Με πρόσχημα τον δικαιωματισμό επιβάλλουν αποκοπή από την Παράδοση

Η “Ένωση Αθέων” με προσφυγή της στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του Συμβουλίου της Ευρώπης, στρέφεται κατά της Ελλάδας επιδιώκοντας την καταδίκη της επειδή δεν έγινε δεκτό το αίτημά της να αφαιρεθεί η εικόνα του Χριστού από την αίθουσα του Συμβουλίου της Επικρατείας, τον Σεπτέμβριο του 2018 και τον Μάιο του 2019, κατά την εκδίκαση δικών τους υποθέσεων. Προβάλλοντας το πρόσχημα ότι  η εικόνα του Χριστού στην αίθουσα της Ολομέλειας «χρωματίζει» θρησκευτικά τον χώρο όπου εκδικάζεται μια υπόθεση θρησκευτικής ελευθερίας από αιτούντες που δεν είναι ορθόδοξοι χριστιανοί και ως εκ τούτου τίθεται ζήτημα παραβίασης του δικαιώματος τους σε δίκαιη δίκη (άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου).  Details

Το αυτοκόλλητο με το μήνυμα «Δεν ξεχνώ» δεν ανευρίσκεται πουθενά…

  • IOΥΛΙΑΝΗ ΕΠΈΤΕΙOΣ ΘΛΙΒΕΡΏΝ ΣΥΜΒΆΝΤΩΝ

του Απόστολου Παπαδημητρίου

Ξεπέρασε τον μισό αιώνα η κατοχή τμήματος της Κύπρου από τους Τούρκους εισβολείς. Ελάχιστα πλέον απασχολεί το ζήτημα όχι μόνο εμάς στην Ελλάδα αλλά, δυστυχώς, και στην Κύπρο. Το αυτοκόλλητο με το μήνυμα «Δεν ξεχνώ» δεν ανευρίσκεται πουθενά, οι μάνες των αγνοουμένων έχουν απέλθει από τον βίο, ίσως και πολλές από τις γυναίκες και αδελφές αυτών. Πάντως εμείς πανηγυρίζουμε κατ’ έτος την πτώση της «επάρατης χούντας» και την παλινόστηση της δημοκρατίας στη χώρα μας χάρη στην προδοσία από μέρους μας της Κύπρου! Και το θέατρο θα συνεχιστεί άγνωστο για πόσο.

Details

Οι “Καινούργιοι Ορίζοντες” καταγγέλλουν το προδοτικό πραξικόπημα στην Κύπρο

‘Οταν η Χούντα έκλεισε τη “Χριστιανική” τον Δεκέμβριο του 1973, οι Χριστιανοδημοκράτες του εξωτερικού κυκλοφόρησαν νέο αντιστασιακό έντυπο με τίτλο “Καινιύργιοι Ορίζοντες” παρμένο από τον τίτλο του εντύπου της προδικτατορικής ΕΧΟΝ. Πέντε τεύχη του εντύπου αυτού κυκλοφόρησαν μέχρι και τον Ιούλιο του 1974. Τότε κυκλοφόρησε το 5ο και τελευταίο τεύχος τους, το οποίο “επί του πιεστηρίου” πρόλαβε να δημοσιεύσει και να σχολιάσει την είδηση για το ξέσπασμα του προδοτικού πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου στην Κύπρο. Δεν ήταν προφανές ακόμα ότι το πραξικόπημα θα πετύχαινε τη στιγμή που γράφτηκε το άρθρο. Προφανώς, το τεύχος είχε ήδη κυκλοφορήσει στις 20 Ιουλίου όταν έγινε η τουρκική εισβολή.

Δυστυχώς όμως, επιβεβαιώθηκε πλήρως η πρόβλεψη ότι η εξέλιξη αυτή καθιστούσε το μέλλον της Κύπρου σκοτεινό. Άλλωστε, έχει πλέον γίνει γνωστό ότι η Χούντα του Ιωαννίδη γνώριζε ότι θα ακολουθούσε τουρκική εισβολή. Όπως έχουμε ήδη αναρτήσει, αποκαλύπτεται στο βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά  “Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974”, η Χούντα επεδίωκε να ανατρέψει τη νόμιμη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εν γνώσει της ότι θα άνοιγε το δρόμο στην Τουρκία για να εισβάλει. Σύμφωνα με ηχητικό που περιλαμβάνεται στο βιβλίο, σε σύσκεψη, ο επικεφαλής της ΕΣΑ (στρατιωτική αστυνομία) ταξίαρχος Ιωαννίδης, που ασκούσε την πραγματική εξουσία, είπε στον “πρωθυπουργό” της χούντας, Ανδρουτσόπουλο, ότι «οι Τούρκοι θα βγούνε στην Κερύνεια. Αυτό που θέλουν οι Τούρκοι το κάνουν». Και στην ερώτηση αν θα τους σταματήσουν απάντησε: “Μα θα τους σταματήσουμε μετά. Αφού πάρουν το λιμάνι, την Κερύνεια κι ενώσουν τη Λευκωσία, θα σταματήσουν. Γι’ αυτό είμαστε σίγουροι”. 

Άλλωστε, ότι η χουντική κυβέρνηση γνώριζε τα πάντα για τις προετοιμασίες της εισβολής, έχει επιβεβαιώσει ο υπεύθυνος της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Κυρήνεια συνταγματάρχης ε.α. Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης: «Ήμασταν τόσο ενήμεροι, που δεν κουνιόταν απέναντι κλαδί ούτε φύλλο και να μην το γνωρίζουμε. Και πέσαμε στην άγνοια, σαν να μη γνωρίζουμε τίποτα και μετά ήρθε ο Τούρκος “απότομα”. Προδομένος ένιωσα». Εδώ το βίντεο. 

Το τεύχος αυτό ήταν το τελευταίο, αφού λίγες μέρες αργότερα ξανακυκλοφόρησε η “Χριστιανική”, άμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας. Το κείμενο καταγγελίας του πραξικοπήματος έγρφε μεταξύ άλλων:      Details

Το Άγιον Όρος φανερώνει σημαντικές αλήθειες με πολλούς τρόπους…

Εάν ο Μητσοτάκης πήγαινε στο Άγιον Όρος όντως ως απλός προσκυνητής, δεν θα είχε νόημα να δημοσιοποιούνται πτυχές μιας ιδιωτικής επίσκεψης, ὀπως η ανορθόγραφη καταχώρηση στο βιβλίο επισκεπτών της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας κι ας είναι το βιβλίο, από τη φύση του,  προσιτό στον καθένα που θέλει να το συμπληρώσει και να το ξεφυλλίσει. Η φωτογραφία δημοσιοποιήθηκε μέσω του πρακτορείου “Ρομφαία” (αριστερά οι διορθώσεις του…δοκιμίου, όπως τις ανέβασε ο δημοσιογράφος Βασίλης Κοντογουλίδης στην ιστοσελίδα του στο “φέισμπουκ”) 

Όμως, από τη στιγμή που έχει την ιδιότητα του Πρωθυπουργού, είναι σημαντικό αυτοί που καλούνται να τον ψηφίσουν να γνωρίζουν πόσο επαρκής είναι, ακόμα και σε θέματα που θεωρούνται αυτονόητα προσόντα για κάθε απόφοιτο Λυκείου. Ιδίως όταν ο ίδιος εμφανίζεται κήρυκας της αξιοκρατίας και επιβάλλει αυστηρή αξιολόγηση σε άλλους.

Μέ τέτοιο γραπτό, δύσκολα θα γινόταν δεκτός κάποιος σε ελληνικό Πανεπιστήμιο, ιδίως παλαιότερα, όταν αποφοίτησε ο κ. Μητσοτάκης από το Λύκειο, αφού οι κατά καιρούς εισαγωγικές εξετάσεις είναι από τους λίγους αδιάβλητους θεσμούς στη Χώρα.

Με πολλούς τρόπους το Άγιον Όρος ως φωτεινό πνευματικό κέντρο, έχει μεταδώσει σημαντικές Αλήθειες στον ελληνικό λαό, μέσω φωτεινών προσωπικοτήτων που μόνασαν και ασκήθηκαν εκεί. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι σημαντικές αλήθειες, έστω και χωρίς κεφαλαίο το “Α”, θα μπορούσαν να αναδειχθούν και κατά τρόπο τόσο πρωτότυπο.    

