Η ανάδειξη του Βολοντίμιρ Ζελένσκι με μεγάλη πλειοψηφία 73% ως Προέδρου της Ουκρανίας και η συνακόλουθη επικράτηση του κόμματός του στις βουλευτικές εκλογές, σηματοδότησε την πλήρη ανανέωση του πολιτικού σκηνικού. Οι νέοι (και στην ηλικία) κυβερνήτες της Ουκρανίας καμμία σχέση δεν έχουν με το πολιτικό σύστημα που επικράτησε το 2014, μετά την ανατροπή του εκλεγμένου Προέδρου Γιανούκοβιτς με τα γεγονότα του Μαϊντάν.  Τόσο ο απελθών Πρόεδρος Ποροσένκο, όσο και η αντίπαλός του Γιούλια Τιμοσένκο καταποντίστηκαν εκλογικά και απαξιώθηκαν.

Ο Ζελένσκι, με οικονομικές σπουδές, είναι κωμικός ηθοποιός και σεναριογράφος και δεν είχε σχέση με την πολιτική.

Φαίνεται ότι η νέα Κυβέρνηση επιθυμεί την εξομάλυνση των σχέσεων με τη Ρωσία και βρίσκει ανταπόκριση από τη ρωσική κυβέρνηση. Πρώτο σημαντικό βήμα ήταν η ανταλλαγή 35 κρατουμένων από κάθε πλευρά που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου. Η συνδυασμένη αυτή ανθρωπιστική ανθρωπιστική δράση, που έγινε δυνατή ύστερα από επίμονες διπλωματικές  προσπάθειες, μπορεί να είναι η αρχή και για την επίλυση της διένεξης στην ανατολική Ουκρανία.

Μετά το 2014, οι κυβερνήσεις του Κιέβου ήταν μονομερώς αντιρωσικές. Το δυτικό τμήμα της Ουκρανίας, η περιοχή της Γαλικίας με κέντρο την πόλη Λβοφ, (ἡ Λεόπολις των Ελλήνων του 18ου αιώνα), ανήκε για χρόνια στην Πολωνία και στην Αυστρία. Συνδέθηκε οικονομικά και πολιτιστικά με τη Δύση. Κατοικείται από μεγάλο πληθυσμό Ουνιτών. Αντίθετα, η υπόλοιπη χώρα συνδέεται οικονομικά και πολιτιστικά με τη Ρωσία και πλήττεται από τη συνεχιζόμενη ανωμαλία στις σχέσεις τους.

Τὴν Κυριακὴ 8 Σεπτεμβρίου καὶ ὥρα 7:00 μ.μ. στὴν κεντρικὴ αἴθουσα τῶν Ἐπάλξεων, Ζήνωνος 3, β’ ὄρ., Ὁμόνοια, θὰ μιλήσῃ  ἡ φιλόλογος–θεολόγος  κ. Σοφία Μπεκρῆ μὲ θέμα: «Δεινὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τοὺς ἐπίβουλους γείτονές μας».
Ἀφορμὴ γιὰ τὴν ὁμιλία εἶναι ἡ μαύρη ἐπέτειος τῶν Σεπτεμβριανῶν τοῦ ’55 καὶ ἡ θλιβερὴ μνήμη τοῦ ξεριζωμοῦ τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὴν Μικρὰ Ἀσία.
Εἴσοδος ἐλεύθερη

“Kατά συνέπεια, λόγω τυπικού ελαττώματος, το σύνολο της υπερασπιστικής δραστηριότητας στο όνομα της εφεσιβλήτου Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας πρέπει να λογισθεί ως απαράδεκτο” (In conseguente vizio formale, l’intera attività difensiva svolta a nome della controricorrente Regione Stereà Ellada è da qualificarsi inammissibile). Με αυτή τη διατύπωση, η με αριθμό 21996/3.9.2019 απόφαση του ανωτάτου ακυρωτικού Δικαστηρίου της Ιταλίας που δικαίωσε τους Διστομίτες κατά της Γερμανίας θεώρησε “δικονομικώς απούσα” την ελληνική πλευρά -λογίσθηκε σαν να μην είχε παραστεί στη δίκη, λόγω νομικού ελαττώματος των νομιμοποιητικών εγγράφων για τους δικηγόρους της!!!   

Η παράλειψη αυτή δεν είχε δυσμενείς συνέπειες για την ελληνική πλευρά.

Όμως, σε τέτοιας σημασίας δίκη, τέτοιες παραλείψεις δεν επιτρέπονται. Το Δικαστήριο επικαλέσθηκε κυρίως την έλλειψη μετάφρασης των -συνταγμένων στην Ελλάδα-εγγράφων επικυρωμένης από τη ιταλικό Προξενείο, μη αρκούμενο στη περιβολή τους με τον τύπο “apostille”, καθώς και ελλείψεις του περιεχομένου τους.

Οι Διστομίτες εκπροσωπήθηκαν από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, η οποία λόγω των νομικών μεταβολών που είχαν μεσολαβήσει,υποκατέστησε τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Βοιωτίας, η οποία είχε ξεκινήσει τον δικαστικό αγώνα.

Η υπόθεση στην Ιταλία ξεκίνησε με την προσπάθεια των Διστομιτών να εκτελέσουν την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λεβαδείας που τους δικαίωνε, επιβάλλοντας κατάσχεση στα περιουσιακά στοιχεία του γερμανικού Δημοσίου στην Ιταλία, μεταξύ των οποίων τα μερίδα των εισπράξεων της εταιρίας των γερμανικών σιδηροδρόμων (Deutsche Bahn AG) από την αναλογία της ιδιοκτησίας τους επί των ιταλικών.

Σε πρώτη φάση, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας απέρριψε με την 238/2014 απόφασή του τον βασικό ισχυρισμό της γερμανικής πλευράς ότι προστατεύεται από την ετεροδικία και ότι μόνο στα γερμανικά Δικαστήρια μπορούν να εκδικασθούν παρόμοιες υποθέσεις.

Ακολοὐθησε προσφυγή  και δικαστική νίκη της ελληνικής πλευράς, που έγινε δεκτή από το Δικαστήριο της Ρώμης. Την υπ’ αριθ. 5228/2017 απόφαση του Δικαστηρίου εκείνου  προσέβαλαν οι Γερμανοί με έφεσή τους στο Ανώτατο Ακυρωτικό  και ηττήθηκαν αμετάκλητα.

Διαβάστε το πρωτότυπο κείμενο της 21996/3.9.2019 απόφασης.

 

 

Με την υπ’ αριθ. 21996/2019 απόφαση του Ανώτατου Αναιρετικού Δικαστηρίου της Ιταλίας (3ο Πολιτικό Τμήμα), που δημοσιεύθηκε την Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου,  απορρίφθηκε έφεση της εταιρίας γερμανικών σιδηροδρόμων, που ζητούσαν να μην κατασχεθούν οι εισπράξεις που τούς αναλογούν από τη συμμετοχή τους στους Ιταλικούς Σιδηροδρόμους, προκειμένου να δοθούν ως πολεμικές επιδιορθώσεις των κατοίκων του Διστόμου. Και ότι ορθώς οι τελευταίοι διεκδικούν να εισπράξουν 25.000.000 ευρώ ως πολεμικές επανορθώσεις, με εκτέλεση της αμετάκλητης υπ’  αριθ. 137/1997 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λεβαδείας.  

