Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 13 Ιουλίου το μεσημέρι, διαδικτυακή εκδήλωση-συζήτηση με τον Γιώργο Νεκτάριο Παναγιωτίδη (συγγραφέα-πληροφορικό) και το Γιάννη Ζερβό (νομικό- διευθυντή σύνταξης της “Χριστιανικής”) για την επικαιρότητα του αντιναζιστικού αγώνα του αγίου, στα πλαίσια της γερμανικής αντιναζιστικής οργάνωσης “Λευκό Ρόδο” της οποίας ήταν ηγετικό στέλεχος, σε απευθείας μετάδοση από το κανάλι της “Χριστιανικής” στο youtube, όπου το βίντεο παραμένει αναρτημένο.

Θέμα άκρως επίκαιρο, ενόψει του επισειρούμενου ξεπλύματος του νεοναζισμού.
Αγώνας πολιτικός αλλά και πρωτίστως πνευματικός, με επίκαιρες αναφορές στην προσωπική ευθύνη του κάθε πολίτη να κάνει χρήση του θείου δώρου της ελευθερίας χωρίς να ξεκόβει από το Θεό και να αντιτάσσεται σε κάθε τυραννική εξουσία, η ανοχή της οποίας είναι συνενοχή. Επίκαιρη είναι και η ανάδειξη της μεταφυσικής διάστασης του αντιναζιστικού αγώνα, που λογίζεται μία μορφή αγώνα κατά των δυνάμεων του Αντιχρίστου. Χαρακτηριστική η αναφορά στο 4ο φυλλάδιο:
“Είναι αλήθεια ότι πρέπει να διεξάγουμε έναν αγώνα ενάντια στο εθνικοσοσιαλιστικό τρομοκρατικό κράτος με λογικά μέσα. Όμως, όσοι εξακολουθούν να αμφιβάλλουν για την ύπαρξη δαιμονικών δυνάμεων δεν κατάφεραν να κατανοήσουν το μεταφυσικό υπόβαθρο αυτού του πολέμου. Πίσω από τα συγκεκριμένα, τα αισθητά γεγονότα, πίσω από όλες τις αντικειμενικές, λογικές εκτιμήσεις, βρίσκουμε το υπέρλογο στοιχείο, δηλαδή τον αγώνα ενάντια στον δαίμονα, ενάντια στον αγγελιοφόρο του Αντίχριστου.
Παντού και ανά πάσα στιγμή οι δαίμονες κρύβονται στο σκοτάδι, περιμένοντας τη στιγμή που ο άνθρωπος είναι αδύναμος. Όταν χωρίς κατεύθυνση, εγκαταλείπει τη θέση του στην τάξη της δημιουργίας, η οποία θεμελιώθηκε για αυτόν στην εκ Θεού ελευθερία. Όταν υποκύπτει στη δύναμη του κακού, διαχωρίζεται από τις δυνάμεις της ουράνιας τάξης. και αφού κάνει οικειοθελώς το πρώτο βήμα, οδηγείται στο δεύτερο και τρίτο με έξαλλα επιταχυνόμενο ρυθμό. Παντού και σε όλες τις στιγμές της μεγαλύτερης ανάγκης, σηκώθηκαν όρθιοι άνθρωποι, προφήτες και άγιοι που αγαπούσαν την ελευθερία τους, που έδειξαν τον Ένα Θεό και προέτρεψαν τον λαό σε αντιστροφή της πτωτικής πορείας του.
Ο άνθρωπος είναι σίγουρα ελεύθερος, αλλά χωρίς τον αληθινό Θεό είναι ανυπεράσπιστος απέναντι στο κακό. Είναι ένα καράβι χωρίς πηδάλιο, στο έλεος της καταιγίδας, ένα βρέφος χωρίς τη μητέρα του, ένα σύννεφο που διαλύεται στον αέρα.
Σε ρωτώ, εσένα ως Χριστιανό που αγωνίζεσαι για τη διατήρηση των μεγαλύτερων θησαυρών σου, άραγε διστάζεις και τείνεις προς την υστεροβουλία ή την αναβλητικότητα, με την ελπίδα ότι κάποιος άλλος θα πάρει τα όπλα για την υπεράσπισή σου; Δεν σου έδωσε ο Θεός τη δύναμη, το κουράγιο να αγωνιστείς; Πρέπει να πλήξουμε το κακό όπου είναι πιο δυνατό, και είναι πιο δυνατό στη δύναμη του Χίτλερ”.

