“Εύχομαι να είχα πεθάνει και να μην ήμουν μάρτυρας ενός τέτοιου δυστυχήματος”, δήλωσε σε συνέντευξη τύπου το Σάββατο 11 Ιανουαρίου ο ταξίαρχος Αμίρ Αλί Χατζιζαντέχ, διοικητής της δύναμης αεράμυνας των “Φρουρών της ισλαμικής Επανάστασης” του Ιράν, σε συνέχεια της αναγνώρισης εκ μέρους της Κυβέρνησης ότι το ουκρανικό αεροπλάνο που κατέπεσε, με 176 νεκρούς, καταρρίφθηκε εκ παραδρομής διότι εξελήφθη ως αμερικανικός πύραυλος αντιποίνων, λίγες ώρες μετά τα ιρανικά αντίποινα σε βάση των ΗΠΑ στο Ιράκ για την εκ μέρους του Προέδρου Τραμπ διαταγή για τη δολοφονία του στρατηγού Σουλεϊμανί.

Ο  διοικητής εξήγησε ότι το δυστύχημα έγινε καθώς η χώρα του προετοιμαζόταν να δεχτεί πιθανά αμερικανικά χτυπήματα και η πιθανότητα πολέμου μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ είναι χωρίς προηγούμενο από το 1979 και μετά, χρόνο της ισλαμικής επανάστασης.  Ότι η τραγωδία ήταν αποτέλεσμα εσφαλμένης ταυτοποίησης του ουκρανικού αεροπλάνου με πύραυλο Κρουζ ενώ όλες οι μονάδες αεράμυνας είχαν ειδοποιηθεί ότι είχαν εκτοξευθεί κατά της χώρας αμερικάνικοί πύραυλοι Κρουζ.

Ο  διοικητής της μονάδας που εκτόξευσε τα αντιαεροπορικά πυρά που κατέρριψαν το αεροπλάνο, δεν μπόρεσε να πάρει επιβεβαίωση από τους ανωτέρους του λόγω προβλήματος στις επικοινωνίες. Ο ίδιος είχε περιθώριο δέκα δευτερολέπτων να αποφασίσει και έλαβε την λάθος απόφαση.

Ο Χατζιζαντέχ δήλωσε επίσης, ότι οι “Φρουροί της Επανάστασης” ειδοποίησαν  τις αρμόδιες αρχές αμέσως μόλις χτυπήθηκε το αεροπλάνο, αλλά η πληροφορία δεν μεταδόθηκε ενόσω γινόταν έρευνα  στον τόπο της συντριβής και ότι ούτε οι “Φρουροί της Επανάστασης”, ούτε ο στρατός της χώρας ήθελε να αποκρύψει το περιστατικό.

Ο Πρόεδρος του Ιράν Χασάν Ρουχανί δήλωσε στο λογαριασμό του στο “Τουίτερ” ότι “Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν εκφράζει τη βαθύτατη λύπη της για το καταστρεπτικό λάθος. Οι σκέψεις και οι προσευχές μου είναι στις οικογένειες που πενθούν. Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια.”. Τηλεφώνησε στον Ουκρανό Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, παραδέχθηκε ότι η τραγωδία οφείλεται στα λάθη των στρατιωτικών του Ιράν και ζήτησε συγγνώμη εκ μέρους της χώρας του, εκφράζοντας και τα συλλυπητήριά του στον ουκρανικό λαό και στις οικογένειες των θυμάτων, όπως μεταδόθηκε από το Κίεβο. Υποσχέθηκε κάθε συνδρομή στους Ουκρανούς εμπειρογνώμονες που ερευνούν την υπόθεση και ότι οι υπαίτιοι θα οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη.

Ο Ζελένσκι καλωσόρισε την παραδοχή του Ιράν που ανοίγει το δρόμο στη διερεύνηση της υπόθεσης χωρίς χρονοτριβή και δήλωσε ότι αναμένει πλήρη συνεργασία σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο στα τεχνικά και νομικά ζητήματα,περιλαμβανομένων και των αποζημιώσεων στις οικογένειες των θυμάτων. Επέμεινε στην ταυτοποίηση των θυμάτων το ταχύτερο και στην αποστολή των σορών του πληρώματος στην Ουκρανία.

¨Όπως μετέδωσε το ιρανικό πρακτορείο ΙΡΝΑ, ο Ρουχανί τηλεφώνησε και στον Καναδό Πρωθυπουργό Τζάστιν Τρουντό και συμφώνησαν να διαλευκάνουν από κοινού της περιστάσεις της καταστροφής. Τα περισσότερα θύματα ήταν Καναδοί πολίτες ιρανικής καταγωγής.

 

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

«Φωνάξτε Όλεθρος. Και ξαμολήστε τα σκυλιά του πολέμου» (cry ‘Havoc!’ and let slip the dogs of war). Τη φράση αυτή βάζει ο Σαίξπηρ στο στόμα του Μάρκου Αντώνιου, μπροστά στο κορμί του δολοφονημένου Ιούλιου Καίσαρα, στην ομώνυμη τραγωδία του. Το Havoc (όλεθρος, καταστροφή) ήταν το σύνθημα για να ξεκινήσουν τον Μεσαίωνα μαζική και ανελέητη επίθεση, καταστροφή και λεηλασία οι Βρετανοί στρατιώτες.

Την χρησιμοποιεί τώρα ο Ρίτσαρντ Χάας, πρόεδρος του CFR, σημαντικότερου και διακομματικού think tank για θέματα διεθνούς πολιτικής στις ΗΠΑ, σε άρθρο του στους Financial Times. Αντιλαμβάνεται τον δραματικό χαρακτήρα της στιγμής και προειδοποιεί ότι το πεδίο της σύγκρουσης είναι όλος ο κόσμος.

Μετά, όμως, η ανάλυση εκφυλίζεται σε μια μάλλον αξιοθρήνητη απόπειρα αναζήτησης μιας νομικής βάσης που να δικαιολογεί τη δολοφονία του στρατηγού Σουλειμανί και σε μια όχι πολύ πειστική αναζήτηση ενός χώρου για τη διπλωματία, μετά από μια δολοφονία που έγινε ακριβώς για να εξαφανίσει κάθε τέτοιο χώρο. Το άρθρο είναι απολύτως ενδεικτικό της αμηχανίας και του σοκ ενός μεγάλου τμήματος του παγκόσμιου συστήματος.

Στη Γερμανία, η σοβαρότερη ίσως εφημερίδα της χώρας, η Die Zeit, συγκρίνει τη δολοφονία του στρατηγού Σουλεϊμανί, εκ των επιφανέστερων και λαμπρότερων ηγετών του Ιράν, με εκείνη του Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου στο Σεράγεβο το 1914, που ξεκίνησε τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη Γαλλία, την ίδια σύγκριση υιοθετεί και το Mediapart, από τις ελάχιστες φωνές που διατηρούν ακόμα κάποια αξιοπιστία και σοβαρότητα.

Στο Ισραήλ, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου υπενθυμίζει με ένα δήθεν “φραστικό λάθος” ότι η χώρα του είναι πυρηνική δύναμη και το διορθώνει αμέσως μετά, λέγοντας “ενεργειακή δύναμη”. Συνιστούμε να μελετηθεί προσεκτικά το συγκλονιστικό ρεπορτάζ των New York Times για την υπερδεκαετή προσπάθεια Ισραηλινών και Αμερικανών εξτρεμιστών να γίνει ο πόλεμος με το Ιράν. Για το θέμα αυτό υπήρξε σφοδρότατη σύγκρουση μεταξύ Ομπάμα και Νετανιάχου, αλλά και, μέσα στο Ισραήλ, μεταξύ Νετανιάχου αφενός, στρατού και υπηρεσιών αφετέρου. Πρέπει να το διαβάσετε, αν θέλετε να ξέρετε τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή και τι μπορεί αύριο να συμβεί και σε σας.

Ο πόλεμος με το Ιράν έχει έρθει πολύ κοντύτερα, αλλά δεν θα είναι συμβατικός, λέει η Soraya Lennie του Πανεπιστημίου SOAS του Λονδίνου, “αποικιακού σχολείου” της Βρετανίας, που δεν βλέπει πολλές δυνατότητες αποκλιμάκωσης. Καλώς δεν τις βλέπει, διότι δεν υπάρχουν. Γι’ αυτό ακριβώς επείσθη ή εξαναγκάστηκε ο Τραμπ να διατάξει την επίθεση για να καταστήσει αναπόφευκτο τον πόλεμο. Μόνο αποφασιστικότατες παρεμβάσεις, στο εσωτερικό του αμερικανικού κράτους, αλλά και από άλλα διεθνή κέντρα, μπορούν να αποτρέψουν τα χειρότερα. Να δούμε αν θα εκδηλωθούν.

