του Γιάννη Πεγειώτη
Ήντα να κάμουμεν εζήσαμεν περι το εβδομήντα τζιαι ετραουδούσαμεν ούλλοι κάλαντα εν χαρά και κοινοτική θέρμη. Με τις γιαγιάδες τζιαι τις μαναες μας να μας ζαχαρώνουν αγάπην βασιλοπιττες, κουλλουρουθκια, κουραπιεδες, μελομακαρουνα.
Να στραφούμεν πίσω στην πρωτινήν αγάπην τζιαι κανεί ολάν.
Να στραφούμεν εις τον Κύριον μας εις τες πρωτινές τες Εκκλησιές μας ,τες πρωτινές νησκιες μας, τες φορτωμένες ούλλα τα καλά.
Εις τα κάλαντα μας τα ττενεκκούθκια μας ,τες  γειτονιές τζιαι τα χωρκά μας τα ματσουθκια μες την κρυάδαν καθώς η γειτονιά ούλλη εφώναζεν να πα να φέρουμε τα κατζία, το αλεύρι που την θκειαν μας, το σισαμιν που τη συμπεθεραν για να φκουν καλά τα ποξιμαθκια….
Καλήν εσπέραν άρκοντες..
Τότες φτωσιοί πλούσιοι ήτουν καμπόσοι άρκοντες με τον παλιόν τον τρόπον. Τότες που ήτουν οι περίτου ευγενείς.
Τότε πού εγόρασαμεν μισήν μισήν τη σιοκκολαταν. Που άννοια τα τσιπίτος τζιαι επρόσφερα μας να πκιάμεν να φάμεν τζιαι εμείς λλία..
Καλήν εσπέραν άρκοντες με ελπίδαν για τες όμορφες μέρες πονναρτουν με τα παλλιά  συνήθεια φωτός
  • Το περιοδικό “London Illustrated News” και η εξέγερση του 1931

Του Γιάννη Πεγειώτη
Εκπαιδευτικού και Ερευνητή

Στο περιοδικό London Illustrated News της 14ης Νοεμβρίου του 1931 δημοσιεύτηκε ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα για την εξέγερση των Οκτωβριανών και τις ενισχύσεις που απεστάλησαν για να καταπνιγεί το κίνημα. Τίτλος του αφιερώματος: «TROOP TRANSFORT OVERSEA BY AIR: HELP SENT FROM CAIRO TO CYPRUS». Το αφιέρωμα συνοδεύουν και έντεκα εντυπωσιακές φωτογραφίες από την πρώτη αερομεταφορά στρατευμάτων με πτήση πάνω από θάλασσα.

Έτσι μετά τη δημοσίευση φωτογραφιών του Κυβερνείου, πριν και μετά την εξέγερση, στο τεύχος της 7ης Νοεμβρίου του 1931, το περιοδικό επανέρχεται με νέες φωτογραφίες σχετικές με τα γεγονότα στην Κύπρο.

Η αερομεταφορά 150 στρατιωτών είχε ειδησεογραφικά καλυφθεί από το τεύχος της 31ης Οκτωβρίου του 1931. Εκεί γινόταν για πρώτη φορά αναφορά στις δυνατότητες των επτά Vickers Victoria μεταγωγικών της RAF.

Επίσης στους «Times» της 31ης Οκτωβρίου του 1931 ο ανταποκριτής στο Κάιρο ανάγγειλε την επιστροφή των πέντε Vickers στο Κάιρο την 29η του Οκτώβρη. Τα δύο άλλα Vickers παρέμειναν στην Κύπρο εκτελώντας μεταφορές προσωπικού από πόλη σε πόλη.

Ο ανταποκριτής των Times τόνιζε πως « η επιχείρηση εμπερικλείει ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού αυτή πιστεύεται ότι είναι η πρώτη φορά που στρατεύματα μεταφέρονται πάνω από θάλασσα αεροπορικώς».

«Η συνολική απόσταση της πτήσης από την Αίγυπτο στη Λευκωσία ήταν 550 μίλια περιλαμβανομένης και της υπερπτήσης πάνω από τη θάλασσα για 180 μίλια και ολοκληρώθηκε σε 7 ½ ώρες». Αυτά αναφέρει ο συντάκτης του περιοδικού.

Τα αεροπλάνα της επιχείρησης ήταν αποσπασμένα στο 216 Bomber Transport Squadron της Βασιλικής Αεροπορίας που εδρεύει στην Ηλιούπολη. Σε αυτά είχαν εφαρμόσει ειδικά δύο μηχανές Napier Lion.

Ο συντάκτης υπενθυμίζει πως τα αεροπλάνα αυτά και οι μηχανές είχαν διεκπεραιώσει με επιτυχία πτήση μετ’ επιστροφής από το Κάιρο στο Κέηπ Τάουν.

Επιπρόσθετα τονίζει ότι αεροπλάνα του ιδίου τύπου χρησιμοποιήθηκαν για να φυγαδεύσουν από την Καμπούλ τους Βρετανούς και τους ξένους υπηκόους κατά το χειμώνα του 1928-29.

Σε κάποια από τα Vickers ή στα υδροπλάνα συνοδείας φαίνεται να εγκαταστάθηκαν φωτογραφικές μηχανές γι’ αυτό και έχουμε κάποιες εκπληκτικές αεροφωτογραφίες της επιχείρησης. Κάποιες από αυτές δημοσιεύουμε ενώ τις υπόλοιπες θα φιλοξενήσουμε στο επόμενο «Ταξίδι στο Παρελθόν».

Η Κύπρος ήταν πάντα χώρος εφαρμογής στρατηγικών και πολεμικών καινοτομιών.

Μια από αυτές παρουσιάζουμε εκτενώς σε μια προσπάθεια εμβάθυνσης στην εσταυρωμένη πορεία για ελευθερία σε ένα νησί Ελληνικού τρόπου ζωής από τα βάθη των αιώνων.

Συνεχίζουμε την παρουσίαση του αφιερώματος στην εξέγερση των Οκτωβριανών που επιχειρεί το London Illustrated News της 14ης Νοεμβρίου του 1931.

Το δεύτερο μέρος του αφιερώματος φέρει τον τίτλο TROOP-CARRIERS ARRIVING IN CYPRUS. AIR-BORNE REINFORCEMENTS FROM EGYPT. Περιλαμβάνει πέντε εντυπωσιακές αεροφωτογραφίες που είχαν ληφθεί από ειδικές φωτογραφικές που τοποθετήθηκαν σε κάποια από τα μεταγωγικά αεροπλάνα που συμμετείχαν σε αυτό το ριψοκίνδυνο εγχείρημα αερομεταφοράς βρετανικών στρατευμάτων.
Στο κείμενο που συνοδεύει τις πέντε φωτογραφίες αναφέρονται πληροφορίες για τις εκατοντάδες συλλήψεις και τους εντοπισμούς αγωνιστών της ελευθερίας του νησιού.
Ανταποκρίσεις για τους εξόριστους, για τις καταμετρήσεις των ζημιών από την Παγκύπρια εξέγερση και τις ενέργειες των Βρετανών για να φορολογηθεί όλος ο πληθυσμός και να αποπληρωθούν οι ζημιές.
Για να κατανοήσει κάποιος τη σημασία των αεροπλάνων αυτών θα πρέπει να μελετήσει τη μαρτυρία του Βρετανού επικεφαλής των αποικιακών στρατευμάτων λοχαγού H. A Freeman ο οποίος αναφέρει στο κείμενο του «Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ 1931 ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ» δημοσιευμένο τον Ιανουάριο του 1933 στο επίσημο περιοδικό του Βρετανικού Υπουργείου Αμύνης, «The Army Quarterly». Αναφέρει ο Βρετανός αξιωματικός:
«Τα μεταγωγικά ήταν ανεκτίμητα για τη μεταφορά διμοιριών από τη Λευκωσία στις επαρχίες. Με το μέσο αυτό ήμουν σε θέση να στείλω μια διμοιρία πενήντα μίλια στη Λεμεσό ή Αμμόχωστο για να πραγματοποιήσουν σύλληψη να πάρουν όπλα ή λεφτά κλπ και να βρίσκονται πίσω στη Λευκωσία, το απόγευμα. Τα αεροπλάνα δε χρειάζονται φρουρά ενώ βρίσκονται στο έδαφος καθώς με το πρώτο σημάδι μιας επίθεσης απογειώνονταν αμέσως.
Μια αρχειακή πρόκληση αποτελεί η εξεύρεση όλων των αεροφωτογραφιών αυτής της στρατιωτικής επιχείρησης των Βρετανών για να καταπνιγεί αυτή η αυθόρμητη επανάσταση των Ελλήνων της Κύπρου.
Βέβαια συνολικότερη εικόνα θα μπορέσουμε να έχουμε όταν παρουσιάσουμε την προβολή που είχε η εξέγερση και η πυρπόληση του Κυβερνείου από το περιοδικό London Illustrated News της 7ης Νοεμβρίου του 1931 όπου σε φωτογραφικό αφιέρωμα παρουσιάζεται ελεγχόμενη η σύγκρουση της τοπικής Κυβερνήσεως με το αυθόρμητο κίνημα αυτοδιάθεσης του Ελληνικού λαού της Κύπρου.
Η εξέγερση των Οκτωβριανών αποτελεί ένα ανοικτό κεφάλαιο διερεύνησης και πρόσθετης εμβάθυνσης.
ΥΓ…Το κείμενο αυτό πρωτοδημοσιευτηκε στη μεγάλη έρευνα της εφημερίδας Επικαιροτητες
Παρακατώ επεξηγω την πολυετη αυτή έρευνα….

ΑΠΟ ΤΗ ΘΗΤΕΙΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ

Πάντα τη Δευτέρα έκλειναν τα περιθώρια.Να επιλεγεί το περιοδικό με αναφορές στην Κύπρο να μελετηθεί το πλαίσιο ιστορίας που το περιέβαλλέ.Ύστερα να γραφτεί το κείμενό αφού ερευνηθεί ο βίος του δημοσιογράφου και του φωτορεπόρτερ ή του φωτοειδησεογραφικού πρακτορείου.Τότε έγραφα σε μελάνι και χαρτί πράγμα που δυσκόλευε την ακάματη Ελένη Γιαννοπούλου.Ήταν και οι φωτογραφίες παλαιές και είχαν ανάγκη επεξεργασίας.Κάπως έτσι για χρόνια με τη συνδρομή του πολύπειρου δημοσιογράφου Κυριάκου Γιαννόπουλου κρατήσαμε τη σελίδα Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΟΝ ΞΕΝΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΥΠΟ .Ήταν στα σίγουρα ένα σχολείο παρά τον κόπο και την επίμοχθη έρευνα.
Πως αλλοιώς θα μαθαίναμε τόσους πολεμικούς ανταποκριτες περιοδικά πρακτορεία αρχεία μα προπαντός τα συμφέροντα των ισχυρών τα παίγνια της προπαγάνδας. Πως αλλοιώς;

Το περιοδικό The Illustrated London News υπήρξε το πρώτο εβδομαδιαίο εικονογραφημένο έντυπο στην Ιστορία του παγκόσμιου Τύπου. Η πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε στις 14 Μαΐου του 1842. Συνέχισε να κυκλοφορεί εβδομαδιαία μέχρι το 1971.

Στο τεύχος της 7ης Νοεμβρίου του 1931 αφιερώνει δυο σελίδες πλήρεις φωτογραφιών για την εξέγερση των Οκτωβριανών. Όπως τονίσαμε και σε προηγούμενο δημοσίευμά μας, επιχειρεί μια συγκριτική παράθεση ανάμεσα στην εικόνα του Κυβερνείου προ της εξέγερσης και μετά την πυρπόληση των Οκτωβριανών.

Παλαιότερα είχαμε παρουσιάσει όλες τις φωτογραφίες που παρεχώρησε η κα Στόρρς τέσσερις απόψεις της πολυτελούς κατοικίας του Κυβερνήτη. Είχαμε μάλιστα σχολιάσει τη χλιδή που παρουσίαζε το εσωτερικό της κατοικίας.