Σήμερα, 13 Ιουλίου, είναι η μνήμη του νεομάρτυρα Αλέξανδρου Σμορέλ. Συμπληρώνονται 91 χρόνια από τη μαρτυρική κοίμησή του δι’ αποκεφαλισμού.

Ο άγιος Αλέξανδρος υπήρξε φοιτητής Ιατρικής και νους -μαζί με το Χανς Σολ- της αντιστασιακής οργάνωσης “Λευκό Ρόδο”. Το “Λευκό Ρόδο” ήταν εν πολλοίς η μόνη αντιστασιακή οργάνωση που υπήρχε και δρούσε εντός της Γερμανίας. Συνέταξε ένα σύνολο 6 φυλλαδίων μέσα σε ένα μικρό διάστημα μετά την έναρξη του Β’ Π.Π., με ένα λόγο συνδυαστικά μεταφυσικής -Χριστιανικής- βάσης και κοινωνικό.

Σε ένα από τα φυλλάδια λέγονταν τα ακόλουθα:

«Γερμανοί! Eπιθυμείτε εσείς και τα παιδιά σας να υποφέρετε από την ίδια μοίρα όπως οι Eβραίοι; Eπιθυμείτε να μετρηθείτε με το ίδιο μέτρο όπως οι αποπλανητές σας; Πρόκειται να είμαστε για πάντα το πιο μισητό και απορριφθέν έθνος σε όλο τον κόσμο; Όχι! Άρα, διαχωρίστε τους εαυτούς σας από την εθνικοσοσιαλιστική υπανθρωπία! Aποδείξτε με τις πράξεις σας ότι σκεπτόσαστε διαφορετικά!(…) Tο καλύτερο μέρος του έθνους μάχεται μαζί με εμάς! Kατατεμαχίστε τον μανδύα της απάθειας που έχετε τυλίξει γύρω από τις καρδιές σας!»

Οι κύριοι συντελεστές του “Λευκού Ρόδου” συνελήφθησαν σταδιακά και οδηγήθηκαν μετά από δίκες-παρωδία στην λαιμητόμο. Πρώτοι συνελήφθησαν οι Σόφι, Χανς Σολ, Κρίστοφ Προμπστ. Αργότερα, συνελήφθηκε και ο ρωσογερμανικής καταγωγής και Ορθόδοξος Χριστιανός Αλέξανδρος.

Η σκέψη του ήταν μια πολιτική θεολογία γνήσια χριστιανική. Μέσα σε ένα καθεστώς που έκρινε με βάση επιστημονικά κριτήρια και τις αξίες (Υπουργείο Προπαγάνδας), ο νεομάρτυρας Αλέξανδρος μίλησε για “τη συμπόνια, τη συνείδηση, το Θεό” και βέβαια τις πολιτικές ελευθερίες, οι οποίες θα συνυπήρχαν με ένα σύστημα “πρακτικού σοσιαλισμού” που θα “απελευθέρωνε τους ανθρώπους από τη δουλεία της χειρωνακτικής εργασίας”.

Απόσπασμα 1ου φυλλαδίου:

«Tίποτα δεν είναι τόσο ανάξιο ενός πολιτισμένου έθνους όσο το να επιτρέπει στον εαυτό του να «κυβερνάται» χωρίς εναντίωση από μία ανεύθυνη κλίκα που έχει δώσει προτεραιότητα στα χαμηλότερα ένστικτα. Eίναι βέβαιο ότι κάθε έντιμος άνθρωπος ντρέπεται για την κυβέρνησή του. Ποιος μεταξύ μας έχει οποιαδήποτε σύλληψη των διαστάσεων της ντροπής που θα επιπέσει πάνω σε εμάς και τα παιδιά μας, όταν μια μέρα το πέπλο θα έχει αποσυρθεί από τα μάτια μας και το πιο φρικιαστικό από τα εγκλήματα -εγκλήματα που απείρως υπερβαίνουν κάθε ανθρώπινο μέτρο- θα φτάσουν το φως της μέρας;»

Απόσπασμα 2ου φυλλαδίου:

«Σε αυτήν ταύτη την εκκίνησή του, το κίνημα (του Eθνικοσοσιαλισμού) βασίστηκε στην απάτη και την προδοσία του συνανθρώπου: ακόμη και εκείνο τον καιρό, ήταν ενδογενώς διεφθαρμένο και μπορούσε να υποστηρίξει τον εαυτό του μόνο με συνεχή ψέματα. O Xίτλερ διακηρύσσει σε μια αρχική έκδοση του «δικού του» βιβλίου [εδώ φαίνεται ότι εννοεί το «O αγών μου»](ένα βιβλίο γραμμένο στα χειρότερα γερμανικά που έχω ποτέ διαβάσει, παρά το γεγονός ότι έχει εξυψωθεί στην θέση της Bίβλου μέσα σε αυτό το έθνος των ποιητών και των στοχαστών): «Eίναι απίστευτο το σε τι έκταση κάποιος πρέπει να προδώσει ένα λαό, προκειμένου να έρθει να εξουσιάσει».

Μάρτυρα του Θεού Αλέξανδρε, πρέσβευε υπέρ ημών…

Τη Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου ώρα 18.30 θα τελεστεί στο γραφείο της Χ.Δ. και της “Χριστιανικής” στην Αθήνα, επί της οδού Ακαδημίας 78Δ στον 5ο όροφο (έναντι Ιερού Ναού Ζωοδόχου Πηγής) η ακολουθία του αγιασμού.

Στη συνέχεια, ο Πρόεδρος Γιάννης Ζερβός, ο Διευθυντής της “Χ” Κωνσταντίνος Μπλάθρας και ο Αντιπρόεδρος Γιώργος Νεκτάριος Παναγιωτίδης θα αναφερθούν στα 80 χρόνια του μαρτυρικού θανάτου του αγίου Αλεξάνδρου Σμορέλ και των μελών του “Λευκού Ρόδου” με έμφαση στη θέση τους ότι οι Χριστιανοί δεν μπορούν να μένουν απαθείς σε τυραννικές μορφές διακυβέρνησης. Θα γίνει αναφορά στους αγίους που μαρτύρησαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως και στον Φραντζ Γιαίγκερσταίτερ που επίσης αποκεφαλίστηκε το καλοκαίρι του 1943 αρνούμενος να υπηρετήσει στο ναζιστικό στρατό. Η δράση του έγινε γνωστή για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1974 από τις εκδόσεις “Μήνυμα” σε μετάφραση Γιώργου Ροδίτη του βιβλίου του Γκόρντον Τσάν “¨Ενας επαναστάτης μάρτυρας”.      

  • ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΝΑΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΜΟΡΕΛ

Μνήμη αγίου Αλεξάνδρου Σμορέλ σήμερα, επέτειο του μαρτυρικού του θανάτου με αποκεφαλισμό. Ο άγιος Αλέξανδρος γεννήθηκε το 1917 στη Ρωσία, από πατέρα Γερμανό και μητέρα Ρωσίδα, την οποία έχασε πρόωρα. Για το λόγο αυτό διατήρησε το ορθόδοξο δόγμα, στο οποίο τον γαλούχησε η Ρωσίδα παραμάνα του, η οποία ακολούθησε την οικογένεια Σμορέλ όταν μετακόμισε στη Γερμανία. Μαζί με τον συμφοιτητή του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μονάχου Χανς Σόλ, είναι οι συνιδρυτές της αντιστασιακής ομάδας “Λευκό Ρόδο” και βασικοί συντάκτες των πρώτων τεσσάρων φυλλαδίων. Από στενή παρέα φίλων που συζητούσαν και προβληματίζονταν μεταξύ τους, η οργάνωση εξαπλώθηκε σε όλη τη Γερμανία,  και πέρασε σε νέα φάση αγώνα από τον Φεβρουάριο του 1943, μετά τη συντριβή στο Στάλινγκραντ, η οποία διέλυσε το μύθο της δήθεν στρατιωτικής ιδιοφυΐας του Αδόλφου Χίτλερ. Στο 5ο και στο 6ο φυλλάδιο επισημαίνεται η ανάγκη τερματισμού του πολέμου και αναπτύσσεται το όραμα των νέων για ένα κόσμο ειρηνικό, όπου θα κυριαρχούν η ελευθερία του λόγου και η κοινωνική δικαιοσύνη, ένας “καλώς νοούμενος σοσιαλισμός”. 