Α’ και Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Το σοκ του διεθνούς συστήματος αντανακλάται και στην αφωνία μιας “διεθνούς κοινότητας” που ψελλίζει κοινοτοπίες απέναντι σε μια από τις σοβαρότερες και πιο επικίνδυνες κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών. Σοκ, όμως, σου συμβαίνουν όταν κάνεις πολύ λάθος εκτιμήσεις για την κατάσταση και τις δυνάμεις που δρουν.

Δυστυχώς, δεν υπάρχει αναλογία μόνο με την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και με την περίοδο που προηγήθηκε του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη (1933-41). Και τότε, οι περισσότερες πρωτεύουσες, αντιμέτωπες με την εμφάνιση ενός εξτρεμιστικού πυρήνα στο κέντρο του δυτικού συστήματος, υποτίμησαν κραυγαλέα τη δυναμική του. Πίστευαν ότι θα αντιμετωπίσουν την κατάσταση με ελιγμούς, κατευνασμό και συμβιβασμούς, ακόμα και ότι θα συνεννοηθούν εν τέλει μαζί του, διευκολύνοντας τελικά αυτό που έγινε.

Mε την δολοφονία του Φερδινάνδου και την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου συγκρίνουν επίσης τη δολοφονία Σουλεϊμανί περί τους είκοσι πρώην ανώτερους αξιωματούχους των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Οι εν λόγω αξιωματούχοι είναι επικριτικοί σήμερα στην πολιτική της κυβέρνησής τους, έχοντας μάλιστα συντάξει και σχετικό υπόμνημα-έκκληση προς τον Πρόεδρο Τραμπ να σταματήσει την επανάληψη της ιρακινής “τρέλας” και στο Ιράν.

Σημαντικά ονόματα

Την επιστολή υπογράφουν, μεταξύ άλλων, ο Γκράχαμ Φούλερ, πρώην αντιπρόεδρος του National Intelligence Council, που συγκεντρώνει και συνθέτει τις πληροφορίες από όλες τις αμερικανικές υπηρεσίες, ο Ντάνιελ Έλσμπεργκ, των πολύκροτων Pentagon Papers, o πρώην τεχνικός διευθυντής της NSA Edward Loomis, o πρώην υψηλόβαθμος αναλυτής της CIA Ray McGovern, που ενημέρωνε καθημερινά πέντε Αμερικανούς Προέδρους για τα τεκταινόμενα στην Σοβιετική Ένωση. Οι αγγλόφωνοι αναγνώστες μας μπορούν να παρακολουθήσουν μια συζήτηση του γράφοντος με τον Ray McGovern για το Ιράν και τον Τραμπ. Την κάναμε πριν από τρία χρόνια, παραμονή της ανάληψης των καθηκόντων του Αμερικανού Προέδρου.

Στην επιστολή τους, επικρίνουν τον Πρόεδρο και τον γαμπρό του Κούσνερ, γιατί ακολουθούν τυφλά, όπως ισχυρίζονται, την πολιτική Νετανιάχου στο θέμα του Ιράν, όπως οι Μπους και Τσένι ακολούθησαν τυφλά την πολιτική του Αριέλ Σαρόν στην περίπτωση της εισβολής στο Ιράκ. Υπενθυμίζουν και την εξομολόγηση του ίδιου του Νετανιάχου για το πως κορόιδεψε τον Πρόεδρο Κλίντον, κάνοντάς τον να πιστεύει ότι δούλευε για την εφαρμογή των συμφωνιών του Όσλο με τους Παλαιστινίους, ενώ εργαζόταν για να τις καταστρέψει.

Οι επόμενες μέρες είναι εξαιρετικά κρίσιμες για την παγκόσμια ειρήνη. Όχι μόνο εξαιτίας της ήδη αναπτυσσόμενης απάντησης στην δολοφονία του στρατηγού Σουλεϊμανί και της πιθανής ανταπάντησης των Αμερικανών, αλλά και γιατί είναι πολύ πιθανό να υπάρχει έτοιμη και δεύτερη προβοκάτσια για την περίπτωση που δεν λειτουργήσει η πρώτη.

Το “πραξικόπημα” Τραμπ

Τον όρο “προβοκάτσια” χρησιμοποίησε το τέταρτο πρόσωπο στην κρατική ιεραρχία των ΗΠΑ, η Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι. Χαρακτήρισε “προβοκατόρικη” και “δυσανάλογη” ενέργεια τη δολοφονία. Υπογράμμισε ότι η «Αμερική και ο κόσμος δεν αντέχουν να φτάσουν τα πράγματα στο σημείο μη επιστροφής», επέκρινε τον Πρόεδρο γιατί δεν ενημέρωσε το Κογκρέσο και υποστήριξε ότι ο Τραμπ δεν είχε τη νόμιμη εξουσιοδότηση να διατάξει τη δολοφονία. Δεν την είχε όντως, αν η δολοφονία ήταν πράξη πολέμου, αυτό ακριβώς δηλαδή που υποστηρίζει και ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ.

Κατ’ ουσίαν, η Πρόεδρος της Βουλής, χωρίς να χρησιμοποιήσει αυτό τον όρο, κατηγόρησε τον Τραμπ ότι διέπραξε πραξικόπημα που οδηγεί σε πόλεμο. Αυτός, βεβαίως, την έγραψε –όπως και τους υπόλοιπους Δημοκρατικούς– στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Απείλησε μάλιστα μέσω τουίτερ να χτυπήσει 52 στόχους στο Ιράν, μεταξύ των οποίων μερικοί από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θησαυρούς της ανθρωπότητας και ταυτόχρονα δήλωσε ότι το τουίτ του επέχει θέση ενημέρωσης του Κογκρέσου!

Έξαλλοι οι Δημοκρατικοί του είπαν ότι είναι εκλεγμένος Πρόεδρος και όχι δικτάτωρ. Ώσπου όμως να διευκρινισθεί ακριβώς τι είναι ο Πρόεδρός τους, η αμερικανική αστυνομία άρχισε να ανακρίνει, στα σύνορα με τον Καναδά, Αμερικανούς πολίτες ιρανικής καταγωγής για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Δεν ξέρουμε αν ο Τραμπ είναι όντως τρελός, ή απλώς ακολουθεί τη madman strategy που είχε εισάγει παλαιότερα ο Κίσσινγκερ, ο οποίος φέρεται ότι ασκεί μεγάλη επιρροή στην εξωτερική πολιτική του Τραμπ. Μπορεί να συμβαίνουν και τα δύο.

Η στρατηγική αυτή συνίσταται στο να παριστάνεις τον τρελό, αποβλέποντας στο ότι οι άλλοι θα φερθούν ως λογικοί, προσπαθώντας να σε καθησυχάσουν. Για να το κάνεις πιο πειστικό μπορείς να προσθέσεις και λίγο από “στρατηγική Νέρωνα” ή “Καλιγούλα”, όπως αρχίζει να συμβαίνει εδώ. Το πρόβλημα είναι τι γίνεται αν αρχίσουν και οι άλλοι να φέρονται ως τρελοί. Το χειρότερο από όλα είναι ότι η διεθνής κοινότητα κάνει σαν να μην ακούει καν τι λέει ο Τραμπ.

Ενημέρωσε τον Νετανιάχου όχι το Κογκρέσο

Από την ισραηλινή τηλεόραση μάθαμε στο μεταξύ ότι μπορεί μεν ο Τραμπ να μην ενημέρωσε το Κογκρέσο και τους συμμάχους των ΗΠΑ, ενημέρωσε όμως προκαταβολικά τον  Νετανιάχου. Η τηλεόραση μετέδωσε αυτή την πληροφορία γιατί επιβεβαιώνει το βασικό επιχείρημα του πρωθυπουργού στην προεκλογική εκστρατεία, την ιστορική σημασία δηλαδή που έχει για τη χώρα του η προσωπική σχέση του με τον Τραμπ.

Αυτή η τόσο στενή σχέση συνιστά –υποστηρίζει ο Νετανιάχου για να τον ξαναψηφίσουν, αλλά και να γλυτώσει έτσι και τις διώξεις– μια ιστορική ευκαιρία για το Ισραήλ που, αν χαθεί, δεν θα ξαναπαρουσιαστεί πριν από 30 ή 50 χρόνια. Το έκανε επίσης η τηλεόραση γιατί ήταν σίγουρη, και είχε δίκιο, ότι τα κύρια Μίντια παγκοσμίως, θεραπαινίδες του ανερχόμενου ολοκληρωτισμού, δεν θα έμπαιναν στον κόπο να μεταδώσουν, πολύ περισσότερο να σχολιάσουν την είδηση. Τα παγκόσμια Μίντια μεταχειρίζονται το Ισραήλ με την ίδια προσοχή που χρησιμοποιεί κανείς για να μεταφέρετε ένα βάζο από πορσελάνη.