Το London Illustrated News αποτελεί τη βασική πηγή φωτογραφιών για τα Οκτωβριανά. Έχει δημοσιεύσει περί τις δεκαπέντε φωτογραφίες εκείνων των ημερών και σίγουρα αποτελεί μια πρώτη καλή βάση για τη δημιουργία ενός αρχείου φωτογραφιών για τα Οκτωβριανά.

Στις πολυετείς μας έρευνες έχουμε επισημάνει και κάποιες άλλες φωτογραφίες σχετικές με την εξέγερση από τον γαλλικό και ιταλικό Τύπο. Δεν μπορέσαμε όμως να ανακαλύψουμε τη βασική πηγή των φωτογραφιών και τα ονόματα των βασικών φωτογράφων της εποχής.

Η εξέλιξη των Οκτωβριανών και οι τραγικές μέρες που ακολούθησαν αποτελούν ένα ερευνητικό τοπίο ανεξερεύνητο. Πολλές πτυχές παραμένουν άγνωστες.

Η φωτογραφική απεικόνιση της εξέγερσης και των καταπιεστικών μέτρων που ακολούθησαν αποτελεί ένα από τα ερευνητικά πεδία που μπορεί να κρύβει εκπλήξεις. Ερευνούμε τα τελευταία πέντε έτη και ομολογουμένως έχουμε επισημάνει ενδιαφέροντα αφιερώματα στον ξένο περιοδικό τύπο.

Ας ελπίσουμε ότι σύντομα η έρευνα θα μας ανταμείψει με νέα ευρήματα.

Το βρετανικό κυβερνείο μετά τα “Οκτωβριανά”-  Το Illustrated London News και το δισέλιδο φωτογραφικό αφιέρωμα στην εξέγερση του Οκτωβρίου

Το περιοδικό The Illustrated London News υπήρξε το πρώτο εβδομαδιαίο εικονογραφημένο έντυπο στην Ιστορία του παγκόσμιου Τύπου. Η πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε στις 14 Μαΐου του 1842. Συνέχισε να κυκλοφορεί εβδομαδιαία μέχρι το 1971.

Στο τεύχος της 7ης Νοεμβρίου του 1931 αφιερώνει δυο σελίδες πλήρεις φωτογραφιών για την εξέγερση των Οκτωβριανών. Όπως τονίσαμε και σε προηγούμενο δημοσίευμά μας, επιχειρεί μια συγκριτική παράθεση ανάμεσα στην εικόνα του Κυβερνείου προ της εξέγερσης και μετά την πυρπόληση των Οκτωβριανών.

Παλαιότερα είχαμε παρουσιάσει όλες τις φωτογραφίες που παρεχώρησε η κα Στόρρς τέσσερις απόψεις της πολυτελούς κατοικίας του Κυβερνήτη. Είχαμε μάλιστα σχολιάσει τη χλιδή που παρουσίαζε το εσωτερικό της κατοικίας.

Το London Illustrated News αποτελεί τη βασική πηγή φωτογραφιών για τα Οκτωβριανά. Έχει δημοσιεύσει περί τις δεκαπέντε φωτογραφίες εκείνων των ημερών και σίγουρα αποτελεί μια πρώτη καλή βάση για τη δημιουργία ενός αρχείου φωτογραφιών για τα Οκτωβριανά.

Στις πολυετείς μας έρευνες έχουμε επισημάνει και κάποιες άλλες φωτογραφίες σχετικές με την εξέγερση από τον γαλλικό και ιταλικό Τύπο. Δεν μπορέσαμε όμως να ανακαλύψουμε τη βασική πηγή των φωτογραφιών και τα ονόματα των βασικών φωτογράφων της εποχής.

Η εξέλιξη των Οκτωβριανών και οι τραγικές μέρες που ακολούθησαν αποτελούν ένα ερευνητικό τοπίο ανεξερεύνητο. Πολλές πτυχές παραμένουν άγνωστες.

Η φωτογραφική απεικόνιση της εξέγερσης και των καταπιεστικών μέτρων που ακολούθησαν αποτελεί ένα από τα ερευνητικά πεδία που μπορεί να κρύβει εκπλήξεις. Ερευνούμε τα τελευταία πέντε έτη και ομολογουμένως έχουμε επισημάνει ενδιαφέροντα αφιερώματα στον ξένο περιοδικό τύπο.

Ας ελπίσουμε ότι σύντομα η έρευνα θα μας ανταμείψει με νέα ευρήματα.

  • Περιφερειακή Επισκόπηση Κρίσεων και συγκρούσεων στην Αφρική από το ACLED

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Το ACLED (Armed Conflict Location & Event Data – Δεδομένα Τοποθεσίας και Συμβάντων Ένοπλων Συγκρούσεων) είναι ένα ανεξάρτητο, αμερόληπτο παγκόσμιο παρατηρητήριο που συλλέγει, αναλύει και χαρτογραφεί δεδομένα σχετικά με τις συγκρούσεις και τις διαμαρτυρίες. Το ACLED παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες για να βοηθήσει στον εντοπισμό, την κατανόηση και την παρακολούθηση προτύπων και τάσεων σε καταστάσεις συγκρούσεων και κρίσεων σε όλο τον κόσμο.

Η βία των ανταρτών αυξήθηκε στην πολιτεία Μπόρνο της Νιγηρίας, η πρώτη καταγεγραμμένη επιδρομή με μη επανδρωμένο αεροσκάφος των ΗΠΑ στην περιοχή Σανάαγκ της Σομαλίας σκότωσε έναν ηλικιωμένο και στο Σουδάν οι RSF σημείωσαν πρόοδο στο Ελ Φασέρ.

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό: Αυξάνονται οι μάχες που αφορούν το ISCAP

Η παραδοσιακά ντροπαλή οργάνωση Ισλαμικό Κράτος Κεντρικής Αφρικής (ISCAP) — επίσης γνωστή ως Συμμαχικές Αμυντικές Δυνάμεις (ADF) — ενεπλάκη σε αυξανόμενο αριθμό ένοπλων συγκρούσεων με κρατικές δυνάμεις και άλλες ένοπλες ομάδες τον Σεπτέμβριο, ο μεγαλύτερος από τον Σεπτέμβριο του 2024. Ενώ η πλειονότητα αυτών των μαχών περιελάμβανε αντιπαραθέσεις με στρατιωτικές δυνάμεις του Κονγκό και της Ουγκάντα στο πλαίσιο διμερούς συνεργασίας μέσω της Επιχείρησης Shujaa, αρκετές αντιπαραθέσεις έλαβαν χώρα και εναντίον ένοπλων μελών των τοπικών κοινοτήτων. Η αυξανόμενη εμπλοκή των τοπικών κοινοτήτων στην αυτοάμυνα έρχεται μετά από ανακοινώσεις Κονγκολέζων αξιωματούχων το 2024, οι οποίες ανέφεραν ότι ο στρατός του Κονγκό (FARDC) δεν διέθετε δυνατότητες και ενθάρρυναν άλλες ένοπλες ομάδες να καλύψουν το κενό ασφαλείας που άφησε η κατοχή της FARDC με το Κίνημα της 23ης Μαρτίου (M23) και τη βία των Αμυντικών Δυνάμεων της Ρουάντα . 1

Η πλειονότητα των περιστατικών βίας που αφορούσαν το ISCAP έλαβε χώρα στο Βόρειο Κίβου, αλλά μία από αυτές τις συγκρούσεις έλαβε χώρα δυτικά μέχρι την περιοχή Μπαφβασέντε της επαρχίας Τσόπο — μια περιοχή με σπάνιες επιχειρήσεις του ISCAP — όταν το ISCAP πολέμησε μια τοπική πολιτοφυλακή Μάγι-Μάγι στις 20 Σεπτεμβρίου στο Κοκότο. Τα μέσα ενημέρωσης του Ισλαμικού Κράτους ανέλαβαν την ευθύνη για την επίθεση και ανέφεραν ότι οι μαχητές σκότωσαν πέντε μαχητές Μάγι-Μάγι, τραυμάτισαν άλλους και συμμετείχαν στην αυξανόμενη βία στην επαρχία του Βόρειου Κίβου, όπου εξαπέλυσαν πολυάριθμες επιθέσεις εναντίον αμάχων.

Μαδαγασκάρη: Διαδηλώσεις υπό την ηγεσία των νέων δίνουν ώθηση στις κυβερνητικές αλλαγές

Τον Σεπτέμβριο, οι διαδηλώσεις κορυφώθηκαν στη Μαδαγασκάρη λόγω της επιδείνωσης των συνθηκών διαβίωσης, συμπεριλαμβανομένων των ελλείψεων νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, οδηγώντας τελικά τον Πρόεδρο Άντρι Ρατζοελίνα στη διάλυση της κυβέρνησης. Μαζικές διαδηλώσεις, συνοδευόμενες από λεηλασίες, καταστροφές περιουσιών, επιθέσεις σε σπίτια πολιτικών, 2 και η επακόλουθη βίαιη αντίδραση των δυνάμεων ασφαλείας ξεκίνησαν στις 25 Σεπτεμβρίου και οδήγησαν σε περισσότερους από 20 αναφερόμενους θανάτους και δεκάδες τραυματισμούς μέχρι το τέλος του μήνα. 3 Οι αναταραχές επικεντρώθηκαν ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα της χώρας, Ανταναναρίβο, αλλά καταγράφηκαν και σε επτά άλλες περιοχές της χώρας. Το κίνημα με επικεφαλής τους νέους εμπνεύστηκε από τα πρόσφατα γεγονότα στο Νεπάλ και υιοθέτησε ομοίως τη σημαία με το κρανίο και τα κόκαλα, εμπνευσμένη από το anime One Piece, με ένα ψάθινο καπέλο, ως σύμβολο του κινήματος. 4 Οι διαδηλώσεις τον Σεπτέμβριο έφτασαν σε παρόμοια επίπεδα με τον Οκτώβριο του 2023 , όταν οι διαδηλώσεις ζητούσαν τον αποκλεισμό του Ρατζοελίνα από τις προεδρικές εκλογές.

Εκτός από τη διάλυση της κυβέρνησης, ο Ρατζοελίνα απέλυσε τον υπουργό Ενέργειας και Υδρογονανθράκων, 5 ζήτησε να υποβληθούν αιτήσεις για τον διορισμό πρωθυπουργού και ζήτησε περαιτέρω διάλογο με τον πληθυσμό. 6 Ωστόσο, το κίνημα συνέχισε να κερδίζει δυναμική, με συλλογικότητες όπως το «Δεν θα συμβιβαστούμε» (με την ονομασία Tsy manaiky lembenana) και το «Αχόρταγοι με την κατανομή της ηλεκτρικής ενέργειας» (Leo délestage) να ζητούν περαιτέρω διαδηλώσεις. Οι διαμαρτυρίες καθοδηγούνται σε μεγάλο βαθμό από νέους που απαιτούν καλύτερη πρόσβαση σε νερό και ηλεκτρικό ρεύμα.

Μάλι: Η βία αυξάνεται εν μέσω αποκλεισμού καυσίμων που επέβαλε η JNIM στο Nioro du Sahel και στο Kayes

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, η Jama’at Nusrat al-Islam wal-Muslimin (JNIM), η οποία συνδέεται με την Αλ Κάιντα, επέβαλε αποκλεισμό στις πόλεις Kayes και Nioro du Sahel στην περιοχή Kayes.7 Η ομάδα ανακοίνωσε εμπάργκο στα καύσιμα και στις εμπορικές μεταφορές και στοχοποίησε τους χρήστες του οδικού δικτύου που δεν τήρησαν τον αποκλεισμό. Επίσης, επιτέθηκε ή απήγαγε δεκάδες πολίτες και μεταφορείς, μεταξύ των οποίων έξι Σενεγαλέζους οδηγούς.8 Ως αποτέλεσμα, η πολιτική βία στις Kayes εκτοξεύτηκε στο υψηλότερο επίπεδο από τότε που η ACLED άρχισε να καταγράφει δεδομένα το 1997.

