Σήμερον συγκαλεῖται ἡμᾶς, τοῦ Ἀθλοφόρου ἡ παγκόσμιος πανήγυρις.
Δεῦτε οὖν φιλέορτοι, φαιδρῶς ἐκτελέσωμεν, τὴν μνήμην αὐτοῦ λέγοντες.
Χαίροις ὁ τὸν χιτῶνα τῆς ἀσεβείας διαρρήξας, διὰ τῆς πίστεως, τὴν δὲ ἀνδρείαν τοῦ Πνεύματος σεαυτῷ περιθέμενος.
Χαίροις, ὁ καταργήσας τὰς ἐπινοίας τῶν παρανόμων, τῇ ἰσχύϊ τῇ δοθείσῃ σοι, παρὰ τοῦ Θεοῦ.
Χαίροις, ὁ λογχευθέντων τῶν μελῶν, τὸ μακάριον πάθος πνευματικῶς ἡμῖν ἀναζωγραφήσας τοῦ Χριστοῦ.
Ὃν καθικέτευε, Ἀθλητῶν ἐγκαλλώπισμα Δημήτριε, λυτρωθῆναι ἡμᾶς ὁρατῶν καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν, καὶ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. (Ἀπὸ τὸν ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς)
Εὐσεβείας τοῖς τρόποις καταπλουτῶν, ἀσεβείας τὴν πλάνην καταβαλών, Μάρτυς κατεπάτησας, τῶν τυράννων τὰ θράση, καὶ τῷ θείῳ πόθῳ, τὸν νοῦν πυρπολούμενος, τῶν εἰδώλων τὴν πλάνην, εἰς χάος ἐβύθισας. ὅθεν ἐπαξίως, ἀμοιβὴν τῶν ἀγώνων, ἐδέξω τὰ θαύματα, καὶ πηγάζεις ἰάματα, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.
Βασιλεῖ τῶν αἰώνων εὐαρεστῶν, βασιλέως ἀνόμου πᾶσαν βουλήν, ἐξέκλινας Ἔνδοξε.. (Ἀπὸ τὸν ὄρθρο)
Ὁ ἅγιος Δημήτριος, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι στρατιωτικοὶ ἅγιοι, ὑπηρετοῦσαν τὸν κρατικὸ μηχανισμὸ σὲ καιροὺς ποὺ οἱ Χριστιανοὶ εἴτε ἦταν μειοψηφία, εἴτε στὸ περιθώριο τῆς κοινωνίας καὶ χωρὶς πρόσβαση στὴν ἐξουσία. Ἀπὸ τὰ χρόνια τῶν ἀποστόλων ἡ Ἐκκλησία εἶχε διαμορφώσει ἄποψη γιὰ τὴ στάση της ἀπέναντι στὴν ἐξουσία. Σεβασμὸς στὴν ἔννομη τάξη, ἐφόσον δὲν ἀδικοῦσε καὶ δὲν παραβίαζε το θεῖο νόμο, καθιστάμενη τυραννική.
Μιὰ μορφὴ τυραννίας ἦταν καὶ ἡ ὑποχρεωτικὴ προσκύνηση τῶν είδώλων καὶ ἰδίως τοῦ αὐτοκράτορα ὡς θεοῦ, ἀσὐμβατη μὲ τὴ χριστιανικὴ πίστη. Ἔτσι, ἐνῶ εἶχαν ἄψογη σταδιοδρομία, ἀρνοῦνταν κάθε συμμόρφωση ὅταν θίγονταν θέματα πίστεως.
Στάση ποὺ καὶ σήμερα ἐπιβάλλεται, εἴτε ὁ ἀσκῶν τὴν ἐξουσία εἶναι κατ’ ὄνομα Χριστιανός, εἴτε ὄχι.
Εὐχόμαστε χρόνια πολλὰ σὲ ἑορτάζοντες καὶ ἑορτάζουσες.
ΦΩΤΟ: Ἅγιος Δημήτριος στὸ Πρωτάτο