Ένα παραπάτημα, χαρακτηρίζεσαι αντισημίτης και απλώς εξαφανίζεσαι. Ευτυχώς που, αντίθετα από το Μεσαίωνα, έχει καταργηθεί τουλάχιστον η καύση των αιρετικών. Ο ανταποκριτής της Γκάρντιαν στη Βαγδάτη άκουσε τους συγκεντρωμένους στην κηδεία του Σουλεϊμανί να φωνάζουν «Θάνατος στην Αμερική, Θάνατος στο Ισραήλ», το γράφει στο άρθρο του, αλλά η διεύθυνση της εφημερίδας τους βάζει στον τίτλο να φωνάζουν μόνο «Θάνατος στην Αμερική»! Μια παράπλευρη απώλεια πάντως αυτής της κατάστασης είναι ότι εν τέλει έχει δημιουργηθεί και στη Δύση μια νέα τάξη πολιτικών και χειριστών κρίσιμων θεμάτων, που δεν διαθέτει εν τέλει παρά μόνο τη δική της προπαγάνδα για να καταλαβαίνει τον κόσμο και φυσικά δεν τον καταλαβαίνει!

Το περιστατικό πάντως με την ενημέρωση μου θύμισε κάπως τον τρόπο που ο Ρώσος Πρόεδρος μάζεψε τον Δεκέμβριο του 1991 τους ηγέτες της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας, για να διαλύσει πραξικοπηματικά και αυτός τη Σοβιετική Ένωση. Αφού τα συμφώνησαν ανέθεσε στους άλλους να ενημερώσουν τον Γκορμπατσώφ, πρόεδρο της υπό διάλυση Σοβιετικής Ένωσης κι αυτός έσπευσε να τηλεφωνήσει στον Αμερικανό Πρόεδρο Μπους!

Στο επόμενο άρθρο μας για το θέμα θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε τους μεγάλους κινδύνους που εμφανίζονται, τη στρατηγική των Νεοσυντηρητικών, αλλά και τη σχέση του πολέμου στο Ιράν με τη στρατηγική της Δύσης απέναντι στη Ρωσία και στην Κίνα.

Δημοσιεύτηκε στο slpress.gr

Στὸ 1ο ἄρθρο τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Κινήματος τῆς Χ.Δ.  τονίζεται μεταξὺ ἄλλων ὅτι:

“Σκοπός τοῦ Κινήματος τῆς Χριστιανικῆς Δημοκρατίας εἶναι ἡ μελέτη καί ἡ ἀντιμετώπιση πολιτικῶν, κοινωνικῶν, πνευματικῶν καί πολιτιστικῶν προβλημάτων μέ βάση τή χριστιανοκοινωνική διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου καί τῶν Πατέρων τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, τή δημοκρατική καί κοινοτική ἑλληνική παράδοση καί τά πορίσματα τῆς ἐπιστήμης.”

Σὲ παλαιότερη ἐκδἠλωση χριστιανικοῦ ἐνδιαφέροντος ὅπου εἴχαμε προσκληθεῖ, διατυπώθηκε ἡ ἀπορία γιὰ ποιὸ λόγο γίνεται ἡ ἀναφορὰ στὴν ἐπιστήμη, μὲ δεδομένο ὅτι ἀρκετὲς φορές, τὰ πορίσματά της ἔχουν ἀποτελέσει βάση ἀμφισβήτησης τῆς πίστης μας.

Ἀναδημοσιεύουμε σχετικὰ ἀπόπασμα ἀπόψεων τοῦ Ἀγίου Λουκᾶ τοῦ ἰατροῦ, Ἐπισκόπου Κριμαίας.

Δεν μπορούμε να περιορίσουμε την ανθρώπινη διάνοια που ερευνά την φύση. Ξέρουμε ότι σήμερα η επιστήμη γνωρίζει μόνον ένα μέρος απ’ αυτά που θα έπρεπε εμείς να ξέρουμε για την φύση. Γνωρίζουμε επίσης ότι οι δυνατότητες της επιστήμης είναι μεγάλες. Σ’ αυτό έχουν δίκαιο και δεν το αμφισβητούμε. Τι λοιπόν αμφισβητούμε εμείς; Γιατί δεν αρνούμαστε την θρησκεία όπως το κάνουν αυτοί και δεν την θεωρούμε αντίθετη προς την επιστημονική γνώση;

Μόνο γιατί με όλη την καρδιά μας πιστεύουμε πως υπάρχει ο πνευματικός κόσμος. Είμαστε σίγουροι πως εκτός από τον υλικό κόσμο υπάρχει άπειρος και ασύγκριτα υψηλότερος πνευματικός κόσμος. Πιστεύουμε στην ύπαρξη των πνευματικών όντων που έχουν διάνοια πολύ πιο υψηλή από ότι έχουμε εμείς οι άνθρωποι. Πιστεύουμε, με όλη την καρδιά μας, ότι πάνω απ’ αυτό τον πνευματικό και τον υλικό κόσμο υπάρχει Μέγας και Παντοδύναμος Θεός.

Αυτό που εμείς αμφισβητούμε είναι το δικαίωμα της επιστήμης να ερευνά με τις μεθόδους της τον πνευματικό κόσμο. Διότι ο πνευματικός κόσμος δεν ερευνάται με τις μεθόδους που ερευνούμε τον υλικό κόσμο. Οι μέθοδοι αυτές είναι εντελώς ακατάλληλες για να ερευνούμε μ’ αυτές τον πνευματικό κόσμο.

Από πού γνωρίζουμε ότι υπάρχει ο πνευματικός κόσμος; Ποιος μας είπε ότι υπάρχει; Αν μας το ρωτήσουν οι άνθρωποι που δεν πιστεύουν στη θεία αποκάλυψη θα τους απαντήσουμε το εξής, «μας το είπε η καρδιά μας». Διότι υπάρχουν δύο τρόποι το να γνωρίσει κανείς κάτι, ο πρώτος είναι αυτός για τον οποίο μιλάει ο Γέκκελ και τον οποίο χρησιμοποιεί η επιστήμη για να γνωρίσει τον υλικό κόσμο. Υπάρχει όμως και ένας άλλος τρόπος που η επιστήμη δεν τον ξέρει και δεν θέλει να τον ξέρει. Είναι η γνώση μέσω καρδιάς. Η καρδιά μας δεν είναι μόνο το κεντρικό όργανο του κυκλοφοριακού συστήματος, είναι και όργανο με το οποίο γνωρίζουμε τον άλλο κόσμο και αποκτάμε την ανώτατη γνώση. Είναι το όργανο που μας δίνει την δυνατότητα να επικοινωνούμε με τον Θεό και τον άνω κόσμο. Σ’ αυτό μόνο εμείς διαφωνούμε με την επιστήμη.

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας Λόγοι και Ομιλίες orthodoxia.online
Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη »  Θεσσαλονίκη

Ἡ ἀναφορὰ τῆς ἐπιστήμης στὸ Καταστατικό μας ἔχει τὴν ἔννοια ποὺ προβάλλει ὁ ἅγιος Λουκᾶς: “Δὲν μποροῦμε νὰ περιορίσουμε τὴν ἀνθρώπινη διάνοια ποὺ ἐρευνᾶ τὴ φύση”. Οὔτε ἡ πίστη μας κινδυνεύει ἀπὸ κάτι τέτοιο. Ὅποιος πιστὸς φοβᾶται μήπως ἡ ἐπιστήμη κλονίσει τὴν πίστη του, δὲν ἔχει στέρη πίστη. Ὅποιος ἐπιστήμονας θεωρεῖ ὅτι μὲ ἐπιστημονικὲς μεθόδους ἀποδεικνύονται οἱ ὑλιστικὲς κοσμοαντιλήψεις, δὲν εἶναι καλὸς ἐπιστήμονας, ὡς πρὸς τὸ συλλογισμό αὐτό. Ὁ πνευματικὸς κόσμος δὲν έρευνᾶται μὲ μεθόδους τῆς ἐπιστήμης.

Μνήμη Παντελή Σαλούστρου, κορυφαίου δάσκαλου του λαούτου,φίλου και συνδρομητή της “Χριστιανικής”.

