Ο κ. Εμμανουέλ Μακρόν εκλέχθηκε Πρόεδρος κατά τον 2ο γύρο των προεδρικών εκλογών της Γαλλίας στις 24 Απριλίου για δεύτερη θητεία. Ταυτόχρονα όμως, βάσει δημοσκόπησης στο διάστημα 15-16 Απριλίου της εταιρίας CEVIPOF για την εφημερίδα Λε Μοντ (Le Monde) η οποία τον στηρίζει, το 56% των πολιτών θεωρεί τον απολογισμό της 1ης πενταετίας κακό, το 69% ότι κατά το χρόνο της διακυβέρνησής του η κατάσταση της χώρας υποβαθμίστηκε, το 51% ότι το πρόγραμμά του είναι επικίνδυνο και το 72% ότι εξυπηρετεί κυρίως τα συμφέροντα των προνομιούχων… Το παράδοξο αναδεικνύει η μηνιαία εφημερίδα “Λε Μοντ Ντιπλοματίκ” (Le Monde Diplomatique) στο κύριο άρθρο της του Μαΐου.  

Το συμπέρασμα είναι ότι ο κ. Μακρόν οφείλει την εκλογή του στον φόβο που προκαλούσε η ενδεχόμενη εκλογή της αντιπάλου του κας Λεπέν σε εκατομμύρια ψηφοφόρους της Αριστεράς, οι οποίοι δεν είχαν δικό του υποψήφιο στο 2ο γύρο και κατά την εφημερίδα, ψήφισαν “υπέρ ενός Προέδρου εναντίον του οποίου κάποιοι απ’ αυτούς είναι έτοιμοι να διαδηλώσουν στους δρόμους”. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα των αναλύσεων των αποτελεσμάτων του 2ου γύρου από τις δημοσκοπικές εταιρίες IPSOS και IFOP που παρουσιάζει ο ιστοχώρος Elucid, το 42% των ψηφοφόρων του κ. Μελανσόν στον 1ο γύρο ψήφισε Μακρόν, έναντι 13% Λεπέν, με τους υπόλοιπους να απέχουν ή να ψηφίζουν λευκό. Από την ίδια ανάλυση προκύπτει ότι μόνο το 58% των ψηφοφόρων του κ. Μακρόν στο 2ο γύρο είχαν κίνητρο τη συμφωνία με το πρόγραμμά του για να τον ψηφίσουν, ενώ το 68% του συνόλου των ψηφοφόρων των προεδρικών εκλογών που έγιναν, επιθυμούν να προκύψει “συγκατοίκηση” (πρωθυπουργός από κόμμα διαφορετικό του προέδρου) από τις βουλευτικές που θα γίνουν.

Η Μοντ Ντιπλοματίκ σχολιάζει τις προσδοκίες που είχε δημιουργήσει ο κ. Μακρόν όταν εκλέχτηκε για πρώτη φορά. “Πέντε χρόνια πριν, το εβδομαδιαίο βρετανικό περιοδικό “Εκόνομιστ”, διακατεχόμενο από έκσταση, αναπαριστούσε τον Γάλλο Πρόεδρο στο εξώφυλλό του. Τον βλέπαμε να περπατά στο νερό με ένα κοστούμι τόσο λαμπερό όσο και το φανφαρόνικο χαμόγελό του. Για μια παγκόσμια αστική τάξη, που διακατεχὀταν από έκπληξη και τρόμο από το “Μπρέξιτ” και την εισβολή του κ. Τραμπ στο Λευκό Οίκο, η ανάδειξη του κ. Μακρόν στη διεθνή σκηνή έμοιαζε με “ρεβάνς”. Σήμαινε την απώθηση του “λαϊκισμού” της Άκρας Δεξιάς στην Ευρώπη  προς όφελος του “προοδευτικού” φιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης”.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα των αναλύσεων των αποτελεσμάτων του 2ου γύρου από τις δημοσκοπικές εταιρίες IPSOS και IFOP που παρουσιάζει ο ιστοχώρος Elucid, η κα Λεπέν εξασφάλισε την πλειοψηφία (56%) των ψηφοφόρων με μηνιαίο εισόδημα κάτω των 1250 ευρώ, ενώ στα πιο εύπορα στρώματα πλειοψήφησε ο κ. Μακρόν, φτάνοντας στο 65% στους άνω των 3.000 ευρώ μηνιαία. Η κα Λεπέν πλειοψήφησε με 65% στους ψηφοφόρους που θεωρούν “μη προνομιούχο” τον εαυτό τους και 56% σε αυτούς που κατατάσσουν τον εαυτό τους στα λαϊκά στρώματα. Ο κ. Μακρόν πλειοψηφεί σε όσους κατατάσσουν τον εαυτό τους στα μεσαία και ανώτερα στρώματα, με το ποσοστό του στην ανώτερη κατηγορία των “ευπόρων” να φτάνει το 79%. Οι εργάτες ψήφισαν Λεπέν σε ποσοστό 67% και οι υπάλληλοι 57%. Τα μεσαία επαγγέλματα υπερψήφισαν Μακρόν με 59% και τα στελέχη με 77%.

