Το Σάββατο 17 Ιανουαρίου περί τις 9 το πρωί στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, θα τελεσθεί στον ιερό ναό του Αγίου Ανδρέα (Λευκωσίας 40) στην Αθήνα, επιμνημόσυνη δέηση για τη συμπλήρωση των τριών ετών από την εκδημία του αδ. Μανώλη Μηλιαράκη. Πρόσβαση από τον σταθμό Αγίου Νικολάου της γραμμής 1 (πρώην ΗΣΑΠ). Στη συνέχεια θα προσγερθεί καφές στην παρακείμενη αἰθουσα του Ιερού Ναού.
Με συγκίνηση αναδημοσιεύουμε κείμενο του αείμνηστου προέδρου της Χ.Δ., Μανώλη Μηλιαράκη, σχετικά με τις αγορές και την ΕΕ, δημοσιευμένο στο φύλλο μας 800, 11/6/2009. Παρά τα όσα έχουν γίνει εν τω μεταξύ σχετικά με το Κόσοβο, την ΠΓΔΜ και την Κύπρο, διατηρεί την επικαιρότητά του. Ας αποτελέσει συνέχεια των προβληματισμών μας για την αγορά, όπως ξετυλίχτηκαν στην εκδήλωσή μας «Οι Χριστιανοί ενώπιον της κενοφανούς θεότητας των αγορών και των αξιών / αξιώσεών της», στο Περιστέρι, στις 11 Νοεμβρίου. (Δες το προηγούμενο φύλλο μας).
Του Μανώλη Μηλιαράκη
Όσοι έχουν παρακολουθήσει την πορεία της Χ.Δ. γνωρίζουν ότι ήδη από την αρχή της δεκαετίας του ’60, όταν υπογράφηκε η Συμφωνία Σύνδεσης της Ελλάδας με την τότε ΕΟΚ, η θέση μας συνοψιζόταν στα εξής:
• Ναι στην ισότιμη συνεργασία των λαών της Ευρώπης από τον Ατλαντικό ώς τα Ουράλια, δομημένη στο σεβασμό των ιδιαιτεροτήτων τους, την κατοχύρωση θεσμών ουσιαστικής δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
• Όχι στην ΕΟΚ που οικοδομείτο, γιατί ήταν φανερό ότι ήταν κατασκεύασμα των αρχουσών τάξεων των ιδρυτικών της μελών για υπεράσπιση και επέκταση των συμφερόντων τους και όχι προϊόν της βούλησης των λαών.
Η Χ.Δ., κίνημα θεμελιωμένο στις αρχές του χριστιανικού κοινωνισμού, δεν ήταν δυνατό να συναινέσει στη συμμετοχή μας σε ένα υπερεθνικό συγκρότημα, που θεοποιούσε εξ αρχής τους νόμους του λεγόμενου «ελεύθερου ανταγωνισμού», που μεταφέρουν στην κοινωνία τους νόμους της ζούγκλας.
Αρθρογραφία στη «Χ» της εποχής εκείνης επισημαίνει ότι η ένταξή μας στην ΕΟΚ θα επέφερε την πλήρη αποβιομηχάνιση της χώρας μας, τη μετατροπή της σε χώρα παραθερισμού των πλούσιων Ευρωπαίων και την «γκαρσονοποίηση» των Ελλήνων. Ταυτόχρονα, εκτιμούσαμε ότι η θεοποίηση του χρήματος και του κέρδους θα προωθούσε σταδιακά αλλά σταθερά την αλλοίωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας και την αποκοπή μας από τις ρίζες μας. Αργότερα, η φιλοσοφία και ιδεολογία του εκσυγχρονισμού αντιμετωπίστηκε από τη Χ.Δ. και τη νεολαία της ΕΧΟΝ ως προσπάθεια του συστήματος να γίνει πιο αποδοτικό στην εκμετάλλευση της εργασίας και στην άμβλυνση των ηθικών αντιστάσεων του πολίτη απέναντι στις ανήθικες και αντιλαϊκές πολιτικές του υπερκράτους που οικοδομείτο στις Βρυξέλλες.
Στην πορεία και πριν από την πλήρη ένταξή μας στην ΕΟΚ η θέση μας ήταν ότι έπρεπε να προηγηθεί πλήρης ενημέρωση του λαού και στη συνέχεια να διεξαχθεί δημοψήφισμα.
Ακολούθησε η ένταξη, χωρίς φυσικά να ερωτηθεί ο λαός.
Κριτική και άξονες διεκδικητικής πολιτικής
Έτσι, φθάσαμε στη σημερινή Ε.Ε. του Μάαστριχτ και της ΟΝΕ, με τη χώρα μας ενταγμένη στην ευρωζώνη.
Απέναντι σε αυτή την Ε.Ε. και σε συνδυασμό με τα αίτια και τις συνέπειες της πολύπλευρης κρίσης που διερχόμαστε, θέλουμε να παρουσιάσουμε σκέψεις, θέσεις και προτάσεις μας που να συγκροτούν άξονες διεκδικητικής πολιτικής, όσο η Ελλάδα θα είναι μέλος της Ε.Ε. και όσο η Ε.Ε. θα παραμένει ως είναι σήμερα.
Αρνούμαστε την υποχρεωτική εφαρμογή των νόμων και των κανόνων του καπιταλιστικού συστήματος και διεκδικούμε το δικαίωμα κάθε λαού και χώρας-μέλους της Ε.Ε. να καθορίζει το μοντέλο και το κοινωνικό σύστημα διακυβέρνησής του.