Όμως, η οργάνωση εξαρθρώθηκε όταν η αστυνομία συνέλαβε τα αδέλφια Χανς και Σοφία Σολ, την ώρα που μοίραζαν το φυλλάδιο τον Φεβρουάριο του 1943. Τα δύο αδέλφια, μαζί με το μέλος του στενού πυρήνα της οργάνωσης Κρίστοφ Προμπστ, δικάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, καταδικάστηκαν σε θάνατο με αποκεφαλισμό και εκτελέστηκαν αμέσως. Με θάρρος αντιμετώπισαν την ιταμότητα του Φράισλερ.

Ο άγιος Αλέξανδρος συνελήφθη αργότερα και καταδικάστηκε και αυτός σε αποκεφαλισμό, μαζί με τον καθηγητή Χούμπερ και το άλλο μέλος του στενού πυρήνα Βίλι Γκραφ και εκτελέστηκε στις 13 Ιουλίου 1943. Η ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία αγιοκατάταξε τον Αλέξανδρο Σμορέλ από το 2012, ενώ ανάλογη διαδικασία έχει ξεκινήσει από τη Ρωμαιοκαθολική για τον Βίλι Γκραφ.                Details

Ενόψει της επετείου της εκτέλεσης του Αγίου Αλεξάνδρου Σμορέλ από το ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας στις 13 Ιουλίου 1943, πραγματοποιείται διαδικτυακή εκδήλωση τιμής και μνήμης.
Ο Πρόεδρος της ΧΔ Γιάννης Ζερβός και ο Αντιπρόεδρος Γεώργιος Νεκτάριος Παναγιωτίδης θα παρουσιάσουν τη ζωή, το έργο και την αντιστασιακή δράση του Αγίου Αλεξάνδρου και των συντρόφων του στην κίνηση «Λευκό Ρόδο», καθώς και άγνωστες πτυχές των διώξεων των Χριστιανών από τους Ναζιστές.

Σύνδεσμος στην πλατφόρμα “ζουμ”:

https://us02web.zoom.us/j/84375108610

Παρασκευή 15 Ιουλίου 8 μ.μ.
Παρακολούθηση συμμετοχή μέσω ζουμ και ταυτόχρονη αναμετάδοση μέσω του καναλιού της “Χριστιανικής” στο youtube:

https://www.youtube.com/user/XRISTIANIKH

Την Κυριακή 10 Ιουλίου το πρωί, μετά τη Θεία Λειτουργία, ο επίτιμος Πρόεδρος της ΧΔ Μανώλης Μηλιαράκης θα μιλήσει στο
«ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΣΤΗΣ ΜΑΡΚΟΣ» του π. Κωνσταντίνου Πλευράκη στη Θέρμη Θεσσαλονίκης για τον Άγιο Αλέξανδρο Σμορέλ και την αντιναζιστική αντίσταση του «Λευκού Ρόδου», ενόψει της επετείου του αποκεφαλισμού και ημέρας
κατά την οποία τιμάται ο Άγιος, 13 Ιουλίου.

Στο πέμπτο φυλλάδιο (…) διαπιστώνεται μια ακμαιότατη χριστιανική πολιτική σκέψη και οράματα.
Έτσι, αποκηρύσσεται η «ιμπεριαλιστική ιδεολογία της ισχύος, από οποιαδήποτε πλευρά και αν προέρχεται», που πρέπει «να θρυμματιστεί για πάντα». (…)
Για το εργατικό ζήτημα, δηλαδή την δικαιοσύνη στην κατανομή του εθνικού εισοδήματος και την αμοιβή της εργασίας, ο άγιος εισηγείται ότι πρέπει «οι εργάτες να απελευθερωθούν από την κατάστασή τους της καταπιεζόμενης δουλείας διαμέσου μιας πρακτικής μορφής σοσιαλισμού», ενώ διακηρύσσει τη θεμελιώδη χριστιανική αλήθεια ότι «κάθε έθνος και κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στα αγαθά όλου του κόσμου»! Τέλος, εμφατικά προτάσσει την «ελευθερία του λόγου, θρησκευτική ελευθερία, την προστασία των πολιτών από την αυθαίρετη βούληση εγκληματικών καθεστώτων βίας» ως βάση για τη «Νέα Ευρώπη».
π. Κύριλλος Κεφαλόπουλος (2015). Ο άγιος Αλέξανδρος Σμορέλ, ένας μάρτυρας της Ορθοδοξίας στα χρόνια του Ναζισμού και της βαρβαρότητας. Αθήνα: Εφημερίδα Χριστιανική, “Επίμετρο” Γ΄ έκδοσης (γραμμένο από τον αντιπρόεδρο της ΧΔ Γιώργο-Νεκτάριο Παναγιωτίδη)
.