Ο ερευνητής δημοσιογράφος κ. Δημήτρης Ψαρράς, στο βιβλίο του «Μία Καριέρα» για την πολιτική διαδρομή του Κυριάκου Μητσοτάκη, σε ένα από τα κεφάλαια αναφέρεται με ντοκουμέντα στην πτυχιακή εργασία του Πρωθυπουργού στο Χάρβαρντ με θέμα τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.

Ο Πρωθυπουργός είχε αναφερθεί σε αυτή μιλώντας στη Βουλή, ενώ την έχει δημοσιεύσει μεταφρασμένη ελληνικά.

Ο κ. Δ.Ψαρράς αναζήτησε την πρωτότυπη πτυχιακή εργασία του κ. Μητσοτάκη στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ όπου σπούδασε και την είχε υποβάλει. Ενέργησε ώστε με δικά του έξοδα να ψηφιοποιηθεί το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο. Αφού το πήρε στα χέρια του, εκτίμησε ότι αυτή θα είχε απορριφθεί και από Γυμνάσιο, δεδομένου ότι περιλαμβάνει «πολύ χοντρά λάθη, πολύ χοντρές παραχαράξεις επισήμων κειμένων». Τονίζει χαρακτηριστικά:

«Σας λέω ένα παράδειγμα: Ξεκινάει λέγοντας ότι το Σύνταγμα της Ελλάδας ψηφίστηκε το 1974 από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας, μετά την πτώση της δικτατορίας. Είναι γνωστό ότι ψηφίστηκε το 1975 από την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή».

Σύμφωνα με τον κ. Ψαρρά, ό κ. Μητσοτάκης δεν δίστασε να παραχαράξει τη ιδρυτική διακήρυξη της Νέας Δημοκρατίας, θέτοντας αντί για την αναφορά στην “Ενωμένη Ευρώπη” τον όρο “δυτικός κόσμος”, προφανώς επειδή απευθυνόταν σε Αμερικανούς. Ο ερευνητής αναφέρεται και σε παραποίηση ομιλίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή για τις αμερικανικές Βάσεις, όπου ενώ είχε ειπωθεί ότι θέλουμε όσες αμερικανικές Βάσεις υπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα, αποδίδεται ότι ειπώθηκε ότι θέλουμε τις Βάσεις, επειδή υπηρετούν τα ελληνικά συμφέροντα. Μάλιστα, ο κ. Ψαρράς θεωρεί τις παραχαράξεις αυτές συνειδητές, διότι στην ελληνική μετάφραση έχουν σιωπηλά διορθωθεί…

Ως προς τον πυρήνα της πολιτικής προσέγγισης του κ. Μητσοτάκη στα εθνικά θέματα, ό κ. Ψαρράς αναδεικνύει την άποψή του ότι αυτά δεν είναι πολιτικά, αλλά θέματα στρατηγικής, για τα οποία η ιθύνουσα τάξη πρέπει να αποφασίζει χωρίς να τα θέτει στο λαό. Μια άποψη άκρως αντιδημοκρατική, ολιγαρχική. 

Βέβαια, στο σημείο αυτό, ο κ. Ψαρράς, ένθερμος υποστηρικτής της συμφωνίας των Πρεσπών, κατηγορεί τον κ. Μητσοτάκη, ακριβώς επειδή δεν ακολούθησε και στο θέμα αυτό τη γραμμή αυτή, επειδή διατυπώνοντας θέση για τις Πρέσπες, έλαβε υπόψη του τη λαϊκή βούληση (παρασυρόμενος από τον Σαμαρά και την “ακροδεξιά” πτέρυγα του κόμματός του, σύμφωνα με τη λογική του).           

Ἁγιορεῖτες: Ἡ Ἱερά Κοινότητα νά καλέσει τόν Πρωθυπουργό σέ μετάνοια

  • Ἐννέα Μονές δέν ἐκπροσωπήθηκαν στήν ὑποδοχή Μητσοτάκη στίς Καρυές!

“Καλεῖται λοιπόν ἡ Ἱερά Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἱσταμένη ἐνώπιον ἱστορικῶν εὐθυνῶν νά ἀρθεῖ στό ὕψος τῶν περιστάσεων· νά ἀποσείσει τόν φόβο ἐνδεχομένων συνεπειῶν, νά καλέσει τόν Πρωθυπουργό σέ μετάνοια καί δημόσια ἀλλαγή στάσεως καί σέ ἄλλη περίπτωση νά ἀρνηθεῖ τήν ὑποδοχή του στό Περιβόλι τῆς Παναγίας μας· «Τίς γάρ μετοχή δικαιοσύνῃ καί ἀνομίᾳ; Τίς δέ κοινωνία φωτί πρός σκότος; Τίς δέ συμφώνησις Χριστῷ πρός Βελίαλ; Ἤ τίς μερίς πιστῷ μετά ἀπίστου;» (Β΄ Κορ. 6, 14.15)” Τά παραπάνω τονίζονται μεταξύ ἄλλων σέ ἀνοιχτή ἐπιστολή ποὐ ὑπογράφουν δέκα ἐννέα Ἁγιορεῖτες μοναχοί. Τήν ἀναρτοῦμε ὁλόκληρη, ἀφοῦ παρά τό γεγονός ὅτι ἀπευθύνεται σέ ὅλο τόν ἔντυπο καί ψηφιακό ἡμερήσιο Τύπο, ἐλάχιστη ἦταν ἡ κάλυψη.
Ὅπως μεταδίδει ὁ Βασίλης Κοντογουλίδης (δημοσιογράφος στο ραδιόφωνο fm100thessaloniki), στή σελίδα του στό “φέισμπουκ”, ὅπου ἔχει ἀναρτήσει καί τό πλῆρες κείμενο, “πρός ἀποκατάσταση τῆς ἀλήθειας”, ὅπως τονίζει, οἱ ἡγούμενοι καί ἀντιπρόσωποι τῶν Μονῶν “ποὺ ὑποδέχτηκαν σήμερα σύμφωνα μέ τό τυπικό τόν πρωθυπουργό στίς Καρυές ἦταν ἀπό 11 μονές! 9 Μονές δέν προσῆλθαν στήν ὑποδοχή. Πρόκειται γιά τούς ἡγούμενους τῶν Ἱερῶν Μονῶν Φιλοθέου, Καρακάλλου, Ξηροποτάμου, Δοχειαρίου, Γρηγορίου, Ζωγράφου, Ἁγίου Παντελεήμονος, Χιλιανδαρίου, Κωσταμονίτου πού δέν πῆγαν στήν ὑποδοχή…”. 
Διαμαρτυρία ἄκρως ἡχηρή κι ἄς μή διατυπώνεται σέ κείμενο… 
Πέρα ἀπό τά ζητήματα πού ἔχουν ἀναδειχθεῖ ἀπό τή “Χ” καί τή ΧΔ, ὅπως ἡ ἀντίθεση στήν ὑποχρεωτικότητα τῶν ἐμβολιασμῶν καί στήν ἀπαγόρευση τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν στά πλαίσια τῶν μέτρων γιά τόν κορωνοϊό, στήν καθιέρωση τοῦ “γάμου” ὁμοφύλων πού κατά τούς πατέρες καθιστᾶ τήν Κυβέρνηση Μητσοτάκη τήν “περισσότερο πολιτισμικά διεφθαρμένη μετά τήν Μεταπολίτευση”, στήν γνωστή ἔκθεση τῶν χλευαστικών γιά τήν πίστη μας σκίτσων στήν Ἐθνική Πινακοθήκη, καταλογίζεται στήν Κυβέρνηση Μητσοτάκη “πτωχοποίηση τῆς Ἑλλάδος μέ τήν ὑπερβολική φορολογία τῶν ἀδυνάμων, …παγίωση τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου στά χαμηλότερα εὐρωπαϊκά ἐπίπεδα, …κρατικό ἀφανή πόλεμο κατά τῆς πολυτεκνίας, …ἄθεσμη καί ἀνήθικη κατάργηση τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, γιά τήν ὁποία βοοῦν θεσμικῶς ἀκόμη καί οἱ σύμμαχοί μας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως…” 

Ὅπως καί ἄν τοποθετεῖται κανείς σέ ἐπιμέρους θέσεις καί διατυπώσεις τοῦ ἐκτενοῦς κειμένου, ἡ καταγγελία τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας, -στήν προκειμένη περίπτωση μέ ἀναφορά στήν φτωχοποίηση τῆς Ἑλλάδας- εἶναι τό σημεῖο τό ὁποῖο διαφοροποιεῖ θετικά τό κείμενο ἀπό ἄλλα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου. Ἡ καταγγελία τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας εἶναι τό μεγάλο ζητούμενο γιά τούς ἐκκλησιαστικούς ταγούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ κατεξοχήν ἁρμόδιοι νά θέτουν ἐνώπιων τῶν πνευματικῶν τους εὐθυνῶν τούς αὐτουργούς τέτοιων καταστάσεων. Κατά τά πρότύπα τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας…     

Ἡ ἐπιστολή ἔχει ὡς ἑξῆς: 

Ἁγιορειτική Ἀνοικτή Ἐπιστολή περί τῆς ἐπικειμένης ἐπισκέψεως στόν Ἄθωνα τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος Κυριάκου Μητσοτάκη.