Στο πλαίσιο του αποκλεισμού στην δυτική περιοχή Kayes του Μάλι, το JNIM ξεκίνησε επίσης μια εκστρατεία συντονισμένων επιθέσεων στις περιοχές Koulikoro, Segou και Sikasso, κυρίως κατά μήκος των κύριων διαδρόμων μεταφοράς που συνδέουν τις πόλεις Kayes και Sikasso με την πρωτεύουσα Μπαμάκο. Ιδιαίτερος στόχος ήταν οι πομπές καυσίμων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων υπό στρατιωτική συνοδεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μαχητές έστησαν ενέδρα σε μια πομπή με περισσότερα από 100 βυτιοφόρα καυσίμων στις 14 Σεπτεμβρίου, σκοτώνοντας ή αιχμαλωτίζοντας αρκετούς στρατιώτες και πυρπολώντας 51 οχήματα. Το JNIM δημοσίευσε αργότερα εικόνες των κατεστραμμένων φορτηγών και των κατασχεμένων όπλων, επαναλαμβάνοντας τις απειλές του κατά οποιασδήποτε μεταφορικής δραστηριότητας που συνδέεται με το κράτος.

Η κυβέρνηση απάντησε με ένα κύμα αεροπορικών επιδρομών και επιδρομών με ελικόπτερα στη Ντιέμα, το Νιόρο ντυ Σαχέλ, τη Μεδίνα και την Κίτα. Οι στρατιωτικές δυνάμεις αύξησαν επίσης τις περιπολίες κατά μήκος των επηρεαζόμενων δρόμων και ισχυρίστηκαν ότι σκότωσαν δεκάδες μαχητές. Οι επιπτώσεις του εμπάργκο γίνονται ήδη αισθητές πολύ πέρα από το Κάγιες. Έχουν αναφερθεί ελλείψεις καυσίμων και απότομες αυξήσεις τιμών στο κεντρικό και νότιο Μάλι, συμπεριλαμβανομένων των Μόπτι, Κάγιες , Κουλικόρο, Σεγκού, Σικάσο, 10 και Μπαμάκο. 11

Νιγηρία: Αυξάνεται η θανατηφόρα βία των ανταρτών στην πολιτεία Μπόρνο

Στις 5 Σεπτεμβρίου, ισλαμιστές αντάρτες εξαπέλυσαν μια θανατηφόρα ενέδρα σε στρατιωτική βάση στο Νταρ αλ-Τζαμάλ, κοντά στα σύνορα Νιγηρίας-Καμερούν, σκοτώνοντας τουλάχιστον 63 άτομα – κυρίως πολίτες, μαζί με πέντε στρατιώτες. Η επίθεση πυροδότησε μια εκτεταμένη στρατιωτική αντίδραση σε όλη την πολιτεία Μπόρνο και οδήγησε σε ολοένα και πιο θανατηφόρα βία τον περασμένο μήνα, με τουλάχιστον 250 αναφερόμενους θανάτους σε όλη την πολιτεία. Ο στρατός ενέτεινε τις αεροπορικές και χερσαίες επιχειρήσεις, στοχεύοντας θέσεις των ανταρτών και καταδιώκοντας την φατρία Αλί Νγκούλντε της Μπόκο Χαράμ στο καταφύγιο του Δάσους Σαμπίσα και στα βουνά Μαντάρα. Το τελευταίο, το οποίο εκτείνεται στα σύνορα με το Καμερούν, παρέχει στους αντάρτες διασυνοριακή κινητικότητα για να αποφύγουν την αντιπαράθεση, ενώ το πυκνό, προστατευμένο έδαφος του Δάσους Σαμπίσα χρησιμεύει εδώ και καιρό ως στρατηγική βάση για τις επιχειρήσεις του Ισλαμικού Κράτους της Δυτικής Αφρικής (ISWAP) και της Μπόκο Χαράμ, συμπεριλαμβανομένης της βάσης για ενέδρες εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας και των πολιτών, μαζί με έναν διάδρομο για λαθρεμπόριο σε όλη την περιοχή.

Εκτός από τη βάση στο Νταρ αλ-Τζαμάλ, το ISWAP συνέχισε μια σειρά από επιθέσεις εναντίον στρατιωτικών βάσεων και φυλακίων , συμπεριλαμβανομένης μιας συντονισμένης επίθεσης εναντίον στρατιωτικών βάσεων Κούμσε και Μπάνκι. Μέχρι στιγμής, το 2025, το ISWAP και η Μπόκο Χαράμ έχουν πραγματοποιήσει πάνω από 20 απόπειρες ενέδρας εναντίον στρατιωτικών βάσεων και στρατοπέδων στην πολιτεία Μπόρνο, οι οποίες επέτρεψαν στους αντάρτες να λεηλατήσουν στρατιωτικά εφόδια και προκάλεσαν τον εκτοπισμό πολλών ντόπιων πέρα από τα σύνορα προς το Καμερούν.

Σομαλία: Καταγράφηκαν οι πρώτες αμερικανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στη νέα βορειοανατολική πολιτεία

Τον Σεπτέμβριο, οι δυνάμεις ασφαλείας της Σομαλίας και η Διοίκηση της Αφρικής των Ηνωμένων Πολιτειών (AFRICOM) πραγματοποίησαν μια εκστρατεία στοχευμένων επιδρομών στο Sanaag, στο Lower Shabelle, στο Galgaduud και στο Hiraan που φέρεται να σκότωσαν αρκετά ανώτερα μέλη της al-Shabaab. Συγκεκριμένα, στις 9 Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση της Σομαλίας επιβεβαίωσε τον θάνατο του ανώτερου μαχητή της al-Shabaab Mohamed Abdi Dhiblaawe Afrah σε αεροπορική επιδρομή του Lower Shabelle. Ο Afrah κατηγορήθηκε για τον εγκέφαλο της βόμβας στην άκρη του δρόμου της 18ης Μαρτίου που είχε ως στόχο τη συνοδεία του προέδρου Hassan Sheikh Mohamud καθ’ οδόν προς το αεροδρόμιο στη διασταύρωση Ceel-gaabta στο Μογκαντίσου. 12 Στις 24 Σεπτεμβρίου, τρία μέλη της al-Shabaab, συμπεριλαμβανομένου ενός ανώτερου ηγέτη που κατηγορείται ότι σχεδίαζε επιθέσεις στο Middle Shabelle και στο Hiraan, σκοτώθηκαν επίσης σε επίθεση με drone που διεξήχθη από τις διεθνείς δυνάμεις σε συντονισμό με τη σομαλική κυβέρνηση στο Moqokori. 13

Μια αεροπορική επιδρομή των ΗΠΑ στις 13 Σεπτεμβρίου στη νεοσύστατη βορειοανατολική πολιτεία προκάλεσε διαμάχη, αφού σκότωσε τρία άτομα, συμπεριλαμβανομένου ενός σεβαστού πρεσβύτερου των Darod-Warsangali, του οδηγού του και ενός ακόμη ατόμου. Αυτή ήταν η πρώτη καταγεγραμμένη αμερικανική επιδρομή στην περιοχή Sanaag. Οι κάτοικοι της περιοχής και η νέα κυβέρνηση ισχυρίστηκαν ότι ο πρεσβύτερος είχε αναγνωριστεί λανθασμένα, ενώ η AFRICOM υποστήριξε ότι η επιδρομή εξάλειψε έναν έμπορο όπλων της al-Shabaab χωρίς να αποκαλύψει όνομα.14 Η al-Shabaab απέρριψε τον ισχυρισμό των ΗΠΑ και δήλωσε ότι δεν υπάρχει καμία σχέση με τον πρεσβύτερο.15 Διαμαρτυρίες κατά της δολοφονίας ξέσπασαν στις 15 Σεπτεμβρίου στα χωριά Ceel Buh και Badhan στο Sanaag, όπου οι κάτοικοι μπλόκαραν δρόμους με φλεγόμενα ελαστικά και πέτρες.

Το βορειοανατολικό κρατίδιο, το οποίο περιλαμβάνει τις περιοχές Sool, Sanaag και Cayn, ιδρύθηκε επίσημα στις 31 Αυγούστου μετά την εκλογή της ηγεσίας του.16 Τόσο η Σομαλιλάνδη όσο και το Πούντλαντ απορρίπτουν τη νομιμότητά του.17 Η Σομαλιλάνδη εμπλέκεται σε μάχες κατά των τοπικών πολιτοφυλακών από τον Ιανουάριο του 2023 και διεκδικεί κυριαρχία επί των περιοχών, ενώ το Πούντλαντ επιμένει ότι η πρωτεύουσα του Σανάαγκ και του Κέιν, Buuhooodle, εμπίπτει στον έλεγχό της. Στρατιωτικές κινητοποιήσεις εντός και γύρω από το νέο κρατίδιο τόσο από τη Σομαλιλάνδη όσο και από το Πούντλαντ παρατηρήθηκαν τον Σεπτέμβριο, κλιμακώνοντας τις εντάσεις.18

Σουδάν: Μάχη για τον έλεγχο στο Νταρφούρ και το Κορντοφάν

Σφοδρές συγκρούσεις σημειώθηκαν μεταξύ των Σουδανικών Ενόπλων Δυνάμεων (SAF) και των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (RSF) στις αμφισβητούμενες πολιτείες του Βόρειου Νταρφούρ και του Βόρειου Κορντοφάν. Οι RSF σημείωσαν αξιοσημείωτα κέρδη στο Ελ Φασέρ, την πρωτεύουσα του Βόρειου Νταρφούρ, το οποίο αντιμετωπίζει πολιορκία από τις RSF για πάνω από ένα χρόνο . Στις 18 Σεπτεμβρίου, οι RSF κατέλαβαν για λίγο τη βάση των Κοινών Δυνάμεων του Νταρφούρ — συμμάχου των SAF — μετά από σφοδρές μάχες εναντίον των SAF, των Κοινών Δυνάμεων και της Λαϊκής Αντίστασης του Σουδάν. Οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυροβολικό των SAF τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν. Μια εβδομάδα αργότερα, στις 25 Σεπτεμβρίου, οι RSF κατέλαβαν το αρχηγείο του Σώματος Τεθωρακισμένων των SAF μετά από συγκρούσεις με τις SAF και τους συμμάχους τους στο Ελ Φασέρ.

Εν μέσω των μαχών, οι επιθέσεις και οι βομβαρδισμοί των RSF εναντίον αμάχων οδήγησαν σε αρκετά περιστατικά με πολλά θύματα. Την 1η Σεπτεμβρίου, οι βομβαρδισμοί πυροβολικού των RSF σκότωσαν 18 έως 27 πολίτες και τραυμάτισαν τουλάχιστον 70 ακόμη. Στις 19 Σεπτεμβρίου, επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη των RSF έπληξαν ένα τζαμί στην αλ-Νταράτζα αλ-Ούλα, σκοτώνοντας 30 έως 84 πιστούς, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής των ιθαγενών διοικήσεων του καταυλισμού εσωτερικά εκτοπισμένων Αμπού Σουκ και του Νταρ Σοουόνι. Καθώς η σύγκρουση εντάθηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης των Ηνωμένων Εθνών ανέφερε ότι περίπου 7.500 άνθρωποι είχαν εκτοπιστεί από το Αμπού Σουκ στα βόρεια του Ελ Φασέρ και την ίδια την πόλη μεταξύ 17 και 19 Σεπτεμβρίου.19

Στο Βόρειο Κορντοφάν, οι μάχες κλιμακώθηκαν εν μέσω μιας προέλασης των SAF στην πολιτεία. Η πολιτεία, ένας βασικός διάδρομος που συνδέει το Νταρφούρ με το κεντρικό και νότιο Σουδάν, τον οποίο οι SAF πιέζουν να καταλάβουν, κατέγραψε τον Σεπτέμβριο τον υψηλότερο αριθμό μαχών από την έναρξη της σύγκρουσης τον Απρίλιο του 2023. Οι RSF ανακατεύθυναν ενισχύσεις στο Βόρειο Κορντοφάν από το Νταρφούρ και το Δυτικό Κορντοφάν για να υπερασπιστούν τις θέσεις τους.20 Στις 11 Σεπτεμβρίου, τα στρατεύματα των SAF απέκτησαν τον έλεγχο της Μπάρα, μιας στρατηγικής πόλης κατά μήκος μιας ζωτικής οδού εφοδιασμού που συνδέει το δυτικό Σουδάν με το Ομντουρμάν στο Χαρτούμ. Μετά από αυτή την προέλαση, αναφέρθηκαν νηοπομπές των RSF με δεκάδες οχήματα στα χωριά Τζιρετζίκ, Ουμ Νταγιόγκα και Σαράτζ βόρεια της Μπάρα, σηματοδοτώντας περαιτέρω κλιμάκωση. Η σύγκρουση συνεχίστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του μήνα καθώς και τα δύο αντιμαχόμενα μέρη μάχονταν για τον έλεγχο στρατηγικών τοποθεσιών στην πολιτεία, ιδίως γύρω από την πρωτεύουσα Ελ Ομπέιντ. Και οι δύο πλευρές απέκτησαν τον έλεγχο διαφόρων τοποθεσιών.

