Ο Γιάννης Τόλιος, οικονομολόγος, υποψήφιος Ευρωβουλευτής με τη “Λαϊκή Ενότητα-Μέτωπο Ανατροπής”  μάς έστειλε το πιο κάτω δελτίο ΄τύπου σχετικά με τις ρυθμίσεις για χρέη στις Εφορίες, Ασφαλιστικά Ταμεία και ΟΤΑ, οι οποίες εξυπηρετούν κυρίως ψηφοθηρικές σκοπιμότητες και δεν χτυπούν τη βαθύτερη αιτία υπερχρέωσης λαϊκών στρωμάτων.

Με αφορμή την ανακοίνωση των ρυθμίσεων, για χρέη στις Εφορίες (104 δις), Ασφαλιστικά Ταμεία (35 δις) και ΟΤΑ (3 δις), ο Γιάννης Τόλιος, υποψήφιος Ευρωβουλευτής της «Λαϊκής Ενότητας-Μετώπου Ανατροπής», δήλωσε ότι, «οι εξαγγελθείσες ρυθμίσεις παραμονές εκλογών, εξυπηρετούν κυρίως ψηφοθηρικές σκοπιμότητες και δεν αντιμετωπίζουν στη βαθύτερη αιτία της υπερχρέωσης λαϊκών στρωμάτων. Πολύ περισσότερο δεν ανακόπτουν τις διαδικασίες «φτωχοποίησης» και «παραγωγής» νέων χρεών, με κυρίαρχες τις πολιτικές «Λιτότητας και Επιτροπείας».!

Παρ’ ότι οι ρυθμίσεις διευκολύνουν ορισμένες κατηγορίες οφειλετών στην αποπληρωμή χρεών, ωστόσο δεν προστατεύουν όλους εκείνους που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις προϋποθέσεις ένταξης στο καθεστώς ρύθμισης, με αναπόφευκτη συνέπεια την εφαρμογή «αναγκαστικών μέτρων είσπραξης» (κατασχέσεις κατοικιών, λογαριασμών, κά). Πάνω απ’ όλα οι ρυθμίσεις δεν λύνουν το πρόβλημα της «εισπραξιμότητας» των χρεών, από τη στιγμή που ένας μικρός αριθμός μεγαλο-οφειλετών, κατέχει το συντριπτικό μέρος των χρεών στο δημόσιο.

Είναι ενδεικτικό, σύμφωνα με στοιχεία της ΑΑΔΕ, στις αρχές 2019, τα χρέη στο δημόσιο ήταν 104 δις €, ενώ ο αριθμός των οφειλετών 4.064.750 φυσικά και νομικά πρόσωπα. Ωστόσο από το σύνολο των οφειλετών, το 54,6% χρωστούσε ως 500 € και το 32,9% ως 5.000 €. Με άλλα λόγια το 87,5% των οφειλετών (περίπου 3.500.000) είχαν μόλις το 2,3% των οφειλών (2,4 δις χρέη).!! Αντίθετα 79 μεγαλο-οφειλέτες, με χρέη πάνω από 100 εκατ. €, όφειλαν συνολικά 32,7% (34 δις) και άλλοι 1.154 οφειλέτες, με χρέη από 10-100 εκατ. €, όφειλαν 28,3% των χρεών (29 δις).! Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι, ποιοι είναι όλοι αυτοί οι 79 και 1.154 οφειλέτες που χρωστούν πάνω από 63 δις; Και τι μέτρα σκέφτεται να πάρει η κυβέρνηση και η ΑΑΔΕ, για την είσπραξη αυτών των οφειλών, αντί να εξαντλείται στο φοροκυνηγητό και αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, κυρίως μικρομεσαίων οφειλετών, ενώ η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής …«απογειώνεται» (!) με την επιβολή προστίμων στις γιαγιάδες με «τερλίκια».!!

Ασφαλώς τα χρέη στο δημόσιο πρέπει να πληρωθούν από τους «στρατηγικούς φοροκλέπτες» και «φοροδιαφεύγοντες» μεγαλοεισοδηματίες που κρύβουν τα πλούτη τους στις off-shore εταιρίες. Όμως σε αυτούς που πραγματικά αδυνατούν να πληρώσουν, λόγω διαχρονικής φοροαφαίμαξης και χαμηλού εισοδήματος, θα πρέπει να υπάρξει απαλλαγή, δηλ. «σεισάχθεια». Ταυτόχρονο το κύριο βάρος της οικονομικής πολιτικής να πέσει στην αύξηση της απασχόλησης και στην παραγωγή εισοδήματος, καθώς σε άλλα μέτρα ανόρθωσης της οικονομίας, βελτίωσης της ζωής των μισθωτών και συνταξιούχων και εν γένει των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας. Αυτό όμως θέλει άλλη πολιτική και πάνω απ’ όλα άλλη πολιτική ηθική, αντί της πολιτικάντικης τακτικής …«να αρπάξουμε τη ψήφο» για να παραμείνουμε στην εξουσία ή κάνοντας ….«κούφιο θόρυβο» για να αναρριχηθούμε στην εξουσία.!!