Details

Ντοκουμέντα για τη Χριστιανική και το Νίκο Ψαρουδάκη σε τρεις επετειακές εκθέσεις για τα πενήντα χρόνια της Μεταπολίτευσης

Γράφει ο Γιώργος Λιάσκος

Με αφορμή την ολοκλήρωση πενήντα χρόνων από τη Μεταπολίτευση του 1974, επισκεφθήκαμε τρεις εκθέσεις με σχετικό υλικό, όπου μεταξύ των πολλών εκθεμάτων εντοπίσαμε και ιστορικά τεκμήρια που αφορούν στη δράση του Νίκου Ψαρουδάκη και της Χριστιανικής Δημοκρατίας κατά την περίοδο της δικτατορίας, καθώς και στις πρώτες εκλογές του 1974. Αναμφίβολα, αυτές οι εκθέσεις, καθώς και σειρά άλλων εκδηλώσεων και εκδόσεων του περασμένου χρόνου για τα πενήντα χρόνια από τη Μεταπολίτευση του 1974, καθιστούν ίσως αναγκαίο να τοποθετηθούμε συνολικά πάνω στην προβληματική που κυριάρχησε στη δημόσια συζήτηση αποτιμώντας αυτή την περίοδο.  Πόσω μάλλον που ο γράφων θεωρεί ότι, παρά το πλήθος των εκδηλώσεων, των εκπομπών και των εκδόσεων, ο ουσιαστικός απολογισμός της Μεταπολίτευσης δεν έγινε.

Πλήθος εκδηλώσεων και συζητήσεων μας κάλεσαν να προσέλθουμε για ένα τόσο σημαντικό ορόσημο όπως η Μεταπολίτευση, με πνεύμα βολικού συμβιβασμού («πολιτικώς ορθό») και γλυκερής επιφανειακής ρετρό νοσταλγίας. Καθώς είναι αδύνατον να περιοριστούμε και εμείς σε αυτό και στις απλές εντυπώσεις μας από μία έκθεση, κατατίθενται αρχικώς ως γενικότερη κριτική αυτές οι σκέψεις με αφορμή τη συγκεκριμένη έκθεση και όχι εξαιτίας αυτής. Άλλωστε, πώς θα μπορούσαμε να περιοριστούμε απλώς σε ένα «ρεπορτάζ» και σε μία αναφορά ότι έγινε μνεία στο Νίκο Ψαρουδάκη σε μία έκθεση, τη στιγμή που αυτά περνούν μέσα από τον απολογισμό της Μεταπολίτευσης και το αποτύπωμα του Ψαρουδάκη και της Χριστιανικής, ζητήματα δηλαδή τα οποία μας υποχρεώνουν εκ των πραγμάτων να τοποθετηθούμε ευρύτερα;

Δεν μπορεί δηλαδή κανείς να παραβλέψει ότι κυριάρχησε εν πολλοίς στη δημόσια σφαίρα ένας επιλεκτικός και αποσπασματικός λόγος, με επιμέρους ιδεολογικές στρατεύσεις και στοχεύσεις, που ευνοεί πολυποίκιλους αναθεωρητισμούς από πολλές και διαφορετικές μάλιστα πλευρές. Ούτε μπορεί κανείς να παραβλέψει ότι ο αναθεωρητισμός ορισμένων πλευρών (κάποτε και «ευπρεπών» φορέων και εντύπων) εκτός από ανιστόρητος ήταν κάποτε αφόρητα κοινότοπος και απίστευτης ελαφρότητας. Από «έγκριτους» επιφυλλιδογράφους και πανεπιστημιακούς (δεν αναφέρονται, για να μην τους κάνουμε διαφήμιση) παρουσιάζεται η Μεταπολίτευση –εκτός ιστορικού πλαισίου– ως μία αναμέτρηση των «υγιών/εκσυγχρονιστικών» δυνάμεων ενάντια στις δυνάμεις του «εθνολαϊκισμού» (οι διαχωρισμοί πάντα κάθετοι). Η ιστορία της Μεταπολίτευσης ήταν εν τέλει η ιστορία της πορείας ενός αποτυχημένου κράτους (αμφιβάλλω αν γνωρίζει ο ιστορικός που το είπε τι σημαίνει αυτός ο όρος), όπου οι δυνάμεις του «εκσυγχρονισμού» τελικά δεν τα κατάφεραν απέναντι στις δυνάμεις του «πατριωτισμού/εθνολαϊκισμού».

Ο δε εκσυγχρονισμός νοείται πάντα ξεκομμένος από τη χώρα, το λαό και τον πολιτισμό της. Ένας συνδυασμός «πολυφωνικού» σχετικισμού και ταυτόχρονα αποσπασματικού/αποπροσανατολιστικού λόγου, που δεν άφησε πολλά περιθώρια για κριτικό αναστοχασμό πάνω στη Μεταπολίτευση. Η Μεταπολίτευση, ως «φθίνουσα γλυκερή νοσταλγία» στην καλύτερη των περιπτώσεων, και η ιστορική μνήμη στη μέγγενη των βολικών διαπιστώσεων και απλουστεύσεων. Με δεδομένο μάλιστα ότι υποχωρεί η ιστορική μνήμη και αποσύρονται από το προσκήνιο οι γενιές με ζωντανές ιστορικές μνήμες, τα παραπάνω εκτίθενται προς υπόμνηση, εγρήγορση και υποψιασμό. Διότι τα πολυποίκιλα «αφηγήματα» είναι ξεκάθαρο ότι στοχεύουν στο σήμερα. Ο χώρος του παρόντος άρθρου δε μας επιτρέπει να επεκταθούμε περισσότερο, επιφυλασσόμαστε όμως να τοποθετηθούμε επί του θέματος εκτενέστερα στο μέλλον.

«1974 & 1944: Η Αθήνα γιορτάζει την ελευθερία της»

Και μετά από αυτά τα εισαγωγικά, ας αναφερθούμε εν συντομία και στην έκθεση του Δήμου Αθηναίων που περιγράφει ο τίτλος. Σε ένα χώρο υψηλού συμβολισμού, το Πάρκο Ελευθερίας (πρώην ΕΑΤ/ΕΣΑ), σε σχεδιασμό και υλοποίηση από την Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων σε συνεργασία με τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ), τα Γενικά Αρχεία του Κράτους και το Ιστορικό Αρχείο του Δήμου Αθηναίων, φιλοξενήθηκε μία έκθεση που συνδύασε δύο επετείους-χρονικά ορόσημα απελευθέρωσης. Εκ πρώτης όψεως ο συνδυασμός φαίνεται ασυνήθιστος (απελευθέρωση από τους Γερμανούς/Μεταπολίτευση), όμως στην πράξη οι διοργανωτές δικαιώθηκαν για την πρωτοτυπία τους, μεταφέροντας τον επισκέπτη στις μεγάλες ιστορικές στιγμές μέσα σε ένα πνεύμα νοερής ιστορικής συνέχειας/σύνδεσης μεταξύ τους.

Τα αδικαίωτα δημοκρατικά προτάγματα της Εθνικής Αντίστασης (1944) και η αναβολή δικαίωσής τους επί τριάντα χρόνια, καταλήγουν ως συνέχεια στα δημοκρατικά προτάγματα της Μεταπολίτευσης (1974). Οι δύο εποχές, με τα αιτήματα και τις παραλληλίες τους, προσλαμβάνονται ως ιστορική διαδοχή και συνέχεια η μία της άλλης, χωρίς να ταυτίζονται (τα ανεξόφλητα χρέη της ιστορίας από το ’44 καταλήγουν στο ’74). Η πρωτότυπη διάταξη του υλικού στο χώρο, η υψηλή αισθητική της έκθεσης, καθώς και η επιτυχημένη επιλογή του υλικού, συνέβαλαν στην επιτυχημένη πρόσληψη από πλευράς κοινού των μηνυμάτων των διοργανωτών. Στα θετικά προσμετράται επίσης ότι, παρά τη μεγάλη σημασία των τεκμηρίων (διαφορετικών μάλιστα ιστορικών περιόδων) και την πληθώρα του υλικού (500 τεκμήρια), ο επισκέπτης αποκόμιζε την αίσθηση ότι δεν τον βαραίνουν οι πολλές πληροφορίες και ότι διέτρεξε σύντομα όλη την έκθεση (ομολογουμένως, δύσκολο επίτευγμα).