Υποσημειώσεις

1

Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, «Επιστολή της 27ης Δεκεμβρίου 2024 από την Ομάδα Εμπειρογνωμόνων για τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό προς τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας», S/2024/969, Παράρτημα 10

2

Farah Najjar, «Η Μαδαγασκάρη επιβάλλει απαγόρευση κυκλοφορίας μετά από βίαιες διαμαρτυρίες κατά των διακοπών νερού και ρεύματος», Al Jazeera, 25 Σεπτεμβρίου 2025

3

Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, «Μαδαγασκάρη: Η Αρχηγός των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα σοκαρισμένη από τη βίαιη αντίδραση στις διαμαρτυρίες για το ηλεκτρικό ρεύμα και το νερό», 29 Σεπτεμβρίου 2025

4

Kate Hairsine, «Ο πρόεδρος της Μαδαγασκάρης απολύει την κυβέρνηση μετά από διαμαρτυρίες της Γενιάς Ζ», Deutsche Welle, 29 Σεπτεμβρίου 2025

5

France24, «Η Μαδαγασκάρη απέλυσε τον υπουργό Ενέργειας μετά από επανειλημμένες διακοπές ρεύματος που πυροδότησαν διαμαρτυρίες», 26 Σεπτεμβρίου 2025

6

Lovasoa Rabary, «Οι διαδηλωτές της Μαδαγασκάρης επιστρέφουν στους δρόμους παρά την κίνηση διάλυσης της κυβέρνησης», Reuters, 30 Σεπτεμβρίου 2025

7

Studio Tamani, «Γιατί οι ένοπλες ομάδες στοχεύουν την περιοχή Kayes;» 8 Σεπτεμβρίου 2025 (Γαλλικά) ·  BBC, «Γιατί η κυριαρχία των ένοπλων ομάδων στο νότιο Μάλι έχει επιπτώσεις πέρα από τα σύνορά του», 17 Σεπτεμβρίου 2025 (Γαλλικά)

8

David Baché, «Μάλι: Οι τζιχαντιστές του JNIM επιβάλλουν αποκλεισμό στους Kayes και Nioro, συγγενείς του απαγόμενου σερίφη Nioro», RFI, 4 Σεπτεμβρίου 2025 (Γαλλικά) ·  Dakar Actu, «Έξι Σενεγαλέζοι που απήχθησαν στο Μάλι: ένα από τα θύματα αφηγείται την ιστορία της απαγωγής», 7 Σεπτεμβρίου 2025 (Γαλλικά)

9

RFI, «Μάλι: Η έλλειψη καυσίμων επιδεινώνεται σε ορισμένες περιοχές της χώρας», 24 Σεπτεμβρίου 2025 (Γαλλικά) ·  Afrik Soir, «Μάλι: Η έλλειψη καυσίμων επιδεινώνεται στο Μόπτι, επηρεάζοντας σοβαρά την καθημερινή ζωή», 24 Σεπτεμβρίου 2025 (Γαλλικά)

10

Isidore Kouwonou, “Ο αποκλεισμός των φορτηγών καυσίμων της JNIM προκαλεί έλλειψη στο Mopti του Μάλι”, BBC Afrique, 25 Σεπτεμβρίου 2025 (Γαλλικά)

11

Τηλεφωνική συνέντευξη με κάτοικο της περιοχής, ACLED, 25 Σεπτεμβρίου 2025

12

Somali Guardian, «Ο «εγκέφαλος» της Αλ Σαμπάμπ στη Σομαλία πίσω από την απόπειρα δολοφονίας του προέδρου σκοτώθηκε σε επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος», 10 Σεπτεμβρίου 2025

13

Hiiraan, “Αεροπορική επιδρομή σκοτώνει τους ηγέτες της Al-Shabab στο Hiiraan καθώς τα σομαλικά στρατεύματα πολεμούν τους μαχητές στο Bay”, 24 Σεπτεμβρίου 2025

14

Hiiraan, «Η βορειοανατολική κυβέρνηση καταδικάζει τη δολοφονία ενός παραδοσιακού πρεσβύτερου σε αεροπορική επιδρομή», 16 Σεπτεμβρίου 2025. Διοίκηση Ηνωμένων Πολιτειών  για την Αφρική, «Οι δυνάμεις των ΗΠΑ διεξάγουν επιθέσεις με στόχο την αλ Σαμπάαμπ», 17 Σεπτεμβρίου 2025

15

Asad Cabdullahi Mataan, «Η Al Shabaab απορρίπτει τον ισχυρισμό των ΗΠΑ για το χτύπημα που σκότωσε τον πρεσβύτερο», Caasimada, 19 Σεπτεμβρίου 2025

16

Εθνικό Πρακτορείο Ειδήσεων της Σομαλίας, «Το Υπουργείο Εσωτερικών δημοσιεύει δήλωση σχετικά με την οριστικοποίηση του σχηματισμού του κράτους του βορειοανατολικού κράτους της Σομαλίας», 31 Αυγούστου 2025

17

Hiiraan, “Puntland VP προειδοποιεί ότι η Σομαλία κινδυνεύει να επιστρέψει στην κατάρρευση του 1991”, 22 Σεπτεμβρίου 2025

18

Ένα τοπικό δίκτυο και συνεργάτης του ACLED ανέφεραν κινήσεις των δυνάμεων ασφαλείας του Puntland και της Somaliland στις περιοχές Sool και Sanaag. Δείτε επίσης:  Hiiraan, “Northeastern administration accuses Somaliland of military mobilization”, 17 Σεπτεμβρίου 2025

19

Reliefweb, «Συναγερμός DTM Sudan Flash: Al Fasher (πόλη Al Fasher), Βόρειο Νταρφούρ (Ενημέρωση 096): 21 Σεπτεμβρίου 2025», 22 Σεπτεμβρίου 2025

20

Sudan Tribune, «Σφοδρές μάχες συγκλονίζουν το Κορντοφάν του Σουδάν καθώς ο στρατός προελαύνει, οι RSF ενισχύονται», 15 Σεπτεμβρίου 2025

του Γιάννη Πεγειώτη

Σύμφωνα με τα ρωσικά ειδησεογραφικά πρακτορεία, έφυγε από τη ζωή η ηρωικότερη ίσως Ορθόδοξη λόγια και συγγραφέας του εικοστού αιώνα, Τατιάνα Γκορίτσεβα. Ανέβηκε στους ουρανούς στις 23 Σεπτεμβρίου του 2025.

1. Συγγραφέας

Τα βιβλία της Τατιάνας Γκορίτσεβα με συντρόφεψαν στην πρώτη μου νιότη. Αυτές τις μέρες ξαναδιαβάζω το δεύτερό της, με τίτλο «Είναι επικίνδυνο να μιλάς για το Θεό». Το συστήνω σε πιστούς και απίστους. Η συγγραφέας, ιδιότυπη μαχητική φεμινίστρια, εξεδιώχθη από τη Μόσχα με τρεις άλλες εκδότριες παράνομου Σαμιζντάτ (αυτοεκδιδόμενου) περιοδικού, παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων του 1980. Στη Βιέννη τη στήριξαν οι φεμινίστριες της εποχής θαυμάζοντας τη νέα και βαθιά θεώρηση των πραγμάτων που κόμιζε ετούτο το κορίτσι, στόχος σταθερός της Κα-ΓκεΜπέ στο Λένινγκραντ. Προσωπικά, όταν την πρωτοδιάβασα σε περιοδικό της εποχής, χάρηκα την αλήθεια και την πνευματική της αντίσταση σε ένα καθεστώς ανελεύθερο, με έναν τρόπο μαρτυρικό, γυναικείο, ευαίσθητο και τόσο κοντινό και σε μας, της Ανατολικής Μεσογείου.

2. Ένα κερί στο σκοτάδι

Γκορίτσεβα, μια γυναικεία φωνή για την πίστη. Από το Καφενείο Σαϊγκόν των εν γένει «αντιδραστικών» του Λένινγκραντ, εξόριστη, μία από τις τρεις επικίνδυνες γυναίκες της Σοβιετικής Ένωσης του 1980. Ήταν πλέον ο καιρός που δεν μπορούσαν να εκτελούν γυναίκες στα Γκουλάγκ. Απλά, τις φόρτωναν σε ένα αεροπλάνο… Διαβάστε τα βιβλία της. Ένα κερί στο σκοτάδι.

3. Προσευχή

«Την Ιστορία σιγογράφει η προσευχή», έγραφε η Γκορίτσεβα. Αυτή τη γραφή δεν την έμαθα ποτέ καλά. Κάτι καλακατσούνες πρώτης γραφής…

4. Ιστορία

Την Ιστορία σιγογράφει η προσευχή. Αυτή η κεκρυμμένη αλήθεια ήταν μία από τις σημαντικότερες συμβολές της Τατιάνας Γκορίτσεβα στη σκέψη και τον προβληματισμό των δύο τελευταίων δεκαετιών του εικοστού αιώνα.

Οι πληροφορίες που συλλέξαμε από ρωσική πηγή για την αποδημία της μεγάλης ηρωίδας του χριστιανικού στοχασμού και της Ορθόδοξης ομολογίας στη Σοβιετική Ένωση: «Πέθανε η φιλόσοφος Τατιάνα Γκορίτσεβα. / 23 Σεπτεμβρίου 2025. Υπηρεσία Ειδήσεων Pravmir.

Ήταν 78 ετών.

Η Τατιάνα Μιχαήλοβνα Γκορίτσεβα, φιλόσοφος, συγγραφέας, ορθόδοξη στοχαστής και δημόσια προσωπικότητα που άφησε σημαντικό στίγμα στην πολιτιστική και πνευματική ζωή της Ρωσίας και της Ευρώπης, απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών.

Γεννημένη το 1947 στο Λένινγκραντ, εξελίχθηκε από τεχνική μεταφράστρια σε μία από τις πιο εξέχουσες εκπροσώπους της θρησκευτικής και φιλοσοφικής σκέψης της εποχής της. Αφού σπούδασε στη Ραδιοφωνική Πολυτεχνική Σχολή στο Εργοστάσιο Σβετλάνα, η Γκορίτσεβα εισήλθε στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ, όπου εμβάθυνε στη δυτική φιλοσοφία και διατήρησε αλληλογραφία με τον Μάρτιν Χάιντεγκερ.

Τη δεκαετία του 1970, το διαμέρισμά της στην οδό Κουρλιάντσκαγια έγινε τόπος συνάντησης για το αντεργκράουντ του Λένινγκραντ. Μαζί με τον σύζυγό της, τον ποιητή Βίκτορ Κριβούλιν, εξέδωσε το περιοδικό σαμιζντάτ «37» και οργάνωσε θρησκευτικά σεμινάρια, τα οποία έγιναν ένας σημαντικός χώρος ελεύθερης σκέψης.