Ήδη, το ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο με απόφασή του το 2014, έκρινε ότι «η εφαρμογή του κανόνα της ετεροδικίας πλήττει το “δικαίωμα στον φυσικό δικαστή” και κατά συνέπεια δεν μπορεί να εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπου δικαστήρια καλούνται να κρίνουν για θέματα εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας», καταρρίπτοντας την άποψη της Γερμανίας,  ότι η εκδίκαση τέτοιων υποθέσεων μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον από γερμανικά δικαστήρια.

Έτσι, οι Διστομίτες μπορούν να διεκδικήσουν στην Ιταλία πολεμικές επανορθώσεις 25.000.000 ευρώ, με κατάσχεση επί των εισπράξεων των ιταλικών σιδηροδρόμων που αναλογούν στην κρατική γερμανική εταιρία.

Η απόφαση αυτή της ιταλικής Δικαιοσύνης δεν είναι κόλαφος μόνο για τη Γερμανία, η οποία συνδυάζοντας νομικά τεχνάσματα και την πολιτική και οικονομική της ισχύ, αρνείται να συμμορφωθεί στις υποχρεώσεις της έναντι των θυμάτων των εγκλημάτων της κατά της Ανθρωπότητας. Είναι κόλαφος και για τις ελληνικές κυβερνήσεις, που με άκρα δουλοπρέπεια εμποδίζουν την εκτέλεση την εκτέλεση της απόφασης του ελληνικού Δικαστηρίου σε περιουσιακά στοιχεία του γερμανικού Δημοσίου στην Ελλάδα. Διότι δεν δίνεται η απαιτούμενη σε τέτοιες περιπτώσεις έγκριση του Υπουργού Δικαιοσύνης.

 

Συνεδρίασε στις 3 και 4 Σεπτεμβρίου 2019, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος στη νέα της σύνθεση. (163η περίοδος).

Μεταξύ άλλων:

Συγκροτήθηκαν τα Συνοδικά Δικαστήρια σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 5383/1932 «Περί Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων και της προ αυτών διαδικασίας». Στη συνέχεια διορίσθηκαν οι Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί Σύνδεσμοι – Μέλη των Συνοδικών Επιτροπών, κατά τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 10 του Νόμου 590/1977, καθώς και τα Συνοδικά Μέλη στα Διοικητικά Συμβούλια Αποστολικής Διακονίας, Εφορευτικής Επιτροπής Βιβλιοθήκης της Ιεράς Συνόδου και Υποεπιτροπής «Διπτύχων». Επίσης, έγινε η συγκρότηση του Α.Υ.Σ.Ε. και των λοιπών Υπηρεσιακών Συμβουλίων.
Οι Συνοδικοί Σύνδεσμοι
Ειδικότερα, ως Συνοδικοί Σύνδεσμοι των Συνοδικών Επιτροπών διορίσθηκαν:
– Στη Συνοδική Επιτροπή επί της Αρχιγραμματείας ο Σεβ. Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή Εκκλησιαστικής Τέχνης και Μουσικής ο Σεβ. Μητροπολίτης Μηθύμνης κ. Χρυσόστομος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή Θείας Λατρείας και Ποιμαντικού Έργου ο Σεβ. Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας κ. Χρυσόστομος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων ο Σεβ. Μητροπολίτης Παροναξίας κ. Καλλίνικος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή επί του Μοναχικού Βιου ο Σεβ. Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή Χριστιανικής Αγωγής της Νεότητος ο Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανάσιος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων ο Σεβ. Μητροπολίτης Φωκίδος κ. Θεόκτιστος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και Επιμορφώσεως του Εφημεριακού Κλήρου ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή Τύπου, Δημοσίων Σχέσεων και Διαφωτίσεως ο Σεβ. Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στέφανος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή επί των Αιρέσεων ο Σεβ. Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου κ. Τίτος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή Κοινωνικής Προνοίας και Ευποιίας ο Σεβ. Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος.
– Στη Συνοδική Επιτροπή επί των Οικονομικών ο Σεβ. Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος.
Εκπρόσωπος Τύπου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου ορίσθηκε ο Σεβ. Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στέφανος.
Υποτροφίες 330000 ευρώ σε φοιτητές
Η τελετή παραδόσεως υποτροφιών έγινε αμέσως μετά την 1η συνεδρίαση.
Σύμφωνα με την ενημέρωση τύπου της Δ.Ι.Σ., η τελετή πραγματοποιήθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην αίθουσα του Μεγάλου Συνοδικού και αφορούσε στην παράδοση υποτροφιών σε 48 Έλληνες φοιτητές, για μεταπτυχιακές σπουδές σε Πανεπιστήμια του Εξωτερικού, και σε 37 φοιτητές αδελφών Εκκλησιών για προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα.
Το συνολικό ποσό των υποτροφιών, το οποίο θα διαθέσει η Εκκλησία της Ελλάδος κατά το Ακαδημαϊκό Έτος 2019-2020 ανέρχεται συνολικά σε 333.000 ευρώ. Η τελετή αυτή πραγματοποιήθηκε κατόπιν αποφάσεως της Συνεδρίας της Δ.Ι.Σ. της 26ης Ιουνίου 2019.
Στην τελετή ήσαν παρόντες Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος, οι Σεβασμιώτατοι Συνοδικοί Ιεράρχες, τα Μέλη της Υποεπιτροπής Υποτροφιών Μητροπολίτες Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού κ. Δανιήλ και Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, και ο Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου, Αρχιμανδρίτης κ. Φιλόθεος Θεοχάρης.
Αρχικά ο Αρχιγραμματεύς, αφού καλωσόρισε τους υποτρόφους, αναφέρθηκε στον θεσμό των υποτροφιών παρέχοντας στοιχεία για το Ακαδημαϊκό Έτος 2019-2020 και τονίζοντας ότι οι υποτροφίες αυτές αποτελούν μία ελάχιστη προσφορά της Μητέρας Εκκλησίας στον αγώνα των υποτρόφων να σπουδάσουν.
Ο Πρόεδρος της Υποεπιτροπής Υποτροφιών,Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος ανέφερε ότι αποτελεί κατόρθωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος να διατηρεί σε καιρούς δυσκόλους αυτόν τον θεσμό και υπενθύμισε ότιο θεσμός χορηγήσεως  υποτροφιών δεν είναι πρόσφατος, αλλά μακροχρόνιος και αγκαλιάζει φοιτητές και σπουδαστές Έλληνες και αλλοδαπούς, πλείστοι εκ των οποίων διαπρέπουν ως στελέχη των τοπικών Εκκλησιών στις οποίες ανήκουν, ενώ συνεχάρη τον Γραμματέα της Υποεπιτροπής Υποτροφιών, Αρχιμ. Ιωάννη Καραμούζη για την υποδειγματική, όπως τόνισε, τήρηση της προβλεπομένης διαδικασίας.
Κατόπιν, δύο υπότροφοι (ένας Έλληνας και ένας αλλοδαπός) έλαβαν τον λόγο και εξέφρασαν εκ μέρους όλων των υποτρόφων τις ευχαριστίες τους προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο και την Ιερά Σύνοδο για την χορήγηση των υποτροφιών, τονίζοντας την σημασία που αυτές έχουν για τους ιδίους και για την πορεία των σπουδών τους.
Ο Μακαριώτατος, πριν επιδώσει τα σχετικά έγγραφα που αφορούν στις υποτροφίες, ευχαρίστησε τα Μέλη της Υποεπιτροπής Υποτροφιών, τα οποία, όπως τόνισε, παρακολουθούν με πολύ ενδιαφέρον και ζήλο το θέμα της ενισχύσεως των υποτρόφων. Η οικονομική δυσπραγία, ανέφερε ο Μακαριώτατος, ανάγκασε την Εκκλησία της Ελλάδος να προσφέρει σήμερα αυτά που μπορεί.
Όμως, λόγω της επιμονής των Μελών της Υποεπιτροπής, συνεχίζεται αυτή η προσπάθεια, έστω και με περικοπές, μέχρι να ανταποκριθεί στις σύγχρονες περιστάσεις.
Κατά το τέλος του χαιρετισμού του προς τους υποτρόφους της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Μακαριώτατος, αφού τους συνεχάρη για όσα κατόρθωσαν μέχρι τώρα, τους διαβεβαίωσε ότι η Εκκλησία θα συνεχίσει να ενδιαφέρεται για την υγεία, την πρόοδο, την επιτυχία και την εξέλιξή τους και ευχήθηκε να είναι πρέσβεις στις τοπικές Εκκλησίες και στις χώρες τους της μεγάλης ευεργεσίας, της οποίας έγιναν αποδέκτες.

