρώπων στο Μάτι στις 28 Ιουλίου 2018 και στην καταστροφή της ζωής πολλών εγκαυματιών, που μέχρι και σήμερα υφίστανται τις επώδυνες συνέπειες των τραυμάτων τους. Όχι μόνο δεν έγιναν τότε οι δέουσες ενέργειες για να μην εγκλωβιστεί ο κόσμος στη φωτιά, αλλά εκατοντάδες άνθρωποι που έπεσαν στη θάλασσα για να σωθούν έμειναν επί ώρες αβοήθητοι από τον κρατικό μηχανισμό και σώθηκαν από εθελοντές. Details
Αναφορικά με το ζήτημα του επεισοδίου στην Εθνική Πινακοθήκη εκ μέρους του βουλευτή Β’ Θεσσαλονίκης κ. Νίκου Παπαδόπουλου, το Γραφείο Τύπου της Χριστιανικής Δημοκρατίας επισημαίνει τα εξής:
Η Ελληνική Πολιτεία είναι σύμφωνα με το Σύνταγμα ανεξίθρησκη. Δεν είναι αρνησίθρησκη!
Η καθεστωτική προσβολή οποιασδήποτε θρησκείας είναι συνεπώς απαράδεκτη! Η όλη στάση της Πολιτείας με την προβολή της συγκεκριμένης έκθεσης αλλά και το παρουσιαζόμενο επεισόδιο της προσωποκράτησης βουλευτή μας θύμισαν πρακτικές ολοκληρωτικών καθεστώτων του παρελθόντος (τόσο τις δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής όσο και τον Υπαρκτό Σοσιαλισμό της Ανατολικής Ευρώπης και Σιβηρίας).
Απαράδεκτη ήταν επίσης η ενέργεια και η όλη στάση του βουλευτή γιατί δεν βοήθησε κανέναν. Κακό έκανε σε όλους αλλά ακόμα και στον εαυτό του τον ίδιο δίνοντας ταυτόχρονα δικαίωμα στους αρνητές της Πίστης μας να επιτίθενται περισσότερο κι επιπλέον να νιώθουν δικαιωμένοι.
Είναι γεγονός πως τα έργα του εν λόγω καλλιτέχνη κ. Χριστόφορου Κατσαδιώτη, που εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη και αποτέλεσαν στόχο του βουλευτή Β’ Θεσσαλονίκης κ. Νίκου Παπαδόπουλου έχουν έναν έντονο αντιχριστιανικό χαρακτήρα. Στην πραγματικότητα, για να είμαστε σαφέστεροι, έχουν ένα χαρακτήρα παρωδίας και γελοιοποίησης, τόσο όσον αφορά στην απεικόνιση του αγίου Γεωργίου όσο και στην απεικόνιση της Παναγίας με τον Χριστό. Θυμίζουν έντονα τη σπηλαιογραφία του Παλατινού Λόφου στη Ρώμη, που ανάγεται στα πρωτοχριστιανικά χρόνια, όπου κάποιος, αναπαριστώντας τον εσταυρωμένο με κεφάλι γαϊδάρου, γράφει περιπαικτικά: «Αλεξαμενός σέβεται Θεόν». Ήδη από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια, πέρα από τους διωγμούς, η χριστιανική πίστη υπήρξε στόχος ονειδισμών και στρατευμένης καθεστωτικής προπαγάνδας. Οι ονειδισμοί περιλαμβάνονται στα βασανιστήρια που επιφύλαξε στο πρόσωπο του Χριστού η κοσμική εξουσία, όπως θα θυμηθούμε την Μεγάλη Εβδομάδα.
Με δεδομένα τα παραπάνω, θεωρούμε πως το έργα αυτά έχουν πρόθεση πρόκλησης προσβολής του θρησκευτικού συναισθήματος και κακώς βρίσκονται ανάμεσα στα εκθέματα της Εθνικής Πινακοθήκης. Ένας δημόσιος φορέας όφειλε να απέχει από μια τέτοια προσβολή και να μη στεγάζει έργα βλάσφημης και στρατευμένης προπαγάνδας που ονειδίζουν το θρησκευτικό συναίσθημα οποιασδήποτε θρησκείας. Η θέση τέτοιων έργων ήταν σε ιδιωτική γκαλερί.
Ο τρόπος με τον οποίο απαντούμε, ωστόσο, στην επιλογή παρόμοιων έργων δεν πρέπει να είναι ο φανατικός παρορμητισμός, και ο παροργισμός. Η Παναγία και Υπεραγία Θεοτόκος άλλωστε και ο Χριστός δε χρειάζονται τη δική μας υπεράσπιση και μάλιστα με πράξεις βίας, αλλά έχουν άλλους εντελώς τρόπους να μιλούν στους ανθρώπους.
Η κριτική ή και η πολεμική κατά απόψεων ή εικαζόμενων απόψεων των διαφόρων θρησκευμάτων ή και της ορθόδοξης πίστης μας είναι κατοχυρωμένη και δεδομένη η ελευθερία της. Ως ορθόδοξοι Χριστιανοί δε φοβόμαστε την οποιαδήποτε κριτική, αντίθετα, όπως έχει γράψει ήδη ο Μέγας Βασίλειος τον 4ο αιώνα, η αλήθεια, όταν συγκρίνεται με το ψεύδος, φανερώνεται περισσότερο ως τέτοια.
Παράλληλα, επισημαίνουμε ότι οι ίδιοι κύκλοι που υποκριτικά στο όνομα ελεύθερης έκφρασης ονειδίζουν και προσβάλλουν την πίστη μας, ταυτόχρονα με κάθε μέσο επιδιώκουν να αποβάλουν τη θρησκεία από το δημόσιο χώρο και να την καταστήσουν ιδιωτική υπόθεση, επικαλούμενοι την προσβολή των συναισθημάτων των μη Χριστιανών.
Επιπλέον, αναγνωρίζοντας το ότι, τουλάχιστον εν μέρει, «δι’ ημάς βλασφημείται το όνομα του Θεού εν τοις έθνεσιν», πρέπει ως Χριστιανοί να επιχειρούμε με όλες μας τις δυνάμεις να αποσυνδέσουμε τον άγιο Θεό από βλάσφημα ιδιώματα τα οποία οι κατ’ όνομα Χριστιανοί, με το λόγο και τη διαγωγή τους, το κακό παράδειγμα, προσέδωσαν σε εκείνον, διαπράττοντας ένα αμάρτημα με τεράστιο αντίκτυπο στην κοινωνία. Αν ο Θεός εκλαμβάνεται από ορισμένους όχι ως σωτήρας και απελευθερωτής από την τυραννία του διαβόλου αλλά ως «σκιάχτρο» που επισείει την απειλή της κόλασης, σε αυτό δεν είμαστε καθόλου άμοιροι ευθυνών.
Η Χριστιανική Δημοκρατία, με τον πολιτικό της λόγο που πηγάζει από τις θεολογικές πηγές μας και όχι από τα δηλητηριώδη αναβρυτήρια του αστοχριστιανισμού και του πολιτικού συντηρητισμού, επιχειρεί ακριβώς αυτό: να εκφράσει σε πολιτικό επίπεδο το «ύδωρ το αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον», ενάντια σε όλες τις βλάσφημες παραμορφώσεις που παρεπιδημούν εντός της Εκκλησίας μας και που παράγουν και τις εκτός της Εκκλησίας βλασφημίες και γελοιογραφίες.
Αθήνα 13 Μαρτίου 2025. Από το Γραφείο Τύπου της ΧΔ