Η οικονομία της ανεξέλεγκτης και δήθεν αυτορρυθμιζόμενης αγοράς, με την ταυτόχρονη αποκήρυξη και απαξίωση κάθε μορφής κοινωνικής ή κρατικής ιδιοκτησίας, διεύρυνε, όπως ήταν νομοτελειακά βέβαιο, τις οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, αύξησε τα κέρδη του κεφαλαίου, περιθωριοποίησε εκατομμύρια πολιτών, αύξησε την εγκληματικότητα, και αντί για πολιτισμό οδηγεί στη βαρβαρότητα και στον πολιτιστικό και κοινωνικό μεσαίωνα!
• Αρνούμαστε το πανίσχυρο υπερκράτος των Βρυξελλών, που αποξενώνει τους λαούς από τα κέντρα άσκησης εξουσίας και αναιρεί την ουσία της Δημοκρατίας.
• Αρνούμαστε και αντιστεκόμαστε σε κάθε προσπάθεια αφαίρεσης εξουσιών από τις εθνικές κυβερνήσεις. Αντίθετα, διεκδικούμε τη διατήρηση του δικαιώματος του veto στο Συμβούλιο Υπουργών.
• Αρνούμαστε την ύπαρξη γιγαντιαίων πανίσχυρων οργανισμών, όπως η Ε.Κ.Τ., που, ενώ δεν ελέγχονται πολιτικά, καθορίζουν την οικονομική και κοινωνική πορεία των λαών της Ε.Ε. με βάση τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.
• Διεκδικούμε τη λειτουργία της πολιτικής ως διακόνου της πατρίδας, της κοινωνίας και των πολιτών και όχι ως υπηρέτριας και διαχειρίστριας του κοινωνικού συστήματος της πλουτοκρατίας.
• Ιδιαίτερα για την Πατρίδα και τον Πολιτισμό, αρνούμαστε το δικαίωμα στο υπερκράτος των Βρυξελλών να καθορίζει το τι και το πώς θα διδάξουμε στα παιδιά μας.
• Αρνούμαστε την εμπορευματοποίηση της Παιδείας και διεκδικούμε τον καθορισμό του περιεχομένου της αποκλειστικά από τις εθνικές κυβερνήσεις.
• Ο πολιτισμός που σχεδιάζεται και παράγεται από πολυεθνικά κέντρα, ιδρύματα και λέσχες, με εκτελεστικά όργανα τους εδώ μεταπράτες και πράκτορές τους, προωθεί τη διαστροφή και παραχάραξη της Ιστορίας μας, την απαξίωση της ορθόδοξης λαϊκής αγωνιστικής μας παράδοσης, την περιθωριοποίηση της Εκκλησίας μας και γενικά τον αποχριστιανισμό και αφελληνισμό του λαού μας.
Ο πολιτισμός αυτός, πολιτισμός υποκουλτούρας και αποχαύνωσης, δεν έχει καμία σχέση με τον πολιτισμό της κλασικής Ελλάδας, τον πολιτισμό της αδούλωτης Ρωμιοσύνης, τον πολιτισμό του έπους του ’40, της ΕΟΚΑ, του Ισαάκ και του Σολωμού. Είναι πολιτισμός υποταγής και φυτοποίησης του πολίτη.
Μια ιδιαίτερη αναφορά στα εθνικά μας θέματα
Στις Ευρωεκλογές έπρεπε να απαιτήσουμε από όλα τα κόμματα να πάρουν ξεκάθαρη θέση για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, για το Κυπριακό, το Μακεδονικό, το Κοσσυφοπέδιο, το ρόλο του ΝΑΤΟ, τη συμμετοχή της Ε.Ε. στις ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ. Προτάσεις μας σήμερα:
Να παύσει η Ελλάδα (και η Κύπρος) να είναι σημαιοφόρος της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Αντίθετα, να θέσει veto στην περαιτέρω πορεία της, αν:
• Δεν αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία.
• Δεν άρει τις απειλές για casus beli.
• Δεν αναγνωρίσει ως μοναδικό πρόβλημα των δύο χωρών στο Αιγαίο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με βάση το Δίκαιο της θάλασσας. Γκρίζες ζώνες, νέα Ίμια.
• Δεν τερματίσει την πολιτική της αποσταθεροποίησης στη Θράκη.
• Δεν αναγνωρίσει την Οικουμενικότητα του Πατριαρχείου Κων/λεως και δεν εφαρμόσει τη Συνθήκη της Λωζάννης και την Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο.
Για την Π.Γ.Δ.Μ.
Η μέχρι τώρα πολιτική των Σκοπίων δείχνει ξεκάθαρα ότι η διεκδίκηση εκ μέρους τους των όρων «Μακεδονία», «μακεδονικό έθνος» και «μακεδονική γλώσσα» υπαγορεύεται και ενθαρρύνεται τόσο από ανιστόρητα εθνικιστικά σκοπιανά κέντρα, όσο και κυρίως από κέντρα των ΗΠΑ, για να είναι σε θέση, αν τους χρειαστεί, να θέσουν θέμα «ενιαίας Μακεδονίας».
Γι’ αυτό επιβάλλεται η επανατοποθέτηση της θέσης μας στη βάση του Συμβουλίου πολιτικών αρχηγών του 1992.
Στο Κυπριακό
Έχει καταστεί σαφές ότι το μόνο που επιδιώκει η Τουρκία είναι να θεσμοθετηθούν με την υπογραφή Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας:
• Η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
• Η αναγνώριση του ψευδοκράτους και των εποίκων.