του Μανώλη Μηλιαράκη*

Σε ηλικία 92 ετών μας άφησε χρόνους, την Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2020, ο αδελφός Παντελής Σαλούστρος, από το Χωριό Μορόνι του Δήμου Φαιστού του Νομού Ηρακλείου. Την είδηση της εκδημίας του μετέδωσαν όλα τα ΜΜΕ της Κρήτης τονίζοντας, με εκτενή σχόλια, την τεράστια προσφορά του στην παραδοσιακή κρητική μουσική παράδοση.
Ως κορυφαίο μουσικό και δάσκαλο του Λαούτου τον χαρακτηρίζουν εφημερίδες, ραδιόφωνα και διαδικτυακοί ιστότοποι της Μεγαλονήσου.
«Αντιπαθούσε το ψέμα και τους πυροβολισμούς. Συμπαθούσε τον ειλικρινή, συνεπή και σοβαρό άνθρωπο. Και ευχόταν να υπάρξει συνέχιση της παράδοσής μας», σημειώνει το Flashnews. To «Ερωτόκριτος 87,9 fm» μας πληροφορεί ότι:
«Το τελευταίο αντίο είπαν γνωστοί συγγενείς φίλοι και πολλοί καλλιτέχνες στον Παντελή Σαλούστρο την Παρασκευή, 3-1-2020, το απόγευμα στις 3 η ώρα στο χωριό του το Μορόνι Μεσσαράς…Ο Παντελής Σαλούστρος που έσμιξε όλους τους καλλιτέχνες που ήρθαν στο χωριό του το Μορόνι από όλα τα μέρη της Κρήτης για να ανάψουν ένα κεράκι στην μνήμη του …να τιμήσουν τον ίδιο
άλλα και τα παιδιά του Αντώνη και Μανόλη άλλα και τα εγγόνια του …
Ποιον καλλιτέχνη να πούμε πως δεν είδαμε…όλο το κρητικό στερέωμα ήταν εκεί που χαιρετούσε ο ένας τον άλλο και έδιναν ευχές για ζωή και υγεία…
Μετά την εξόδιο ακολουθία οι καλλιτέχνες με τραγούδια και μαντινάδες όπως αρμόζει σε ένα μεγάλο μερακλή και καλλιτέχνη τον οδήγησαν με λύρες και λαγούτα στην τελευταία του κατοικία..
Σε βαρύ κλίμα είπαμε το τελευταίο αντίο σε ένα από τους τελευταίους μεγάλους μουσικούς και λαουτιέρηδες που έβαλε και αυτός με τον δικό του τρόπο ένα λιθαράκι σε αυτό που λέμε παράδοση…Το 1940 ο Παντελής τελείωσε το δημοτικό και αμέσως μετά βίωσε τη γερμανική κατοχή δουλεύοντας στις αγγαρείες των Γερμανών για την εκκαθάριση του Λαβυρίνθου, του αρχαίου λατομείου της Γόρτυνας, το οποίο οι Γερμανοί το χρησιμοποίησαν ως αποθήκη πυρομαχικών από το 1941.

Την ίδια περίοδο στερήθηκε τον πατέρα του και τους θείους του, Σπυρίδο και Ηλία, για ενάμιση χρόνο επειδή τους φυλάκισαν οι Γερμανοί στο στρατόπεδο της Αγιάς στα Χανιά ως αντίποινα για τις δολιοφθορές που τους είχε προκαλέσει ο ξάδελφός τους Μιχάλης Σαλούστρος, ο ηρωικός αντάρτης και πρωτοστάτης στην ένοπλη αντίσταση της Κρήτης.Το 1944,μέσα στα δύσκολα αυτά χρόνια της γερμανικής κατοχής έχασε και τη μητέρα του» .
«Από το 1980, ο Παντελής, χωρίς να αποσυρθεί από τα μουσικά δρώμενα, σταμάτησε να παίζει επαγγελματικά, δίνοντας τη σκυτάλη στους δύο γιους του Μανώλη και Αντώνη. Η ευχή του ήταν η συνέχιση της παράδοσης του λαϊκού μουσικού πολιτισμού της Κρήτης και η διατήρηση των μουσικών ιδιαιτεροτήτων κάθε τόπου. Θεωρούσε ότι είναι αναγκαίο να διαφυλάξουμε τον μουσικό
πλούτο του τόπου μας, να περισώσουμε το διαφορετικό, το ιδιόμορφο, και να αποφύγουμε την ισοπέδωση», δηλώνουν τα παιδιά του Μανώλης & Αντώνης Σαλούστρος.
Τη μουσική ιστορία του Παντελή και των γιών του, Μανώλη και Αντώνη, συνεχίζουν τα εγγόνια Παντελής, Μιχάλης και Μανώλης Σαλούστρος, γιοί του Αντώνη Σαλούστρου. Ο Παντελής παίζει κιθάρα, ο Μιχάλης ασχολείται με ηλεκτρονική μουσική στον υπολογιστή, και ο Μανώλης ο νεότερος παίζει και εκείνος λαγούτο, προσθέτει το Ερωτόκριτος 87,9fm.

Ο αείμνηστος αδελφός ήταν από χρόνια ένας απόλυτα συνεπής συνδρομητής της «Χ». Μάλιστα, και αυτό είναι πολύ σημαντικό και ενδεικτικό του ενδιαφέροντός του για τη «Χ»,ότι λίγες μέρες πριν τη πρωτοχρονιά, την Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019, είχε πάρει τηλέφωνο στα γραφεία μας για να μας πληροφορήσει ότι είχε καταθέσει στην Εθνική Τράπεζα την συνδρομή του, για το 2020(!)
ανταποκρινόμενος σε σχετική έκκλησή μας προς όλους τους συνδρομητές μας, για έγκαιρη αποστολή της συνδρομής τους.
Έτυχε να είχα σηκώσει εγώ το τηλέφωνο.
-Αδελφέ Μανώλη, μου είπε, πριν από λίγο κατάθεσα την συνδρομή μου στην Εθνική.
-Εσύ αδελφέ Παντελή ήσουν πάντα συνεπής και με το παραπάνω, ήταν η απάντησή μου.
-Χρέος μου είναι, γιατί η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ αγωνίζεται για μας, μου ανταπάντησε.!

Και κάτι από τις προσωπικές μου αναμνήσεις.
Το καλοκαίρι του 2018 περιοδεύοντας Το Νομό Ηρακλείου, είχα επισκεφτεί τον Παντελή, στο Χωριό του, Μορόνι. Ήταν 90 ετών. Περπατούσε δύσκολα, με τη βοήθεια μπαστουνιού. Του είχα τηλεφωνήσει και με περίμενε. Με δέχτηκε, με την εκλεκτή και σεβαστή σύζυγό του, την Κυρία Κυριακή, που και εκείνη είχε σοβαρό πρόβλημά στο βάδισμα, με ανυπόκριτη ευγένεια και φιλόξενη
διάθεση. Μου προσέφεραν καφέ και ο μακαριστός Παντελής, παρά τα προβλήματά του δεν με άφηνε να φύγω αν δεν πηγαίναμε πρώτα στο αμπέλι του, όπου μου έκοψε γλυκύτατα σταφύλια «για το δρόμο»,όπως μου είπε. Δεν ήσουν μόνο δάσκαλος του λαούτου, αλλά με το ήθος σου υπήρξες και δάσκαλος στάσης ζωής, αδελφέ Παντελή.
Η «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ» και προσωπικά ευχόμαστε και προσευχόμαστε να έχεις καλό Παράδεισο αδελφέ.
Στη δε κυρά Κούλα, στα παιδιά και στα εγγόνια σου εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήρια μας. Ο πονος και η λύπη τους θα αμβλύνονται με τη σκέψη ότι η πλήρης ημερών βιωτή σου υπήρξε και πλήρης έργων πολιτισμού και παράδειγμα προς μίμηση.