Εκδήλωση για τον Κωνσταντίνο Σβολόπουλο

Κατά τη συνεδρία της Τετάρτης η Δ.Ι.Σ. ενημερώθηκε από την Ειδική Συνοδική Επιτροπή Πολιτιστικής Ταυτότητος:

α) Για τη δυνατότητα συνεργασίας με την Επιτροπή «Ελλάδα 2021»

β) Για τη διοργάνωση του Η’ Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου της Ιεράς Συνόδου στις 18 και 19 Οκτωβρίου στην αίθουσα εκδηλώσεων του ισογείου του Συνοδικού Μεγάρου της Εκκλησίας της Ελλάδος, με θέμα: «Οι μεγάλες προσωπικότητες της Ελληνικής Επαναστάσεως – Ομοψυχία και διχόνοια κατά την Επανάσταση».

γ) Τη διεξαγωγή Ημερίδας για το έργο και την προσφορά του προσφάτως κοιμηθέντος Ακαδημαϊκού και Προέδρου της Επιστημονικής Επιτροπής αυτής, μακαριστού Κωνσταντίνου Σβολόπουλου

δ) Τη σύναξη των εκπροσώπων των Ιερών Μητροπόλεων για τους εορτασμούς των διακοσίων ετών από την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 στις 16 Οκτωβρίου

ε) Την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος «Ο Όμηρος ταξιδεύει στην ιστορία».

ΙΤΑΛΙΑ, ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΑΛΛΑΓΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ

τοῦ Γιάννη Ζερβοῦ

«Χ» καὶ ἡ Χ.Δ. ἔχουν κατὰ καιροὺς ἐπισημάνει ὅτι ὅσο ἐξελισσόταν ἡ Ε.Ο.Κ. /Ε.Ε. ἐξυφάνθηκε, σταδιακὰ καὶ μεθοδικά, ἕνα πολύπλοκο πλέγμα διατάξεων ὑπερεθνικοῦ/ «εὐρωπαϊκοῦ» δικαίου, μὲ ἄξονα τὴν κατοχύρωση τοῦ ἐλεύθερου ἀνταγωνισμοῦ καὶ τῶν συμφερόντων μιᾶς μερίδας τῆς οἰκονομικῆς Ὀλιγαρχίας, ποὺ ὁδήγησε στὸν περιορισμὸ τοῦ κοινωνικοῦ Κράτους καὶ ἔθεσε στὸ περιθώριο ὅλο καὶ μεγαλύτερα στρώματα τοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ πλαίσιο αὐτό, ἐνισχύθηκε σταδιακὰ μὲ τὴ νομολογία τοῦ Δικαστηρίου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης.

Τοῦτο ἔγινε ἰδιαίτερα ὁρατὸ στὶς χῶρες τῆς Εὐρωζώνης, μὲ τὴν πολιτικὴ λιτότητας καὶ τὶς παθογένειες,  ποὺ ἔχουν συνοδέψει τὴν εἰσαγωγὴ τοῦ εὐρώ. Ἑνὸς «κοινοῦ» νομίσματος, ποὺ καλεῖται νὰ ἐξυπηρετήσει δέκα ἐννέα (19) διαφορετικὲς μεταξύ τους οἰκονομίες. Καὶ ἐπειδὴ τοῦτο εἶναι ἀδύνατο, οἱ οἰκονομίες ἀναπροσαρμόζονται στὶς ἀπαιτήσεις τοῦ κοινοῦ νομίσματος. Μιὰ κατάσταση νόθη καὶ παράλογη, ἀφοῦ τὸ ἐθνικὸ νόμισμα πρέπει νὰ εἶναι μέσο ἄσκησης πολιτικῆς καὶ ὄχι αὐτοσκοπός.

Το κοινό νόμισμα, ένας ζουρλομανδύας αδικίας

Ἀκόμα καὶ μὲ τὴ λογικὴ τῶν ὁπαδῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνοποίησης, ἀποδεικνύεται ὅτι ἦταν μεγάλο λάθος νὰ χρησιμοποιηθεῖ τὸ νόμισμα ὡς μέσο ἑνοποίησης τῆς Εὐρώπης.

Στὴν ἱστοσελίδα τῆς «Χ» παρουσιάσαμε σχετικὰ μιὰ ἐνδιαφέρουσα τοποθέτηση τοῦ Γάλλου οἰκονομολόγου Ὀλιβιὲ Μπεριγιὲ σὲ Συνέδριο στὸ Παρίσι στὶς 6 τοῦ περασμένου Μαΐου: «Συχνά, παρανοοῦμε τί σημαίνει νόμισμα … ἕνα νόμισμα εἶναι σὰν ἕνα ζευγάρι παπούτσια, χρειάζεστε ἕνα στὸ μέγεθός σας! Καὶ ἐκεῖ, στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση εἶπαν: Ὤ, θὰ δημιουργήσουμε κάτι καταπληκτικό, θὰ πάρουμε τὸ ἴδιο παπούτσι γιὰ ὅλους … Μὲ βάση τὸν μέσο ὅρο… ὁ μέσος ὅρος εἶναι 42! Ὅλοι θὰ φοροῦν 42. Ἀλλὰ ἂν ὁ Γάλλος ἔχει
μέγεθος 44, πονᾶ λίγο στὰ πόδια …Καὶ ἂν εἶσαι Γερμανός, ἔχεις μέγεθος 38, κολυμπᾶ λίγο τὸ πόδι, ἀλλὰ εἶναι ἐντάξει, δὲν πονᾶς … Ὅμως ὁ Ἕλληνας, μὲ μέγεθος 46, σφαδάζει στὸ ἔδαφος καὶ λέει κλαίγοντας: «τὰ πόδια μου πονᾶνε»…μὲ παπούτσι μὲ νούμερο 42 …Ὅμως, τοῦ ἐξηγοῦν ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὸ κι ὅτι πρέπει νὰ συνεχίσει νὰ τὰ φορᾶ, διότι ἀλλιῶς δὲν θὰ εἶναι Εὐρωπαῖος…» .