Μὲ ἀφορρμὴ τὴν τιμὴ στὴ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Σμορέλ στὶς 13 Ἰουλίου, στεκόμαστε σ’ ἕνα σημεῖο τοῦ 1ου φυλλαδίου τῆς ἀντιστασιακῆς ὀργάνωσης «Λευκὸ Ρόδο»:

«Ἐὰν οἰ Γερμανοὶ ἔχουν τόσο πολὺ διαφθαρεῖ καὶ συντριβεῖ πνευματικά, ποὺ δὲν σηκώνουν ἕνα χέρι, δείχνοντας ἐπιπόλαιη ἐμπιστοσύνη σὲ ἀμφιλεγόμενη νομιμοφροσύνη στὴ νομοταγῆ τάξη τῆς Ἱστορίας. Ἐφόσον ἔχουν παραιτηθεῖ ἀπὸ τὴν ὑπέρτατη ἀρχή, ἡ ὁποία θέτει τὸν ἄνθρωπο ὑπεράνω τῶν ἄλλων δημιουργημέτων τοῦ Θεοῦ, τὴν ἐλεύθερη βούλησή του. Ἐὰν παραιτοῦνται ἀπὸ τὴ βούληση νὰ ἀναλάβουν ἀποφασιστικὴ δράση, νὰ γυρίσουν τὸ πηδάλιο τῆς Ἱστορίας καὶ νὰ τὸ κατευθύνουν μὲ τὴ δική τους λογικὴ κρίση….τότε εἶναι ἄξιοι τῆς πτώσης τους.»

Σ’  αὐτὸ τὸ πνεῦμα, ἡ ἑλληνίδα ἡρωίδα τῆς Ἀντίστασης, ἡ νεαρὴ κατηχήτρια Ἰουλία Μπἰμπα, ποὺ ἀποκεφαλίστηκε μὲ λαιμητόμο ὅπως καὶ ἡ ἡγεσία τοῦ Λευκοῦ Ρόδου, γράφει ἀπὸ τὴ φυλακὴ τὸ Δεκέμβριο τοῦ 1942:

“Πολλὲς φορὲς μὲ ρωτᾶνε ἐδῶ στὴ φυλακὴ πῶς βρῆκα τὴ δύναμη ἐγώ, ἕνα ἄβγαλτο κορίτσι ἀπ’ τὴ Σάμο ν’ ἀνακατευτῶ στὴν Ἀντίσταση. Οὔτε κι ἐγὼ ξέρω νὰ σοῦ πῶ. Κάτι μέσα μου μ’ ἔτρωγε. Κάτι μοῦ ‘λεγε «Πρέπει νὰ κάνεις κι ἐσὺ κάτι. Τὸ ζητάει ἡ ὥρα». Μπορεῖ νὰ μ’ ἔβαλαν στὰ αἵματα κι ἐκεῖνα τὰ παλικάρια ποὺ κατέβασαν τὴ γερμανικὴ σημαία ἀπ’ τὴν Ἀκρόπολη τὸν Μάιο τοῦ ’41. Δὲν μάθαμε ἀκόμα τ’ ὄνομά τους. Ἴσως νὰ μὴν τὸ μάθουμε ποτέ. Θυμᾶμαι ὅτι ἐκείνη τὴ μέρα, ἐκεῖνο τὸ σούρουπο, ἀνέβηκα πάνω στοῦ Φιλοπάππου καὶ κοίταζα τὸν βράχο ἀπέναντι. Κοίταζα τὸν Παρθενώνα καὶ σκεφτόμουνα «Ἄραγε θὰ μπορέσω ποτὲ νὰ κάνω κι ἐγὼ κάτι;»

Καὶ στὴ σημερινὴ Ἑλλάδα, μετὰ τὸ βάαναυσο ἐκβιασμὸ τοῦ 2015, ἔχει ἐπιβληθεῖ ὁ εὐρωμονόδρομος τῆς νεοφιλελεύθερης λιτότητας, ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ σὲ αὐξανόμενη ἐξαθλίωση καὶ παρακμή. Μὲ βάση τὸ δόγμα Γιοῦνκερ, οἱ ‘λεγόμενες εὐρωπαϊκὲς συνθῆκες εἶναι ὑπέρτερες τῆς λαϊκῆς βούλησης καὶ οἱ κυβερνήσεις μας λειτουργοῦν ὡς ἐντολοδόχοι ξένων κέντρων λήψης ἀποφάσεων.

