Ἠ περίοδος τῆς δικτατορίας τῶν Συνταγματαρχῶν ποὺ ἐπιβλήθηκε στὶς 21 Ἀπριλίου 1967, χαρακτηρίστηκε ἀπὸ τὸν συνδυασμὸ τῆς χριστοκάπηλης συνθηματολογίας, μὲ τὴν ἀπόκλιση ἀπὸ τὴν οὐσία τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας.

  • Καταρχὴν μὲ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ τυραννικοῦ καθεστῶτος μιᾶς δράκας ἐνόπλων, ποὺ καταχράστηκαν τὴ θέση ποὺ τοὺς ἐμπιστεύθηκε ἡ Πολιτεία, γιὰ νὰ «καζικωθοῦν» στὴ ράχη τοῦ λαοῦ. Τὸν ὁποῖον εἶχαν ὁρκιστεῖ νὰ διακονοῦν καὶ νὰ προστατεύουν.
  • Ὑπηρετώντας συμφέροντα ξένων δυνάμεων, ὅπως καὶ τῆς ἐγχώριας καὶ διεθνοῦς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας.
  • Καλλιεργώντας ἀντιλήψεις καὶ στάσεις ζωῆς εὐθέως ἀντίθετες μὲ τὴ χριστιανικὴ διδασκαλία, ὅπως ὁ καταναλωτισμός, ἡ ἀτομοκρατία καὶ ἡ ἀδιαφορία γιὰ τὰ κοινά, στρέφοντας τὴν προσοχὴ τοῦ κόσμου σὲ θεάματα.
  • Στηρίζοντας τὴν αὐθαιρεσία τους στὸν ἀτομοκρατικὸ ἐγωισμὸ τῶν «νοικοκυραίων», ποὺ ἐπαναπαύθηκαν μὲ τη δικτατορία ἐπειδὴ «βρῆκαν τὴν ἡσυχία τους».
  • Ἐξάλλου, μὲ τὶς αύθαιρεσίες τους στὸ χῶρο τῆς διοικούσας Ἐκκλησίας, τῆς ἔκαναν μεγαλύτερη ζημιὰ ἀπ’ ὁποιαδήποτε ἄλλη κυβέρνηση, προκαλώντας πληγὲς ποὺ χρειάστηκαν πολλὲς δεκαετίες γιὰ νὰ ἐπουλωθοῦν.
  • Ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἡ ΧΔ καὶ ὀ ἱδρυτής της ἀντιήφθηκαν τὴν κραυγαλέα διάσταση λόγων καὶ ἔργων καὶ ἀρνήθηκαν νὰ παρασυρθοῦν ἀπὸ τὴν κενὴ περιεχομένου χριστιανοφανῆ συνθηματολογία.
  • Ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα τῆς δικτατορίας, ὁ ἀείμνηστος Μανώλης Μηλιαράκης, ὑποψήφιος βουλευτὴς Ἡρακλείου στὶς ματαιωθεῖσες ἐκλογὲς τοῦ Μαΐου 1967, μετεῖχε μαζὶ μὲ τὸν τότε λαϊκὸ π. Χρῆστο Χριστοδούλου στὸ πρῶτο ἀντιδικτατορικὸ συλλαλητήριο τοῦ Ἡρακλείου.
  • Ἡ ἐφημερίδα ἔπαψε νὰ κυκλοφορεῖ μὲχρο τὸ 1970, ἀρνούμενη να συμμορφωθεῖ στὸ καθεστὼς τῆς προληπτικῆς λογοκρισίας, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πολλὰ ἀφιερωμένα στελέχη ἐξαρτοῦσαν τὴν επιβίωσή τους ἀπὸ την κυκλοφορία της.
  • Προπαγανδίστηκε ἐνεργὰ ἠ καταψήφιση τοῦ 1ου δικτατορικοῦ «Συντάγματος» τοῦ 1968.
  • Κυκλοφόρησε τὸ παράνομο ἀντιδικτατορικὸ ἔντυπο «Χαραυγή».
  • Μὲ τὴν ἄρση τῆς προληπτικῆς λογοκρισίας ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1970, ξανακυκλοφόρησε ἡ ἐφημερίδα μὲ τίτλο «Χριστιανική», ἕως τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1973 ποὺ τὴν ἔκλεισε ἡ χούντα, λόγω τῆς κλιμακούμενης ἀντιδικτατορικῆς ἀρθρογραφίας.
  • Ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια, περίσσεψαν οἱ διώξεις κάθε εἴδους καὶ κάθε ἄλλο παρὰ ἀνώδυνη καὶ ἐλεύθερη ἦταν ἡ ἔκφραση.
  • Στὴ συνέχεια κυκλοφόρησε τὸ ἔντυπο «Καινούργιοι Ὁρίζοντες» ἀπὸ Χριστιανοδημοκράτες τοῦ ἐξωτερικοῦ, μέχρι τὴν πτώση τῆς Χούντας καὶ τὴν ἐπανακυκλοφορία τῆς «Χριστιανικῆς» μέχρι σήμερα.
  • Τὸ ἀφήγημα τοῦ ἀκίνδυνου Χριστιανισμοῦ, τοῦ «ἀστοχριστιανισμοῦ» ὅπως τὸν ἀποκαλοῦσε ὁ ἀείμνηστος Νίκος Ψαρουδάκης, μὲ τὴν ἐπιλεκτικὴ καὶ πετσοκομμένη ἐκδοχὴ τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας, λειτούργησε μαζὶ μὲ τοὺς τότε ταγοὺς καὶ ἐκφραστές του στὸ χῶρο τῶν ὀργανωμένων Χριστιανῶν, ὡς ἰδεολογικὸ ἐπικάλυμμα τῆς δικτατορίας καὶ ὄχι μόνο.
  • Κάλυπτε ἰδεολογικὰ τὸ μετεμφυλιακὸ καθεστώς.
  • Μιὰ συμμαχία ποὺ ἑδραιώθηκε σὲ ἐπίπεδο τοῦ συνόλου τοῦ δυτικοῦ συνασπισμοῦ, πρὸς ἀντιμετώπιση τοῦ ἀντίπαλου δέους τοῦ κομμουνισμοῦ μὲ ὄργανο τὴ δυτικοευρωπαϊκὴ χριστιανοδημοκρατία.
  • Μὲ πρωτεργάτη τὸ Βατικανό, ποὺ ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ ἀφορίσει Χριστιανοὺς ποὺ μετεῖχαν στὸ Κομμουνιστικὸ Κόμμα Ἰταλίας.
  • Ὁ ὑπερεκτιμημένος Ρομπὲρ Σουμάν ποὺ ψήφισε τὸ 1940 τὶς ἀπόλυτες δικτατορικὲς ἐξουσίες τοῦ φιλοναζιστικοῦ καθεστῶτος Πεταίν στὴ Γαλλία καὶ καταδικάστηκε σὲ ἐθνικὴ ἀναξιότητα, ἀλλὰ ἀπαλλάχθηκε πρόωρα ἀπὸ τοὺς περιορισμοὺς ποὺ αὐτὸ συνεπαγόταν, γιὰ νὰ πολιτευθεῖ, μὲ πίεση τοῦ Βατικανοῦ. Ὁ Γερμανὸς Κόνραντ Ἄντεναουερ. Ὁ Ἰταλὸς ντε Γκάσπερι. Ἡ προβεβλημένη τριάδα τῆς δυτικῆς Χριστιανοδημοκρατίας ποὺ πρωταγωνίστησε στὴ δημιουργία τῆς ΕΟΚ, σὲ συνεργασία μὲ τὶς ΗΠΑ, ὡς παράλληλου καὶ ἐπιβοηθητικοῦ μηχανισμοῦ τοῦ ΝΑΤΟ.
  • Ἡ μετάλλαξη τῆς σημερινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης σὲ ἀμυντικὸ ὀργανισμὸ ἐπιβεβαιώνει πλήρως τὴν ἐκτίμηση αὐτὴ ποὺ ἔχουμε κάνει ἀπὸ καιρό.
  • Σήμερα, μὲ τὴν πτώση τοῦ ἀντιπάλου δέους, τὸ καθεστὼς δὲν ἔχει ἀνάγκη τὰ χριστιανικὰ προσωπεῖα.
  • Οἱ μάσκες πέφτουν.
  • Ἔτσι, ἐπειχειρεῖται νὰ καταρτιστεῖ πολιτικὸ πρόγραμμα στὴ βάση τοῦ «ἀκίνδυνου Χριστιανισμοῦ» ποὺ μπαίνει στὸ περιθώριο.
  • Μιὰ προσπάθεια ἐξαρχῆς ἀποτυχημένη, ποὺ δὲν θίγει θέματα κοινωνικῆς ἀδικίας καὶ ἐκμετάλλευσης, ἀλλὰ ἀποδέχεται τὸ πλαίσιο τοῦ νεοφιλελεύθερου μονόδρομου καὶ τὸν περιορισμὸ τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας ἀπὸ τὴν ξένη ἐξάρτηση.
  • Μὲ βάση τὴν «ἀτζέντα» τοῦ ἀκίνδυνου καὶ προσχηματικοῦ «Χριστιανισμοῦ», ποὺ κλείνει τὰ μάτια στὴν τυραννία, στὴν κοινωνικὴ ἀδικία καὶ στὶς λογικὲς μίσους.

ΣΤΗ ΦΩΤΟ: Διακρίνονται μεταξύ άλλων: Μανώλης Μηλιαράκης (πρώτος αριστερά), Γιώργος Παπαδό-
πουλος (τρίτος), Νίκος Ψαρουδάκης (κέντρο), Γιώργος Αναγνωστόπουλος (προτελευταίος)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>