Ἐμεῖς ἔχουμε παρομοιάσει ἀντίστοιχα μὲ «ζουρλομανδύα» ὅλο αὐτὸ τὸ πλαίσιο τοῦ Εὐρώ, τὸ ὁποῖο μεθοδικὰ ἐξυφάνθηκε καὶ συσφίγ-
χθηκε καὶ ἤδη γίνεται ὅλο καὶ πιὸ ἀνυπόφορο

.Ἡ κατάσταση αὐτὴ ἐκδηλώνεται σὲ ὅλο καὶ περισσότερες χῶρες:

Στὴν Ἰταλία ἀνατράπηκε τὸ πολιτικὸ σκηνικὸ μὲ τὴν ἀνάδειξη σὲ κυρίαρχα κόμματα τοῦ «Κόμματος τῶν 5 ἀστέρων» καὶ τῆς «Λίγκας»
τοῦ Ματέο Σαλβίνι. Αἰτία τῆς ἀνατροπῆς εἶναι οἱ τραγικὲς συνέπειες τῆς νεοφιλελεύθερης πολιτικῆς λιτότητας καὶ τῶν ἐπιλογῶν τῆς Εὐρωζώνης γιὰ τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο τῆς πλειοψηφίας τῶν Ἰταλῶν.

Ἡ Κυβέρνηση συνασπισμοῦ τῶν δύο κομμάτων κατέρρευσε, διότι ὁ ἀκροδεξιὸς κ. Σαλβίνι ἔβλεπε τὰ ποσοστά του νὰ ἀνεβαίνουν στὶς
δημοσκοπήσεις καὶ ἔλπιζε ἡ ἐπιρροὴ τοῦ κόμματός του νὰ γίνει κυρίαρχη μὲ πρόωρες Ἐκλογές.

Πρὸς τὸ παρὸν τὰ σχέδιά του ἀνατράπηκαν, διότι τὸ «Κόμμα τῶν 5 ἀστέρων» συμφώνησε νὰ συγκυβερνήσουν μὲ τὸ «Κόμμα τῆς
Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς».Ἂν ὅμως οἱ «5 ἀστέρες», ἀπὸ ἀντισυστημικοὶ ποὺ ἦταν, ἐνσωματωθοῦν στὴ λογικὴ ἑνὸς πολιτικοῦ συστήματος, ποὺ ἤδη ἔχει ἀπαξιωθεῖ, τότε μεσοπρόθεσμα, ὁ Σαλβίνι θὰ κυριαρχήσει, μονοπωλώντας τὴν κριτικὴ στάση ἀπέναντι
στὸ σύστημα Εὐρώ.

Πρὸς ἀνατροπὴ τοῦ πολιτικοῦ σκηνικοῦ πᾶμε καὶ στὴ Γερμανία, μὲ τὴν ἀνάδειξη τῆς ἀκροδεξιᾶς «Ἐναλλακτικῆς γιὰ τὴΓερμανία»(AfD) ὡς δευτέρου κόμματος σὲ δύο τοπικὲς Ἐκλογές. Τὸ κόμμα αὐτὸ διατηρεῖ νεοφιλελεύθερες θέσεις, ἀλλὰ ταυτόχρονα ἔχει ταχθεῖ ὑπὲρ τῆς κατάργησης τοῦ Εὐρώ. Φαίνεται ὅτι καὶ ὅταν τὸ «παπούτσι» εἶναι μεγαλύτερο, οἱ συνέπειες μποροῦν νὰ ἀποβοῦν ἀρνητικές.
Ναὶ μὲν ἡ Γερμανία, μέσω τοῦ συστήματος Εὐρὼ πέτυχε νὰ συσσωρεύσει πλοῦτο καὶ νὰ δανείζεται μὲ ἀρνητικὸ ἐπιτόκιο, ἀλλὰ ὁ πλοῦτος αὐτὸς δὲν κατανέμεται στὴν πλειοψηφία τοῦ λαοῦ, ποὺ ζεῖ ἀπὸ τὸ 2005 σὲ καθεστὼς λιτότητας καὶ ὑποβάθμισης τῆς ἐργα-
σίας. Τὸ κυρίαρχο πολιτικὸ σύστημα ἔχει πέσει θύμα τῆς κίτρινης προπαγάνδας του, ὅτι γιὰ τὴ στενότητα τῶν Γερμανῶν φταῖνε οἱ «τεμπέληδες» τοῦ Νότου, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελοῦνται δῆθεν ἀπὸ τὴ γερμανικὴ «γενναιοδωρία» μέσω τοῦ Εὐρώ. Εὔλογα, λοιπόν, οἱ
ἄνθρωποι θέλουν νὰ τὸ ἐγκαταλείψουν. Ἂς σημειωθεῖ ὅτι ἡ AfD συσπειρώνει ὁπαδοὺς προερχόμενους ἀπ’ ὅλο τὸ πολιτικὸ φάσμα.

Τρίτο σύμπτωμα τῶν παθογενειῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, εἶναι ἡ ἐπιμονὴ τῶν Βρετανῶν νὰ προχωρήσουν σὲ ἔξοδο ἀπὸ τὴν Ε.Ε. στὶς 31 Ὀκτωβρίου, ἀκόμα καὶ χωρὶς μεταβατικὴ Συμφωνία μὲ τὴν Ε.Ε.. Τὸ Κοινοβούλιο δὲν ἀποδέχεται τὴ σχετικὴ Συμφωνία ποὺ ὑπέγραψε ἡ προηγούμενη Πρωθυπουργὸς Τερέζα Μέι καὶ ἡ λαϊκὴ βάση τοῦ κυβερνῶντος Συντηρητικοῦ Κόμματος ἀνέδειξε τὸν
ἀντικαταστάτη της Μπόρις Τζόνσον, ποὺ βασιζόμενος στὴ λαϊκὴ στήριξη, διακηρύσσει ὅτι θὰ προχωρήσει μὲχρι τέλους.

Λυσσαλέα εἶναι ἡ ἀντίδραση τῶν θιγομένων συμφερόντων καὶ τοῦ πολιτικοῦ συστήματος.

Επικίνδυνοι εθνικισμοί

Δυστυχῶς καὶ στὶς τρεῖς περιπτώσεις, ἀναδεικνύονται ὡς κυρίαρχες τάσεις ποὺ χαρακητρίζονται ἀπὸ φοβικὸ λόγο, ἐθνικισμὸ καὶ ἀπομονωτισμὸ καὶ ἀφήνονται νὰ μονοπωλοῦν τὴν ἀμφισβήτηση τῆς Ε.Ε. καὶ τοῦ Εὐρώ.Ἡ Ἀριστερὰ στὴν πλειοψηφία της ἔχει ἐνσωματωθεῖ σὲ μιὰ λογικὴ μεταλλαγμένου Διεθνισμοῦ, ἡ ὁποία ἐκπέμπεται ὡς χαρακτηριστικὸ τῆς Ε.Ε..