Αργότερα, η Γκορίτσεβα συμμετείχε στη δημιουργία του πρώτου ανεξάρτητου γυναικείου περιοδικού, «Γυναίκα και Ρωσία», το οποίο συζητούσε ανοιχτά την κατάσταση των σοβιετικών γυναικών και τις πνευματικές αξίες. Υπό την πίεση των Αρχών, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα το 1980.

Κατά τη διάρκεια των χρόνων της μετανάστευσης, η φιλόσοφος έδωσε ομιλίες σε πανεπιστήμια και θρησκευτικά κέντρα στην Ευρώπη και την Αμερική, δημοσίευσε πολλά βιβλία και ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο «Beseda» στο Παρίσι. Τα έργα της –«Ορθοδοξία και Μεταμοντερνισμός», «Οι κόρες του Ιώβ», «Άγια Ζώα», «Επιστολές για την Αγάπη» και πολλά άλλα– είναι γνωστά στη Ρωσία και στο εξωτερικό.

Επιστρέφοντας στο Λένινγκραντ το 1988, η Τατιάνα Γκορίτσεβα συνέχισε τις διδακτικές και εκδοτικές της δραστηριότητες, συγκεντρώνοντας γύρω της φιλοσόφους, θεολόγους, συγγραφείς και καλλιτέχνες.

Τις τελευταίες δεκαετίες, κύρια εστίασή της είχε γίνει η προστασία της φύσης και των δικαιωμάτων των ζώων. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Ρωσογαλλικής Εταιρείας για την Προστασία των Ζώων και έχει γράψει πολλά βιβλία για το θέμα».

Χρισιανική 9 Οκτωβρίου 2025. Στο φύλλο περιλαμβάνεται ευρύτερο αφιέρωμα στην Τατιάνα Γκορότσεβα.

 

  • “Για να έχουμε παρέλαση σήμερα υιέ μου εις τήν Κύπρον, ο αθθός της νιότης επερπάτησεν ρωμέϊκα εις την αγχόνην. Τα καλύτερα παιθκιά εθυσιάστησαν από το 1931 έως Σολωμού και Ισάάκ. Χρόνια πολλά αδέρκια μου καλά. Στο σιέπος του Θεού τζιαι μήναν καλόν τζιαι χαρούσιμον”.

Έχει οριστεί η 1η Οκτωβρίου ως ημέρα εορτασμού της ανεξαρητησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και της επίσημης λήξης της βρετανικής αποικιοκρατίας, από την οποία συμπληρώνονται 65 χρόνια. Όμως, το πλαίσιο των συνθηκών Ζυρίχης-Λονδίνου ναρκοθέτησε το θεμελιώδες δικαίωμα του Κυπριακού λαού για αυτοδιάθεση. Έσπευσαν να το επιβάλουν πιεστικά το 1959, για να περιέχει περιορισμούς και όρους που θα ήταν αδιανόητοι στα πλαίσια της μαζικής αποαποικιοποίησης που ακολούθησε από το 1960 και μετά. Ιδίως με το δικαίωμα αρνησικυρίας στην τουρκοκυπριακή μειονότητα και τη διατήρηση των βρετανικών βάσεων, κατάλοιπο της αποικιοκρατίας. Αν σε ένα κράτος δικαίου επιβάλλεται η κατοχύρωση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, η αρχή του κράτους δικαίου παραβιάζεται βαναυσα όταν η μειονότητα μπορεί να επιβάλλει τη θέλησή της στην πλειοψηφία. Όπως γινόταν στη Νότιο Αφρική με το καθεστώς του Απάρτχαϊντ.

Η Κύπρος εξακολουθεί και αποικιοκρατείται με την παρουσία των βρετανικών βάσεων, όπως και με την κατοχή και τομ εποικισμό του βόρειου τμήματός της. Αν κάπου ο Βενιαμίν Νετανιάχου αδικείται, είναι επειδή δεν είναι συγκατηγορούμενός του για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η άρση των τετελεσμένων της εισβολής και κατοχής του 1974, με απομάκρυνση κατοχικών στρατευμάτων και εποίκων και η αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλο το νησί, ως κράτους ενιαίου που θα λειτουργεί στη βάση των αρχών της δημοκρατικής πλειοψηφίας και της προστασίας των μειονοτήτων είναι η μόνη βάση για τη λύση του Κυπριακού προβλήματος, η οποία είναι σύμφωνη με το διεθνές Δίκαιο. 

Ακολουθεί επετειακό κείμενο του Γιάννη Πεγειώτη.      

Details

  • ΦΩΤΙΟΥ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ ΑΤΕΛΗΣ ΨΗΦΗΔΩΣΙΣ

του Γιάννη Πεγειώτη

Ο Φώτης Κόντογλου, ο κυρ Φώτης ο των Κυδωνιών, εισέβαλε με έναν άλλον τρόπον εις την Ελλάδα των ετών του είκοσι.
Γεννηθείς το έτος 1895 μήνα Νοέμβριο από πατερά ναυτικό τον Νικολά Αποστολέλλη και μητέρα τη Δέσπω Κόντογλου από γενια ιερατικη του Αϊβαλιού. Πατρίς του η πλέον πρωτινή πολιτεία της Ελληνικής Ανατολής με ρίζες βαθιές ώς τις Αρχαίες Κυδωνιές.
Παιδί και νέος στην Ανατολή μαζί με τα αδέρφια του τελείωσαν το Σχολαρχείο και το ονομαστό Γυμνάσιο των Κυδωνιών.
Με την άφιξη στην Αθηνά το έτος 1913 με την ταυτόχρονα εγγραφή στην Γ Τάξη της Σχολής Καλών τεχνών μια πορεία αναζητησης και επιβίωσης ξεκινά για το χαρισματικο παιδί από το Αϊβαλί.
Εκείνην την εποχή δεν είχαν καν υποπτευθεί οι νέοι και οι νέες του Αϊβαλιού τι περίμενε την πόλη το έτος 1922 που προσέγγιζε. Ο Κόντογλου ζώντας στην Ευρώπη. Επιβιώνοντας με δυσκολίες μεγάλες. Προχωρεί σταδιακά σε ένα ισχυρό φρόνημα και χαρακτήρα που δεν μπορείς να τον νταγιαντίσεις με ψευδαισθήσεις.
Ο βιογράφος του Π. Ριζόπουλος περιγραφεί τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει με την έλευση του 1914 “Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Α´ Παγκοσμίου Πολέμου ἡ οἰκογένειά του ἀναγκάζεται νὰ τοῦ διακόψει τὸ ἐπίδομα σπουδῶν καὶ μαζὶ μὲ τὸ συμμαθητή του Σπύρο Παπαλουκᾶ, ἐργάζονται σὲ φωτογραφεῖα καὶ βάφουν θεατρικὰ σκηνικά. Μὲ τὴν καταστροφὴ τοῦ Ἀϊβαλίου (1914–1917) χάνει τὴ μητέρα καὶ τὸ θεῖο του, διακόπτει τὶς σπουδές του καὶ μεταβαίνει στὴν Εὐρώπη ὅπου ἐργάζεται ὡς ἀνθρακωρύχος. Παραμένει στὸ Παρίσι καὶ συνεργάζεται μὲ τὴν ἐφημερίδα «Illustration». Τὸ 1919 ἐπιστρέφει στὸ Ἀϊβαλὶ ὅπου διδάσκει γαλλικὰ στὸ Παρθεναγωγεῖο τῆς πόλης.”
Βιωνοντας τραγικά τον πρώτον διωγμον δεν εμπιστεύεται τους Τούρκους στο δεύτερο διωγμό. Φεύγει από το Αϊβαλί με τους επιζώντες συγγενείς του πριν μπουν οι ΤΟΥΡΚΟΙ και οδηγήσουν τον ανθό της νιότης στα τάγματα εργασίας. Τρεις χιλιάδες νέους άντρες από τους οποίους θα επιζήσουν είκοσι τρεις. Αναμεσά τους και. ο Ηλίας Βενεζης.

ΣΥΝΑΦΟΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ

Οι βιογράφοι του μεγάλου Αϊβαλιώτη προσπερνούν βιαστικά την δεύτερη μεγαλύτερη του ορφάνια. Στον πρώτο διωγμό δεν χάνει μόνον τα στηρίγματα για τις σπουδές του από την παραγωγή της οικογενειακής γης. Στους διωγμούς από το δεκατέσσερα ως το δεκαεφτά χάνει την πολυαγαπημένη μητέρα και τον δεύτερο πατερά και ευεργέτη του, τον θείον του Στέφανόν Κόντογλου τον μυθικόν ηγούμενον της Αγίας Παρασκευής. Διακοπή των σπουδών, ορφάνια, ταξίδια και βιοπορισμός…Εις τας αρχάς της νεότητος…

Επιστρέψει στο Αϊβαλί, εργάζεται ως καθηγητής αλλά και πάλιν νέα ανατροπή του βίου. Προσφυγιά ξανά με τη τραγική στιγμή της σφαγής της πολιτείας του…

Οι Αϊβαλιώτες δεν αναζητουν απλά κάποιες από τις απώλειες ανθρώπων. Αγωνίζονται να ανακαλύψουν πόσοι ελάχιστοι άνδρες επέζησαν. Άλλος απορφανισμός. Η απουσία συμμαθητών και φίλων, συγγενών, θείων, γειτόνων. Λες και πάσκισαν να μην μείνει σοκάκι του Αϊβαλιού αδάκρυτο. Πρωτινοί τεχνίτες, ΔΑΣΚΑΛΟΙ, τυπογράφοι, ψαλτάδες, γεωργοί, βοσκοί, πεταλωτές…όλοι στα “αμελέ ταμπουρού” και στο θάνατο.
Ίσως γι’ αυτό φεύγει δύο φορές στο Άγιον Όρος στην περίοδο μετά την Καταστροφή.

Όλα τα χρόνια της βιοπάλης στην Ευρώπη και το ταξίδι των αναζητήσεων. Η πάλη στα ανθρακωρυχεία θα δυναμώσουν τον Μικρασιάτην νέον ,θα τον ωθήσουν στη γραφή και τη ζωγραφική Δρόμους που κλουθά από έφηβος και νέος τους κρατεί με σακίδιο και πυξίδα στην αναπάντεχη προσφυγιά μετά τη δίπλα ορφάνια.
Θα ζωγραφίσει και θα γράψει μετά το είκοσι δύο με το αίσθημα της αγάπης της γενεθλίου γης και της πατρικής θαλάσσης….

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ
ΣΥΝΑΦΟΡΑ ΤΡΙΤΗ
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και τη διάσωση του στη Μυτιλήνη ο Κόντογλου στην Αθήνα αναζητεί στηρίγματα και οδοδείχτες.

Οι επισκέψεις του στο Άγιον Όρος ιδιαίτερα τα πρώτα δύο ταξίδια τον στηρίζουν. Ζει κοντά σε Αϊβαλιώτες ψαράδες, σε καλογήρους που ζουν με τράτες και θαλλασσοδουλεύουν πράγμα που του ομορφαίνει τον βίον μιας και ο ίδιος ήτο από μικρός θαλασσοδαρμένος και οικείος με τη ναυτοσύνη και της θαλάσσης τα δώρα μα και τους αέρηδες των αιγιαλών τους ήξερε από νάκρας ως τελειώσεως.

Στο όρος το μάτι του πλουτίζει με ζωγραφιές αιώνιες. Ανακαλύπτει μια τέχνη πρωτινή αρχαία και φωτεινή να φωτίσει την πενθούσαν για την χαμένην ανατολή καρδιάν του.

Όλον ετούτον τον καιρό γράφει και ζωγραφίζει με υλικά ποικίλα. Ορίζει επίσης και την πορεία ενός ανδρός της Ανατολής σε μίαν Αθήνα που πάρα τις ομορφιές της έχει και την πλευρά την σκοτεινή μιας μέρας Βαβυλώνος ιδιαιτέρως για τους πρόσφυγες Χριστιανούς της Ανατολής.

