Του Σταύρου Ψαρουδάκη
Μεγάλο Σάββατο, αναστάσιμη ώρα, εγώ με την Μάρθα την γυναίκα μου και καμμιά 10ριά άλλους ΄΄φτωχό προδρόμους΄΄,έξω από τον Μητροπολιτικό Ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμαρουσίου, να ΄΄ζητιανεύουμε΄΄ το Άγιο Φως, από τον επίτροπο της εκκλησίας και να παρακολουθούμε την Αναστάσιμη Ακολουθία με κλειστή την θύρα του Ναού, λες και ήμασταν τιμωρημένοι, και το χειρότερο όλων να παρακολουθούμε από μακριά το Ιερό Δισκοπότηρο με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου και να μην μας επιτρέπεται να Κοινωνήσουμε των Αχράντων Μυστηρίων!
Μέσα από τα ανάμικτα συναισθήματα της ιερότητας της στιγμής, αλλά και του οξύμωρου της καταστάσεως, γεννήθηκε μέσα μου μία εικόνα. Σαν να αισθάνθηκα δίπλα μας, να μας συμπαραστέκονται στην πικρία μας, τα πνεύματα των Πατέρων και Αγίων της εκκλησίας μας ,που σύμπασχαν μαζί μας. Εκείνη την ώρα συνειδητοποίησα τα λόγια του Αποστόλου Παύλου που λέει ότι δεν πολεμάμε με σάρκα και αίμα, αλλά με τις πνευματικές εξουσίες του Άρχοντος του Αιώνος τούτου! Δηλ. ένας πνευματικός ΄΄αόρατος΄΄ πόλεμος, όπως έχει αναφέρει και ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.
Αλήθεια, έχουμε αντιληφθεί ως πού θα μας οδηγήσει αυτός ο αυτό εξευτελισμός μας; Για το χατίρι μιας ψευτοφοβίας και μιας ηττοπάθειας, αγόμεθα και φερόμεθα, τόσα χρόνια τώρα και ο κατήφορος δεν έχει τέρμα. Πρώτα μην βγούμε από την Ευρωζώνη γιατί, τί θα γίνουμε, τώρα να μην βγούμε από τα σπίτια μας,γιατί χαθήκαμε, και στο τέλος να μην αναπνέουμε για να μην καταναλώνουμε πολύτιμο οξυγόνο! Και να σκεφτεί κανείς ότι είμαστε απόγονοι ενός Μακρυγιάννη και ενός Νικηταρά! Αλλά τώρα είμαστε μαρμελάδες και ζελέδες, όπως εύστοχα παρατηρεί και ο Γέρων Νίκων ο Αγιορείτης.
Αδελφοί, πρέπει τάχιστα να συνειδητοποιήσουμε κάτι: Ότι δηλ. ΄΄νυν υπέρ πάντων ο αγών΄΄. Ο Νίκος Ψαρουδάκης, ιδρυτής του κινήματος της Χριστιανικής Δημοκρατίας, έγραψε κατά την διάρκεια των ετών 1990-1996, μια σειρά βιβλίων με τίτλο ΄΄ΜΠΡΟΣΤΆ ΣΤΟΝ ΜΕΓΆΛΟ ΠΌΛΕΜΟ΄΄ με θέμα την σφοδρή αντιπαράθεση των σκοτεινών δυνάμεων, δηλ. του Διαβόλου και των επίγειων υπηρετών του, με την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Ο τίτλος και η χρονολογία των βιβλίων δεν είναι άνευ σημασίας! Συμπίπτουν με τα λεγόμενα και τα γραφόμενα του Αγίου Παϊσίου, ο οποίος μίλησε και έγραψε για το χάραγμα του Αντίχριστου, λέγοντας μάλιστα χαρακτηριστικά ότι ΄΄εγώ δεν θα τα ζήσω, αλλά εσείς θα τα ζήσετε΄΄, πράγμα που επαληθεύθηκε με την κοίμηση του Αγίου το 1994. Μένει να επαληθευθεί και το δεύτερο μέρος.
Θα παραθέσω εδώ ένα μικρό δείγμα γραφής, για να καταλάβουμε για τι πράγματα μιλάμε. Στην ιστοσελίδα του LUCISTRUST, της συγγραφέως Αλίκης Μπέιλυ, μιας εκ των ιδρυτικών μορφών της διάσημης Θεοσοφικής Σχολής, με παραρτήματα σε όλο τον πλανήτη και με μεταφρασμένα τα βιβλία αυτά σε 8 γλώσσες, διαβάζουμε την εισαγωγική φράση από το βιβλίο «Από την Βηθλεέμ στον Γολγοθά-Ελληνική έκδοση.»
« Οι πέντε μυήσεις του Ιησού κατά την διάρκεια της ζωής Του στην Παλαιστίνη είναι γνωστές ως Γέννηση, Βάπτιση, Μεταμόρφωση, Σταύρωση, Ανάσταση και Ανάληψη. Μέσα από αυτά τα πέντε στάδια της Πορείας, παρακολουθούμε τον Κύριο από την Βηθλεέμ στον Γολγοθά. Αυτές οι εμπειρίες είναι και συμβολικές και πραγματικές, θέτοντας οδηγούς κατά την πορεία του μαθητή. Εξηγούν την εμπειρία της ανθρώπινης ψυχής μέσα από τα πέντε στάδια της πνευματικής της πορείας και είναι ανεκτίμητες στον άνθρωπο, δείχνοντας το τεράστιο εύρος των πέντε εμπειριών.»
Καταλαβαίνουμε εδώ, χωρίς καν να κάνουμε τον κόπο να διαβάσουμε το βιβλίο, ότι η υπόθεση του ερχομού του Ιησού στον κόσμο, δίνεται με τελείως διαφορετικό τρόπο από τους εκπροσώπους της Θεοσοφικής Σχολής, που σημειωτέο αποτελεί και τον κορμό της θεωρητικής δομής και της πολυδιαφημιζόμενης Νέας Εποχής. Ο Θεάνθρωπος, αγαπητοί, δεν ήρθε στον κόσμο για να κάνει σεμινάρια για την ευζωία μας, αλλά για να γείρει την ζυγαριά της Θείας Δικαιοσύνης προς το μέρος μας με την προσωπική Του Θυσία και την Άκρα Ταπείνωση Του, μετά τα μοιραία αποτελέσματα της Προπατορικής Πτώσεως! Αυτή είναι η Αλήθεια, η Οδός και η Ζωή, που Εκείνος μας χάρισε απλόχερα και καλά θα κάνετε να σκουπίσετε τα μάτια σας, για να μπορέσετε να δείτε την Αλήθεια αυτή, γιατί φαίνεται ότι το πολύ ΄΄Φως-LUCIS΄΄ του εωσφόρου έχει συννεφιάσει την όρασή σας.
Αυτό το πολύ μικρό παράδειγμα, έχω να παραθέσω αδελφοί, για να πάρουμε μια ιδέα για το πως σκέπτονται οι «νεροκουβαλητές στο Σιωνιστικό μύλο του αναμενόμενου Βασιλιά των Ιουδαίων», για να παραφράσουμε μια παλιότερη έκφραση του Κ.Κ.Ε. Και γεννάται το εύλογο ερώτημα. Που είναι η θέση της εκκλησίας και της διανόησης απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις της εποχής μας;
H απάντηση είναι ΄΄άκρα του τάφου σιωπή΄΄.Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί ο Χριστός ΄΄μετακίνησε το καντήλι΄΄. Ας ξυπνήσουμε τώρα έστω στην 12η. Υπάρχει ακόμα λίγος χρόνος. Πολύ λίγος.