Ὅπως ἔχει διακηρυξει τὸ Θ’ Συνέδριο τῆς Χ.Δ., «Τὸ ὅραμά μας εἶναι μιὰ νέα μορφὴ πα-νευρωπαϊκῆς συνεργασίας στὴ θέση τῆς σημερινῆς Ε.Ε. ἀπὸ τὸν Ἀτλαντικὸ ἕως τὰ Οὐράλια, στὴ βάση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς διεθνοῦς
ἀλληλεγγύης τῶν λαῶν. Ἡ ἔξοδος ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς μηχανισμοὺς ὑποδούλωσης καὶ κοινωνικῆς ἀδικίας θὰ ἐπιτευχθεῖ πιὸ γρήγορα καὶ ἀνώδυνα μὲ τὴ διαμόρφωση τῶν συσχετισμῶν ἐκείνων, ποὺ θὰ ὁδηγήσουν στὴν σταδιακὴ καὶ συναινετικὴ κατάργηση
τῶν λεγόμενων «ΕὐρωπαϊκῶνΣυνθηκῶν».»
Πρωτοσέλιδο τῆς σημερινῆς “Χ”

ΙΤΑΛΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΒΡΕΤΑΝΙΑ: ΑΛΛΑΓΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ

Η ανυπόφορη Ε.Ε.

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς 9ης Σεπτεμβρίου 2019 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ Γιάννη Ζερβοῦ, ὅπου τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…Ἡ «Χ» καὶ ἡ Χ.Δ. ἔχουν κατὰ καιροὺς ἐπισημάνει ὅτι ὅσο ἐξελισσόταν ἡ Ε.Ο.Κ. /Ε.Ε. ἐξυφάνθηκε, σταδιακὰ καὶ μεθοδικά, ἕνα πολύπλοκο πλέγμα διατάξεων ὑπερεθνικοῦ/ «εὐρωπαϊκοῦ» δικαίου, μὲ ἄξονα τὴν κατοχύρωση τοῦ ἐλεύθερου ἀνταγωνισμοῦ καὶ τῶν συμφερόντων μιᾶς μερίδας τῆς οἰκονομικῆς Ὀλιγαρχίας, ποὺ ὁδήγησε στὸν περιορισμὸ τοῦ κοινωνικοῦ Κράτους καὶ ἔθεσε στὸ περιθώριο ὅλο καὶ μεγαλύτερα στρώματα τοῦ πληθυσμοῦ.»

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Γραφτείτε συνδρομητές για να διαβάσετε ολόκληρο το φύλλο

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΙΤΑΛΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΒΡΕΤΑΝΙΑ: ΑΛΛΑΓΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ Η ανυπόφορη Ε.Ε.

ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ: I have a dream

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ :    Ήταν στραβό το κλ(ή)ίμα για τον γάιδαρο;

π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΩΣΤΑΣ: Οι νέες αρχές των Δήμων και το πνεύμα της Δημοκρατίας

ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Σαν σήμερα (μόνιμη στήλη)

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ: Στόχος: Η συγκέντρωση 15.000 ευρώ

Το δέντρο του Πατροκοσμά

ΕΚΔΗΛΩΣΗ «ΚΑΙΡΟΥ»: Κριτική σκέψη και ανορθολογισμός

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΟΣ: Τὰ τοῦ Καίσαρος (μόνιμη στήλη)

+ΑΝΑΝΙΑΔΗΣ ΣΤΑΘΗΣ

ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΛΠΙΦΙΦΟΡΟΣ: Μια προσευχή για το Περιβάλλον και συμμετοχή στην διάσωσή του

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: 333.000 ευρώ σε υποτροφίες φοιτητών

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ : Απόδραση από το Διατροφισμό

ΜΑΡΙΑ ΜΠΙΝΙΑΡΗ:  Ποιοι θυσιάζονται για τη σωτηρία του Πλανήτη;

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Πώς η ανθρώπινη απληστία υποβαθμίζει το περιβάλλον

Το τέλος της καριέρας ενός ταυρομάχου

ΜΑΝΟΛΗΣ ΔΡΕΤΤΑΚΗΣ: Η Ελλάδα 5η σε νεκρούς στην Ε.Ε.

Η κατάργηση του ληστρικού ΕΝΦΙΑ παραμένει ζητούμενο

GIULIO MEOTTI: Γενοκτονία των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΤΑΛΙΔΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΒΟΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ένας εξαίρετος επιστήμονας και άνθρωπος στο ταξίδι της εκδημίας του

Ο Κύπριος αγωνιστής Ανδρέας Φρυδάς

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ: Εκκλησία και Γένος εν αιχμαλωσία (Βιβλιοπαρουσίαση)

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: Βιβλιοπαρουσίαση (Μόνιμη στήλη)

«Μέγας άρχων και ρήτωρ» ο Χρίστος Γιανναράς

ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΕΣ(Μόνιμη στήλη): Σκληρό Brexit

9 ΜΠΟΦΟΡ (Μόνιμη στήλη σχολίων)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Επέτειος 3ης Σεπτεμβρίου 1843-Αποσπάσματα από τα «Απομνημονεύματα» * του Μακρυγιάννη

Είδα ότι η Κυβέρνησή µας έφυγε όλως-διόλου από την δικαιοσύνη. Τότε έπρεπε ο κάθε αγωνιστής να προσέχη δια την πατρίδα του και του-λόγου-του “να µην κυβερνιέται µε το “”έτζι-θέλω”””.

Αφού κατήχησα όλο το κράτος ” µε τις υπογραφές, έκρινα εύλογον να βάλω και πολιτικούς εις την πρωτεύουσα. Κανένας άλλος δεν ήταν να είχα ‘µπιστοσύνη -ο Μεταξάς, ότι έδειξε και χαραχτήρα εις την προεδρία του Μαυροκορδάτου. Τότε ορκιζόµαστε ότι να κάµωµεν Εθνική Συνέλεψη και Σύνταµα, να διοικιώµαστε τοιούτως. Κι’ αν ο Βασιλέας υπογράψη, να ήµαστε υπέρ του, αν δεν υπογράψη, να του είµαστε αναντίοι, ότι τότε θα µας σκοτώση….είπα θα δέσουµεν τον Βασιλέα µε νόµους. (…)

Η εξέγερση

Το βράδυ πάλε συνάζω ανθρώπους και βάνω το σκέδιον εις την ενέργειαν. Ο Θεός στράβωσε την εξουσίαν και την ενέκρωσε, από την δικαιοσύνη οπού είχε• κι’ ο Βασιλέας κι’ όλοι αυτείνοι κοιµάτον. Συνάζονταν άνθρωποι µε τ’ άρµατά τους κι’ έρχονταν εις το περιβόλι µου και εις το σπίτι µου και οι δραγάτες.(…)

Σηκώθηκα και πήγα εις τις εικόνες και κάνω την προσευκή µου και “λέγω• “”Κύριε, βλέπεις σε τι κατάστασιν έφτασα. Ο µόνος σωτήρας είναι ” η παντοδυναµία σου και η εσπλαχνία σου ‘σ εµάς οπού κιντυνεύοµεν και “εις την µατοκυλισµένη µας πατρίδα””.