Στα χρόνια του μεσοπολέμου τα εργογραφικά σημειώματα με αναφορά στις εκδοτικές πρωτοβουλίες του Φώτη Κόντογλου εντάσσουν τα παρακάτω εκ δοθέντα έργα.

” Cazas (Παρίσι 1920) – Αϊβαλί, τυπογραφείο Κυδωνιακού Αστέρα /εκδ. οίκος Χ. Γανιάρη και Σία, Αθήναι, χ.χ.ε. [1922].
Βιβλία του Βέγα. Φ. Κόντογλου: Βασάντα. Με ζωγραφιές και με πλουμίδια απ’ το χέρι το συγγραφέα, εκδ. Χρ. Γιανιάρης, χ.χ.ε., [1923].
Η τέχνη του Άθω. Αντιγραφή και ανασυγκρότηση Φώτη Κόντογλου, εκδ. Χρ. Γάνιαρης, χ.χ.ε., [1923].

Ταξείδια σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και της Ανατολής, περιγραφικά του τι ακούμε από τα χρόνια των Βυζαντινών, των Φράγκων, των Βενετσάνων και των Τούρκων, Αθήνα, 1928.
F. Contoglou, Icons et fresques d’art byzantin, Athènes, 1932.
[Με τη συνεργασία του Ανδρέα Ξυγγόπουλου], Τοιχογραφίαι εκκλησιών του Υμηττού. Μοναί Θεολόγου και Καισαριανής, εκδ. Ανωνύμου Εταιρείας «Ελληνικές Τέχνες», Αθήναι 1933.
Ο Αστρολάβος. Βιβλίο παράξενο γραμμένο από το Φώτη Κόντογλου, Κέρκυρα 1935 [Αθήνα, 1934-στο εσώφυλλο].

Είναι και άλλα έργα των χειρών του μέχρι του στους 1939 και της ενάρξεως του Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Φώτης Κόντογλου. πέρα από τα ποίκιλα έργα βιοπορισμού εργάζεται, αποτυπώνει και θαυμάζει όσες παλαιότερες Εκκλησίες κατά παντού της Ελλάδος.
Αυτή ήτο η σωστική πορεία του στο μεσοπόλεμο γραμμένη ελλειπτικώ και φτωχικώ τω τρόπω…

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ
ΣΥΝΑΦΟΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ

Γράφουν κάποτε επιπόλαια γραφίδες της ασφαλείας για τον κυρ Φώτη Κόντογλου πως ήτο εις τες γραφές του ενίοτε επιθετικός και κάποτε φανατικός. Βεβαίως δεν έχουν πλήρην εικόνα όλων των γραφτών του στην εφημερίδα Ελευθέρια των Αθηνών.
Από του έτους 1949 μέχρι τη φυγή του το 1965 έχει γράψει πανέμορφα κείμενα στην εβδομαδιαία του γωνιά ανάγνωσης της ελληνικής πραγματικότητας με ένα βλέμμα φωτός. Από όλα αυτά τα κείμενα έχει προκύψει το πολύ παρηγορητικό βιβλίο το Ευλογημένο Καταφύγιο που πολύ αγαπήθηκε στα χρόνια του ενενήντα ιδιαιτέρως οι γραφές για τις χάρες του Καλοκαιριού και για τις ομορφιές της απείρακτης ελληνικής φύσης και Ομορφιάς.

Πόσο αληθινά το ‘γραψε τότε και πόσο επίκαιρον ηχεί στις ημέρες μας “Τι μεγαλομανία σ᾿ έχει πιάσει, αδελφέ μου, και δεν βρίσκεις ησυχία και χτίζεις πατώματα απάνω στα πατώματα, κι᾿ έχεις δυό τρία αυτοκίνητα και κότερα και κάθε λογής μάταια πράγματα!
Γύρισε και κοίταξε και τον αδελφό σου, να δροσισθεί η ψυχή σου με την ευλογημένη καλοσύνη, που την ξεράνανε τα τσιμέντα, οι ψεύτικες κουβέντες, οι συμφεροντολογικές παρέες, οι συνοφρυωμένες αξιοπρέπειες. Αν δεν μπορείς να κάνεις θυσίες, τουλάχιστον να σιχαθείς την αδικία. Μην αδικείς. Η αδικία είναι σιχαμερή στρίγγλα, χωρίστρα των ανθρώπων, ανθρωποκτονία….”

Δεν ήτο επιθετικός ο κυρ Φώτης. Εγκαίρως σωστικός. Περιέγραψε στα χρόνια του πενήντα και του εξήντα τι φτώχεια ψυχική και γκαρδιακή θα μας έβρισκε αν δεν ξεφεύγαμε από τον συρφετό των πόλεων-Βαβυλώνων και αν δεν στρεφόμασταν ξανά στην Ελληνική φύση και την παρηγορίαν της θαλάσσης…

 

Η μαρτυρία του Φώτη Πίττα – Πρώτα ευρήματα για τον Αστυνομικό Σταθμό Αμμοχώστου– Το ματωμένο ημερολόγιο του Φώτη Πίττα– Ντίαρ, Λίγκουιτ, Ρόμαν (Μάριος), Οσμάν και άλλοι…

του Γιάννη Πεγειώτη

Το ημερολόγιο του δασκάλου Φώτη Πίττα, είτε στη συντομευμένη του μορφή όπως τη διασώζει σε βιβλίο του ο Νικόλαος Βασιλειάδης είτε στην πλήρη του μορφή όπως τη δημοσίευσε στο βιβλίο του ο Πάνος Μυρτιώτης, αποτελεί ένα τεκμήριο των βασανιστηρίων και των μεθόδων των ανακριτών του Ειδικού Κλάδου στην πιο άγρια περίοδο βασανισμών και διώξεων, στις αρχές δηλαδή του 1957. Τεκμήριον και για την ύπαρξη και την οργανωμένη λειτουργία ενός κέντρου ανακρίσεων, που δεν ήταν τόσο γνωστό όσο η Ομορφίτα στη Λευκωσία και το «Ρεντ Χάους» στη Λεμεσό. Η απουσία συνολικής και αναλυτικής έρευνας για τη λειτουργία ανακριτηρίων και κέντρων και φορέων βασανισμού, τόσο στην περίοδο μετά τα Οκτωβριανά όσο και στην περίοδο του Αγώνα της ΕΟΚΑ, άφησε σχεδόν άγνωστα κάποια ανακριτήρια ή ελαχίστως αναφερόμενα, ενώ υπήρξαν αληθινά πουργατόρια.

Στον συγκεκριμένο Αστυνομικό Σταθμό της Αμμοχώστου βασανίστηκαν συμπατριώτες μας για ημέρες ή εβδομάδες. Ο Φώτης Πίττας μαρτυρεί κακοποιήσεις και βασανισμούς δεκαεπτά ημερών. Δύο ώρες ξυλοδαρμού το πρωί και δύο το απόγευμα για πολλές ημέρες. Εξουθένωση, σπάσιμο πλευρών. Ολονύχτιο ψήσιμο μπροστά σε ειδικό λαμπτήρα υψηλής τάσεως. Κακοποιήσεις, ασιτία, ψυχολογικός πόλεμος μέχρι λιποθυμίας. Κατόπιν πολύωρες ανακρίσεις στη βάση των αναπτυσσόμενων την περίοδο εκείνη πέντε τεχνικών.

Ο Αστυνομικός Σταθμός – Ανακριτήριο Αμμοχώστου είναι από τους ολιγότερον διερευνημένους χώρους δράσης και επιχειρησιακής έκνομης δραστηριότητας του Ειδικού Κλάδου. Το ίδιο συμβαίνει και με τις δραστηριότητες του μυθικού ανακριτή Μπρουκς στην πόλη και επαρχία Λεμεσού, και την τακτική του να μετακινεί τους χώρους ανακρίσεων. Για την παρουσία του στη Λεμεσό είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με συμπατριώτες μας και να συλλέξουμε κάποιες πρώτες πληροφορίες.

Το ημερολόγιο του Φώτη Πίττα αποτελεί ένα μνημείο φωτεινής αντίστασης απέναντι στον απάνθρωπό κατακτητή. Ένα μνημείο πίστης, αντοχής και μεταφυσικού μεγαλείου ενός προσευχομένου δασκάλου και οραματιστή της ελευθερίας της Κύπρου. Επιπρόσθετα αποτελεί και ένα τεκμήριο για τη λειτουργία ενός εν πολλοίς άγνωστου ανακριτικού κέντρου του Ειδικού Κλάδου.

Παραθέτουμε παρακάτω το ημερολόγιο στη συντομευμένη του μορφή

Πέμπτη 10-1-57

Με συνέλαβεν η Αστυνομία (…) ή ώρα 4 π.μ. Ξυλοκόπημα από τις 5 π.μ. – 11 π.μ. στον σταθμόν Αμμοχώστου. Το απόγευμα 3-5 και 9-11 μ.μ. ξυλοκόπημα. Ντίαρ, Λίγκουιτ, Ρόμαν (Μάριος), Οσμάν και άλλοι [σ.σ. οι βασανιστές είναι Βρετανοί και Τούρκοι]. Ήμερα φρίκης, αγωνίας, πόνου. Σπάσιμο πλευρών. Παράλυσις δυνάμεων. Ουραιμία. Κρύο.

Παρασκευή 11-1-57

Δεν μπόρεσα να σκεπασθώ με τις πατανίες (κουβέρτες) από απώλειαν δυνάμεων. Φρικτοί πόνοι. Ξυλοκόπημα από 8-10 π.μ. και 3-5 μ.μ. Δεν έφαγα τίποτε από την Τετάρτη. Μόνο νερό. Με δυσκολία περπατώ. Με πολλές προσπάθειες σηκώνομαι. Μέρα και νύκτα γογγύζω από τους πόνους. Κάθε κίνησι και γογγυσμός. Ξαπλωμένος με μαξιλάρι ψωμιά. Τραβώ με το χέρι τα μαλλιά μου, για να σηκώσω την κεφαλή μου.

Σάββατον 12-1-57

Η νύκτα πέρασε με φοβερούς πόνους και αγωνία (…)· Από τις 8-10 π.μ. με ξυλοκόπησαν άγρια…

Κυριακή 13-1-57

(…) Ακούω την καμπάνα του Αγίου Γεωργίου Εξορινού να κτυπά. Η καρδιά μου κτυπά, αναγαλλιάζει. Παρακαλώ τον Παντοδύναμο να με βοη¬θήσει, να μου δώσει κουράγιο και θάρρος για να μπορέσω να ανταπεξέλθω στο μαρτύριο. Παρακαλώ να με ενδυναμώσει. Να με αξιώσει να ιδώ την Κύπρο μας ελεύθερη. Ήμερα αγωνίας. Το απόγευμα μπαίνουν στο κελλί, με φοβερίζουν.

Δευτέρα 14-1-57

Την Κυριακή, χθες (…) έκανα το τάμα μου. Μια λαμπάδα ίση με το ανάστημά μου. Νύκτα τρόμου και αγωνίας (…). Ξυλοκόπημα από τις 8-10 π.μ. και 3-5 μ.μ. Πάλιν σχεδόν νηστικός. Ένα γάλα, γιαούρτι και νερό. Προσευχή.

Τρίτη 15-1-57

Μια νύχτα, που θα την θυμάμαι σ’ όλη μου τη ζωή (…)· Στις 11 μ.μ., με πήραν στο γραφείο, οπού βρήκα ό,τι μου είπαν. Δυο ηλεκτρικούς προβολείς, πολύ ισχυράς εντάσεως. Με υποχρέωσαν να κάθομαι μέχρι τη ροδοδάκτυλη αυγή μπροστά σ’ αυτούς. Σε απόσταση 12-15 ιντσών. Ζέστη. Με ψήσανε σιγά-σιγά. Τα χείλη μου σχημάτισαν κρούστα.