Η χρήση οπτικοακουστικών μέσων και χαρακτηριστικών τεκμηρίων με εύληπτο μήνυμα που εντυπώνεται άμεσα μετέφεραν στο κοινό το κλίμα των ιστορικών στιγμών: προκηρύξεις, φωτογραφίες, τα πρωτοσέλιδα της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο λιμός του 1942, Μανώλης Γλέζος και Λάκης Σάντας, εκλογικό υλικό και αφίσες από το 1974, διάγγελμα Κ. Καραμανλή/τέως βασιλιά προς τον ελληνικό λαό για τη Μεταπολίτευση/το δημοψήφισμα για το πολιτειακό, τα οποία ο θεατής ακούει φορώντας ακουστικά, κ.ά. Προς τιμήν των διοργανωτών, εκτέθηκε εκλογικό υλικό των πρώτων εκλογών της Μεταπολίτευσης από όλο το πολιτικό φάσμα, χωρίς παραλείψεις. Μεταξύ των τεκμηρίων με το εκλογικό υλικό της Μεταπολίτευσης, η αυθεντική αφίσα της υποψηφιότητας του Νίκου Ψαρουδάκη με το χαρακτηριστικό υπότιτλο «Σε σένα που κρατάς αυτό το γράμμα» (απευθύνεται στον ψηφοφόρο της εποχής).

Η βιωματική συμμετοχή του κοινού ήταν μία άλλη όψη της έκθεσης: Μπροστά στον επισκέπτη που ξαναζεί τη στιγμή «1974» μελετώντας τα πολιτικά μηνύματα της εποχής, τοποθετούνται διαδοχικά δύο κάλπες με τα αυθεντικά ψηφοδέλτια της εποχής. Μία κάλπη για το δημοψήφισμα για το πολιτειακό (βασιλευομένη/αβασίλευτη) και μία από τις πρώτες εκλογές της Μεταπολίτευσης (17 Νοεμβρίου 1974). Ο επισκέπτης μεταφέρεται στο 1974 και καλείται να ψηφίσει επιλέγοντας από τα ψηφοδέλτια μπροστά του, όπως ακριβώς θα έκανε και ο ψηφοφόρος πίσω από παραβάν το 1974. Τα ψηφοδέλτια είναι αυθεντικά, ακριβή ανάτυπα, στις πραγματικές μάλιστα διαστάσεις των πρωτότυπων ψηφοδελτίων της εποχής (τα αυθεντικά ψηφοδέλτια των εκλογών του 1974 φυλάσσονται στα ΓΑΚ και εξ αυτών δημιουργήθηκαν τα αντίγραφα ειδικά για την έκθεση). Μπροστά μας όλα τα ψηφοδέλτια των κομμάτων που συμμετείχαν στις εκλογές του 1974 στην Α΄ Αθηνών, μεταξύ αυτών και το ψηφοδέλτιο της Ένωσης Κέντρου-Νέες Δυνάμεις με υποψήφιο το Νίκο Ψαρουδάκη. Παίρνουμε τα ψηφοδέλτια στα χέρια μας και με χαρά προσερχόμαστε στην ιστορική κάλπη. Επειδή η κάλπη ήταν διάφανη, διαπιστώνουμε ότι είναι γεμάτη ψηφοδέλτια (σε αντίθεση με το σήμερα, δεν καταγράφηκε σημαντική αποχή). Έτσι, βλέπουμε και το δικό μας φάκελο, με το εσώκλειστο ψηφοδέλτιο να προσγειώνεται μέσα στην κάλπη. Αυθεντική στιγμή 17 Νοεμβρίου 1974. Τα αποτελέσματα δεν ανακοινώθηκαν. Ποιος να ξέρει τι να ψήφισαν οι Έλληνες σήμερα, επαναλαμβάνοντας την ψηφοφορία του 1974, και αν το αποτέλεσμα διαφοροποιείται από αυτό του 1974; Για μια στιγμή σκέφτομαι ότι αυτή η ευκαιρία ίσως θα έπρεπε να δίνεται περιστασιακά στους ψηφοφόρους με αναδρομική προσομοίωση και των άλλων εκλογικών αναμετρήσεων της Μεταπολίτευσης: η εμπειρία λειτουργεί λυτρωτικά, διότι ο ψηφοφόρος μπορεί από ασφαλή πλέον θέση να αναστοχαστεί, να κάνει αυτοκριτική και να κάνει αβίαστα την ίσως απαραίτητη διόρθωση της ψήφου του. Όσο για μας, που δεν ήμασταν ψηφοφόροι το 1974, μη μας ρωτήσετε τι τελικά ψηφίσαμε, διότι η ψήφος είναι ως γνωστόν… μυστική!

Στο επόμενο, η παρουσία της Χριστιανικής στην έκθεση «Τομή ’74» στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 26 ΙΟΥΝΙΟΥ 2025

ΧΔ: ΦΡΑΓΜOΣ ΣΤΗΝ ΑΣΥΔOΣΙΑ ΤΩΝ ΤOΚΙΣΤΩN ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤOΙΚΙΑ

  • Αγώνας για να σταματήσει η αισχροκέρδεια

• Όλο και αυξάνονται τα κρούσματα ευάλωτων συμπολιτών μας και νοικοκυριών, των οποίων η πρώτη και μοναδική τους κατοικία «βγαίνει στο σφυρί» από αδίστακτους δανειστές, κυρίως για την εξόφληση χρεών από τραπεζικό δανεισμό.
• Την πράξη αυτή έχουν καταδικάσει ως άκρως ανήθικη και ειδεχθή οι Πατέρες της Εκκλησίας, ακόμα και με τα δεδομένα των πρώτων αιώνων μετά Χριστόν: Σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης, «Το έλεος έχει πάψει να κατοικεί στων μιαρών και φιλαργύρων τις ψυχές, και αυτοί βλέποντας ακόμα και την κατοικία του οφειλέτη ως εμπόρευμα όχι μόνο δεν συγκινούνται, αλλά επιταχύνουν περισσότερο την πώληση, … Αν είσαι τέτοιος άνθρωπος, με ποια μάτια κοιτάς προς τον ουρανό; Πως ζητάς άφεση αμαρτιών; Εκτός αν κι αυτό που δίδαξε ο Σωτήρας το λες αναίσθητα και προσχηματικά: Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφήκαμεν τοις οφειλέταις ημών; ω πόσοι εξαιτίας των τόκων κρεμάστηκαν και ρίχτηκαν στα ρέματα, κρίνοντας το θάνατο πιο ανακουφιστικό από το δανειστή, αφήνοντας παιδιά ορφανά με κακιά μητριά τη φτώχεια; Αλλά οι αξιότιμοι τοκογλύφοι ούτε και τότε λυπούνται το σπιτικό που ερήμωσε, αλλά ταλαιπωρούν τους κληρονόμους, που το μόνο που κληρονόμησαν είναι το σκοινί της κρεμάλας κι απαιτούν χρήματα από ανθρώπους που με έρανο εξασφαλίζουν το ψωμί τους.» (Λόγος κατά Τοκιζόντων).
• Αλλά και στην κορυφαία για τους εκκλησιαστικούς κανόνες Επιστολή προς Λητόιον του Γρηγορίου Νύσσης, ισχύει ότι: “ακόμη και στη Θεία Γραφή, τόσο η πλεονεξία όσο και ο τόκος (ο τοκισμός), αλλά και η ιδιοποίηση ξένων αγαθών μέσω άσκησης κάποιας εξουσίας – έστω και με το πρόσχημα της εμπορικής πράξης– καταδικάζονται ως απαγορευμένα”. Ο άγιος Γρηγόριος, επικυρωμένος από την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο, με αυτά τα λόγια, κατακρίνει τον τοκισμό ως κλοπή και επισημαίνει πως όσοι τον ασκούν εν ολίγοις θέτουν εαυτόν εκτός της Εκκλησίας του Χριστού. Ψιλά γράμματα για τους μεγαλοτραπεζίτες, που λατρεύουν τους αλλότριους θεούς του αστισμού και πρεσβεύουν άλλες “μεταφυσικές”.