Τότε η άπειρη εσπλαχνία του Θεού ” και η αγαθότης του µου ‘δωσε φώτισιν και θάρρος. Πιάνω και φκειάνω µίαν “σηµαία και γράφω• “”Εθνική Συνέλεψη, Σύνταµα””. Λέγω• “”Εις το όνοµα ” “του Θεού και της βασιλείας του σηκώνεται η σηµαία της πατρίδος!”” Και ” την είχα έτοιµη.

Γράφει τη διαθήκη του

Τελειώνοντας αυτό, έφκειασα την διαθήκη µου (ότι άλλαξα ιδέα το να καγούµεν όλοι• είπα µπορώ να βγω έξω να σκοτωθώ. Το-λοιπόν σκοτώνοµαι εγώ και µένουν αυτείνοι οι αδύνατοι. ‘Ολοι οι ‘Ελληνες δεν θα είναι θερία). Φκειάνω την διαθήκη µου κ’ έβαλα και κηδεµόνας τίµιους ανθρώπους. Τότε την διαθήκη την δίνω της γυναικός µου και της “λέγω• “”Πάρ’ το αυτό το χαρτί και βάλ’ το σε µίαν πέτρα από-κάτου να ” είναι σίγουρο, να-µην κάψουν το σπίτι και καγή• κι’ αν πάθω εγώ, να το “‘χετε εσείς και ν’ ακολουθήσετε καθώς γράφω””. Με φωνές και δαρµούς το ” πήρε η φαµελιά µου όλη και το έκρυψαν. Τότε ησύχασε η ψυχή µου και το σώµα µου έλαβε άλλη ψύχωσιν. ‘Οτι µ’ έτυπτε η συνείθησή µου δι’ αυτούς τους αδύνατους και µ’ αυτό µου φάνηκε ότι τους δίκιωσα. Τότε συγύρισα όλα µου τα όπλα, τα ‘βαλα εις την θέσιν τους. Κατέβηκα µε την σηµαία κάτου-εις το σπίτι και είδα τι άνθρωποι µείναν• και µέτρησα όλους εφτά και “τέσσερα παιδιά.

Αποφασισμένοι μπροστά στον κίνδυνο

Τότε τους λέγω• “”Αδελφοί, έκαµα αυτό το κίνηµα ότι ” αδικέσασταν εσείς οι αγωνισταί κι’ όλο το έθνος από τις Κυβέρνησές µας και είπα ίσως και µ’ αυτό σώνονταν τα δεινά µας ολουνών των Ελλήνων. ∆εν ήταν τυχερόν. ‘Εχοµεν ακόµα αµαρτίες να µας παιδέψουν. Εµείς, όσ’ είµαστε εδώ, είµαστε τώρα αδύνατοι και οι άλλοι οπού µας έχουν κλεισµένους πολλοί• να µην χαθήτε κ’ εσείς αδίκως ελάτε να σας ανοίξω την πόρτα να φύγετε. ∆εν θέλω να σας έχω εις το λαιµό µου να χαθήτε κ’ εσείς. Κ’ εγώ µένω εις την βοήθεια του Θεού. Και σάβανον έχω την σηµαία οπού ‘φκειασα• και ‘σ αυτείνη απάνου θέλω να πεθάνω υπέρ της πατρίδος µου και θρησκείας “µου””.

Τότε, µά τ’ όνοµα του Θεού και της πατρίδας, µε δάκρυα καυτερά” θυµώµαι εκείνη την βραδειά και την απάντησιν αυτεινών των γενναίων “αντρών και των αθώων παιδιών• “”∆εν ήρθαµεν εις τον γάµο σου να χαρούµεν, ” ήρθαµεν να πεθάνωµεν εκεί οπού θα πεθάνης εσύ µε την σηµαίαν της πατρίδος µας και θρησκείας µας. Εσύ την θέλεις σάβανο και δεν την θέλοµεν “εµείς; Θέλοµεν να ζούµεν είλωτες των Μπαυαρέζων κι’ αλλουνών όµοιών” “τους, οπού µας καταδικούνε; ∆εν µετρηθήκαµεν να φύγωµεν όσοι µείναµεν, ” µετρηθήκαµεν να πεθάνωµεν• και είµαστε έτοιµοι ό,τι οδηγίες θα µας πης “ν’ ακολουθήσωµεν””.

Τους αγκάλιασα και τους φίλησα, τους έδωσα κι’ από ‘να” κρασί. ∆οξάσαµεν τον Θεό και την βασιλεία του και τους οδήγησα εις τις πόρτες κι’ άλλες θέσες, όποτε µας ριχτούνε να πεθάνοµεν. ‘Ισως µου τους έστειλες εσύ, Λεωνίδα, ότι µείναν όταν σκοτώθης• ότι οι γενναίοι αυτοί καθαροί απογόνοι σου -κ’ εσύ και οι συντρόφοι σου υπέρ της “πατρίδος σας σκοτωθήκετε και της θρησκείας σας -κ’ εµείς ‘σ αυτό ετοιµαζόµαστε””.”

Η αγαθότη του Θεού είναι άβυσσος της θαλάσσης, τους µωρούς κάνει σοφούς, τους σοφούς µωρούς, τους αντρείους δειλούς, τους δειλούς αντρείους, δια-να δοξάζεται ο πλάστης του παντός. Εκεί-οπού τελειώσαµεν αυτά κι’ ετοιµαζόµαστε να πεθάνωµεν έντεκα, ο Θεός στέλνει και τον αγαθόν και γενναίον πατριώτη τον Γιάννη-Κώστα µ’ άλλους πέντε• κι’ από µέσα-από αυτούς -ο Θεός τους στραβώνει και δεν τους βλέπουν. Και τους ανοίγω και µπαίνουν αυτά τα έξι λιοντάρια.

«Δεν θέλαµεν να ρίξωµεν εις το κρέας, ότι ήτον αδελφοί µας κι’ εκείνοι.»

Σε ολίγον µο’ ‘ρχεται κι’ ο γενναίος Κυργιάκος Αργυροκαστρίτης µ’ άλλους οχτώ πατριώτες του από τον Περαία• ότι τον είχα εις τον όρκον και του παράγγειλα• και το-ίδιον στράβωσε τους απατεώνες ο Θεός -µπήκαν κ’ αυτείνοι οι γενναίοι άντρες άβλαβοι, οι απόγονοι του Πύρρου. Σε κάνα δυο ώρες έρχονται και οι γενναίοι κι’ αγαθοί πατριώτες ο Γιαννάκη Σούλιος µε τον αδελφόν του ∆ηµητράκη και γαµπρό του Γκίτζα κι’ ο Μελέτης-Παπαδάµη Κουντουργιώτης µε εικοσιπέντε ανθρώπους, και µε µεγάλον κίντυνον της ζωής τους αυτείνοι όλοι σώθηκαν µέσα, ότι τους είδαν τα στρατέµατα αυτούς• τότε άρχισε το ντουφέκι από τους αναντίους, κι’ αυτείνοι οι γενναίοι κι’ αγαθοί πατριώτες όλοι, οι εικοσιπέντε, από-µέσα απ’ ούλους τους αναντίους ρίχτηκαν ως λιοντάργια• τους ρίχτηκαν απάνου τους οι αναντίοι όλοι. Ρίξαν και σκότωσαν µόνον έναν νωµατάρχη. Αυτός µόνον εσκοτώθη εις το Σύνταµα• ότι όσα ‘νεργάγει η Θεία Πρόνοια έτζι γένονται. Τότε µπήκαν όλοι µέσα κι’ ανάψαµεν το ντουφέκι και οι µέσα και οι έξω. ‘Οµως εµείς δεν θέλαµεν να ρίξωµεν εις το κρέας, ότι ήτον αδελφοί µας κι’ εκείνοι. Τότε ντουφεκισµούς εµείς κι’ εκείνοι, “κι’ αρχίσαµεν εµείς• “”Ζήτω το Σύνταµα κ’ η Εθνική Συνέλεψη!””