Τετάρτη 16-1-57

Ο ιδρώτας τρέχει αδιάκοπα. Αισθάνομαι ισχυρούς πονοκεφάλους. Μου περιγράφουν σκηνές φρίκης. Πώς θα με κρεμάσουν κ.λπ. Απώλεια αισθήσε¬ων. Με περιλούουν νερό. Συνέρχομαι. Με μεταφέρουν στο κελλί μου δυο Τούρκοι επικουρικοί, υποβαστάζοντάς με από τις μασχάλες. Όλη μέρα την Τρίτη δεν με άφησαν να κοιμηθώ. Τρίτη και Τετάρτη ήμερες τρόμου, ανακρίσεων και αγωνίας.

Σάββατο 19-1-57

(…) Οι ανακρίσεις συνεχίζουν νυχθημερόν. Ή καμπάνα κτυπά στην εκκλησία του Άη-Γιώργη. Προσεύχομαι, παρακαλώ, ευχαριστώ.

Κυριακή 20-1-57

Με ξύπνησε το χαρμόσυνο σήμαντρο της εκκλησίας. Προσεύχομαι, αρχίζω να ψάλλω. Ό,τι ήξερα κι ό,τι μπορούσα να θυμηθώ από τη Θεία Λειτουργία. Το απόγευμα τραγουδούσα πατριωτικά άσματα.

Τρίτη 22-1-57

(…) Καθώς με βγάζουν το πρωί και μεσημέρι (…) και το βράδυ, ακούω τις γοερές κραυγές ανακρινομένων προσώπων. Ασφαλώς τους κτυπούν με τον ίδιο κτηνώδη τρόπο πού με κτύπησαν και μένα.

Πέμπτη 24-1-57

Πληροφορούμαι ότι φονεύθηκε ο Μάρκος Δράκος, ένας από τους καλύτε¬ρους αγωνιστές. Με λυπεί αυτό κατάκαρδα, άλλα και δεν χάνω το θάρρος και τις ελπίδες μου. Πιστεύω στην ελευθερίαν της Κύπρου, αργά ή γρήγορα θα ‘ρθει.

Σάββατο- 26-1-57

Κτυπώ τον τοίχον του διπλανού κελλιού. Δίδω το σύνθημα και το τραγού¬δι αρχίζει, όπως και τις άλλες μέρες. Όλα περνούν μονότονα και πληκτικά. Πάλι κτυπά η καμπάνα για τον εσπερινό.

Κυριακή 27-1-57

Μετά από τα πρωινά τροπάρια και ψαλμούς που γνώριζα, άρχισα να σκέφτομαι να σχεδιάσω κάτι. στον τοίχο. Συλλαμβάνω την ιδέα. Η Ελευθερία με το σπαθί ξεγυμνωμένο και τη σημαία ψηλά.

Πέμπτη 31-1-57

Ανοίγει ή πόρτα, όπως συνήθως, τρίζουν οι αμπάρες. Παίρνω τη σούπα μου από λουβάνες, κρεμμύδια κ.λπ. Μετά από λίγο ανοίγει ξανά η πόρτα και μου λένε να ετοιμασθώ (…). Μου βάζουν τις χειροπέδες (με παίρνει το παράπονο), με ανεβάζουν στο αυτοκίνητο και με μεταφέρουν στην Κοκκινοτριμιθιά. Νέα ζωή. Γνωστοί και άγνωστοι. Έληξε το μαρτύριο. Αρχίζει νέο.

 

Από το βιβλίο του Ν.Π. Βασιλειάδη, «Εθνομάρτυρες του Κυπριακού Έπους 1955-59», εκδ. Αδελφ. Θεολόγων «Ό Σωτήρ», Αθήνα.

Ο Φώτης Πίττας γεννήθηκε στο χωριό Φρέναρος το 1934 και σκοτώθηκε κατά τη μάχη του Αχυρώνα στο χωριό Λιοπέτρι, στις 2 Σεπτεμβρίου 1958.

ΟΗΕ.. Μια απροκατάληπτη πολυμερής ενημέρωση  ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΓΑΖΑ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ
Ο Ραμίζ Αλακμπάροφ, Αναπληρωτής Ειδικός Συντονιστής για την Ειρηνευτική Διαδικασία στη Μέση Ανατολή Ενημέρωνει προς το Συμβούλιο Ασφαλείας για την Κατάσταση στη Μέση Ανατολή..΄Ομηροι σε κίνδυνο ..Γαζα ..Δυτική όχθη Ανατολική Ιερουσαλήμ.. Λιμός

Επιμέλεια Έρευνα Γιάννης Πεγειώτης Details

του Γιάννη Πεγειώτη

ΧΑΡΑΓΜΑΝ ΠΡΩΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ

Ήταν μια μορφή σημαντική πλάι σε μια συντροφιά ανθρώπων που δεν προσπέρασαν τον Χριστό. Δεν μηδένισαν τον ελληνικόν τρόπον βίου. Στέργιος Βίττης, Αναστάσιος Γιαννουλάτος, π. Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος, Νικόλαος Σελέντης και τόσοι άλλοι φωτεινοί με τον δικό τους προσωπικόν δρόμον.

Ο Χρήστος Γιανναράς. Τον πρωτοδιαβασα στο Γυμνάσιο. Τοτε στην Κύπρο δίδασκαν δοκίμια. Ανάμεσα τους “Η μοναξια του μεγάλου σκοπού “από το βιβλίο ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΔΙΨΑ. Εκεινο το βιβλίο που σε ένα κείμενο του πονεμενον υμνεί τον φίλο του Στέργιο τον κατοπινά μύστη της αγάπης και του Ορθόδοξου βίου Αρχιμανδρίτη Ευσέβιο Βίττη τον ακόλουθο του Αββά Πιερ, τον αναχωρητή στη Σκανδιναβία.

Τον πρωτογνώρισα στα 1985 όταν πήγαμε να τον παραλάβουμε από το αεροδρόμιο Λάρνακας με τον καθηγητή μας Αντώνιο Καλογήρου. Το βράδυ στο Λήδρα πίνοντας καφέ πλάι στον Λουκά, την Ηλιάνα, τον κύριο Αντώνη που ήταν φίλος του και μας δίδασκε το αλφαβητάρι της πίστης στην Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου. Εκείνο το βράδυ κατάλαβα πως αυτός ο ανδρείος άνθρωπος, ο δάσκαλος ακόμα και αν διαφωνούσες μαζί του σε κάποιες του απόψεις σε βοηθούσε να προχωρήσεις, να αναζητήσεις, να αντιδράσεις, να αντισταθείς στις μηχανές της αποικιοκρατικής Δύσεως στην εισβολή της Μάστιγας της Ανατολής στη νήσων μας.
Οι διαλέξεις και οι ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ διαλόγου μαζίν του στην ΠΑΚ ήταν μυσταγωγίες διαλόγου και Ελληνικού λόγου. Ήταν τότε χαρούμενος. θυμάμαι ένα βράδυ στην Παλιά Λευκωσία να χαίρει βλέποντάς μας. Του άρεσε όταν απαγγέλαμε διαλεκτικά ΠΟΊΗΜΑΤΑ ιδιαίτερα Λιπαρή. Όταν χορεύαμε. Προπαντός όμως επαναλάμβανε πως μιλούσαμε ωραία ορθά Ελληνικά και κάπως απορούσαμε, ρωτούσαμε συνεχώς.

Ένα μεσημέρι συζητούσαμε στο Γραφείο του Διευθυντή Μιχαλάκη Μαραθεύτη ΠΕΡΙ προσώπου και αγάπης. Ο κύριος Χρήστος μας ενστάλαζε ελπίδα σε καθηγητές και φοιτητές. Τον επόμενο χρόνο με εξέπληξε όταν μας φωνάξαν να τον δούμε στην ταβέρνα Πλάκα. Σηκώθηκε μας αγκάλιασε με την αγάπην του. Είμασταν ο Λουκάς, η Ηλιάνα κι εγώ χωριάτης και μαχητικός. Δέκα χρόνια μετά την εισβολή ακόμη παλεύαμε με το άδικο. Θυμόταν τα ονόματα μας. Ήρθε κοντά μας. Κατάλαβα πως μας αγαπούμε και μας νοιαζόταν. Γύρω του διάφοροι, κάποιοι μεγαλόσχημοι κι αυτός εκεί να ρωτά αν ακόμη παλεύουμε. Γιάννη μού ’λεγε και χαμογελουσε.
Θυμηθήκαμε όταν σε ένα κατευόδιο. μαζί με τον καθηγητή μας Κλείτο Μακρίδη. είχαμε χρόνο και μας ζήτησε να περπατήσουμε στην Αλυκή της Λάρνακας. Χάρηκε την ομορφιά. Ομιλούσε για το κάλλος, την ποίηση, τον στοχασμόν. Είπαμε πολλά. Αγαπούσε την Κύπρο με την ψυχήν του. Της είχε χαρίσει τη νιότη του. Χρόνια μετά έμαθα πως μαζί με την Κύπρια Κούλλα Σούγλη οργάνωσαν ως επικεφαλής της ΧΦΕ τεράστια συλλαλητήρια για την Κύπρο στα χρόνια του Αγώνα. Και ο αγαπητός Χρήστος πολλές φορές σήκωσε το βάρος της ευθύνης για να είναι κάποια συλλαλητήρια ειρηνικά και να τελειώνουν χωρίς ακραίες συγκρούσεις και απώλειες ζωών. Διασώζει δε σε κείμενόν του τη διαπραγμάτευση με τον επικεφαλής της Ασφαλείας Αθηνών αλλά και τη δύναμη που ένιωσε ως ηγέτης υπεύθυνος εκείνων των κινητοποιήσεων για τη σωτήρια του Πατάτσου του Ζάκου και του Ευαγόρα μας.
Σήμερα που έφυγε συγχωράτε αυτά τα ολίγα προσωπικά. Ήθελα να μην τον αποχαιρετήσω μόνον με παλαιές γραφές μου γι’ αυτόν τον νέον και ανδρείων μέχρι σήμερα. Στο καλόν δάσκαλε. Στο Φως και την Χαρά να πας ακριβέ μονομάχε αυτοθυσίας για την όντως ζώνη ,για την ανάγκη του Έλληνος να αληθεύει. Στο καλόν μορφώσεως και Ελληνικού λόγου λεπτουργέ….

ΧΑΡΑΓΜΑΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ ΩΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ του Χρηστού Γιανναρά τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο αποτελεί έναν οδοδείχτη αναπροσανατολισμού του συλλογικού βίου του ελληνισμού κατά παντού της υφηλίου. Ένας λόγος που κεντρίζει και ξυπνά. Τον πρωτοδιάβασα το 1982. Τουλάχιστον μέχρι το 2010 μελέτησα το έργο του με ενδιαφέρον και δίψα. Δεν συμφωνούσα συχνά με την αυστηρότητα του. Είναι αλήθεια πως με προβλημάτισε η γραφή του και η μαχητικότητα του. Είχε δίκαιο όταν επέμενε για την ανάγκη μιας ζωτικής αντιπρότασης για τον ελληνικό κοινωνικό βίο. Τώρα που πέρασαν τα χρόνια και ακόμη αγωνίζεται με καλή ανησυχίαν επιστρέψω στον λόγο του που τον βρίσκω είναι αλήθεια περισσότερο κατασταλαγμένον και αξιοθαύμαστα πρακτικόν. Υπήρξε έστω και εξ αποστάσεως ένας εκ των διδασκάλων μας. Από το 1985 που τον πρωτοσυνάντησα στην Παιδαγωγικη Ακαδημία Κυπρου είχα την ευκαιρία να χαρώ αρκετές φορές τον όμορφο ελληνικό του λόγο και την καταδεκτικότητά του στον διάλογον με τη νεότητα. Τον αγαπούσα έστω και εν διαφωνία με την κάποτε χειμαρρώδη σιγουριά του στην αποτίμηση προσώπων και φαινομένων.
Σε μιαν εποχή βασιλείας του καταστροφικού ιστορικού υλισμού αυτός ο πονεμένος, αιχμηρός έστω μονομάχος και αγωνιστής της ελευθερίας του προσώπου μας δώρισε ελπίδαν και δύναμιν να μην αποκάμουμε στην αναζήτηση της αληθινής πίστης και του τρόπου της όντως ζωής και της καλής ανησυχίας για να αληθεύει έστω και κατ’ ολίγον η περπατησιά μας…

  • Πλήρη κατάληψη της Γάζας επιδιώκει ο Νετανιάχου

«Εάν αυτό το σχέδιο εφαρμοστεί πλήρως, η Πέμπτη θα μείνει στη μνήμη ως η ημέρα που εκδόθηκε η εντολή εξόντωσης. Οι άνθρωποι μπορεί να μάθουν για αυτήν την ημέρα στο μάθημα της ιστορίας, όπως μαθαίνουν και άλλες ημερομηνίες στις οποίες αποφασίστηκε η μοίρα ενός λαού. Τα ονόματα των υπευθύνων λήψης αποφάσεων θα τα συνοδεύει το όνειδος».