Σύμφωνα με τα χρηστά ήθη του ελληνικού λαού:
• Η κατοικία είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και η μοναδική πρώτη κατοικία έπρεπε να προστατεύεται.
• Γι’ αυτό το λόγο η προστασία της αποτέλεσε ένα από τα λίγα ζητήματα για τα οποία πρόβαλε αντίσταση το πολιτικό σύστημα στις επίμονες πιέσεις των Δανειστών. Η πρώτη κατοικία προστατευόταν με νόμο τα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης, έστω και όχι ολοκληρωμένα. Προστασία που καταργήθηκε ύστερα από πιέσεις των λογιστών των Βρυξελλών, για τους οποίους κάθε εμπόδιο στην ασυδοσία του τραπεζικού κεφαλαίου φαίνεται ότι αποτελεί «σκάνδαλο».
• Ο δανεισμός με τόκο έχει από την αρχή καταδικαστεί από τον ίδιο το Χριστό, όπως καταγράφεται στα Ευαγγέλια. Στη Δύση απαγορευόταν εντελώς στους Χριστιανούς, ενώ με βάση το Βυζαντινορρωμαϊκό Δίκαιο, που ίσχυσε στην Ελλάδα μέχρι το 1946, απαγορευόταν ο συνολικός τόκος να ξεπερνά το αρχικό ποσό του δανεισμού. Οι συγκεκριμένες διατάξεις έμειναν ανενεργές από το 19ο αιώνα, ως «αναχρονιστικές» και αντίθετες με την επιστήμη της «πλουτολογίας», όπως αποκαλούσαν τότε την πολιτική οικονομία με βάση τις προτεραιότητες του οικονομικού φιλελευθερισμού του 19ου αιώνα, του οποίου ο σημερινός οικονομικός νεοφιλελευθερισμός είναι συνέχεια.

Η «επιθετική πιστωτική πολιτική» των απλήστων θηρευτών

• Ο υπερδανεισμός των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του 2000 που προκάλεσε τα αποκαλούμενα «κόκκινα δάνεια» δεν είναι τυχαίος, αλλά προϊόν οργανωμένης εκστρατείας των τραπεζικών ιδρυμάτων. Ακόμα και ο Άρειος Πάγος κάνει λόγο για «επιθετική πιστωτική πολιτική» των Τραπεζών σε αποφάσεις του. Αν και από τον 4ο μ.Χ αιώνα, η περιγραφή του αγίου Γρηγορίου Νύσσης είναι πολύ πιο κοντά σ’ αυτό που έγινε την πρώτη δεκαετία του 21ου : Γράφει ότι οι τοκιστές χρησιμοποιούν «…μεθόδους των σπουδαίων και απλήστων θηρευτών, οι οποίοι αφού κυκλώσουν με δίχτυα μια κοιλάδα και πιάσουν σ’ αυτά όλα τα άγρια ζώα που ζουν σ’ αυτή, στήνουν και πάλι τα δόκανα στο γειτονικό φαράγγι κι από κει σε κάποιο άλλο, μέχρι ν’ αδειάσουν τα βουνά από θηράματα».

Ο τόκος «τίκτει» συνεχώς, ακόμα κι όταν η γη δεν «τίκτει»

• Στο διήγημά του «Ρεμβασμός του Δεκαπενταυγούστου», ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης εξηγεί τον τρόπο που μέσω του δανεισμού οι αγρότες στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σκιάθο του 19ου αιώνα, έχασαν τα πιο καλά χωράφια τους: «Ήλθαν «δυστυχισμένες χρονιές», αφορίαι, συμφοραί, θεομηνίαι. Είτα, διά πρώτην φοράν, έλαβεν ανάγκην μικρών δανείων. Δεν εφαντάζετο ποτέ ότι μια μικρά κάμπη αρκεί διά να καταστρέψη ολόκληρον φυτείαν… Εγέννα ή όχι η γη, εκαρποφόρουν ή όχι τα δένδρα, ο τόκος δεν έπαυε. Τα κεφάλαια «έτικτον». Ενώ το δάνειο ανεμπόδιστα «γεννά» συνεχώς τον τόκο, οι πιθανότητες να πάψει να είναι παραγωγική η δραστηριότητα του οφειλέτη, είναι αυξημένες.
• Στα χρόνια μας φτάσαμε στο σημείο, ενώ ακόμα και οι συντάξεις περικόπηκαν έως και κατά 40% (με βάση τους μνημονιακούς νόμους), τα δάνεια να εξακολουθούν ακάθεκτα να «τίκτουν».
• Με αποτέλεσμα, ακόμα και μικροποσά να διογκώνονται με τους τοκισμούς και τους ανατοκισμούς (μετατροπή τόκων σε κεφάλαιο) και να βγαίνουν στον πλειστηριασμό ολόκληρες περιουσίες, αλλά και πρώτες κατοικίες.

Στο έλεος αδίστακτων κερδοσκόπων οι δανειολήπτες

• Η κατάσταση έχει γίνει ακόμα χειρότερη, αφού με πρόσχημα την «εξυγίανση» των τραπεζών, τα αποκαλούμενα «κόκκινα δάνεια» έχουν αγοραστεί σε μικρό ποσοστό της πραγματικής τους αξίας από «επενδυτές» – τα αποκαλούμενα «φαντς» – που κρύβονται πίσω από εξωχώριες εταιρίες-φαντάσματα με έδρα κυρίως σε χώρες-φορολογικούς παραδείσους, όπως η Ιρλανδία. Τα «φαντς» φορολογούνται στο εξωτερικό και δεν είναι υποχρεωμένα να έχουν ούτε καν ΑΦΜ στην Ελλάδα. Εκπροσωπούνται από εταιρίες διαχείρισης (τους αποκαλούμενους «σέρβισερς»), που απολαμβάνουν προνομιακή δικονομική μεταχείριση, γιατί μπορούν να κινούνται δικαστικά σαν να ήταν τα δάνεια δικά τους:
• Δείχνοντας αναλγησία πολύ μεγαλύτερη από αυτή των Τραπεζών που χορήγησαν τα δάνεια, με καταπάτηση κάθε κώδικα δεοντολογίας.
• Διεκδικώντας όλο το ποσό του δανείου μαζί με τους τόκους, ακόμα κι αν το έχουν αγοράσει με πολύ μικρότερη αξία.

Η θεσμική αισχροκέρδεια

• Η προφανής δυσαναλογία της αξίας του «προϊόντος» με την απαίτηση που βασίζεται σ’ αυτό, λογιζόταν ως αισχροκέρδεια και ήταν πράξη αξιόποινη, σύμφωνα με το άρθρο 405 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο (καθόλου τυχαία κατά τη γνώμη μας) καταργήθηκε σιωπηρά με νέα κωδικοποίηση του 2019 από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. …και δεν έχει επανέλθει, παρά τη γενικευμένη αυστηροποίηση που επαγγέλλεται η σημερινή κυβέρνηση!
• Το καθεστώς αυτό της θεσμικής αισχροκέρδειας ισχύει σε όλο τον τραπεζικό τομέα, αφού τα επιτόκια των καταθέσεων είναι παγωμένα, από ασήμαντα έως μηδενικά, ενώ αυτά των χορηγήσεων έχουν ανέβει στα ύψη, με πρόσχημα την αντιμετώπιση του πληθωρισμού από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Απόπειρες κυβερνήσεων χωρών όπως η Ισπανία και η Ιταλία να φορολογήσουν τα υπερκέρδη των τραπεζών από τη διαφορά έτυχαν οργισμένης αντιμετώπισης από την «Κομισιόν» η οποία λειτουργεί ως άγρυπνος φρουρός των συμφερόντων τους. Στην Ελλάδα η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη, αφού η διαφορά των επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων είναι τριπλάσια από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
• Η εξέλιξη αυτή είναι ένα προκλητικό δείγμα της νομιμοποίησης του καθεστώτος της ασυδοσίας και της αναγωγής της πλεονεξίας και της αναλγησίας σε «προσόν», με βάση το νέο σύστημα αξιών του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού και της δικτατορίας των αγορών.
• Χαρακτηριστικό παράδειγμα θεσμικής αισχροκέρδειας στην Ελλάδα είναι η ασύδοτη άνοδος των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος, που είναι από τις πιο ψηλές στην Ευρώπη.
Η Διοικούσα Εκκλησία να αναλάβει τις ευθύνες της
• Μπροστά στην κατάσταση αυτή, πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους η Διοικούσα Εκκλησία και ο χριστιανικός κόσμος συνολικά, που τείνουν να αντιμετωπίζουν τη χριστιανική διδασκαλία ως ένα είδος ατομικής ηθικής και να κλείνουν να μάτια στην κοινωνική αδικία.
• Να θέσουν όχι μόνο μπροστά στις πολιτικές, αλλά και στις πνευματικές τους ευθύνες τους διοικούντες που επιβάλλουν αυτό το καθεστώς της θεσμοθετημένης ανομίας και αναλγησίας, αλλά και όσους διαπράττουν τέτοιες αδικίες εις βάρος συμπολιτών μας.