Ο κ. Μακρόν έχει ρητά αποδεχθεί ότι το πρόγραμμά του εκφράζει το “ακραίο κέντρ. Σε συνέντευξή του στο France Inter στις 22 Απριλίου, την προπαραμονή της εκλογής του, διευκρίνισε ότι “το σχέδιο του ακραίου κέντρου…[συσπειρώνει] περισσότερες πολιτικές οικογένειες, από τη σοσιαλδημοκρατία, την οικολογία, το κέντρο, τη φιλοευρωπαϊκή δεξιά…” Πέτυχε να αποτελέσει ταυτόχρονη επιλογή της δεξιάς και ταυτόχρονα μιας “αστικής Αριστεράς” (κατά την έκφραση του αρθρογράφου), η οποία “έχει συνηθίσει και ικανοποιείται από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές”. Παράρτημα της οποία στην Ελλάδα είναι το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ του κ. Ανδρουλάκη, κατά δήλωση του ιδίου.

Κατά συνέπεια, παρά το γεγονός ότι κατάφερε να εκλεγεί, ο κ. Μακρόν κάθε άλλο παρά κατάφερε να πείσει για το κυβερνητικό του πρόγραμμα. Επικυριαρχεί ως “σανίδα σωτηρίας” για τα κοινωνικά στρώματα εκείνα, που είτε επωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση, είτε φοβούνται πολιτικές ρήξης (ιδίως ηλικιωμένοι και συνταξιούχοι). Με τον τρόπο αυτό έχει απορροφήσει την παραδοσιακή Δεξιά και τη συστημική Αριστερά, καταδικάζοντας σε εξαφάνιση τους παραδοσιακούς σχηματισμούς, οι υπόλοιποι οπαδοί των οποίων έχουν περάσει στον κ. Μελανσόν και στην κα Λεπέν.

Αν ληφθεί υπόψη η μεγάλη αποχή, ο κ. Μακρόν εκλέχτηκε με την ψήφο του 38,5% των εγγεγραμμένων εκλογέων στο 2ο γύρο κατά της Μαρίν Λεπέν, ενώ είκοσι χρόνια πριν, ο Ζακ Σιράκ είχε εκλεγεί με την ψήφο του 61,1% των εγγεγραμμένων, όταν αντιμετώπιζε τον πατέρα της Ζαν Μαρί Λεπέν, ο οποίος περνούσε στο 2ο γύρο για πρώτη φορά για λογαριασμό της Ακροδεξιάς. Κατά συνέπεια, ο συστημικός υποψήφιος πείθει όλο και λιγότερο, ως αποτέλεσμα και της αναπροσαρμογής του πολιτικού λόγου της Μαρίν Λεπέν σε σχέση με αυτόν του πατέρα της: Με την υιοθέτηση φιλεργατικών θέσεων και την προσπάθειά της να αποστασιοποιηθεί από τις ακροδεξιές καταβολές της παράταξής της.

Η απόπειρα Μελανσόν να εξασφαλίσει την πρωθυπουργία

Στα πλαίσια αυτά, ο ηγέτης της “Ανυπότακτης Γαλλίας” Ζαν Λυκ Μελανσόν, που απέτυχε να περάσει ως προεδρικός υποψήφιος στον 2ο γύρο, έχει συγκροτήσει το κοινό εκλογικό μέτωπο (Νέα Λαϊκή Οικολογική και Κοινωνική Ενότητα για τις βουλευτικές εκλογές μαζί με το Σοσιαλιστικό και το Κομμουνιστικό Κόμμα και τους Οικολόγους, με στόχο την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση και την πρωθυπουργία.  Δημοσκοπήσεις δείχνουν να προηγείται στον πρώτο γύρο σε εθνικό ποσοστό. Όμως, το πλειοψηφικό σύστημα  ανά μονοεδρική περιφέρεια που ισχύει στη Γαλλία, φέρεται και πάλι να εξασφαλίζει στο 2ο γύρο την πλειοψηφία στον κ. Μακρόν και στο Κοινοβούλιο.