• Η επικυριαρχία της σε όλο το νησί.
Γι’ αυτό επιβάλλεται Ελλάδα και Κύπρος να:
• Επανενεργοποιήσουν το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.
• Να επανατοποθετήσουν το Κυπριακό στη μόνη σωστή του βάση ως πρόβλημα εισβολής, κατοχής και εποικισμού.
• Να απαιτήσουν, ως προαπαιτούμενα για τη λύση, την αποχώρηση του Αττίλα και των εποίκων, την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, και την εφαρμογή των αρχών του Κ.Χ. του ΟΗΕ για τον κυπριακό λαό.
Για το Κόσοβο
Η Ελλάδα δεν πρέπει να αναγνωρίσει το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος, γεγονός που θα νομιμοποιούσε τον βίαιο εδαφικό ακρωτηριασμό της Σερβίας.
Ποια Ευρώπη θέλουμε;
Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ανταποκρίνεται στο όραμα της Χ.Δ. για μια Ευρώπη από τον Ατλαντικό έως τα Ουράλια, δομημένη στη βάση της ισότιμης συνεργασίας των λαών, του σεβασμού των ιδιαιτεροτήτων τους και στην κατοχύρωση των πολιτικών ελευθεριών και της κοινωνικής δικαιοσύνης, απεξαρτημένη από επιθετικούς ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ.
Στη σημερινή «Ευρώπη του χρήματος» και της αγοράς αντιτάσσουμε την προτεραιότητα της κοινωνικής Ευρώπης, της Ευρώπης που θα δομείται και θα λειτουργεί στη βάση ενός νέου κοινωνικού συστήματος και νέων Συνθηκών, που θα αποβλέπουν:
• Στον τερματισμό της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και λαού από λαό.
• Στη διεύρυνση της Δημοκρατίας με θεσμούς άμεσης Δημοκρατίας.
• Στον απόλυτο σεβασμό της πολιτιστικής ταυτότητας κάθε λαού.
• Στον αμφικτυονικό χαρακτήρα των σχέσεων μεταξύ των κρατών-μελών της.
• Στην εξόφληση του χρέους της Ευρώπης προς τους λαούς της Μαύρης Ηπείρου, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, τους οποίους επί αιώνες και μέχρι σήμερα καταεκμεταλλεύτηκαν και καταληστεύτηκαν από την «πολιτισμένη» και «χριστιανική» Δύση. Έτσι μόνο θα δημιουργηθούν και οι προϋποθέσεις για την ανακοπή του σημερινού μεταναστευτικού ρεύματος.
• Στον τερματισμό της συμμετοχής των ευρωπαϊκών κρατών στο ΝΑΤΟ και σε οποιονδήποτε επιθετικό οργανισμό.
• Στην εμπέδωση της ισότιμης συνεργασίας των λαών, της αλληλεγγύης μεταξύ τους και της υπεράσπισης της παγκόσμιας ειρήνης.
• Στην καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης και στη θεσμική θωράκιση της προστασίας του πλανητικού οικοσυστήματος, που σήμερα θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους.
Γι’ αυτήν την Ευρώπη θα δώσουμε την αγωνιστική παρουσία μας.
Οι Έλληνες Ευρωβουλευτές και οι κυβερνήσεις να προτείνουν και να διεκδικούν αγωνιστικά και επίμονα μέτρα για την υπεράσπιση των οικονομικά και κοινωνικά αδύνατων στη χώρα μας και στην Ευρώπη.
ΦΩΤΟ:Έργο του Στέφανου Ζαννή
Το Σάββατο 18 Ιανουαρίου, στο τέλος της Θείας Λειτουργίας το πρωί κατά τις 9μμ, τελέσθηκε η επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα (Λευκωσίας 40 στην Αθήνα) για τα δύο χρόνια από την εκδημία του αείμνηστου επίτιμου Προέδρου και επί 26 έτη (1989-2015) Προέδρου της ΧΔ Μανώλη Μηλιαράκη. Όσοι τιμησαν τη μνήμη του συγκεντρώθηκαν στην παρακείμενη αίθουσα που ευγενώς διέθεσε ο Ιερός Ναός που μας φιλοξένησε.
Πραγματοποιήθηκαν σε κλίμα συγκίνησης οι εκδηλώσεις της “Χριστιανικής” με αφορμή τον ένα χρόνο από την εκδημία του επίτιμου Προέδρου και ιστορικού στελέχους της Χριστιανικής Δημοκρατίας Μανώλη Μηλιαράκη το Σάββατο 20 Ιανουαρίου.
Προηγήθηκε το πρωί επιμνημόσυνη δέηση μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής επί της οδού Ακαδημίας στην Αθήνα, στην οποία προέστη εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ρωγών κ. Φιλόθεος, Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθnνών.
Ακολούθησε η εκδήλωση στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ στον 3ο όροφο επί της οδού Ακαδημίας 20.
