-
Δείτε το βίντεο
Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 13 Ιουλίου το μεσημέρι, διαδικτυακή εκδήλωση-συζήτηση με τον Γιώργο Νεκτάριο Παναγιωτίδη (συγγραφέα-πληροφορικό) και το Γιάννη Ζερβό (νομικό- διευθυντή σύνταξης της “Χριστιανικής”) για την επικαιρότητα του αντιναζιστικού αγώνα του αγίου, στα πλαίσια της γερμανικής αντιναζιστικής οργάνωσης “Λευκό Ρόδο” της οποίας ήταν ηγετικό στέλεχος, σε απευθείας μετάδοση από το κανάλι της “Χριστιανικής” στο youtube, όπου το βίντεο παραμένει αναρτημένο.
Θέμα άκρως επίκαιρο, ενόψει του επισειρούμενου ξεπλύματος του νεοναζισμού.
Αγώνας πολιτικός αλλά και πρωτίστως πνευματικός, με επίκαιρες αναφορές στην προσωπική ευθύνη του κάθε πολίτη να κάνει χρήση του θείου δώρου της ελευθερίας χωρίς να ξεκόβει από το Θεό και να αντιτάσσεται σε κάθε τυραννική εξουσία, η ανοχή της οποίας είναι συνενοχή. Επίκαιρη είναι και η ανάδειξη της μεταφυσικής διάστασης του αντιναζιστικού αγώνα, που λογίζεται μία μορφή αγώνα κατά των δυνάμεων του Αντιχρίστου. Χαρακτηριστική η αναφορά στο 4ο φυλλάδιο:
“Είναι αλήθεια ότι πρέπει να διεξάγουμε έναν αγώνα ενάντια στο εθνικοσοσιαλιστικό τρομοκρατικό κράτος με λογικά μέσα. Όμως, όσοι εξακολουθούν να αμφιβάλλουν για την ύπαρξη δαιμονικών δυνάμεων δεν κατάφεραν να κατανοήσουν το μεταφυσικό υπόβαθρο αυτού του πολέμου. Πίσω από τα συγκεκριμένα, τα αισθητά γεγονότα, πίσω από όλες τις αντικειμενικές, λογικές εκτιμήσεις, βρίσκουμε το υπέρλογο στοιχείο, δηλαδή τον αγώνα ενάντια στον δαίμονα, ενάντια στον αγγελιοφόρο του Αντίχριστου.
Παντού και ανά πάσα στιγμή οι δαίμονες κρύβονται στο σκοτάδι, περιμένοντας τη στιγμή που ο άνθρωπος είναι αδύναμος. Όταν χωρίς κατεύθυνση, εγκαταλείπει τη θέση του στην τάξη της δημιουργίας, η οποία θεμελιώθηκε για αυτόν στην εκ Θεού ελευθερία. Όταν υποκύπτει στη δύναμη του κακού, διαχωρίζεται από τις δυνάμεις της ουράνιας τάξης. και αφού κάνει οικειοθελώς το πρώτο βήμα, οδηγείται στο δεύτερο και τρίτο με έξαλλα επιταχυνόμενο ρυθμό. Παντού και σε όλες τις στιγμές της μεγαλύτερης ανάγκης, σηκώθηκαν όρθιοι άνθρωποι, προφήτες και άγιοι που αγαπούσαν την ελευθερία τους, που έδειξαν τον Ένα Θεό και προέτρεψαν τον λαό σε αντιστροφή της πτωτικής πορείας του.
Ο άνθρωπος είναι σίγουρα ελεύθερος, αλλά χωρίς τον αληθινό Θεό είναι ανυπεράσπιστος απέναντι στο κακό. Είναι ένα καράβι χωρίς πηδάλιο, στο έλεος της καταιγίδας, ένα βρέφος χωρίς τη μητέρα του, ένα σύννεφο που διαλύεται στον αέρα.
Σε ρωτώ, εσένα ως Χριστιανό που αγωνίζεσαι για τη διατήρηση των μεγαλύτερων θησαυρών σου, άραγε διστάζεις και τείνεις προς την υστεροβουλία ή την αναβλητικότητα, με την ελπίδα ότι κάποιος άλλος θα πάρει τα όπλα για την υπεράσπισή σου; Δεν σου έδωσε ο Θεός τη δύναμη, το κουράγιο να αγωνιστείς; Πρέπει να πλήξουμε το κακό όπου είναι πιο δυνατό, και είναι πιο δυνατό στη δύναμη του Χίτλερ”.


Στο πέμπτο φυλλάδιο (…) διαπιστώνεται μια ακμαιότατη χριστιανική πολιτική σκέψη και οράματα.