ΜΙΑ ΠΑΝΔΗΜΗ ΚΗΔΕΙΑ – ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝOΣ ΗΓΕΤΗΣ

Χωρίς τον Πατριάρχη Μόσχας, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, έγινε την Κυριακή 22 Μαρτίου η κηδεία του εκλιπόντος Πατριάρχη Γεωργίας Ηλία Β΄. Συμμετείχαν επίσης ο νεοεκλεγείς Πατριάρχης Βουλγαρίας, ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, καθώς και αντιπροσωπείες από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Από το Πατριαρχείο Μόσχας παρών ήταν ο Μητροπολίτης Ιλαρίων (Αλφέγιεφ), πρώην επικεφαλής των διεθνών σχέσεων της Εκκλησίας της Μόσχας, μέλος της αντιπροσωπείας που απέστειλε ο πρόεδρος Πούτιν. Εντύπωση προκάλεσε, στις εικόνες που είδαμε από την Τιφλίδα, η πάνδημη συμμετοχή και η συγκίνηση των Γεωργιανών, που είναι, να θυμίσουμε, από τους αρχαιότερους Χριστιανούς, ήδη από τις αρχές του τέταρτου αιώνα. Παρούσα στην κηδεία ήταν και η πολιτική ηγεσία της χώρας.
Ο Ηλίας Β΄, κατά κόσμον Ιρακλί Γκουντουσαούρι-Σιολασβίλι, πέθανε την προπερασμένη Τρίτη (17/3) σε νοσοκομείο σε ηλικία 93 ετών, έχοντας υπηρετήσει ως Πατριάρχης Γεωργίας για 49 χρόνια – έγινε Πατριάρχης το 1977 και ηγήθηκε της Εκκλησίας κατά τη σοβιετική περίοδο και τους εμφύλιους πολέμους της δεκαετίας του 1990. Γεωργιανοί κάθε ηλικίας, κάποιοι κρατώντας λουλούδια και κεριά, συγκεντρώθηκαν κατά μήκος της όχθης του ποταμού στην Τιφλίδα για να πουν το τελευταίο αντίο, καθώς η νεκρική πομπή του Ηλία Β΄ κατευθυνόταν προς τον Καθεδρικό Ναό της Σιόνι, όπου και ενταφιάστηκε.
Ο μακαριστός γεννήθηκε το 1933 στο Βλαντικαφκάς και σπούδασε θεολογία στη Μόσχα, σε μια περίοδο όπου η θρησκευτική ζωή βρισκόταν υπό αυστηρό περιορισμό λόγω του σοβιετικού καθεστώτος. Το 1977 εξελέγη Πατριάρχης πάσης Γεωργίας, σε μια κρίσιμη εποχή για την Εκκλησία, η οποία προσπαθούσε να επιβιώσει μέσα στο αθεϊστικό περιβάλλον της Σοβιετικής Ένωσης. Με τη δράση και τη στάση του συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση της θρησκευτικής ταυτότητας και της εθνικής συνείδησης των Γεωργιανών. Κατά τη διάρκεια της πατριαρχίας του, που διήρκεσε σχεδόν μισό αιώνα, η Εκκλησία γνώρισε σημαντική αναγέννηση. Μετά την ανεξαρτησία της Γεωργίας το 1991, ο Ηλίας Β΄ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη σταθεροποίηση της κοινωνίας, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συγκρούσεων και των πολιτικών κρίσεων της δεκαετίας του 1990.
Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός στον λαό, καθώς θεωρούνταν μορφή ενότητας και ηθικής καθοδήγησης. Με πρωτοβουλίες του ενισχύθηκε η κοινωνική συνοχή, ενώ είχε ενεργό ρόλο και σε φιλανθρωπικές δράσεις, την εκπαίδευση και την ενίσχυση της οικογένειας. Ο Πατριάρχης Ηλίας είχε αναλάβει μάλιστα πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση της δημογραφικής κρίσης στη Γεωργία πριν αρκετά χρόνια, ανακοινώνοντας ότι θα βάφτιζε ο ίδιος κάθε τρίτο και πλέον παιδί των ορθόδοξων οικογενειών της Γεωργίας που είχαν τελέσει ορθόδοξο γάμο. Το αποτέλεσμα ήταν ο γηραιός Πατριάρχης να γίνει ανάδοχος περίπου πενήντα χιλιάδων, μιας ολόκληρης γενιάς παιδιών.