Το βίντεο αναρτήθηκε στο youtube εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=MSH7KEQsRsY&t=380s
-Συντόνισε ο Διευθυντής της Χριστιανικής Κωνσταντίνος Μπλάθρας
-Ομιλητές: -Θανάσης Κουρταλίδης, επίτιμος Πρόεδρος της ΧΔ και στέλεχος της προδικτατορικής ΕΧΟΝ
-Γιάννης Ζερβός, Πρόεδρος της ΧΔ
Χαιρέτισαν: Βαγγέλης Κουρής και Γιώργος Κουρούκλης (ΣΕΥΑΕΚ και ΣΑΚ), Νότης Μαριάς (Πρόεδρος του Κόμματος ΕΛΛΑΔΑ- Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, Καθηγητής Θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρώην Ευρωβουλευτής) , Θεόδωρος Παντούλας (Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης), Δημήτρης Στρατούλης (Γραμματέας της Λαϊκής Ενότητας-Ανυπότακτης Αριστεράς), Γιάννης Μαλταμπές (Πατριωτική Συσπείρωση), Ανδρέας Αργυρόπουλος, Γιώργος Παπαγιαννόπουλος (ομάδα Πολιτική Πρωτοβουλία), π. Χρίστος Χριστοδούλου, 
Ηρακλής Κανακάκης, Αλή Καρδούχος, Κώστας Καμαριάρης, Βασίλης Μπαμπίλης (ΕΧΕ-Επάλξεις), Μαίρη Βγοντζάκη, οικογενειακή φίλη του αδ. Μανώλη.
Κατά την εκδήλωση καταγράφηκαν πολύτιμες μαρτυρίες για την προσωπικότητα και την μακροχρόνια και ποικίλη πολιτική δράση του.
Παρέστησαν η κόρη του Μανώλη Μηλιαράκη Ερασμία και η αδελφή του Ελένη.
Ετήσιο Αρχιερατικό Μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του αδελφού Μανώλη Μηλιαράκη, επίτιμου Προέδρου της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, αγωνιστή της Πίστεως και της Δημοκρατίας, πραγματοποιήθηκε από τους φίλους και τα μέλη της Χριστιανικής Δημοκρατίας στη Χίο, το πρωί του Σαββάτου 27 Ιανουαρίου 2024, στην Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου (που είναι και προστάτης του κινήματος)στην Κλειδού στο Βροντάδο. Details
Τό Σάββατο 27 Ἰανουαρίου 2024 καί ὥρα 10.00 στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Στεφάνου Κλειδοῦς Βροντάδου θά τελεσθεῖ ἐτήσιο ἀρχιερατικό μνημόσυνο γιά τήν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς τοῦ ἀδελφοῦ Μανώλη Μηλιαράκη, ἐπίτιμου Προέδρου τοῦ κινήματος τῆς ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ἀγωνιστῆ τῆς Πίστεως καί τῆς Δημοκρατίας καί καλοῦμε ὅσους τιμοῦν τήν μνήμη του καί τούς ἀγῶνες του νά παρευρεθοῦν καί νά προσευχηθοῦν.
Τά Μέλη καί οἱ φίλοι τῆς ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ στή Χίο.
Ἕνα χρόνο πρίν, ἡ 18η Φεβρουαρίου 2023 ἔπεφτε Τετάρτη. Μιὰ μέρα πρὶν κυκλοφορήσει ἡ ἐφημερίδα μας κι ἐνῶ «ἔκλεινε» ἡ ὕλη στὸ ἀτελιέ. Τὸ μεσημέρι μᾶς ἦλθε ἡ εἴδηση τῆς ἐκδημίας τοῦ ἀδ. Μανώλη, πρὸς τὴ «Δημοκρατία τῶν Οὐρανῶν». Ἡ 1η ἐπέτειος τῆς ἐκδημίας του πέφτει Πέμπτη καὶ συμπίπτει μὲ τὴν ἡμέρα κυκλοφορίας τῆς ἐφημερίδας, ἀφοῦ δὲν πρόκανε ὁ δίσεχτος Φλεβάρης νὰ τὴν ἀπομακρύνει μὲ τὴν παραπανήσια μέρα του.
• «Ὡσεὶ παρὼν» ὁ Μανώλης κι ἐφέτος.
• Ἐσαεὶ παρὼν στὴ μνήμη μας.
• Ἔφυγε, ἀφοῦ ἔδωσε τὸν τελευταῖο του σκληρὸ ἀγώνα μὲ τὴν κακιὰ ἀρρώστεια τῶν καιρῶν μας, καταπῶς τὰ ἀκριτικὰ δημοτικὰ τραγούδια τῆς ἰδιαίτερης πατρίδας του, τῆς Κρήτης, περιγράφουν τὸν ἀγώνα τοῦ Διγενῆ στὰ «μαρμαρένια ἁλώνια».
• Στὴν Πίστη μας, τὸ παράδειγμα τοῦ Χριστοῦ μᾶς ὁδηγεῖ. Τὰ Εὐαγγέλια, οἱ Γραφές, ἡ πατερική μας Παράδοση βοηθοῦν στὴν κατανόησή του.
• Γι’ αὐτὸ καὶ περισσότερο ἀπὸ τὴ θεωρία, ἡ μίμησή Του ἔχει ἀξία.
• Καὶ γιὰ τοὺς Χριστιανούς, πρωταρχικὴ εἶναι ἡ δύναμη τοῦ παραδείγματος.
• Πρωτίστως ὡς παράδειγμα Χριστιανοῦ κοινωνικοῦ ἀγωνιστῆ λειτούργησε ὁ ἀδ. Μανώλης.
• Ἀπὸ τὰ φοιτητικά του χρόνια, δὲν δίστασε μὲ τὴν παρρησία του νὰ διακυβεύσει τὴν ἀσφάλεια τοῦ Οἰκοτροφείου τῆς χριστιανικῆς ἀδελφότητας καὶ νὰ ἐκδιωχθεῖ.