*Χριστιανική φύλλο 1048 Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2020

Στὴ δημοσιότητα δόθηκε ἡ ἀπάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου πρὸς τὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλο  γιὰ τὴν πρωτοβουλία τοῦ τελευταίου (μὲ τὴν ἀπὸ 11.12.2019 ἐπιστολή του ποὺ ἔδωσε στὴ δημοσιότητα κατ’ ἀποκλειστικότητα ἡ ἱστοσελίδα Orthdoxia.info)  νὰ φιλοξενήσει «ἀδελφικὴ συγκέντρωση ἀγάπης» τῶν  Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στὴν Ἰορδανία, στὸ διάστημα μέχρι τὴν ἔναρξη τῆς νηστείας Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, γιὰ τὴ διατήρηση τῆς μεταξὺ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εὐχαριστιακῆς ἑνότητας. “Ἡ ἀγωνία μας εἶναι ἡ κρίση ποὺ περνᾶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία νὰ μὴ βαθύνει περισσότερο…Καθὼς εἶχε παίξει παρεμφερεῖς ρόλους στὸ παρελθὸν καὶ κατὰ τὴ διάρκεια διαφορετικῶν συγκυριῶν διαμέσου τῆς Ἱστορίας τῆς Ἐκκλησίας, τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, φύλακας τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως καὶ τοῦ Παναγίου Τάφου, χτίζει μιὰ γέφυρα γιὰ τὶς ἀδελφὲς ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, γιὰ νὰ τὴν διαβοῦν καὶ νὰ σταθοῦν μαζὶ σὲ αὐτὲς τὶς δύσκολες ἐποχές»

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κατ’ ἀρχὴν διερωτᾶται γιὰ ποιὸ λόγο ἡ ἀλληλογραφία γίνεται στὴν ἀγγλικὴ γλώσσα καὶ ἀφοῦ τονίζει ὅτι τέτοιου εἴδους συναντήσεις συγκαλοῦνται καὶ προεδρεύονται μόνον ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, καλεῖ τὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων νὰ μὴ ἐπιμείνει στὴν πρωτοβουλία του αὐτή. Τὴν πρωτοβουλία αὐτὴ ἀπέρριψε καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος.       

Ἡ ἀνταλλαγὴ ἐπιστολῶν εἶναι ἡ πιὸ κάτω:

(26 Δεκεμβρίου 2019)
Ἀριθμ. Πρωτ. 900
Μακαριώτατε καί Ἁγιώτατε Πατριάρχα Ἱεροσολύμων καί πάσης Παλαιστίνης, ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ λίαν ἀγαπητέ καί περιπόθητε ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Μετριότητος κύριε Θεόφιλε, τήν Ὑμετέραν γερασμίαν Μακαριότητα ἀδελφικῶς ἐν Κυρίῳ κατασπαζόμενοι, ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν.
Ἐλάβομεν καί μετ’ ἐκπλήξεως οὐ μικρᾶς ἀνέγνωμεν τό ἀπό 11ης Δεκεμβρίου 2019 Γράμμα τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, δι’ οὗ καλεῖτε τήν ἡμετέραν Μετριότητα εἰς συνάντησιν τῶν Ὀρθοδόξων Προκαθημένων ἐν τόπῳ τῆς Ὑμετέρας δικαιοδοσίας πρός διαβούλευσιν «διά τήν διατήρησιν τῆς μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν Εὐχαριστιακῆς ἑνότητος». Τήν ἔκπληξιν, ἵνα μή εἴπωμεν τήν κατάπληξιν ἡμῶν, ἐκ τοῦ ὡς ἄνω Γράμματος τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος προκαλοῦν αἱ ἀκόλουθοι παρατηρήσεις:

Ἐν πρώτοις ἐκπλησσόμεθα οὐχί εὐχαρίστως ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι διά πρώτην φοράν εἰς τήν μακραίωνα ἱστορίαν τῶν δύο ἡμετέρων Πατριαρχείων τό ὀρθῶς ἐπιγραφόμενον «Ἑλληνορθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων» ἀλληλογραφεῖ μετά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου εἰς γλῶσσαν ξένην πρός τήν μητρικήν ἡμῶν τοιαύτην, ὡς ἐάν ἔπαυσεν αἴφνης νά αἰσθάνηται τοῦτο ὅμαιμον καί ἀνῆκον μεθ΄ ἡμῶν εἰς τό αὐτό ἱστορικόν καί μαρτυρικόν Γένος, εἰς τό ὁποῖον μάλιστα ἡ Θεία Πρόνοια ἀπό αἰώνων ἐνεπιστεύθη τήν φύλαξιν τῶν ἱερῶν Προσκυνημάτων τῆς Ἁγίας Γῆς διά τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ὑμῶν Ἀδελφότητος. Ξενίζει μεγάλως ἡ τοιαύτη στάσις καί ἐνέργεια Ὑμῶν πάντας ὅσοι γνωρίζουν τούς ἀγῶνας τῶν ἀοιδίμων Προκατόχων τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, οἵτινες ἀντέστησαν σθεναρῶς κατά τῶν γνωστῶν ἐκ τῆς Ἱστορίας προσπαθειῶν διεισδύσεως εἰς τούς Ἁγίους Τόπους ξένων πρός τό ἡμέτερον Γένος δυνάμεων. Τί, ἆραγε, ὡδήγησε τήν Ὑμετέραν Μακαριότητα εἰς τήν οὕτω οὐχί τιμητικήν δι’ ἡμᾶς ἀποστολήν ἐγκυκλίου Γράμματος εἰς τήν Ἀγγλικήν ἀντί τοῦ ἀπό αἰώνων καθιερωμένου τρόπου ἀλληλογραφίας μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν;

Δεύτερον, μετά δυσκολίας κατανοοῦμεν τήν πρωτοφανῆ εἰς τήν ἱστορίαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀνάληψιν ὑφ’ Ὑμῶν πρωτοβουλίας πρός σύγκλησιν Πανορθοδόξου Συνάξεως. Περιττόν νά ὑπομνήσωμεν Ὑμῖν τήν θέσιν, τήν ὁποίαν κατέχει τό Ὑμέτερον Πατριαρχεῖον εἰς τήν τάξιν τῶν Διπτύχων τῆς Ἁγιωτάτης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὡς καί τό γεγονός ὅτι, κατά τήν κανονικήν τάξιν, ἥτις ἀνέκαθεν καί μέχρι προσφάτως ἐγένετο ὑφ’ ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν σεβαστή, αἱ Πανορθόδοξοι Συνάξεις τῶν Προκαθημένων συγκαλοῦνται πάντοτε ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ὅστις καί προεδρεύει αὐτῶν. Ποίου εἴδους ἑνότητα θέλει ὑπηρετήσει ἡ Ὑμετέρα πρωτοβουλία, ἐάν ἀπουσιάζῃ ἐκ τῆς προτεινομένης ὑφ’ Ὑμῶν Συνάξεως ὁ Πρῶτος τῇ τάξει τῶν Ὀρθοδόξων Προκαθημένων; Καί ποῖον νόημα θά εἶχε μία Σύναξις Προκαθημένων, κατά τήν ὁποίαν δέν θά ἦτο δυνατή ἡ τέλεσις ἀπό κοινοῦ τῆς Θείας Λειτουργίας, διότι εἷς ἐξ αὐτῶν διέκοψε τήν Εὐχαριστιακήν κοινωνίαν μετά τινων ἐξ αὐτῶν; Ἡ τυχόν πραγματοποίησις τῆς πρωτοβουλίας Ὑμῶν ταύτης θέλει καταδείξει τοῖς πᾶσι, φίλοις τε καί ἐχθροῖς, ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος ἡμῶν Ἐκκλησία δέν ἀποτελεῖ ὀργανικήν ἑνότητα, καί ἔχει περιπέσει εἰς τήν κατάστασιν ὁμοσπονδίας, ἤ καί, ἔτι χεῖρον, συνομοσπονδίας Ἐκκλησιῶν προτεσταντικοῦ τύπου. Ἡ εὐθύνη τήν ὁποίαν ἐπωμίζεται ἡ Ὑμετέρα Μακαριότης διά τῆς πρωτοφανοῦς ταύτης πρωτοβουλίας Αὐτῆς, εἶναι πελωρία ἔναντι τῆς Ἱστορίας, καί εἰλικρινῶς ἀποροῦμεν πῶς ἀπεφάσισεν Αὕτη νά ἀναλάβῃ αὐτήν, καί δή κατά τούς κρισίμους τούτους καιρούς.

Τρίτον, ἀπορίαν προκαλεῖ εἰς ἡμᾶς ἡ ἐπίκλησις, ὡς σκοποῦ τῆς προτεινομένης ὑφ’ Ὑμῶν Συνάξεως, τῆς «διαφυλάξεως τῆς Εὐχαριστιακῆς κοινωνίας ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ». Ἀλλ’ ἡ Εὐχαριστιακή κοινωνία ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ οὐδέποτε διεκόπη εἰ μή ὑπό μιᾶς καί μόνον Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καί τοῦτο μονομερῶς, πασῶν τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν διατηρουσῶν τήν πρός αὐτήν καί μετ’ ἀλλήλων Εὐχαριστιακήν κοινωνίαν. Πρός τήν Ἐκκλησίαν ταύτην, συνεπῶς, δέον νά κατευθυνθῇ οἱαδήποτε προσπάθεια ἐπανόδου εἰς τήν Εὐχαριστιακήν κοινωνίαν, καί οὐχί πρός τάς λοιπάς Ἐκκλησίας.