Η προειδοποίηση έρχεται από τον ισραηλινό δημοσιογράφο Γκιντεόν Λεβί ως προειδοποίηση μέσω της εφημερίδας Χααρέτζ, ενόψει της πρόθεσης Νετανιάχου να προτείνει πλήρη ανακατάληψη της Γάζας, σήμερα το απόγευμα στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ.

Η επονείδιστη αυτή ενέργεια, κορύφωση της γενοκτονικής πολιτικής Νετανιάχου,  θα ανοίξει το δρόμο για ολοκληρωτική εθνοκάθαρση στη Γάζα.

Παραθέτουμε σχετικά την παρουσίαση του Γιάννη Πεγειώτη σε σχέση με την παρουσίαση από ισραηλινά ΜΜΕ των προθέσεων Νετανιάχου, οι οποίες συναντούν την αντίθεση των στρατιωτικών, αλλά και προσώπων που έχουν υπηρετήσει σε θέσεις του “βαθέος κράτους” στο Ισραήλ, όπως ήδη έχουμε χαρακτηριστικά αναρτήσει.

Στο σχέδιο Νετανιάχου αντιδρούν και οι συγγενείς των ομήρων της Χαμάς, που φοβούνται ότι η εφαρμογή του θα σημάνει και την εξόντωση των προσφιλών τους προσώπων.

BBC:

Ο Νετανιάχου θα προτείνει πλήρη ανακατάληψη της Γάζας, σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου πρόκειται να προτείνει την πλήρη ανακατάληψη της Λωρίδας της Γάζας κατά τη συνεδρίασή του στο υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας, σύμφωνα με ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.

«Ο κύβος ερρίφθη. Πάμε για την πλήρη κατάκτηση της Λωρίδας της Γάζας – και για να νικήσουμε τη Χαμάς», επικαλούνται τοπικοί δημοσιογράφοι τον ισχυρισμό ενός ανώτερου αξιωματούχου.

Απαντώντας σε αναφορές ότι ο αρχηγός του στρατού και άλλοι στρατιωτικοί ηγέτες αντιτίθενται στο σχέδιο, ο ανώνυμος αξιωματούχος δήλωσε: «Αν αυτό δεν λειτουργήσει για τον αρχηγό του επιτελείου, θα πρέπει να παραιτηθεί».

Οι οικογένειες των ομήρων φοβούνται ότι τέτοια σχέδια θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τα αγαπημένα τους πρόσωπα, καθώς 20 στους 50 πιστεύεται ότι είναι ζωντανοί στη Γάζα, ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι τρεις στους τέσσερις Ισραηλινούς τάσσονται υπέρ μιας συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός για την επιστροφή τους.

Πολλοί από τους στενούς συμμάχους του Ισραήλ θα καταδίκαζαν επίσης μια τέτοια κίνηση, καθώς πιέζουν για τον τερματισμό του πολέμου και για δράση για την άμβλυνση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Εντός του Ισραήλ, εκατοντάδες συνταξιούχοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων πρώην επικεφαλής υπηρεσιών πληροφοριών, απέστειλαν κοινή επιστολή στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ τη Δευτέρα , ζητώντας του να πιέσει τον Νετανιάχου να τερματίσει τον πόλεμο.

Ένας από τους υπογράφοντες, ο πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών εσωτερικού, Άμι Αγιαλόν, δήλωσε στο BBC ότι η περαιτέρω στρατιωτική δράση θα ήταν μάταιη.

«Από στρατιωτική άποψη, [η Χαμάς] έχει καταστραφεί ολοσχερώς. Από την άλλη πλευρά, ως ιδεολογία αποκτά όλο και μεγαλύτερη δύναμη στον παλαιστινιακό λαό, στον αραβικό κόσμο γύρω μας, αλλά και στον κόσμο του Ισλάμ.»

«Έτσι, ο μόνος τρόπος για να νικήσουμε την ιδεολογία της Χαμάς είναι να παρουσιάσουμε ένα καλύτερο μέλλον».

Οι τελευταίες εξελίξεις έρχονται μετά την κατάρρευση των έμμεσων συνομιλιών με τη Χαμάς για κατάπαυση του πυρός και τη συμφωνία για τους ομήρους, και την κυκλοφορία τριών βίντεο από παλαιστινιακές ένοπλες ομάδες που απεικονίζουν δύο Ισραηλινούς ομήρους να φαίνονται αδύναμοι και εξασθενημένοι.

Το βίντεο με τους Ρομ Μπλασλάβσκι και Εβιάταρ Ντέιβιντ, οι οποίοι απήχθησαν και οι δύο από το μουσικό φεστιβάλ Nova στις 7 Οκτωβρίου 2023, έχει σοκάρει και προκαλέσει φρίκη στους Ισραηλινούς. Ο Ντέιβιντ απεικονίζεται να σκάβει αυτό που, όπως λέει, είναι ο δικός του τάφος σε μια υπόγεια σήραγγα.

Υπάρχουν κάποιες εικασίες ότι οι τελευταίες ανακοινώσεις των μέσων ενημέρωσης αποτελούν μια τακτική πίεσης για να προσπαθήσουν να εξαναγκάσουν τη Χαμάς σε μια νέα συμφωνία.

Ο ισραηλινός στρατός λέει ότι έχει ήδη τον επιχειρησιακό έλεγχο του 75% της Γάζας. Αλλά σύμφωνα με το προτεινόμενο σχέδιο, θα καταλάβει ολόκληρη την επικράτεια – μεταβαίνοντας σε περιοχές όπου βρίσκονται τώρα συγκεντρωμένοι περισσότεροι από δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιοι.

Δεν είναι σαφές τι θα σήμαινε αυτό για τους αμάχους και για τις επιχειρήσεις του ΟΗΕ και άλλων ομάδων βοήθειας. Περίπου το 90% των 2,1 εκατομμυρίων κατοίκων της Γάζας έχουν εκτοπιστεί, κάποιοι επανειλημμένα, και ζουν σε υπερπλήρεις και άθλιες συνθήκες. Ανθρωπιστικές ομάδες και αξιωματούχοι του ΟΗΕ λένε ότι πολλοί λιμοκτονούν, κατηγορώντας το Ισραήλ ότι εμποδίζει την διανομή κρίσιμης βοήθειας.

Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ αναφέρει ότι θα επιτρέψει στους τοπικούς επιχειρηματίες στη Γάζα να επανεκκινήσουν την εισαγωγή ορισμένων αγαθών στο πλαίσιο των προσπαθειών βελτίωσης των συνθηκών εκεί. Τα εγκεκριμένα είδη περιλαμβάνουν παιδικές τροφές, φρούτα και λαχανικά και προϊόντα υγιεινής. Οι ιδιωτικές εισαγωγές είχαν σταματήσει προηγουμένως λόγω ισχυρισμών ότι η Χαμάς επωφελούνταν.

Ο ισραηλινός στρατός έχει στο παρελθόν αποφύγει την κατάληψη ορισμένων περιοχών της Γάζας, συμπεριλαμβανομένων των κεντρικών τμημάτων, λόγω της υπόθεσης ότι υπάρχουν ζωντανοί όμηροι που κρατούνται εκεί. Πέρυσι, έξι Ισραηλινοί όμηροι εκτελέστηκαν από τους απαγωγείς τους μετά την επέμβαση χερσαίων δυνάμεων.

Δεν έχει υπάρξει επίσημη απάντηση, αλλά αξιωματούχοι της Παλαιστινιακής Αρχής, η οποία κυβερνά τμήματα της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, καταδίκασαν την ισραηλινή πρόταση, καλώντας τη διεθνή κοινότητα να παρέμβει για να αποτρέψει οποιαδήποτε νέα στρατιωτική κατοχή.

Οι Παλαιστίνιοι επισημαίνουν ότι ακροδεξιοί Ισραηλινοί υπουργοί υποστηρίζουν ανοιχτά την πλήρη κατοχή και προσάρτηση της Γάζας και τελικά θέλουν να χτίσουν νέους εβραϊκούς οικισμούς εκεί.

Το 2005, το Ισραήλ διέλυσε τους οικισμούς στη Λωρίδα της Γάζας και απέσυρε τις δυνάμεις του από εκεί.

Αλλά παράλληλα με την Αίγυπτο, διατήρησε αυστηρό έλεγχο της πρόσβασης στην περιοχή.

Η νέα ιδέα για κατοχή έρχεται εν μέσω αυξανόμενων διεθνών κινήσεων για την αναβίωση της λύσης των δύο κρατών – της μακροχρόνιας διεθνούς φόρμουλας για την επίλυση της δεκαετιών ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης. Προβλέπει τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους παράλληλα με το Ισραήλ στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Την περασμένη εβδομάδα, το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Καναδάς συμμετείχαν στην ανακοίνωση, όπως και η Γαλλία, σχεδίων υπό όρους για την αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αναμένεται τώρα να συναντηθεί με βασικούς υπουργούς και στρατιωτικούς ηγέτες για να αποφασίσουν τα επόμενα βήματα στη Γάζα. Το ισραηλινό στρατιωτικό ραδιόφωνο αναφέρει ότι πρόκειται να συζητήσουν τα αρχικά σχέδια του στρατού να περικυκλώσει τα κεντρικά στρατόπεδα προσφύγων και να πραγματοποιήσει αεροπορικές επιδρομές και χερσαίες επιδρομές.

Ο Νετανιάχου δήλωσε ότι θα συγκαλέσει πλήρες υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας αυτή την εβδομάδα.

Ισραηλινοί σχολιαστές των μέσων ενημέρωσης έχουν εκφράσει σκεπτικισμό και έχουν επιστήσει την προσοχή στις πρακτικές στρατιωτικές, πολιτικές και διπλωματικές προκλήσεις. Γράφοντας στην εφημερίδα Yedioth Ahronoth, ο Nahum Barnea αναφέρει: «Ο Νετανιάχου δεν έχει ποτέ πριν ρισκάρει σε αυτή την κλίμακα».

Σημειώνει ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επανέλαβε την υπόσχεσή του να επιτύχει όλους τους πολεμικούς του στόχους.

«Αλλά μετά από 22 μήνες αιματηρών μαχών, είναι δύσκολο να πάρει κανείς στα σοβαρά τέτοιου είδους υποσχέσεις. Φαίνεται ότι ο Νετανιάχου έχει μόνο έναν στόχο στον πόλεμο στη Γάζα, να παρατείνει τον πόλεμο».

Το Ισραήλ ξεκίνησε τη στρατιωτική του επίθεση στη Γάζα σε απάντηση στην επίθεση της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, κατά την οποία σκοτώθηκαν περίπου 1.200 άνθρωποι και 251 άλλοι μεταφέρθηκαν στη Γάζα ως όμηροι.

Τουλάχιστον 61.020 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από τις ισραηλινές δυνάμεις στη Γάζα από τότε, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας που διοικείται από τη Χαμάς.