ΖΗΤΑΜΕ

• Επαναφορά της προστασίας της Πρώτης κατοικίας.
• Να δοθεί δικαίωμα σε όσους έχουν χάσει την κατοικία τους να ακυρώσουν τους πλειστηριασμούς και να την ξαναπάρουν. Τέτοιος νόμος είχε ψηφιστεί για την ακύρωση των κατοχικών αγοραπωλησιών μετά την απελευθέρωση. Ανάλογη νομοθεσία ταιριάζει για να διορθωθούν οι αδικίες που έχει προκαλέσει η νέου τύπου μνημονιακή κατοχή της χώρας μας.
• Αναστολή κάθε δανειακής υποχρέωσης του οφειλέτη, για το διάστημα που αυτός χάνει το εισόδημα ή την εργασία του, είναι άνεργος και δεν μπορεί να βρει άλλη πηγή εισοδήματος.
• Άμεση και ολοκληρωτική αποβολή του παρατραπεζικού κεφαλαίου από τη διαχείριση των κόκκινων δανείων και ανάθεση της διαχείρισης αυτής σε νέο κρατικό φορέα που θα επιδιώξει την επίλυση των διαφορών με πρώτη προτεραιότητα να δώσει ευκαιρίες και να διευκολύνει τον καλόπιστο οφειλέτη.
• Σε κάθε περίπτωση, να μπει άμεσο τέλος στην ασυδοσία την οποία ο τομέας αυτός απολαμβάνει. Με νέο Κώδικα Δεοντολογίας για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των δανειοληπτών και αυστηρές κυρώσεις για τους παραβάτες.
• Κούρεμα των τόκων όλων των δανείων, ενήμερων και μη, στη βάση του Βυζαντινορρωμαϊκού Δικαίου και κατάργηση κάθε οφειλής από δάνεια η οποία ξεπερνά το ισόποσο του κεφαλαίου της χορήγησης. Όσοι δανειολήπτες εξακολουθούν να χρωστάνε, να μπορούν να εξαγοράσουν το δάνειο στην τιμή την οποία τα έχουν εξαγοράσει τα «φαντς» από τις δανείστριες τράπεζες.
• Όπως τονίζει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, δανεισμός πρέπει να υπάρχει προς ανθρώπους που έχουν ανάγκη, καταδικάζοντας με τον τρόπο αυτό τη σημερινή στάση του τραπεζικού τομέα, που ενώ έχει πάρει από τον Έλληνα φορολογούμενο τόσα χρήματα για «ανακεφαλαιοποιήσεις», δεν αιμοδοτεί με νέες χορηγήσεις την οικονομία : «Εγώ κατά προτεραιότητα παραγγέλλω και διακηρύσσω να δωρίζετε. Κι έπειτα, παρακαλώ να δανείζετε (γιατί ο δανεισμός είναι δεύτερο είδος δωρεάς), αλλά να το κάνετε χωρίς τόκους και προσαυξήσεις, αλλά όπως ο θείος λόγος σας διέταξε. Επειδή είναι το ίδιο ένοχος και άξιος τιμωρίας αυτός που δεν δίνει καθόλου δάνειο, με αυτόν που δίνει δάνειο. Επειδή του πρώτου κατακρίνεται η μισανθρωπία και του δεύτερου η εκμετάλλευση του συνανθρώπου». Κατά συνέπεια, πρέπει να υπάρξει πολιτική άτοκου ή χαμηλότοκου δανεισμού με κριτήριο την ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας.
• Κλείνει ο άγιος το λόγο του κατά τοκιστών, προτρέποντας Να αποφεύγεται ο αλόγιστος δανεισμός και κανένας να μη διακινδυνεύει να δανείζεται «αβούλως» και «προχείρως».
• Η Χριστιανική Δημοκρατία καλεί τα Μέλη και τους Φίλους της να μετέχουν στις ειρηνικές κινητοποιήσεις για την προστασία της πρώτης κατοικίας και τη Διοικούσα Εκκλησία να θέσει μπροστά στις ευθύνες τους όσους με οποιοδήποτε πρόσχημα και τρόπο ξεσπιτώνουν συνανθρώπους μας.

Η “Χριστιανική” 72 ετών. Να την κρατήσουμε ως έπαλξη ανεξάρτητης ενημέρωσης

  • ΜΗΝ ΑΜΕΛΟΥΜΕ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

Η “Χριστιανική” έκλεισε τον περασμένο Μάιο 72 χρόναι κυκλοφορίας από εκείνο το Μάιο του 1953, όταν πρωτοκυκλοφόρησε με τον τίτλο “Χριστιανική Δημοκρατία”, μηνιαίο μονόφυλλο έντυπο με ιδρυτή τον αείμνηστο Νίκο Ψαρουδάκη.

Συμπληρώνονται και 52 χρόνια από τον Ιούνιο του 1973, εκείνου του ιστορικού πρωτοσέλιδου άρθρου του Νίκου Ψαρουδάκη με τίτλο “Γιὰ ποιά Δημοκρατία μιλάτε κ. Παπαδόπουλε;” Το πρώτο μιας σειράς μαχητικών άρθρων ενάντια στην απόπειρα της Χούντας των Συνταγματαρχών να νομιμοποιηθεί πολιτικά με την ψευδεπίγραφη “φιλελευθεροποίηση’. Η οποία αποτράπηκε με την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Και καλώς αποτράπηκε γιατί χώρες στις οποίες εφαρμόστηκαν εκλογικές διαδικασίες με τούς στρατιωτικούς εκτός ελέγχου της νόμιμης πολιτικής εξουσίας, βίωσαν συνέπειες τραγικές, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Μιανμάρ και το αιματηρό πραξικόπημα του 2022. Αλλά και τη Χιλή, στην οποία ισχύει ακόμα το σύνταγμα του δικτάτορα Πινοσέτ, το οποίο κατοχυρώνει προνόμια και ασυδοσία της οικονομικής ολιγαρχίας.

Οι καιροί είναι δύσκολοι για την αναξάρτητη ενημέρωση, ιδίως την έντυπη, εφόσον δεν τα έχει καλά με οργανωμένα συμφέροντα και δεν σιτίζεται από “λίστες” τύπου Πέτσα. Ακόμα και ΜΜΕ χωρίς άμεσο οικονομικό πρόβλημα, τα οποία -συμπτωματικά- δεν είναι κυβερνητικά, αναστέλλουν τη λειτουργία τους με διάφορα προσχήματα.

Παραμένει μέχρι σήμερα μια φωνή ανεξάρτητη, η δική σας φωνή. Από τις λίγες που λένε όλη την αλήθεια για τις επιπτώσεις  της δικτατορίας των Αγορών, τη νόθευση του δημοκρατικού πολιτεύματος και τις επιπτώσεις του καθεστώτος της ασυδοσίας της οικονομικής ολιγαρχίας που καλλιεργεί την αντιχριστιανική λογική της ασυδοσίας σε θέματα ηθικής και πολιτισμού. Που καταγγέλλει την επιχειρούμενη περιθωριοποίηση της χριστιανικής διδασκαλίας και της ορθόδοξης παράδοσης και κληρονομίας. Με σχόλια και ενημέρωση την οποία με ελάχιστα μέσα και με εθελοντική δουλειά, πετυχαίνουμε. Στην ιστοσελίδα μας και στην έντυπη έκδοση βρισκετε ειδήσεις που είτε περνάνε στα “ψιλά”, είτε πουθενά αλλού δεν θα τις βρείτε. Με προσεκτική έρευνα των πηγών. Με λόγο ασυμβίβαστο. Και ταυτόχρονα μακριά από αμετροέπειες κενές περιεχομένου.

Η συνδρομή και η εισφορά μας στην εφημερίδα είναι μια πράξη αντίστασης στη μονόπλευρη ενημέρωση, που συνοδεύει την δικτατορία των αγορών.