Πρός τούτοις, διερωτᾶταί τις ποῖον θετικόν ἀποτέλεσμα θά ἠδύνατο νά ἔχῃ μία συνάντησις Προκαθημένων, ἔστω καί ἄτυπος, ἄνευ προετοιμασίας τινός. Οὐδέποτε, μηδέ παρά τοῖς κοσμικοῖς, ἐπεχειρήθη συνάντησίς τις ἡγετῶν ἄνευ προετοιμασίας, ἵνα μή ἀχθῇ αὕτη εἰς ἀποτυχίαν βλαπτικήν διά τόν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Μία τοιαύτη ἀπροετοίμαστος συνάντησις οὐχί μόνον δέν θά ὡφέλει, ἀλλά καί θά ἔβλαπτε μεγάλως τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν. Ὑπό τάς συνθήκας ταύτας ἡ τοιαύτη συνάντησις θά ὑπέκρυπτεν ἄλλα κίνητρα καί θά ἐξυπηρέτει ἄλλους σκοπούς πλήν ἐκείνου τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, τήν ὁποίαν ἑνότητα καί θά ἔπληττεν, ἵσως, ἀνεπανορθώτως.

Κατόπιν τούτων, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ἀναλογιζόμενον τήν εὐθύνην αὐτοῦ, ὡς Πρωτοθρόνου ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ, διά τήν διαφύλαξιν τῆς κανονικῆς τάξεως, ὡς καί τάς σοβαράς συνεπείας διά τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, τάς ὁποίας θά εἶχεν ἡ τυχόν, παρά τήν κανονικήν ταύτην τάξιν καί παράδοσιν, πραγματοποίησις τῆς προτεινομένης ὑπό τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος συναντήσεως τῶν Προκαθημένων, καλεῖ Αὐτήν ἀδελφικῶς ὅπως μή ἐμμείνῃ εἰς τήν πρωτοβουλίαν Αὐτῆς ταύτην, ὑπηρετοῦσα, ἀνεπιγνώστως ἴσως, ἀλλοτρίους σκοπούς ἀπό αἰώνων ὑπονομεύοντας τόν πανίερον Οἰκουμενικόν Θρόνον, καί ἀναλαμβάνουσα οὕτως ἱστορικοῦ μεγέθους εὐθύνας διά τάς συνεπείας, τάς ὁποίας θά εἶχεν ἡ ἐνέργεια αὕτη διά τήν Ἐκκλησίαν καί τό Γένος.
Ἐπί δέ τούτοις, περιπτυσσόμενοι καί αὖθις τήν Ὑμετέραν Μακαριότητα φιλήματι ἁγίῳ, διατελοῦμεν μετά τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης καί ἐξιδιασμένης τιμῆς.

‚βιθ’ Δεκεμβρίου κς´
Τῆς Ὑμετέρας γερασμίας Μακαριότητος
ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός

Την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου ώρα 18.30 θα γίνει στην αίθουσα της “Χριστιανικής” η κοπή της βασιλόπιτας της ΧΔ και της “Χ” του έτους 2020.

Στη συνέχεια, θα γίνει παρουσίαση του βιβλίου του παλαιού μέλους της Ε.Χ.Ο.Ν.,  Παναγιώτη Μπούρδαλα “Στα ίχνη του συλλογικού ανθρώπου” των εκδόσεων “Αρμός”.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Νίκος Βασιλόπουλος: Υποψήφιος Διδάκτορας Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Κώστας Μπλάθρας: θεολόγος, κριτικός κινηματογράφου, Διευθυντής της «Χ».

και ο συγγραφέας του βιβλίου Παναγιώτης Μπούρδαλας.

Συντονίζει ο Γιάννης Ζερβός: πρόεδρος της «Χ.Δ.»

Από τη θεματολογία του βιβλίου: Ορθοδοξία και σύγχρονος κόσμος, μ’ αφετηρία τις μεγάλες εορτές-Η κρίση μας μ’ αφορμή τη Μεγάλη Εβδομάδα- Θε-ανθρωπολογικές παρεμβάσεις και επισημάνσεις-Ζητήματα “μεταπολίτευσης” και “μνημονίων”

“..Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται πολιτικά από τον καλπασμό του κεφαλαιοκρατικού “ιππικού” σε παγκόσμιο επίπεδο. Ταυτόχρονα συνεπικουρείται κι από την τεχνική κυριαρχία του και στις τρεις διαστάσεις στη γη…
…Η κοινωνική και αλληλέγγυα – ευχαριστιακή και υπαρκτική όμως θεολογία κρατά πάντα τα νήματα του μέλλοντος και του παρελθόντος συνδεδεμένα στο ιστορικό παρόν, όταν βεβαίως πλέκεται διαλεκτικά με τις αμφισβητήσεις “καλής θέλησης” και με στόχο τον “τριαδικά” συλλογικό άνθρωπο…
…Οι Νεοέλληνες, θρησκευόμενοι ή “απελευθερωμένοι”, φαίνεται ότι δεν έχουμε κατανοήσει βαθιά την προϋπόθεση οικείωσης του θεού Λόγου και του Φωτός: “όσοι δε έλαβον αυτόν, …οι ουκ εξ αιμάτων, …αλλά εκ Θεού εγεννήθησαν”. Η οικείωση λοιπόν αυτή δεν αποτελεί βιολογικό, οικογενειακό, φυλετικό, πολιτισμικό, πολιτικό ή θρησκευτικό γεγονός. Αποτελεί εντέλει ένα θείο δώρο, μιαν απάντηση στο πολυποίκιλο άθλημα βίωσης της Μεγάλης εβδομάδας καθόλη τη διάρκεια του συνολικού ετήσιου κύκλου ζωής… (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)”

ΑΔΕΙΟ ΚΑΛΑΘΙ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ

ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

Μετά τις κάθε μέρα και εντεινόμενες προκλήσεις, απειλές και έμπρακτες αμφισβητήσεις της εθνικής μας κυριαρχίας από την Τουρκία, είχαν καλλιεργηθεί προσδοκίες ότι η συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού Κων. Μητσοτάκη με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ θα ενίσχυε το αίσθημα ασφάλειας του λαού μας , θέτοντας ένα φρένο, έστω και φραστικά, στα σχέδια της Τουρκίας να
οδηγήσει στα άκρα τις ελληνοτουρκικές σχέσεις,με τελικό στόχο «τα σύνορα της καρδιάς» του Ερντογάν και γενικά των
Νεοοθωμανών.
Η συνάντηση έγινε, όπως ήταν προγραμματισμένη, την Τρίτη 7 Ιανουαρίου, στις 9 το βράδυ, ώρα Ελλάδας, στο Λευκό Οίκο και διήρκεσε περίπου μισή ώρα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, χαιρετώντας τον Αμερικανό πρόεδρο, είπε μπροστά στις Κάμερες στο Οβάλ Γραφείο: «Η Αθήνα αναμένει την υποστήριξή σας. Η Ελλάδα είναι αξιόπιστος και προβλέψιμος σύμμαχος στον οποίο η Ουάσινγκτον μπορεί να βασίζεται». Ο κ. Μητσοτάκης, απευθυνόμενος στον κ. Τραμπ, παρουσίασε τη γνωστή ελληνική θέση ότι η συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης προκαλεί αποσταθεροποίηση και τόνισε πως οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται στο καλύτερο δυνατό σημείο.
Ανταπαντώντας ο Αμερικανός πρόεδρος είπε: «Έχουμε εκπληκτικές σχέσεις. Είστε ένα έθνος που έχει κάνει μια τεράστια οικονομική επιστροφή. Θα συζητήσουμε και είμαι σίγουρος ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να μου πει. Θα συνεχίσουμε να αναπτύσσουμε τις διμερείς μας σχέσεις»

Μετά την κατ’ιδίαν συνάντηση των δύο ηγετών, δεν δόθηκε κοινή συνέντευξη, αλλά ούτε και ξεχωριστή, από τον Έλληνα πρωθυπουργό, τουλάχιστον. Αλλά ούτε και εκδόθηκε κοινό ανακοινωθέν,όπως συνηθίζεται! Απλώς ο κ. Μητσοτάκης
έγραψε στο διαδικτυακό του λογαριασμό ότι «Έγινε ξεκάθαρο στην αμερικανική πλευρά ότι δεν θα δείξουμε καμιά ανοχή
σε παραβίαση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων» Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρόσθεσε επίσης: «Είχαμε μια επιβεβαίωση των ήδη
εξαιρετικών Ελληνοαμερικανικών σχέσεων, ξεκάθαρες δημόσιες τοποθετήσεις για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και μία
πολύ καλύτερη κατανόηση και του ίδιου του Προέδρου Τραμπ για τις γεωπολιτικές προκλήσεις της περιοχής και πως μπορούμε
να είμαστε μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος».
Τέλος ο πρωθυπουργός ανέφερε επίσης ότι ξεκινάει άμεσα η διαπραγμάτευση για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα των
F-35 με στόχο την απόκτηση μιας μοίρας αεροσκαφών νέας τεχνολογίας. Στόχος είναι με βάση και τις δημοσιονομικές δυνατότητες
της χώρας, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της αναβάθμισης των F-16, να προχωρήσουμε στην προμήθεια των F-35.  Αυτό αναμένεται να γίνει με βάση και τις δυνατότητες παραγωγής των F-35 από το 2024 και μετά.