‘Αρχισαν από το κάστρο εκείνοι οπού ‘χα οδηγήση και οι φωτιές από τα βουνά. Τις καµπάνες πήγε ο προδότης δήµαρχος Ανάργυρος Πετράκης κι’ ο αστυνόµος Μιµίκος Μισαραλιώτης και οι οπαδοί τους και δεν άφησαν να βαρέσουν. Μάλιστα ήρθαν εις το σπίτι µου, εις τον καφφενέ µου, και γύρευαν µε προδοσιά, ως φίλοι, να µε βγάλουν έξω να µιλήσωµεν, να µε πιάσουν µ’ απιστιά να µε δώσουν εις τους φίλους τους. Αυτό το σκέδιον τ’ απέτυχαν.

Η επανάσταση επικρατεί-Ο Μακρυγιάννης αποτρέπει τα έκτροπα

Τότε κινήθη και το ταχτικόν και ιππικόν µε τον Καλλέργη και Σκαρβέλη, ακούγοντας τους ντουφεκισµούς µας, και πήγαν εις το Παλάτι. Ευτύς κι’ εγώ άφησα την αναγκαία φρουρά και πήγα κι’ εγώ. Βγαίνοντας έξω µ’ ακολούθησαν όλοι οι πολίτες. ‘Ηρθαν κι’ από τα χωριά, οπού τους είχα παραγγείλη.

Και µας πήραν εις τα χέρια όλους ο λαός. Χάλευαν να µπούνε από τα παλεθύρια εις το Παλάτι.

Τότε τους µίλησα να ‘χουν την µεγαλύτερη αρετή “και πατριωτισµόν• “”Εµείς θέλοµεν να µας δώση ο Βασιλέας µας εκείνο ” οπού αποχτήσαµεν µε το αίµα µας και θυσίες µας, οπού το καταπάτησε κι’ ο Καποδίστριας.

Οι ∆ύναµες τον οδήγησαν να µας δώση σύνταµα, όταν τον αναγνώρισαν βασιλέα µας και ήρθε εδώ• και υποσκέθη• κι’ ως σήµερον δεν το ‘βαλε ‘σ ενέργεια. Να το βάλη τώρα και είναι Βασιλέας µας. Και να µας κυβερνάγη συνταµατικώς. ∆ι’ αυτό, αδελφοί, σηκωθήκαµεν και κιντυνέψαµεν, κι’ όχι να κάµωµεν αταξίες• ούτε εις το περιβόλι να µην πλησιάση κανένας “και πειράξετε ούτ’ ένα φύλλο”. (…)

«Όλο εφύλιους πολέµους κι’ άλλες ακαταστασίες κάναµεν. Και χάθηκαν εις αυτά περισσότεροι από τους πολέµους των “Τούρκων»

∆ια-να µην γένη καµµιά αταξία τους σύναξα όλους έξω-εις τον κάµπο και τους βάvω ένα λόγο, πως σηκώσαµεν την απανάστασιν, πως ήµαστε εις τον αγώνα ξυπόλυτοι και γυµνοί και νηστικοί τις περισσότερες φορές• πόσοι σκοτώθηκαν, πόσοι σκλαβώθηκαν, πόσοι τούρκεψαν• κ’ έγινε γης Μαδιάµ η πατρίδα µας• και τίποτας δεν κέρδησαν οι τίµιοι άνθρωποι από την ανοησία µας και κακία µας, εµάς κ’ εκεινών οπού µας κυβερνούσαν αρχή και τέλος• όλο εφύλιους πολέµους κι’ άλλες ακαταστασίες κάναµεν. Και χάθηκαν εις αυτά περισσότεροι από τους πολέµους των “Τούρκων• “”Ιδού, αδελφοί, ο Θεός πάλε έκαµεν το έλεός του και µας έφερε ” µόνος του το αγαθό του δώρο και µας προστάτεψε κ’ εµάς και τον Βασιλέα µας, ούτε αυτός ν’ αγαναχτήση αναντίον µας, ούτε εµείς εις τον Βασιλέα µας. Και φώτισε και τα δυο µέρη εις-το-εξής θα ζήσωµεν µε την ευλογίαν του Θεού ως πατέρας µε τα παιδιά.

Απελαύνονται χωρίς έκτροπα οι Βαυαροί

∆ιώχνοµεν αύριον και τους Μπαυαρέζους. Και να είµαστε γενναίοι εις αυτούς, να µην θυµηθή κανένας πάθος από ‘µάς να πειράξη κανέναν, ή τον διατιµήση όσο-να πάνε εις την ευκή του Θεού. Τώρα εσείς όλοι οι αγαθοί άνθρωποι να πάγη ο καθένας εις το σπίτι του ν’ αφήση τ’ άρµατα του, καθώς τ’ άφησα κ’ εγώ και βαστώ εις το χέρι µου το µπαστούνι µου, οπού βλέπετε• και πήρα το σκαλιστήρι µου κ’ εργάζοµαι εις τον κήπο µου και εις τ’ αµπέλι µου κ’ ελιές µου, ότι ζυγώνει κι’ “ο τρύγος. Αυτά είχα να σας ειπώ, αδελφοί””.

Σε δυο ώρες δεν έµεινε κανένας” από αυτούς. Φέραµεν και πλοία και µπαρκαρίσαµεν όλους τους Μπαυαρέζους. Τους πήγα εις τον Περαία, οπού είχαν ‘Ελληνες αδικήση, κατατρέξη, χτυπήσητους µεταχειρίζονταν χερότερα από τους Τούρκους. ∆εν στάθη τρόπος να θυµηθή κανένας ‘Ελληνας παραµικρά από αυτά και να κατατρέξουν κανέναν. Τους µπαρκαρίσαµε όλους και πάνε εις την δουλειά τους.

* Το πλήρες κείμενο των “Απομνημονευμάτων” έχει αναρτήσει στο διαδίκτυο η Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά.

«Καί ὁ τούς φόρους τοῖς ὑποχειρίοις τάσσων», λέγεται δίκαιος ὅταν ἐπιβάλλει τὸν κάθε φόρο «σύμμετρον τῇ δυνάμει» τῶν διοικουμένων, σύμφωνα μὲ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης.