• Μετεῖχε στὴν προδικτατορικὴ ΕΧΟΝ, ἡ ὁποία συνέβαλε καθοριστικὰ στὴ μετάγγιση τῶν πολιτικῶν προβληματισμῶν τῆς δεκαετίας τοῦ 1960 γιὰ τὴ διαμόρφωση τῆς φυσιογνωμίας τοῦ Κινήματος.
• Μαζὶ μὲ τὸν Λεωνίδα Δρανδάκη, πραγματοποιοῦσαν σὲ ἐπικίνδυνους καιροὺς τὸ ἐκτενὲς ρεπορτὰζ τῆς «Χριστιανικῆς» γιὰ τὸ φοιτητικὸ ἀντιδικτατορικὸ κίνημα, συμβάλλοντας στὴν ἐνημέρωση τοῦ κοινοῦ, ἐνῶ τὰ ὑπόλοιπα ΜΜΕ εἴτε σιγοῦσαν, εἴτε ἀλλοίωναν, εἴτε ὑποβάθμιζαν τὰ γεγονότα.
• Διαμορφώθηκε σὲ ἐξαίρετο ἐπιστήμονα, δάσκαλο, δημοσιογράφο καὶ πολιτικό.
• Κανένα ἀπὸ τὰ τάλαντά του αὐτὰ δὲν ἐξαργύρωσε γιὰ ἴδιον ὄφελος.
• Τὰ ἀξιοποίησε γιὰ τὸ κοινὸ καλό.
• Ἀποποιήθηκε τὸν διορισμὸ στὸ Δημόσιο, ἐπαφιέμενος στὴν οἰκονομικὰ ἀνασφαλῆ καὶ ἀβέβαιη πορεία τῆς «Χριστιανικῆς», τῆς ὁποίας ὑπῆρξε στέλεχος ὡς ἐπαγγελματίας δημοσιογράφος. Ἐνῶ θὰ μποροῦσε νὰ εἶχε σταδιοδρομήσει σὲ ὁποιαδήποτε μεγάλη ἐφημερίδα.
• Πέρα ἀπὸ τὴ στήριξη τοῦ Κινήματος, ἀφιερώθηκε σὲ δύο βασικὲς προτεραιότητες:
• Τὴν ξεχασμένη ἀπὸ πολλοὺς ὑπόθεση τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς Κύπρου ἀπὸ τὸ ὄνειδος τῆς εἰσβολῆς τοῦ Ἀττίλα.
• Τὴν ὑπόθεση τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, τὴν ὁποία οἱ μνημονιακὲς καὶ ὑποτελεῖς κυβερνήσεις ἀπωθοῦν.
• Πολιτεύθηκε μὲ τὴν εὐαιθησία στὰ θέματα τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ὅπως καὶ τῶν ἐθνικῶν θεμάτων. Μὲ λόγο ἀσυμβίβαστο σὲ θέματα ἀρχῶν.
• Ἀλλὰ καὶ μὲ σεβασμὸ στὴν ἀντίθετη ἄποψη, πρᾶγμα ποὺ τὸν ἔκανε ἀγαπητὸ καὶ ἀποδεκτὸ σὲ εὑρὺ φᾶσμα ἄνθρώπων.
• Πέρα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ καὶ κοινωνική του δράση, μὲ ὅσα μέσα διέθετε συμπαραστακόταν στὸν ἐμπερίστατο πλησίον. Μὲ ἔκπληξη κατὰ καιροοὺς μαθαίναμε ὅτι πήγαινε φαγητὸ σὲ ἀνθρώπους ἀπελπισμένους καὶ ἀφημένους στὴν τύχη τους.
• Ὁ ἀδ. Μανώλης εἶναι ὁ χαρακτηριστικὸς ἐκπρόσωπος τῆς μετάβασης ἀπὸ τὴν ἀντίσταση κατὰ τῆς δικτατορίας τῶν Συνταγματαρχῶν στὴν ἀντίσταση κατὰ τῆς δικτατορίας τῶν ἀγορῶν.
• Μόλις ἐπιβλήθηκαν τὰ Μνημόνια, ἔκανε λόγο γιὰ «νέου τύπου Κατοχή». Ὡς Πρόεδρος τῆς ΧΔ, ἀνέλαβε πρωτοβουλίες. Πρὸς τοὺς βουλευτὲς τοῦ Κοινοβουλίου νὰ καταψηφίσουν τὰ Μνημόνια. Πρὸς τὶς ἐμφανιζόμενες ὡς ἀντιμνημονιακὲς πολιτικὲς δυνάμεις νὰ διατυπώσουν πρὸς τὸν ἑλληνικὸ λαὸ ἐναλλακτικὸ πολιτικὸ πρόγραμμα γιὰ τὴν περίπτωση ποὺ δὲν θὰ πετύχαιναν οἱ διαπραγματεύσεις.
• Οἱ ἐξελίξεις, μὲ τὴν ἀπαξίωση τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας καὶ τὴ ραγδαία ἐξαθλίωση ὅλο καὶ εὐρύτερων κοινωνικῶν στρωμάτων τὸν δικαίωσαν. Ὅπως καὶ ἡ ἐνσωμάτωση τοῦ πολιτικοῦ συστήματος στὸ ἀποκαλούμενο «ἀκραῖο κέντρο».