Να προσθέσουμε επίσης ότι πριν μπουν στο Οβάλ Γραφείο οι δύο ηγέτες, ο κ. Τραμπ απαντούσε, επί μισή ώρα, περίπου, σε δημοσιογράφους για την υπόθεση της απόφασής του να δώσει την εντολή δολοφονίας του Ιρανού στρατηγού Σουλεϊμανί, αφήνοντας τον επίσημο προσκεκλημένο του, κ .Μητσοτάκη, να περιμένει άφωνος και να ακούει τον Τραμπ να κάνει λόγο για τον φίλο του Ερντογάν και να μένει βουβός όταν ερωτάται από τον Μιχάλη Ιγνατίου για τα τουρκολιβυκά.!

Ήταν οπωσδήποτε μια στάση, το ολιγότερο απρεπής και προσβλητική για την Ελλάδα, ενδεικτική όμως της σημασίας που
είχε για την αμερικανική πλευρά η εν λόγω συνάντηση.!
Τελικά ποια μπορεί να είναι τα, κατ’ αρχή, συμπεράσματα για την πολυσυζητημένη αυτή επίσκεψη.
Ας δούμε:
-Ευνόητο ότι αυτή καθ’αυτή η συνάντηση του πρωθυπουργού μας με τον πλανητάρχη είναι ένα θετικό γεγονός, γιατί δίδεται η ευκαιρία να πάρουμε, από πρώτο χέρι, τις θέσεις της υπερδύναμης, ώστε να μην τρέφουμε αυταπάτες.
-Ο κ. Μητσοτάκης επανέλαβε δυστυχώς, την πολιτική όλων των προηγουμένων ελληνικών κυβερνήσεων. Να παρουσιάζεται
στον πρόεδρο των ΗΠΑ,ως πρωθυπουργός μιας Χώρας πλήρως υποτελούς και έτοιμης να ενεργήσει σύμφωνα με τις υποδείξειςεντολές του μεγάλου Προστάτη!
«Η Ελλάδα είναι αξιόπιστος και προβλέψιμος σύμμαχος στον οποίο η Ουάσινγκτον μπορεί να βασίζεται»! Μα όταν δηλώνεις και
κυρίως όταν, μια ζωή, ενεργείς ως δοσμένος, ως άκρως υπάκουος, τότε για ποιο λόγο να σου δώσει σημασία ο ισχυρός; Γιατί οι ΗΠΑ
ανέχονται, καλύπτουν ή και στηρίζουν και ενθαρρύνουν τις ωμές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου από την Τουρκία; Υπάρχουν πολλοί λόγοι. Ο κυριότερος όμως είναι ότι η Τουρκία ποτέ δεν υπήρξε δοσμένος εταίρος των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Πάντα έκανε ανοίγματα και προς τη Ρωσία, προκαλώντας πυρετό στις ΗΠΑ και γενικότερα στη Δύση. Αντίθετα η Ελλάδα πάντα έτρεχε να δηλώσει υποταγή.
Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής τα βλέπουμε. Εισβολή και κατοχή, επί 46 έτη, στην Κύπρο, γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, κράτος
εν κράτει στη Θράκη και τώρα «η Κρήτη και τα νησιά σας δεν έχουν υφαλοκρηπίδα»! Και εμείς περιμέναμε, έστω μια φράση καταδίκης της Τουρκίας, όχι ότι θα είχε και μεγάλη αξία, από μόνη της, αλλά ούτε αυτή τη φράση δεν πήραμε.
Αντίθετα δεσμευτήκαμε, ως υποτελείς, ότι «η Ουάσιγκτον μπορεί να βασίζεται στην Ελλάδα», ακόμα και όταν η Ουάσιγκτον δεν
δεσμεύεται για τίποτε! Η πολιτική αυτή, που επαναλαμβάνουμε δεν είναι πολιτική μόνο του Μητσοτάκη, αποτελεί τον ορισμό του
εθελοντή καρπαζοεισπράκτορα.!
Αν δεν ακολουθούσαμε αυτή την πολιτική το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει ο κ.Μητσοτάκης αυτή τη στιγμή θα ήταν να προειδοποιήσει τον συνομιλητή του ότι αυτές τις μέρες πρόκειται να έλθει στη Βουλή των Ελλήνων , προς κύρωση η Ελληνοαμερικανική Συμφωνία για τις Βάσεις, με την οποία η Ελλάδα δίδει στις ΗΠΑ ό,τι της ζητήθηκε και θα είναι
προβληματική η ψηφοφορία, αν ο Έλληνας Βουλευτής αντιμετωπίσει το δίλημμα,να δώσει ή να μη δώσει την ψήφο του σε μια
Συμφωνία που μετατρέπει την Ελλάδα σε Βάση των ΗΠΑ, χωρίς οι ΗΠΑ να δίδουν τίποτε στην Ελλάδα παρά μόνο «συμπάθεια
και κατανόηση», όπως δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης ότι πήρε από τον κ. Τραμπ και έτσι επιστρέφει στην Αθήνα με άδειο καλάθι, για
τα θέματα που μας καίουν! Αλλά βέβαια για να έθετε τέτοιο θέμα ο Μητσοτάκης στον Τραμπ, έπρεπε να είχαν προηγηθεί πολλές αλλαγές στην όλη πολιτική μας.
Κάτι που δεν έχει γίνει, αλλά επιβάλλεται αν δεν θέλουμε να γίνουμε Επαρχία των Νεοοθωμανών. Ο μη γένοιτο!
* Πρωτοσέλιδο άρθρο του φύλλου της 9ης Ιανουαρίου 2020

ΑΔΕΙΟ ΚΑΛΑΘΙ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ

Χώρα πλήρως υποτελής;

;Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς 9ης Ἰανουαρίου 2020 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ Μανώλη Μηλιαράκη, ὅπου τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…δεσμευτήκαμε, ως υποτελείς, ότι «η Ουάσιγκτον μπορεί να βασίζεται στην Ελλάδα», ακόμα και όταν η Ουάσιγκτον δεν δεσμεύεται για τίποτε! Η πολιτική αυτή, που επαναλαμβάνουμε δεν είναι πολιτική μόνο του Μητσοτάκη, αποτελεί τον ορισμό του εθελοντή καρπαζοεισπράκτορα.!…»

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Γραφτείτε συνδρομητές για να διαβάσετε ολόκληρο το φύλλο

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Details

Καθημερινά ενημερωνόμαστε για τις καταστροφικές πυρκαγιές, που ρημάζουν επί εβδομάδες ανεξέλεγκτες την Αυστραλία, έχοντας προκαλέσει ανυπολόγιστη οικολογική και οικονομική καταστροφή.Μπορεί η Αυστραλία να είναι μακριά, αλλά η καταστροφή πνευμόνων πρασίνου σε τέτοια έκταση αφορά άμεσα όλο τον πλανήτη.  

Σύμφωνα με το Γραφείο Μετεωρολογίας της Αυστραλίας η μέση ετήσια θερμοκρασία το 2019 ήταν ανώτερη από κάθε προηγούμενο χρόνο από το 1910 και μετά που γίνονται μετρήσεις. Επίσης, το 2019, η μέση ετήσια θερμοκρασία ξεπέρασε κατά 1,52 βαθμούς Κελσίου τον μέσο όρο των ετών 1960-1990. Η προηγούμενη υψηλότερη θερμοκρασία ήταν του 2013 με +1,33 βαθμούς.

Κατά συνέπεια, η κατάσταση αυτή συνδέεται με την κλιματική αλλαγή και την παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας.

Στην Αυστραλία, τώρα αρχίζει το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να αναμένονται ακόμα μεγαλύτερες θερμοκρασίες από τους 40 βαθμούς που επικρατούν και να είναι άγνωστο πότε θα σταματήσουν οι καταστροφικές φωτιές.Παρά το γεγονός ότι δεν λείπουν οι εμπρηστές, τα αίτια είναι φυσικά κατά βάση:  Η παρατεταμένη ξηρασία, σε συνδυασμό με τους ανέμους, αλλά και τις καταιγίδες χωρίς βροχή, αλλά με κεραυνούς που προκαλούν εύκολα δασικές πυρκαγιές. Εδώ  φαίνεται ο χάρτης της Αυστραλίας με τις περιοχές που έχουν πληγεί μόνο τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Το μέγεθος της συμφοράς είναι εμφανές.