Οι συντελεστές της εφημερίδας τη δημιουργούν εθελοντικά.

Δεν μπορούμε όμως να υποχρεώσουμε όσους εργάζονται για μας και τους προμηθευτές μας να κάνουν το ίδιο, παραβιάζοντας οι ίδιοι τα αγιογραφικά χωρία για την προτεραιότητα του μισθού των εργαζομένων.

Γι’ αυτό μην αμελούμε ο καθένας και η καθεμία, τη συνδρομή και την εισφορά μας. Αν όλοι ανταποκρινόμαστε έγκαιρα, θα συνεχίσουμε με τη βοήθεια του Θεού, σε πείσμα των αντιξοοτήτων.

ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ

Τράπεζα Πειραιώς

5029112333661

ΙΒΑΝ: GR8101720290005029112333661

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος

040/626560-06

IBAN: GR4301100400000004062656006

Τράπεζα Alpha Bank

101-00-2002-343892

IBAN: GR0401401010101002002343892

ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ:

ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

 

Ὁ ἀγώνας κατὰ τοῦ φασισμοῦ ὡς δαιμονικῆς δύναμης

  • ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΙΚΗ

Στὶς 8 Μαΐου ἔκλεισαν ὀγδόντα χρόνια ἀπὸ τὴ συνθηκολόγηση τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας. Ἐὰν ὁ Ἄξονας ἐπικρατοῦσε, θὰ ζούσαμε κάτω ἀπὸ τὸ ζυγὸ μιᾶς ἀντιχριστιανικῆς νεοπαγανιστικῆς δικτατορίας. Μιᾶς δυστοπικῆς κοινωνίας, ὅπου θὰ ἦταν καθεστὼς ὁ νόμος τῆς φυλετικῆς ἀνωτερότητας. Ἕνα καθεστὼς ποὺ δὲν δίστασε, ὅπου ἐπικυρίαρχησε, νὰ καταργήσει ἐλευθερίες, νὰ ἐξευτελίσει καὶ νὰ ἐξοντώσει «κατώτερες» φυλές. Σὲ εὐθεῖα ἀντίθεση μὲ τὴ χριστιανικὴ διδασκαλία, ποὺ πρεσβεύει ὅτι κάθε ἀνθρωπος εἶναι εἰκόνα Θεοῦ.
• Τὴ θέση αὐτὴ ποὺ ἀποτελεῖ ἄρνηση τῆς βάσης τοῦ ναζισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ μὲ παρρησία διακήρυξε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Δαμασκηνὸς τὸ Μάρτιο τοῦ 1943, σὲ κείμενο διαμαρτυρίας ποὺ συνυπέγραψαν καὶ ἄλλοι φορεῖς, κατὰ τοῦ ἐκτοπισμοῦ τῶν Ἑλλήνων Ἑβραίων: «Ἡ ἁγία Ὀρθόδοξη θρησκεία μας δὲν ἀναγνωρίζει ἀνώτερη ἢ κατώτερη ποιότητα μὲ βάση τὴ φυλὴ ἢ τὴ θρησκεία».
• Ἀπὸ τὸν Ἰούλιο τοῦ 1940, μόνη ἀντίπαλος τοῦ Ἄξονα εἶχε ἀπομείνει ἡ Μεγάλη Βρετανία μὲ τὴ Συμπολιτεία καὶ τὴν Αὐτοκρατορία της. Ἡ Γαλλία εἶχε συνθηκολογήσει, ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση εἶχε συνάψει μὲ τὴ Γερμανία το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ, οἱ ΗΠΑ ἦταν ἐπίμονα ούδέτερες. Ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1940, δεύτερη χώρα ποὺ ἀντιστάθηκε ἔγινε ἡ Ἑλλάδα, μὲ τὸ παλλαϊκὸ «ΟΧΙ». Ποὺ ἔχει τὶς ρίζες του στὴ βαρύτατη προσβολὴ τῆς γιορτῆς τῆς Παναγίας τὸ Δεκαπενταύγουστο τοῦ 1940, ἀπὸ τὴν κρατικὴ τρομοκρατία τῆς φασιστικῆς Ἰταλίας, μὲ τὸν τορπιλισμὸ σὲ καιρὸ εἰρήνης τῆς «Ἕλλης» στὴν Τῆνο καὶ τὴν ἀπόπειρα μαζικῆς δολοφονίας προσκυνητῶν μὲ τὴν ἀποτυχημένη ἀπόπειρα νὰ τορπιλιστοῦν καὶ δύο ἐπιβατικὰ πλοῖα γεμάτα κόσμο.
• Ἡ ἑλληνικὴ ἀντίσταση συνέβαλε ἀποφασιστικὰ στὴν ἐπανεκλογὴ τοῦ Φραγκλίνου Ροῦσβελτ, στὶς ἀμερικανικὲς ἐκλογὲς ποὺ ἔγιναν λίγες μέρες μετὰ τὴν ἰταλικὴ ἐπίθεση. Ὁ Ροῦσβελτ, πιὸ εὐνοϊκὸς στοὺς συμμάχους, χάρη στὴν παρατεινόμενη ἑλληνικὴ νίκη ποὺ ἔδειχνε ὅτι ἡ Βρετανία δὲν ἦταν μόνη, πέρασε το νόμο «περὶ ἐκμισθώσεως καὶ δανεισμοῦ, ποὺ ἐπέτρεπε στὴν κυβέρνησή του, χωρὶς νὰ μπαίνει ἐπίσημα στὸν πόλεμο, νὰ χορηγεῖ ἐξοπλισμὸ μὲ πίστωση στὸ ἀντιχιτλερικὸ στρατόπεδο.
• Ἴσως νὰ μὴν εἴχαμε κατοχή, ἂν ἠ Ἑλλάδα εἶχε προλάβει νὰ ἐπωφεληθεῖ. Δυστυχῶς, ἔζησε τὸ πιὸ στιγνὸ κατοχικὸ καθεστὼς στὴν Εὐρώπη. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ὁποίου, δὲν εἶναι λίγες οἱ φορὲς ποὺ ἡ Παναγία θαυματούργησε. Μὲ πιὸ γνωστὸ τὸ θαῦμα τοῦ Ὀρχομενοῦ, ὅταν ἡ Παναγία προστάτεψε τὴν κωμόπολη ἀπὸ τὴν καταστροφή. Μάρτυρας ὁ Γερμανὸς διοικητής, ποὺ δὲν παρέλειπε νὰ παρευρίσκεται μετὰ τὸν πόλεμο στοὺς ἑορτασμούς.
• Ἡ ναζιστικὴ Γερμανία, ἀφοῦ ἀναγκάστηκε νὰ ἐπέμβει γιὰ νὰ σώσει το γόητρο του ἡττημένου συνεταίρου της τὸν Ἀπρίλιο του 1941, εἰσέβαλε στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση. Ἡ Λευκορωσία καὶ ἡ Οὐκρανία καταλήφθηκαν ὁλοκληρωτικὰ καὶ μόνο βαθιὰ στὴ Ρωσία ἔγινε κατορθωτὸ νὰ ἀναχαιτιστοῦν οἱ εἰσβολεῖς.
• Ὁ Στάλιν, αἰφνιδιασμένος –ὡς μὴ ὄφειλε- ἀπὸ τὴν παρασπονδία τοῦ Χίτλερ, ἔκανε δέκα μέρες μετὰ τὴν ἐπίθεση νὰ ἐμφανιστεῖ δημόσια. Τὴ δεύτερη μέρα τοῦ πολέμου, ὁ τοποτηρητὴς τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου ἀπευθύνθηκε στοὺς πιστοὺς ἀπὸ τὸ ραδιοφωνικὸ σταθμὸ τῆς Μόσχας καὶ κάλεσε σὲ ἀντίσταση. Παρὰ τοὺς διωγμοὺς καὶ τὶς ἑκατόμβες μαρτύρων, ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στάθηκε σὰν ἀληθινὴ μητέρα κοντὰ στὰ παιδιά της ποὺ δοκιμάζονταν.
• Οἱ διώξεις ἔπαψαν, ἡ Ἐκκλησία ἀποκαταστάθηκε καὶ συνέβαλε ἀποφασιστικὰ στὸν ὑπὲρ ἐλευθερίας ἀγώνα. Δὲν εἶναι λίγοι στὴ Ρωσία αὐτοὶ ποὺ ἀποδίδουν τὴν ἀλλαγὴ τῶν «τυχῶν» τοῦ πολέμου, ποὺ ξεκίνησε τόσο καταστρεπτικά, σὲ θεία ἐπέμβαση, μετὰ τὴν παύση τῶν διωγμῶν.
• «Ἱερὸς πόλεμος» ἀποκαλεῖται τὸ ἐμβατήριο ποὺ καλοῦσε σὲ ἀντίσταση στὴ «σκοτεινὴ φασιστικὴ δύναμη» καὶ εἶναι μέχρι σήμερα ὁ ἄτυπος δεύτερος ἐθνικὸς ὕμνος τῆς Ρωσίας.
• Στὸ 4ο φυλλάδιο τῆς γερμανικῆς ἀντιστασιακῆς ὀργάνωσης «Λευκὸ Ρόδο», ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς λογίζεται ὡς δαιμονικὴ δύναμη: «Κάθε λέξη ποὺ βγαίνει ἀπό το στόμα του Χίτλερ εἶναι ψέμα. Ὅταν λέει εἰρήνη, ἐννοεῖ πόλεμο. Καὶ ὅταν κατονομάζει το ὄνομα του Παντοδύναμου μέ τον πιὸ βλάσφημο τρόπο, ἐννοεῖ ὡς παντοδύναμο τὸν Πονηρό, τὸν πεσμένο ἄγγελο, τὸν Σατανᾶ. Τὸ στόμα του εἶναι τὸ δύσοσμο στόμιο της κόλασης καὶ ἡ δύναμη του εἶναι καταραμένη.
• Βεβαίως, πρέπει νὰ μάχεται ἐνάντια στὸν Ἐθνικοσοσιαλισμὸ μὲ λογικὰ μέσα. Ἀλλὰ ὅποιος ἀκόμα δὲν πιστεύει στὴν πραγματικὴ ὕπαρξη δαιμονικῶν δυνάμεων δὲν ἔχει κατανοήσει σὲ μεγάλο βαθμό το μεταφυσικὸ ὑπόβαθρο αὐτοῦ τοῦ πολέμου. Πίσω ἀπό τὸ ἁπτό, πίσω ἀπὸ τὸ αἰσθητό, πίσω ἀπὸ ὅλες τὶς πραγματικές, λογικὲς σκέψεις βρίσκεται τὸ ὑπερφυσικό, δηλαδὴ ἡ μάχη ἐναντίον τῶν δαιμόνων, ἐναντίον τῶν ἀγγελιοφόρων τοῦ Ἀντιχρἰστου».
• Ἕνα ἄλλο ρωσικὸ τραγούδι δημοφιλὲς στὶς ἐπετείους αὐτὲς ποὺ ἀκούγεται σὲ ἐπίσημες ἐκδηλώσεις εἶναι οἱ «Γερανοί»: «Στιγμὲς στιγμὲς θαρρῶ πὼς οἱ στρατιώτες/Ποὺ πέσανε στὴ ματωμένη γῆ/Δὲν κείτονται θαρρῶ κάτω ἀπ’ τὸ χῶμα/ Ἀλλὰ ἔχουν γίνει ἄσπροι γερανοὶ….».
• Θἄλεγε κανεὶς ὅτι ἡ λαϊκὴ ψυχὴ ἀναζητοῦσε διέξοδο ἀπὸ τὰ ἀσφυκτικὰ πλαίσια τοῦ ἰδεολογικὰ κυρίαρχου ὐλισμοῦ, ποὺ δίδασκε ὅτι ὅλα τέλειωναν «κάτω ἀπ’ τὸ χῶμα», στὸν τάφο…
• Κάθε ρωσικὴ οἰκογένεια ἔχει χάσει συγγενεῖς της στὸν τιτάνιο αὐτὸ ἀγώνα, ποὺ στοίχισε περὶ τὰ εἴκοσι ἑκατομμύρια νεκροὺς στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση.
• Ἀποφασιστικὴ ἦταν ἡ συμβολὴ καὶ τῶν ἄλλων δύο μεγάλων συμμάχων, ὅπως καὶ τῶν λαῶν ποὺ ἀντιστάθηκαν στὴν ναζιστικὴ κατοχή, ὅπως ὁ ἐλληνικός.
• Ὅπως καὶ τῶν λίγων ἐκείνων, ὅπως οἱ νέοι τοῦ «Λευκοῦ Ρόδου», ποὺ ἔσωσαν τὴν τιμὴ τοῦ γερμανικοῦ λαοῦ.
• Τὴν αἴσθηση ὅτι προάσπιζαν τὴ χριστιανικὴ πίστη ἀπέναντι σὲ μιὰ δαιμονικὴ δύναμη εἶχαν καὶ οἱ μαχητὲς τῶν δυτικων συμμάχων, πρᾶγμα ποὺ έπιμελῶς συγκαλύπτεται σήμερα.
• Τιμοῦμε ὅλους τοὺς νέους ἀνθρώπους ποὺ ἐκεῖνα τὰ δύσκολα χρόνια ἔδωσαν τὴ ζωή τους καὶ ἀγωνίστηκαν γιὰ νὰ εἴμαστε σήμερα ἐλεύθεροι.