• Ἡ ὀφειλόμενη ἀντίσταση στὴ δικτατορία τῶν ἀγορῶν καὶ στὸ νεοφιλελεύθερο μονόδρομο εἶναι ἡ βασικὴ καὶ πιὸ ἐπείγουσα πολιτικὴ παρακαταθήκη τὴν ὁποία μᾶς ἀφήνει.
• Ταυτόχρονα, τὸ παράδειγμά του εἶναι ὁδηγὸς γιὰ νὰ σταθοῦμε μακριὰ ἀπὸ πειρασμούς πάσης φύσεως συμβιβασμῶν, οἱ ὀποῖοι θὰ μποροῦσαν νὰ ὁδηγήσουν στὸν εὐτελισμὸ τῆς ἱστορίας τοῦ Κινήματος.
• Αἰωνία αὐτοῦ ἠ μνήμη!
Χριστιανική 18 Ἰανουαρίου 2024. Στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”
Το Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2024 και ώρα 11:00 π.μ. θα γίνει εκδήλωση τιμής και μνήμης για τη συμπλήρωση ενός χρόνου από την εκδημία του αείμνηστου επίτιμου Προέδρου της ΧΔ Μανώλη Μηλιαράκη, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ – Ακαδημίας 20, 3ος όροφος.
Θα μιλήσουν:
Θανάσης Κουρταλίδης. Επίτιμος Πρόεδρος της Χριστιανικής Δημοκρατίας, που συμπορεύτηκε συνεχώς με τον αδ. Μανώλη από τη δεκαετία του 1960, στα χρόνια της προδικτατορικής νεολαίας της ΧΔ, της ΕΧΟΝ.
Γιάννης Ζερβός. Πρόεδρος της ΧΔ
Συντονίζει ο Διευθυντής της “Χ” Κωνσταντίνος Μπλάθρας
Θα προηγηθεί επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής απέναντι από τα γραφεία της ΧΔ στην Αθήνα (Ακαδημίας 78Δ) στις 9.30 το πρωί, μετά τη Θεία Λειτουργία.
Του Μανώλη Μηλιαράκη
Ο συγγραφέας Ηρακλής Κανακάκης (Η.Κ.), όχι απλώς αδελφικός φίλος, αλλά κυριολεκτικά αδελφός, πνευματικά και κοινωνικά, συγγένεια που είναι ανώτερη από την εξ αίματος, η οποία δεν διέπεται, δυστυχώς, πάντοτε από το πνεύμα της κατά Χριστόν αδελφοσύνης, μού έκανε την τιμή να με καλέσει να γράψω τον πρόλογο του βιβλίου του «ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ, Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ», από τις Εκδόσεις της ιστορικής εφημερίδας «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ».
Ο αναγνώστης να μού επιτρέψει μια σύντομη αναφορά σε αυτές τις Εκδόσεις.
Η «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ», («Χ»), με αρχικό τίτλο ομώνυμο του αντιστοίχου Κινήματος «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», ιδρύθηκε το 1953 από τον αείμνηστο Νικόλαο Ψαρουδάκη, ένα συνειδητό Ορθόδοξο Χριστιανό, που μέχρι το τέλος της ζωής του αγωνίστηκε με την αδέσμευτη πέννα του, για να γίνει πράξη και ζωή, στην προσωπική, κοινωνική και εθνική μας βιωτή το απελευθερωτικό Μήνυμα του Ευαγγελίου και της αγωνιστικής Παράδοσης του λαού μας.
Άξονες του Αγώνα αυτού ήταν και παραμένουν οι:
Ορθοδοξία με Ορθοπραξία.
Χωρίς Δικαιοσύνη, η Αγάπη και η Ειρήνη είναι κενές περιεχομένου.
Χωρίς Παιδεία προχωρούμε ως πρόσωπα και ως λαός, στο σκοτάδι και στον γκρεμό.
Ο Αγώνας, που ξεκίνησε πριν 70 σχεδόν χρόνια, συνεχίζεται και σήμερα, με διάφορα μέσα, τηλεσυνέδρια, παρεμβάσεις μέσω της ιστοσελίδας www.xristianiki.gr και με εκδόσεις.
Της δεκαπενθήμερης εφημερίδας «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ» και βιβλίων. Οι εκδόσεις αυτές αποσκοπούν.
Στη μελέτη και προβολή των κοινωνικών προβλημάτων υπό το Φως της Ορθοδόξου Πίστεώς μας, όπως αυτή βιώνεται από τις στρατιές των Μαρτύρων και Αγίων μας, των Μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας μας και τη Λαϊκή Αγωνιστική μας Παράδοση, καθώς και των πορισμάτων της επιστήμης.
Στην έγκυρη ενημέρωση του λαού μας, τόσο για τα σημερινά κοινωνικά, πολιτιστικά και εθνικά προβλήματα, όσο και για την Ιστορία μας, την οποία οι εθνομηδενιστές διαστρέφουν συστηματικά.
Αυτό το πνεύμα και αυτούς και αυτούς τους σκοπούς καλλιεργεί, στηρίζει και αναπτύσσει η έρευνα και συγγραφή του Η.Κ. και η κυκλοφορία της είναι άκρως επίκαιρη, καθ’ όσον τις τελευταίες δεκαετίες συστηματικά προβάλλονται απόψεις, δήθεν επιστημονικές, που κατατείνουν στο να περάσει στη συνείδηση του λαού και ιδίως της Νεολαίας μας, ως αποτέλεσμα της ιστορικής έρευνας, ότι κάθε τι το προοδευτικό, που έχει γίνει στην πατρίδα μας, προέρχεται από ανθρώπους και χώρους που δεν είχαν σχέση με την Ορθοδοξία ή ήταν και αρνητές της, ενώ κάθε τι το συντηρητικό και αντιδραστικό στηρίχθηκε στην Εκκλησία.
