” Το Αφγανιστάν για αδαείς, κεφάλαιο πρώτο: Οι Ταλιμπάν δεν κερδίζουν μάχες, αλλά διαπραγματεύονται παραδόσεις πόλεων με τους πολέμαρχους-διακινητές [ναρκωτικών], που έχουν διατελέσει κατά διαστήματα υπουργοί. (Παλαιά αφγανική πρακτική)” (Μιχάλης Κουτούζης)
Το παραπάνω σχόλιο που ανάρτησε ο πολιτικός αναλυτής Μιχάλης Κουτούζης, συνδέεται με παλαιότερη δική μας ανάρτηση για ένα ζήτημα που δεν αναδεικνύεται στα ΜΜΕ:
“Η διεθνής παρουσία στο Αφγανιστάν συμβιβάστηκε με το γεγονός ότι από την παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν προέρχεται το 90% της ηρωίνης παγκοσμίως. Θα περίμενε κανείς, εάν πίστευε τις υποκριτικές διακηρύξεις κατά των ναρκωτικών, ότι θα αξιοποιόταν η ευκαιρία για υπό διεθνή επίβλεψη απαγόρευση της παραγωγής και παροχή κινήτρων στους αγρότες για άλλες καλλιέργειες. Όμως, το αντίθετο συνέβη. Η παραγωγή ηρωίνης στο Αφγανιστάν αυξήθηκε κατά 40 φορές από την ώρα που το ΝΑΤΟ ξεκίνησε τον «Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας» το 2001. Η μόνη περίοδος που απαγορεύθηκε η καλλιέργεια της παπαρούνας και η εξ αυτής παραγωγή του οπίου ήταν επί ηγεσίας του Μουλά Ομάρ, πριν την ανατροπή της κυβέρνησης των Ταλιμπάν.”
Στο μεταξύ, οι εξελίξεις είναι πολύ πιο ραγδαίες απ’ ο,τι αναμενόταν, ή τουλάχιστον ανέμεναν οι Αμερικάνοι και οι σύμμαχοί τους: Ενώ πέφτουν χωρίς μάχη η μία πόλη μετά την άλλη, οι Ταλιμπάν πολιορκούν την πρωτεύουσα Καμπούλ. Φαίνεται μάλιστα να έχουν εισέλθει στο προάστιο Μπάγκραμ. Οι Ταλιμπάν διέταξαν τους μαχητές τους να αποφύγουνπράξεις βίας κατά την είσοδό τους στην Καμπούλ, επιτρέποντας να φύγουν με ασφάλεια σε όσους θέλουν, δήλωσε στο πρακτορείο Reuters ηγέτης των Ταλιμπάν στη Ντόχα. Το Associated Press μετέδωσε ότι εκπρόσωπος των Ταλιμπάν κατευθύνεται προς το Προεδρικό Μέγαρο, προκειμένου να γίνει η μεταβίβαση της εξουσίας.
Δεν είναι τυχαίες οι εικόνες αγανακτισμένων κατοίκων που πετροβολούσαν δυνάμεις ασφαλείας που αποχωρούσαν, παραδίδοντας αμαχητί την πόλη τους στους Ταλιμπάν. Το μέλλον των γυναικών της χώρας είναι σκοτεινό, αφού σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνουν οι Ταλιμπάν στον ισλαμικό νόμο, δεν έχουν δικαίωμα να εργάζονται, να σπουδάζουν, να βγαίνουν από το σπίτι τους χωρίς άνδρα συγγενή τους να τις συνοδεύει.