Ὁ μεγάλος αὐτὸς Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, σχολιάζοντας τοὺς Μακαρισμούς, ἀνέλυσε ΄σὲ βάθος τὴν ἔννοια τῆς δικαιοσύνης καὶ κατέστησε προσωπικὰ ὐπεύθυνους τοὺς διοικοῦντες νὰ φορολογοῦν τοὺς πολίτες ἀνάλογα μὲ τὶς δυνατότητες τοῦ καθενός. Καὶ ἐπειδὴ οἱ Πατέρες εἶναι πάντοτε ἐπίκαιροι καὶ σύγχρονοι, ἡ ἀρχὴ αὐτὴ εἶναι βασικὴ στὰ σύγχρονα Συντάγματα, περιλαμβανομένου καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ.

Σύμφωνα μὲ τὸ Η΄ Συνέδριο τῆς ΧΔ (2015):

Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς συνταγματικῆς ἐπιταγῆς γιὰ φορολόγηση ἀνάλογη τῶν δυνατοτήτων τοῦ κάθε πολίτη καὶ ἡ αἴσθηση ὅτι ὁ πολίτης ἀντιμετωπίζει Κράτος Δικαίου καὶ Διοίκηση ἀξιόπιστη καὶ χρηστὴ εἶναι τὸ θεμέλιο γιὰ τὴ φορολογικὴ δικαιοσύνη καὶ τὴν ὁμόθυμη συστράτευση τῶν πολιτῶν στὴν ἐθνικὴ προσπάθεια. Στὰ πλαίσια αὐτὰ ἐπιβάλλεται ἰδίως ἡ κατάργηση τοῦ ΕΝ.Φ.Ι.Α. καὶ τῶν αὐξησεων τοῦ Φ.Π.Α. στὰ νησιά, φόρων κατάφωρα ληστρικῶν καὶ ἐξοντωτικῶν. Ἀντίθετα, ἡ μνημονιακὴ νομοθεσία, μὲ ἀποκορύφωμα τὶς προβλέψεις τοῦ 3ου Μνημονίου, παραβιάζει τὸ Σύνταγμα, θέτοντας εἰσπρακτικοὺς στόχους ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ Δανειστές, χωρὶς νὰ λαμβάνονται ὑπόψη οἱ δυνατότητες τῶν πολιτῶν.

Ὁ ΕΝΦΙΑ, τὰ ἐκκαθαριστικὰ τοῦ ὁποίου ἀναρτῶνται γιὰ ἄλλη μιὰ φορά, εἶναι ληστρικὸς καὶ κατάφωρα ἀντισυνταγματικὸς διότι:

-Δὲν έπιβάλλεται ἀνάλογα μὲ τὶς δυνατότητες τῶν φορολογουμένων, ἀλλὰ στὴ βάση προκαθορισμένου στόχου [2,6 δισεκατομμύρια εύρὼ], πανεθνικὸ χαράτσι κατ’ ἀπαίτηση τῶν δανειστῶν καὶ ίδίως τῶν Γερμανῶν, ποὺ θεωροῦν πολυτέλεια τὴν ἰδιοκατοίκηση. Τὸ δυσανάλογο αὐτὸ μέγεθος σὲ σχέση μὲ τὴν  ἀπόδοση ὁποιασδήποτε φορολογίας ἀκινήτων στὸ παρελθὸν μιλάει μόνο του. Ἡ ἀκίνητη περιουσία ἔχει ἀπαξιωθεῖ, ἐνῶ οὐρὲς σχηματίζονται στὰ Εἰρηνοδικεῖα γιὰ τὴν ἀποποίηση τῶν κληρονομιῶν.

-Συνιστᾶ διπλῆ φορολογία, διότι ἀποτελεῖ κακότεχνη συνένωση δύο ξεχωριστῶν φόρων. Τοῦ χαρατσιοῦ Βενιζέλου (πρώην ΕΕΤΗΔΕ) καὶ τοῦ ἐπιβληθεντος ΦΑΠ. Καὶ ἐπειδὴ τὸ χαράτσι Βενιζέλου, ποὺ εἶχε βαπτισθεῖ “τέλος”, κρίθηκε ὅτι ἀποτελεῖ αὐτοτελῆ φόρο, ἔγινε αὐτὴ ἡ συγκόλληση.

-Περιέχει διατάξεις ποὺ ἤδη ἔχουν κριθεῖ ἀπὸ ὁρισμένα Δικαστήρια ἀντισυνταγματικές, ὅπως ἡ ἀπαγόρευση τῆς προσφυγῆς στὴ Δικαιοσύνη ὅσων δὲν ἐχουν ἐξοφλήσει τὸν φόρο τῶν πέντε τελευταίων ἐτῶν τοῦ ἀκινήτου.

Ὅσα χρόνια καὶ ἂν περάσουν, θὰ παραμένει ἡ ἀνάμνηση τοῦ ἐκβιασμοῦ, μὲ τὸ χαράτσι νὰ ἐπιβαρύνει τοὺς λογαριασμοὺς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, κατ’ ἐμπνευση τοῦ Εὐάγγελου Βενιζέλου. Τὸν φόρο μὲ τὴ σημερινή του μορφὴ δημιούργησε ἡ Κυβέρνηση Σαμαρᾶ-Βενιζέλου καὶ τὸν διατήρησε ἡ Κυβέρνηση Τσίπρα, παρὰ τὴν προεκλογικὴ  δέσμευση γιὰ κατάργησή του.

Θετικὲς οἱ ἐλαφρύνσεις. Θὰ μποροῦσε ἡ Κυβέρνηση, χωρὶς δημοσιονομικὸ κόστος, νὰ προχωρήσει καὶ στὴν κατάργηση τῶν ἀθέμιτα δεσμευτικῶν διατάξεων ποὺ περιορίζουν τα δικαιώματα τῶν πολιτῶν γιὰ δικαστικὴ προστασία.

Ἐπιβάλλεται ὁ φόρος αὐτὸς νὰ καταργηθεῖ καὶ νὰ άντικατασταθεῖ μὲ ἄλλον ποὺ νὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὶς δυνατότητες τοῦ κάθε φορολογούμενου πολίτη. Ἰδίως μὲ ἐπαναφορὰ ἀπαλλαγῶν ὅπως τὸ κόστος τῶν ἀσφαλιστηρίων συμβολαίων, τῶν ἐπισκευῶν καὶ τῶν τόκων τῶν ἐνυπόθηκων δανείων. Διότι ἡ ἀσφάλιση καὶ ἡ στατικότητα τῶν ἀκινήτων δὲν εἶναι πολυτέλειες, ἀλλὰ ἐπιβεβλημένες ἀπὸ τὸ νόμο ὑποχρεώσεις τῶν ἰδιοκτητῶν τους.

Συνέρχεται το διήμερο, από Τρίτη 3 έως και Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2019, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η σύνθεση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος της 163ης Συνοδικής Περιόδου, για την περίοδο από 1.9.2019 έως 31.8.2020, είναι η ακόλουθη:
Πρόεδρος: Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος.
Μέλη οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες:
Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος
Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου κ. Τίτος
Μηθύμνης κ. Χρυσόστομος
Τριφυλίας και Ολυμπίας κ. Χρυσόστομος
Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος
Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος
Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος
Παροναξίας κ. Καλλίνικος
Φωκίδος κ. Θεόκτιστος
Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος
Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στέφανος
Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανάσιος.

Αρχιγραμματέας: Αρχιμ. Φιλόθεος Θεοχάρης