Μέχρι στιγμής, 14,7 εκατομμύρια στρέμματα έχουν καεί, μια έκταση μεγαλύτερη από το Βέλγιο και την Αϊτή μαζί. 23 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, περιουσίες και χωριά ολόκληρα έχουν αφανιστεί, χιλιάδες άνθρωποι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους. H κινητοποίηση των ενόπλων δυνάμεων για την αντιμετώπιση των καταστροφών συγκρίνεται μόνο με αυτή της περιόδου του Β’  Παγκοσμίου Πολέμου. Καλλιέργειες και κτηνοτροφικές μονάδες αφανίζονται, όπως και η μοναδική άγρια πανίδα της περιοχής. Υπολογίζεται ότι το

1/ 3 των Κοάλα της Πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας έχουν χαθεί. Παράλληλα, η ατμόσφαιρα γίνεται αφόρητη στην πόλη του Σίδνεϊ λόγω των καπνών.

Η καταστροφή είναι συγκρίσιμη με αυτή των πυρκαγιών της Αμαζονίας (17,5 εκατομμύρια στρέμματα). Στην Καλιφόρνια κάηκαν 247.000 στρέμματα το 2019 και 1 εκατομμύριο το 2018.

Φωτο: Κοάλα, από τα διασωθέντα

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΟΡΟΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Στην εθνική προσπάθεια των Αυστραλών συμμετέχει και η Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή, που εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση: 

Με μεγάλη θλίψη και πόνο καρδιάς βιώνουμε την κρίση των πυρκαγιών,που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας τις τελευταίες ημέρες,εδώ στην ευλογημένη Αυστραλία μας. Συμμεριζόμαστε τη θλίψη των οικογενειών και των φίλων, που έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων των εθελοντών πυροσβεστών, που έχασαν τη ζωή τους, ενώ μάχονταν ηρωικά με την κόλαση της φωτιάς. Πέρα από τις πολύτιμες ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, η καταστροφή χιλιάδων εκταρίων γης, οπωροφόρων δένδρων, πολύτιμων αμπελώνων, τοπικών επιχειρήσεων, αθώων ειδών άγριας πανίδας και χιλιάδων σπιτιών έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα διαβίωσης σε πολλούς συνανθρώπους μας.

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας συμμερίζεται τον πόνο και συμπάσχει με όλους όσους έχουν πληγεί. Ωστόσο, το ξέρουμε καλά, ότι τα ευγενικά και ευαίσθητα λόγια δεν αρκούν. Πολλοί συμπατριώτες μας χρειάζονται έμπρακτη υλική βοήθεια τούτη την ώρα, αφού έχουν χάσει τα πάντα από τις καταστροφές που προκλήθηκαν από πυρκαγιές σε όλη σχεδόν τη χώρα. Είναι καιρός,λοιπόν, τα λόγια να γίνουν πράξη. Είναι καιρός να μετατρέψουμε τη Χριστιανική διδασκαλία σε έμπρακτη και οργανωμένη αγάπη και φιλανθρωπία για τον πλησίον.

Για τον λόγο αυτό την Κυριακή, 5 Ιανουαρίου, θα περιαχθεί δίσκος σε όλες τις . Τα χρήματα που θα συλλεγούν από αυτό τον έρανο, θα διασφαλίσουμε ότι θα φτάσουν στους ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη.

Παράλληλα καλούμε όλους όσους θέλουν και μπορούν – Έλληνες και μη Έλληνες, Ορθοδόξους και μη Ορθοδόξους, Χριστιανούς και μη Χριστιανούς, πιστούς και αθέους, μικρούς και μεγάλους, ακόμη και τα μικρά παιδιά και τους μαθητές όλων των βαθμίδων των σχολείων της χώρας – να καταθέσουν χρήματα στον τραπεζικό λογαριασμό,που υπάρχει για τον συγκεκριμένο σκοπό, με τα στοιχεία:

Ελληνικός Ορθόδοξος Έρανος Πυρκαγιών
GREEKORTHODOXARCHDIOCESEOFAUSTRALIA
ΝΑΒΒΑΝΚ
BSB:082-057
ACCOUNT:616958567

 

Ἄναρχε ῥείθροις, συνταφέντα σοι Λόγε,/Νέον περαίνεις, τὸν φθαρέντα τῇ πλάνῃ,/Ταύτην ἀφράστως, πατρόθεν δεδεγμένος,
Ὄπα κρατίστην· Οὗτος ἠγαπημένος,/Ἶσός τέ μοι Παῖς, χρηματίζει τὴν φύσιν.

Ἄναρχε Κύριε, τὸν ἄνθρωπο, τὸν φθαρμένο ἀπὸ τὴ διαβολικὴ πλάνη, ποὺ μαζί σου θάφτηκε στὰ νερά, καινούργιο τὸν κάνεις. Ἄκουσες ἐτούτη τὴ δυνατὴ Πατρικὴ φωνή. Αὐτός, ποὺ βαφτίζεται στὰ νερά, εἶναι ὁ ἀγαπημένος μου Υἱός, ἴσος μὲ ἐμένα ὡς πρὸς τὴ φύση του, Θεός.

Ὅσοι παλαιῶν, ἐκλελύμεθα, βρόχων,/ Βορῶν λεόντων, συντεθλασμένων μύλας,/ Ἀγαλλιῶμεν, καὶ πλατύνωμεν στόμα,
Λόγῳ πλέκοντες, ἐκ λόγων μελῳδίαν,/ ᾯ τῶν πρὸς ἡμᾶς, ἥδεται δωρημάτων.

Ὅσοι ἐλευθερωθήκαμε ἀπὸ τὰ παλιὰ δεσμά, ἀφοῦ τσακίστηκαν τὰ δόντια τῶν ἀδηφάγων λεονταριῶν, ἂς χαροῦμε κι ἂς κράξουμε μὲ χαρὰ συνθέτοντας μὲ λόγους ὕμνους μελωδικοὺς στὸν Θεὸ Λόγο, ποὺ μὲ μεγάλη χαρὰ  δῶρα μᾶς χαρίζει..

Ἕλκει πρὸς αὐτὸν τὴν θεόδμητον φύσιν,/Γαστρὸς τυράννου, συγκεχωσμένην ὅροις·/Γεννᾷ τε αὖθις, γηγενῶν ἀναπλάσει.
Ἔργον φέριστον, ἐκτελῶν ὁ Δεσπότης·/Ἷκται γὰρ αὐτήν, ἐξαλεξῆσαι θέλων

Ὁ Κύριος ἕλκει κοντά του ἀγαπητικὰ τὴ θεοκατασκεύαστη ἀνθρώπινη φύση, ποὺ ἦταν καταχωνιασμένη στὴν κοιλιὰ τοῦ τύραννου. Καὶ ἐκτελεῖ ὁ Κύριος θαυμασιώτατο ἔργο ἀναγεννώντας καὶ ξαναπλάθοντας τὸν ἄνθρωπο.

 Ἐχθροῦ ζοφώδους καὶ βεβορβορωμένου,/» Ἰὸν καθάρσει Πνεύματος λελουμένοι,/ Νέαν προσωρμίσθημεν ἀπλανῆ τρίβον,
 Ἄγουσαν ἀπρόσιτον εἰς θυμηδίαν,/ Μόνοις προσιτήν οἷς Θεὸς κατηλλάγη.

Λουσμένοι καὶ καθαρισμένοι μὲ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀπὸ τὸ δηλητήριο τοῦ σκοτεινοῦ καὶ βουτηγμένου στὸ βόρβορο τῆς κακίας ἐχθροῦ, ὡδηγηθήκαμε σὲ καινούργιο δρόμο, ποὺ δὲν ὁδηγεῖ πιὰ σὲ πλάνη. Αὐτὸς ὁ δρόμος μᾶς ὁδηγεῖ σὲ χαρὰ ἀπλησίαστη, ποὺ εἶναι ὅμως προσιτὴ καὶ δυνατὸν νὰ τὴ νιώθουν ἐκεῖνοι, ποὺ ἔχουν συμφιλιωθῆ μὲ τὸ Θεό.

(Ἀπὸ τὸν Ἰαμβικὸ κανόνα τῶν Θεοφανείων τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ-Νεοελληνικὴ ἀπόδοση βασισμένη σὲ αὐτὴν τοῦ Ἀρχιμ. Εὐσεβίου Βίττη)