Ο συγγραφέας πρώην Διευθυντής Δημοτικού Σχολείου, βασικό και παλαίμαχο στέλεχος της «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», βαθιά μελετητής της Ιστορίας και των σύγχρονων πνευματικών, κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων, με το βιβλίο του, «ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ, Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ», έρχεται να δώσει, σε αυτούς τους ανιστόρητους ισχυρισμούς, αποστομωτική απάντηση, τεκμηριωμένη με ανόθευτες ιστορικές πηγές. Στο βιβλίο παρουσιάζονται η ζωή και οι αγώνες του Μαρίνου Αντύπα και αναδεικνύεται ότι το θεμέλιο των αγώνων του ήταν η συνειδητή Ορθόδοξη Πίστη του, που αποτελεί πηγή Αγάπης με Δικαιοσύνη. Αληθινός κοινωνικός επαναστάτης, αγωνίζεται, όχι για μπαλώματα στο σάπιο κοινωνικό σύστημα των τσιφλικάδων και των συμμάχων τους, αλλά για την πλήρη ανατροπή του. Σε προκήρυξή του προς το λαό της Κεφαλλονιάς τονίζει: «Είμεθα επαναστάται ζητούντες να καταρρίψωμε διά της μεγάλης ηθικής επαναστάσεως το φαύλο καθεστώς, όπερ καταστρέφει τον άνθρωπο και τον εξομοιώνει με θηρίον, επομένως η ηθική ημών επανάστασις περιλαμβάνει την πλήρη ανατροπήν του Διοικητικού, Πολιτικού και Θρησκευτικού καθεστώτος…». Και για να μην αφήσει σκιά ως προς την Πίστη του στην Ορθοδοξία ξεκαθαρίζει ότι η ηθική επανάσταση θα εξελίσσεται «ολίγον κατ’ ολίγον», από το λαό, ο οποίος «μορφούμενος και ελευθερούμενος θα θεσπίζει Νόμους», που δεν θα επιτρέπουν να υπάρχουν κηφήνες, αφεντάδες και δούλοι, ο δε «ευαγγελικός» (δηλαδή ο αληθινά ορθόδοξος) ιερέας να μπορεί να αγωνίζεται «κατά του δεισιδαίμονος και συμφεροντολογικού θρησκευτικού κατεστημένου». Διαχωρίζει έτσι τη θέση του, με τον πλέον σαφή τρόπο, τόσο από την μαρξιστικολενινιστική θεωρία και πρακτική για βίαιη επανάσταση μιας «εργατικής πρωτοπορίας», όσο και από το συμβιβασμένο ιερατείο που προτιμά το χρυσό αντί του Χριστού! Ταυτόχρονα, καλεί όλους να μην ξεχνούμε ότι «…Ο Ιησούς παραγγέλλει! Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Είναι δύσκολο, σχολιάζει να αρνηθεί τις ότι, αν ο Νόμος αυτός εφαρμοσθεί ποτέ, οι άνθρωποι θα ώσιν αδελφοί και η χαρά και το μειδίαμα θα βασιλεύσωσι μεταξύ των, αντί των δακρύων και του αίματος». Φροντίζει δε ώστε ο ίδιος να εφαρμόσει, ως επιστάτης αγροκτήματος, την παραγγελία αυτή, αποδίδοντας δικαιοσύνη στους εργάτες της και όχι ελεημοσύνη από τα κλοπιμαία! Δίδασκε έτσι, με το παράδειγμά του και όχι με αγαπολογικά και, χωρίς πρακτικό αντίκρυσμα, κηρύγματα. Γεγονός που πάλι τον ξεχώριζε από το πολύμορφο πολιτικό και κοινωνικό κατεστημένο. Άμεση συνέπεια, αυτής της συνέπειάς του, ήταν να γίνει στόχος για την εξόντωσή του, από τους τσιφλικάδες, στις 8 Μαρτίου του 1907, στον Πυργετό Λάρισας, σε ηλικία μόλις 35 χρονών! Οι ιδέες του όμως και η όλη ζωή του καρποφόρησαν. Ενέπνευσαν και όπλισαν την ιστορική εξέγερση των κολίγων στο Κιλελέρ της Θεσσαλίας το Μάρτη του 1910.
Εκατό δεκαπέντε (115) χρόνια από τη δολοφονία του χριστιανού επαναστάτη, Μάρτυρα της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, της ουσιαστικής Δημοκρατίας και της Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας, αξίζει να κρατήσουμε:
Το παράδειγμα του Μαρίνου Αντύπα, ως παράδειγμα προς μίμηση, που όταν επικαλείται το Χριστό και την Ορθόδοξη Πίστη του, έμπρακτα ζει και υπομένει το «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον Σταυρόν αυτού…»!