Ο Ηλίας Β΄ πέθανε σε ηλικία 93 ετών, αφήνοντας πίσω του μια ισχυρή παρακαταθήκη πίστης, ενότητας και πνευματικής ηγεσίας για τη Γεωργία. Για τους Γεωργιανούς, ο Πατριάρχης Ηλίας δεν ήταν απλώς ένας Εκκλησιαστικός ηγέτης. Ήταν η ίδια η ιστορία της πατρίδας τους, η φωνή της πίστης τους, ο πατέρας της πνευματικής τους πορείας.
Μερικές από τις αξιομνημόνευτες πρωτοβουλίες του (αντιγράφουμε από τη σελίδα του π. Θωμά Ανδρέου): Στους δύσκολους καιρούς της χώρας, που δεν πέρασε και λίγα όλες τις τελευταίες δεκαετίες, ζήτησε από όλο τον λαό συγκεκριμένη ώρα της ημέρας να διαβάζουν όλοι μαζί τον Ακάθιστο Ύμνο. Ο κόσμος, όπου και να ήταν, σταματούσε την ώρα αυτή και προσευχόταν. Έβλεπες να σταματούν αυτοκίνητα για προσευχή! Στις δουλειές, όπου επιτρεπόταν, σταματούσε όλος ο λαός ενωμένος την ίδια ώρα και προσευχόταν για τη χώρα! Τη νύχτα των Χριστουγέννων προέτρεπε να ανάβουν κεριά στο σπίτι κοντά στο παράθυρο για να έχει φως κάθε νοικοκυριό και να μπορεί να ζητήσει βοήθεια όποιος έχει ανάγκη. Προέτρεπε τους πιστούς να γράφουν επιστολές με λόγια αγάπης ο ένας στον άλλον ακόμα και αν έχουν κάποιες διαφορές και να συμφιλιώνονται, και ο κόσμος ανταποκρινόταν. Σήμερα η Γεωργία είναι μία από τις πιο θρησκευόμενες χώρες στην Ορθοδοξία με ζήλο και πίστη. Πριν ανέλθει ο Ηλίας Β΄ στον πατριαρχικό θρόνο της Γεωργίας, είχε απομείνει μόνο ένα γυναικείο μοναστήρι με μερικές πολύ μεγάλης ηλικίας μοναχές. Σήμερα, μετά τις προσπάθειες του Πατριάρχη Ηλία, η Γεωργία γέμισε με μοναστήρια και νέους μοναχούς.
Επίσης, δεχόταν καθημερινά απλό λαό για να τους ακούσει, να παρηγορήσει πονεμένους και να συγχαρεί στη χαρά των ανθρώπων αλλά και στον πόνο τους. Αυτό φανερώνει άλλωστε η πάνδημη συμμετοχή του λαού στην κηδεία του. Λέγεται ότι, όταν ήταν μικρός, ο πατέρας του είδε σε όνειρο ένα πλήθος που φώναζε «Δευτέρα Παρουσία! Δευτέρα Παρουσία!». Κάποια στιγμή το πλήθος ανοίγει, εμφανίζεται ο Χριστός και πλησιάζει τον πατέρα του μικρού Ηρακλή (το κοσμικό όνομα του πατριάρχη), που κρατούσε το χέρι του γιου του. Βάζει το χέρι Του στο κεφάλι του μικρού και του λέει: «Εσύ πρέπει να κατηχήσεις τον λαό σου και να τον ενώσεις».
Και είναι αλήθεια ότι και, με τον θάνατό του ακόμα, ένωσε όχι μόνο τον λαό του αλλά και την παγκόσμια Ορθοδοξία, που σε μια σπάνια στιγμή τα τελευταία χρόνια, με τραυματισμένη την ενότητά της, η κηδεία του έγινε αφορμή συνεύρευσης των απανταχού Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Ας έχουμε την ευχή του. Αιωνία του η μνήμη.
.Χριστιανική 26 Μαρτίου 2026