Ἐκοιμήθη τὴν Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου ο πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, καθηγητὴς Θεολογίας καὶ συγγραφέας πολλῶν βιβλίων θεολογικοῦ περιεχομένου. Ἡ νεκρώσιμη ἀκολουθία τελέστηκε στὸν κατάμεστο Ἱερὸ Ναὸ ΄Αγίου Θωμᾶ στὸ Γουδῆ, ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο τὸ Σάββατο 21 Δεκεμβρίου. Παρέστη ὁ Πρόεδρος τῆς ΧΔ Γιάννης Ζερβός. Ἡ λεγόμενη “στρατευομένη” Ἐκκλησία γίνεται φτωχότερη κατὰ ἕναν ἀπὸ τοὺς πιὸ σημαντικοὺς πνευματικοὺς πατέρες καὶ θεολόγους.
Φίλος ἀπὸ δεκαετίες τοῦ Κινήματος τῆς ΧΔ καὶ τῆς ἐφημερίδας “Χριστιανική”, μετεῖχε σὲ πολλὲς ἐκδηλώσεις μας καὶ μοιραζόταν μαζί μας τὴν ἀντίληψη γιὰ τὴ σημασία τοῦ κοινωνικοῦ μηνύματος τοῦ Εὐαγγελίου. Πρόσφατα, εἴχαμε τὴ χαρὰ νὰ ἐκδώσουμε τὸ βιβλίο του μὲ τίτλο «Ὀρθοδοξία καὶ κοινωνικοπολιτικὴ διακονία». Ἕνα ἔργο μὲ κεντρικὸ ἄξονα τὴν ἀντιμετώπιση μιᾶς πολὺ διαδεδομένης πλάνης, τῆς δοξασίας ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία «δὲν σώζει σώματα, ἀλλὰ ἀθάνατες ψυχές», καὶ λειτουργεῖ ὡς ἕνας κώδικας ἀτομικῆς ἠθικῆς ποὺ ἀδιαφορεῖ γιὰ τὰ κοινωνικὰ προβλήματα. Τονίζει χαρακτηριστικὰ στὸν πρόλογο ὅτι «Ὁ χριστιανικὸς κόσμος, μαζὶ καὶ ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, ζεῖ σὲ μιὰ τραγικότητα, μὲ τὴν ὑποδούλωση τοῦ κοινωνικοῦ μας βίου σὲ κοινωνικοπολιτικὰ συστήματα, ἐντελῶς ξένα πρὸς τὴν οὐσία τῆς χριστιανικῆς πίστης, ὅπως μᾶς παραδόθηκε ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες μας.»
Τὸ Κίνημα τῆς ΧΔ καὶ ἡ “Χ” ἐκφράζουν τὴ λύπη τους καὶ τὰ συλλυπητήριά τους στὴν οἰκογένεια τοῦ μακαριστοῦ π. Γεωργίου.
Πρὶν τὴν ἐξόδιο ἀκολουθία, ἡ σορός του τέθηκε σὲ προσκύνημα στὸ παρεκκλήσι τοῦ Ἁγίου Ἀντύπα, στὴν ὀδοντιατρικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν, ἀπέναντι ἀπὸ τὸ Νοσοκομεῖο Παίδων στὸ Γουδί. 9-12 τὸ πρωί, ὅπου κυρίως ἀνέπτυσσε τὴν πνευματική του δραστηριότητα πρὸς τοὺς νέους, μιλώντας τακτικὰ σὲ συνάξεις φοιτητῶν.
Ἡ ταφὴ θὰ γίνει στὴν ἰδιαίτερη πατρίδα του, τὴν Κέρκυρα, σύμφωνα μὲ δική του ἐκφρασμένη ἐπιθυμία.
Ὁ π. Γεώργιος γεννήθηκε στὴν Κέρκυρα τὸ 1940, ὅπου ὁλοκλήρωσε τὶς ἐγκύκλιες σπουδές του τὸ 1958.
Ἀπὸ τὸ 1964 ἕως τὸ 1967 σπούδασε κλασικὴ φιλολογία στὸ .Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, ἀπ’ ὅπου ἔλαβε τὰ πτυχία Θεολογίας καὶ Φιλολογίας.
Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς στρατιωτικῆς θητείας του, διορίστηκε ἐπιστημονικὸς βοηθὸς στὴν ἕδρα Πατρολογίας καὶ ἀπὸ τὸ 1969 συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στὰ Πανεπιστήμια Βόννης και Κολωνίας, ὅπου παρέμεινε μέχρι το 1975. Ἐνδιάμεσα πραγματοποίησε σπουδὲς καὶ ἀρχειακὲς ἔρευνες στὴν Ἀγγλία.
Τὸ 1971 χειροτονήθηκε κληρικὸς στὴ Γερμανία καὶ ἔγινε διδάκτωρ Θεολογίας στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν καὶ Φιλοσοφίας – Ἱστορίας σὲ αὐτὸ τῆς Κολωνίας..
Ἀπὸ τὸ 1984 ἔγινε καθηγητὴς στη Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνών. ὅπου δίδαξε «Ἱστορία τοῦ Πνευματικοῦ Βίου κατὰ τὴ μεταβυζαντινὴ περίοδο»,«Ἱστορία και Θεολογία της Λατρείας» καὶ «Βυζαντινή Ιστορία».
Ἦταν Κοσμήτορας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ἀπὸ τὸ 2004 έως το 2007.
Τὸ 2007 μὲ τὴ συνταξιοδότησή του, ἔγινε Ὁμότιμος Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολής.
Τὸ 2015 βραβεύτηκε μὲ τὸ Μακεδονικὸ Βραβεῖο γιὰ τὸ ἔργο του.
Εὐχόμαστε “καλὸ Παράδεισο” στὸν ἀγαπητὸ καὶ σεβαστό μας π. Γεώργιο, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς λείψει.
Ἀφήνει ὅμως, πολύτιμη παρακαταθήκη, τὸ σημαντικότατο ἔργο του.
Ὁ Θεὸς ἂς τὸν ἀναπαύει.