Τί κάνουμε γιὰ ὅλα αὐτά; Θὰ παρακολουθοῦμε τὴν παρακμὴ καὶ τὴν ἐξαθλίωση ὡς ἁπλοὶ θεατές, ἢ θὰ σηκωθοῦμε ὅλοι μαζὶ γιὰ νὰ δώσουμε τὴ σωστὴ κατεύθυνση στὴν Ἱστορία, στὴ βάση τοῦ θείου δώρου τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ αὐτεξούσιου τοῦ κάθε ἀνθρωπου;

Οἱ συσχετισμοὶ εἶναι δυσμενεῖς. Ὅπως ἄλλωστε ἦταν τὸ 1821. Ὅταν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀποφάσισε πάρει στὰ χέρια του τὸ τιμόνι τῆς Ἱστορίας καὶ νὰ τὸ στρέψει στὸ δύσκλο δρόμο τῆς ἐλευθερίας.

Ἂς κάνουμε τὸ ἴδιο σήμερα. «Τὸ ζητἀει ἡ ὥρα»…

Καλοῦμε ὅποιον καὶ ὅποια ἐπιλέγει τὴν κατεύθυνση αὐτή, νὰ βοηθήσει.

Σήμερα Δευτέρα 13 Ἰουλίου καὶ ὥρα 19.30, μέσω τῆς σελίδας “Κίνημα Χριστιανικῆς Δημοκρατίας” στὸ facebook θὰ μεταδοθεῖ παρέμβαση τοῦ Γιάννη Ζερβοῦ μὲ θέμα: “Ἡ ἐπικαιρότητα τῆς μαρτυρίας τοῦ Ἁγίου Ἀλεξανδρου Σμορέλ”. 

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΩΣ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ- Σχόλια στην πρώτη ελληνική έκδοση των Προκηρύξεων του Λευκού Ρόδου

Του Νίκου Γκούνα

 

«Δε θα σιωπήσουμε ποτέ»,

Οι Προκηρύξεις του Λευκού Ρόδου (1942-1943)

Πρόλογος: Θανάσης Τριαρίδης

Μετάφραση- Χρονολόγιο: Θοδωρής Τσομίδης

Εκδόσεις Πατάκη, Μάϊος 2019

Σελ: 80

Τιμή: 5.40

 

Την νέα τους εκδοτική σειρά με τον τίτλο «Για έναν νέο Ανθρωπισμό» εγκαινίασαν πρόσφατα οι εκδόσεις Πατάκη με το βιβλίο  «Δε θα σιωπήσουμε ποτέ» Οι Προκηρύξεις του Λευκού Ρόδου (1942-1943). Πρόκειται για την πρώτη ελληνική έκδοση των Προκηρύξεων της αντιναζιστικής οργάνωσης Λευκό Ρόδο, βασικό μέλος της οποία υπήρξε ο Ορθόδοξος Νεομάρτυρας Άγιος Αλέξανδρος Σμόρελ, ο οποίος μαρτύρησε μαζί με τα υπόλοιπα μέλη το 1943 (τον Σεπτέμβρη αναμένεται από τις εκδόσεις Πορφύρα μετάφραση βιβλίου για την ζωή του Αγίου).

Θα περίμενε κανείς σειρά με το όνομα «Για έναν νέο Ανθρωπισμό» να αποτελείται από σύγχρονα κείμενα περί Ανθρωπισμού. Ίσως σε επόμενα βιβλία της σειράς να υπάρξουν και σύγχρονα έργα, όμως κατά την γνώμη μου η έναρξη με ένα ιστορικό κείμενο από την μαύρη εποχή του ναζισμού και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και μάλιστα άγνωστου στο ευρύ ελληνικό αναγνωστικό κοινό, μόνο τυχαία δεν μπορεί να είναι. Και αυτό γιατί τα κείμενα του παρελθόντος, οποιουδήποτε φιλολογικού είδους, έχουν έντονο παιδαγωγικό χαρακτήρα.

Details