Το «παράδειγμα» των δήθεν προοδευτικών, αριστεροδέξιων, ορθόδοξων και αναθεωρητών του μαρξισμού και του κοσμοπολιτισμού του λεγόμενου φιλελευθερισμού, ως παράδειγμα προς αποφυγή, γιατί ενώ ο Μαρίνος Αντύπας, όχι μόνο δεν κρύβει την πίστη του στο Χριστό και την Εκκλησία Του, αλλά την προβάλλει ως θεμέλιο της ηθικής επανάστασής του, της επανάστασης της Αγάπης, εκείνοι το αποκρύβουν εντελώς και παρουσιάζουν τον Μάρτυρα ως δικό τους, ως οπαδό της κοσμοθεωρίας και ιδεολογίας τους. Συνειδητά, δηλαδή, αποκρύβουν την αλήθεια για να συνεχίσουν να αρνούνται την επαναστατικότητα του χριστιανικού κοινωνισμού και του όλου ευαγγελικού και πατερικού λόγου, παρουσιάζοντάς τον, μάλιστα, ως αντιδραστικό. Ω! της διαστροφής!
Το «παράδειγμα» της Διοίκησης της Εκκλησίας, ως παράδειγμα, επίσης, προς αποφυγή, γιατί επί 115 χρόνια, δεν έχει να παρουσιάσει μια επίσημη θέση της με την οποία να προβάλλει τον Μαρίνο Αντύπα, όπως ήταν: Μάρτυρα του χριστιανικού Κοινωνισμού και της επανάστασης της Αγάπης. Αντίθετα, σιωπά και ανέχεται τη διαστρέβλωση της ιστορίας. Ίσως και σήμερα για το θρησκευτικό κατεστημένο, η περίπτωση Αντύπα, να χαλά την πιάτσα των συμβιβασμών του Αστοχριστιανισμού.
Εμμανουήλ Μηλιαράκης
Επίτιμος πρόεδρος της Χ.Δ.
Φυσικός-Δημοσιογράφος
Σημείωση: Το ανωτέρω κείμενο είναι το τελευταίο του αείμνηστου Μανώλη Μηλιαράκη (1940-2023), του πολιτικού, του δημοσιογράφου, του δάσκαλου, του αδελφού, του φίλου. Καταχωρήθηκε ως προλογικό σημείωμα στο ομώνυμο βιβλίο του αδ. Ηρακλή Κανακάκη.
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 8.6.2023
Το βιβλίο διατίθεται μέσω του ηλεκτρονικού καταστήματος της “Χ”
Τὸ ἐπικείμενο 40ήμερο Μνημόσυνο τοῦ ἀείμνηστου Μανώλη Μηλιαράκη τὸ ἐρχόμενο Σάββατο, συμπίπτει μὲ τὰ 50 χρόνια τῆς κατάληψης τοῦ κτιρίου τῆς Νομικῆς Σχολῆς στὴν Ἀθήνα, κορυφαῖο σταθμὸ τοῦ ἀντιδικτατορικοῦ φοιτητικοῦ κινήματος, ποὺ εἶχε ἤδη ξεσπάσει καὶ καλυπτόταν ἀναλυτικὰ ἀπὸ τὴν τότε μηνιαία “Χριστιανικὴ” τοῦ Μαρτίου 1973: Στὴ στήλη “Καινούργιοι Ὁρίζοντες”, ὀνοματισμένη ἀπὸ τὸν τίτλο τῆς ἐφημερίδας τῆς προδικτατορικῆς ΕΧΟΝ, τὴν ὁποία κρατοῦσαν ἀπὸ κοινοῦ ὁ Μανώλης μαζὶ μὲ τὸ Λεωνίδα Δρανδάκη.
Ἡ μέρα τῆς κατάληψης τῆς Νομικῆς ἀξιολογεῖται ὡς “μέρα σταθμὸς” γιὰ τὸ φοιτητικὸ κίνημα. Δὲν εἶναι ὅμως τὸ μόνο γεγονὸς ποὺ καταγράφει ἡ φοιτητικὴ στήλη ἐκείνου τοῦ φύλλου μὲ γενικὸ τίτλο “Τὸ χρονικὸ τῶν φοιτητικῶν γεγονότων”: Τόσο πυκνογραμμένη ποὺ μὲ δυσκολία τὸ μάτι τοῦ μεταγενέστερου ἀναγνώστη ἐντοπίζει τὸ ρεπορτὰζ τῆς Νομικῆς. Γίνεται ἀναλυτικὴ μνεία τῶν κινητοποιήσεων στὸ Ε.Μ. Πολυτεχνεῖο ποὺ εἶχαν προηγηθεῖ, μὲ ἀφορμὴ τὸ νόμο ποὺ ἐπέτρεπε στὴ Χούντα μὲ πολιτικὰ κριτήρια νὰ διακόπτει τὶς ἀναβολὲς στράτευσης τῶν φοιτητῶν ποὺ ἀντιστέκονταν στὸ καθεστώς, τῆς “Δίκης τῶν 11”, τὶς κινητοποιήσεις κατὰ τὸ ἴδιο διάστημα στὴ Θεσσαλονίκη, στὸ χῶρο τῆς Φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς καὶ τοῦ Χημείου, τὸ ψήφισμα συμπαράστασης τῶν φοιτητῶν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, ἀναλυτικὰ τὰ φαινόμενα τῆς ἀστυνομικῆς βίας.
Ὡς ἔκφραση τιμῆς καὶ μνήμης γιὰ τὸν κορυφαῖο αὐτὸ σταθμὸ τοῦ ἀντιδικτατορικοῦ φοιτητικοῦ κινήματος, ὅπως καὶ γιὰ τὸν Μανώλη Μηλιαράκη, ἀναδημοσιεύουμε τὴν περιγραφὴ τῶν γεγονότων τῆς Νομικῆς, πρωτότυπο ρεπορτάζ ἐξ ὁλοκλήρου:
