Να που στη ζωή σου εμφανίζονται κάποιοι βελούδινοι άνθρωποι και πόσο δύσκολο είναι την ώρα που πρέπει να τους αποχαιρετήσεις…
Άνθρωπος από βελούδο ήταν ο Ιωάννης Ηλιόπουλος …
Ευαίσθητος έδειχνε στη γραφή του με έγνοια για τους αδύναμους συνανθρώπους του και αγωνία για την πονεμένη πατρίδα.
Όταν τον γνώρισα από κοντά, είδα ότι ήταν εύθραυστος και ο ίδιος. Από αυτούς όμως που πάντα έχουν να δώσουν, αδύναμος, όμως παράλληλα τόσο μα τόσο δυνατός! Συνέχιζε βελούδινος μα και ασυμβίβαστος, σε έναν άκαρδο κόσμο, επιθετικό, κι αυτός ευγενής, όλο καρδιά!
Επέμενε ο Γιάννης σταθερά στα μπολιάσματα που τον είχαν σημαδέψει παιδί στο Μάνεσι, το χωριό του! Δημοκράτης, πατριώτης, κοινωνιστής με το Ευαγγέλιο ως βασικό μανιφέστο στις επιλογές του.
Όταν οι χωροφυλάκοι παραφύλαγαν στη Χούντα τις διαδρομές του, αυτός ήταν συνοδοιπόρος του Νίκου Ψαρουδάκη και στη μεταπολίτευση πάντα κοινωνιστής και δημοκράτης χωρίς ανταλλάγματα, αντιμνημονιακός στα τελευταία δύσκολα χρόνια και σκληρά απέναντι σε όσους συμβιβάστηκαν για λίγη εξουσία προδίδοντας τα κινήματα στις πλατείες.
Με το όνειρο να αναπαλαιώσει το πατρικό και το νόστιμον ήμαρ στου Μάνεσι, πάντα στήριγμα με όλους τους τρόπους στους συγγενείς και τους αγαπημένους του!!!
Ολόκαρδα εύχομαι κουράγιο στο παιδί του Γιώργο.
Καλό σου ταξίδι Γιάννη μου!
Καλό Παράδεισο
Προσευχήσου από εκεί που θα είσαι για την Πατρίδα! Να μας έχεις έγνοια στις προσευχές σου!
Αιώνια θα είναι η Μνήμη σου!
Γιώργος Τασιόπουλος

“Χριστιανική” 12 Οκτωβρίου 2023