Το αποτέλεσμα θα κριθεί εάν πειστούν όσοι απείχαν από τις προεδρικές εκλογές να ψηφίσουν και προέρχονται από τους νεώτερους και λιγότερο προνομιούχους πολίτες.

Ελληνικού ενδιαφέροντος είναι και ο λόγος για τον οποίο η “Μοντ Ντιπλοματίκ” χαρακτηρίζει τον κ, Μελανσόν μοναδικό “σημείο αναφοράς” της Ευρωπαϊκής “Αριστεράς της ρήξης”: “Στην Ευρώπη, η Αριστερά της ρήξης είτε έχει περιθωριοποιηθεί από την κεντροαριστερά (Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία), είτε έχει προσχωρήσει στο νεοφιλελευθερισμό (Ελλάδα), είτε είναι ανύπαρκτη (Βαλτικές χώρες, ανατολική Ευρώπη), είτε έχει συντριβεί (Ιταλία), ενώ στη Γαλλία εξασφάλισε 21,95% των εκφρασμένων ψήφων”.

Ο κυνισμός Μακρόν

Η επανεκλογή του κ. Μακρόν χαρακτηρίζεται και ως ο “Θρίαμβος του κυνισμού”, δεδομένων των αιφνιδιαστικών “αναπροσαρμογών” θέσεων του πολιτικού του προγράμματος ενόψει των εκλογών, ακόμα και μεταξύ των δύο γύρων. Εμφανίστηκε να υιοθετεί δημοφιλείς θέσεις των αντιπάλων του, που ουδέποτε είχε εφαρμόσει στην 1η πενταετία της διακυβέρνησής του.

Το ίδιο επιχειρεί να πράξει και ενόψει των βουλευτικών εκλογών, επιχειρώντας να “διεμβολίσει” τις θέσεις των αντιπάλων του στο Ουκρανικό. Τόσο η κα Λεπέν, όσο και ο κ. Μελανσόν, έχουν ρητά εκφράσει τη διαφοροποίησή τους στη νατοϊκή γραμμή της ρήξης με τη Ρωσία και της εμπλοκής στον πόλεμο της Ουκρανίας και κατ΄ επέκταση στην επιβολή κυρώσεων επώδυνων για το λαό. Χρησιμοποίησε τον όρο “αδελφοί λαοί” για τους Ρώσους και τους Ουκρανούς, προκαλώντας την οργή των εθνικιστών του Κιέβου και φέρεται να πίεσε τον κ. Ζελένσκι να κάνει παραχωρήσεις στη Ρωσία για να τελειώσει άμεσα ο πόλεμος. Το τελευταίο τούτο ανακοίνωσε προς τα έξω ο κ. Ζελένσκι, ισχυριζόμενος οι παραχωρήσεις που τού ζητήθηκαν αφορούν στην εδαφική κυριαρχία της Ουκρανίας, χωρίς να έχει υπάρξει ανακοίνωση από τον κ. Μακρόν, ούτε να μπορεί να διασταυρωθεί τι ακριβώς ειπώθηκε.

Απομένει να δούμε αν, η διαφοροποίηση του κ. Μακρόν από τη αμερικανονατοϊκή γραμμή της υποδαύλισης του πολέμου στην Ουκρανία είναι ειλικρινής, ή άλλος ένας προεκλογικός ελιγμός. Ή εάν στη 2η πενταετία του, ο κ. Μακρόν σκοπεύει να λάβει υπόψη του συνολικότερα τα θέματα που απασχολούν την πλειοψηφία του λαού της χώρας του, η οποία δεν αποτυπώθηκε εκλογικά λόγω του…πλειοψηφικού συστήματος.

ΠΗΓΗ: Μοντ Ντιπλοματίκ. Φύλλο Μαΐου 2022. Κύριο άρθρο του διευθυντή σύνταξης Σερζ Αλιμί: “Η επανεκλογή του Προέδρου Μακρόν-Θρίμαβος του κυνισμού”.