Τὸ ξέπλυμα τοῦ νεοναζισμοῦ

Δυστυχῶς, στὰ πλαίσια τῆς γενικευμένης ρωσοφοβίας μὲ ἀφορμὴ τὸν πόλεμο στὴν Οὐκρανία, εἴμαστε μάρτυρες μιᾶς ὀργανωμένης κακοποίησης τῆς ἱστορίας καὶ τοῦ «ξεπλύματος» τοῦ ναζισμοῦ καὶ νεοναζισμοῦ.
• Ἀφορμὴ γιὰ τὴ διαπίστωση αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπέτειος τῶν 80 χρόνων ἀπὸ τὴ νίκη κατὰ τοῦ ναζισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ.
• Μὲ τὴν προσπάθεια ἀπαξίωσης τῆς ρωσικῆς συνεισφορᾶς στὴ νίκη καὶ τὴν πρωτοφανὴ ἀνακοίνωση τοῦ καθεστῶτος τοῦ Κιέβου ὅτι μιὰ εἰρηνικὴ ἑορταστικὴ ἐκδήλωση, ὅπως ἡ παρέλαση τῆς νίκης, θὰ εἶναι πολεμικὸς στόχος.
• Ἀφοῦ τιμοῦν ὡς ἥρωα τὸν Στεπὰν Μπαντέρα ποὺ συνέπραξε μὲ τοὺς ναζί, προφανῶς εἶχαν λόγους νὰ… στενοχωριοῦνται ἀπὸ τὴν ἐπέτειο.
• Ὅ,τι κι ἂν πιστεύει κανεὶς γιὰ τὸν Πούτιν καὶ τὴν πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖ, ἡ μεγάλη συνεισφορὰ τῆς Ρωσίας στὴ νίκη πρέπει νὰ εἶναι σεβαστή.

Χριστιανική 15 5 2025. Στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”

Πέμπτη 15 Μαΐου 2025- Φύλλο 1168

Η ΕΛΛΑΔΑ 3η ΣΤOΥΣ 27 ΣΤON ΠΛΗΘYΣΜO ΣΕ ΚΙΝΔΥΝO ΦΤΩΧΕΙΑΣ
Κυβερνητική άρνηση πραγματικότητας

Κυκλοφορεῖ τὸ νέο φύλλο τῆς Πέμπτης 15ης Μαΐου 2025 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ». Στὸ κύριο ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας μὲ τὸν τὸν παραπάνω τίτλο, δημοσιεύεται άρθρο του Μανόλη Δρεττάκη όπου τονίζονται μετξύ άλλων τα εξής:
«Η Κυβέρνηση, σε όλους τους τόνους, διατυμπανίζει τα επιτεύγματά της στον τομέα της οικονομίας, αρνούμενη να δει και να παραδεχτεί το τι βιώνει ο πληθυσμός από την ακρίβεια, ιδιαίτερα στα τρόφιμα., την αύξηση των ενοικίων, την κατάσταση στα νοσοκομεία, το κράτος πρόνοιας, καθώς και τη θέση της χώρας μας ανάμεσα στα 27 κράτη-μέλη της Ε.Ε. σε πάρα πολλούς δείχτες, όπως το ύψος του δημόσιου χρέους, το κατά κεφαλή ΑΕΠ σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης, το ύψος του κατώτατου μισθού κ.λπ.»

Ὅλο τὸ ἄρθρο ἐδῶ

Γραφτεῖτε συνδρομητές

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Details