Πολλὲς ἀπόψεις κυκλοφοροῦν μὲ ἀφορμὴ τὶς ἐρχόμενες ἐκλογὲς γιὰ τὸ μεταναστευτικὸ/προσφυγικὸ ζήτημα στὴ χώρα μας. Τὸ Θ’ Συνέδριο τῆς Χ.Δ. τῆς 2-3 Φεβρουαρίου ἔλαβε τὴν ἀκόλουθη θέση:

“Προσφυγικό/Μεταναστευτικό.Ἐνῶ λόγω τῆς κρίσης μειώνονται οἱ πληθυσμοὶ τῶν ἀλλοδαπῶν ἐργαζομένων στὴ Χώρα μας, αὐτὴ ἔχει γίνει πέρασμα μαζικῶν προσφυγικῶν καὶ μεταναστευτικῶν ροῶν ἀπὸ τὴ Μἐση Ἀνατολὴ στὴν Εὐρώπη. Ἐπιβάλλεται νὰ ἀναληφθεῖ διεθνὴς πρωτοβουλία ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ ΟΗΕ γιὰ τὴν καταπολέμηση τῶν αἰτίων τῆς ἀβάσταχτης δυστυχίας, ποὺ προκαλεῖ μαζικὲς προσφυγικὲς καὶ μεταναστευτικὲς ροὲς πληθυσμῶν, ποὺ εἶναι κυρίως οἱ τοπικὲς συρράξεις, ἡ συγκέντρωση τοῦ παγκόσμιου πλούτου στὰ χέρια λίγων προνομιούχων χωρῶν καὶ ἡ κλιματικὴ ἀλλαγή. Ἀντιμετώπιση τῶν χειμαζομένων ἀδελφῶν μας στὰ ρητὰ πλαίσια ποὺ ὁρίζουν ἡ Ἁγία Γραφή καὶ ἡ ὀρθόδοξη Παράδοση, καθὼς καὶ τὸ Διεθνὲς Δίκαιο, γιὰ τὸ σεβασμὸ τοῦ δικαιώματος στὴ φιλοξενία. Ὑπεύθυνη διαχείριση τῶν θεμάτων ποὺ προκύπτουν στὴ Χώρα μας γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τῶν ὑποδομῶν τῆς φιλοξενίας αὐτῆς σὲ ἀξιοπρεπὲς ἐπίπεδο, τῆς ὁμαλῆς ζωῆς τῶν τοπικῶν κοινωνιῶν, τῆς δημόσιας τάξης καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀσφάλειας, μὲ ταυτόχρονη κάθετη διαφοροποίηση ἀπὸ τὴ ρατσιστική, φοβικὴ καὶ συνωμοσιολογικὴ στοχοποίηση προσφύγων καὶ μεταναστῶν.

Νὰ ἀπαιτηθεῖ ἀπὸ τὸν ΟΗΕ καὶ τὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας νὰ καταγγείλουν καὶ νὰ ἐμποδίζουν αὐθαίρετες στρατιωτικὲς ἐπμβάσεις σὲ ξένα κράτη, μὲ ὁποιοδήποτε πρόσχημα, ἀφοῦ στὴν πραγματικότητα κινοῦνται ἀπὸ ὠμὰ συμφέροντα νεοαποικιακοῦ χαρακτήρα.

Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση τῶν 508.000.000 κατοίκων, μὲ τὸ 7,3% τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Πλανήτη, ποὺ κατέχει τὸ 24% τοῦ παγκόσμιου ΑΕΠ, πρέπει νὰ ἀναλάβει τὶς εὐθύνες της ἔναντι τῶν συνανθρώπων μας ποὺ δοκιμάζονται. Μπορεῖ νὰ τοὺς ἀπορροφήσει μὲ βάση τὴν ἀρχὴ τῆς ἰσοκατανομῆς. Ἡ κατεστραμμένη Ἑλλάδα τῆς κρίσης καὶ τῶν Μνημονίων, ἤδη ἔχει προσφέρει πολὺ περισσότερα ἀπ’ ὅσα τῆς ἀναλογοῦν καὶ θέλουν νὰ τῆς φορτώσουν οἱ «ἑταῖροι», μὲ κύριο ὅπλο τὸν «κανονισμὸ τοῦ Δουβλίνου», ποὺ πρέπει ἄμεσα νὰ καταργηθεῖ.”

Τοῦτο σημαίνει ὅτι:

-Oἱ πρόσφυγες καὶ οἱ μετανάστες εἶναι συνάνθρωποί μας. Κατὰ συνέπεια, ὡς πρόβλημα κατ’ ἐξοχὴν ἀνθρώπινο πρέπει νὰ βλέπουμε τὸ προσφυγικὸ/μεταναστευτικὸ ζήτημα. Δὲν εἶναι ἀπὸ ἐμᾶς ἀνεκτό, ἡ Ἑλλάδα νὰ μετατραπεῖ μὲ ὁποιοδήποτε πρόσχημα σὲ “γκρίζα ζώνη” ἀπὸ πλευρᾶς σεβασμοῦ τῶν άνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἐφαρμογῆς τοῦ Δικαίου καὶ κυρίως, “ἐκπτώσεις” δὲν κάνουμε σὲ θέματα ποὺ εἶναι ξεκάθαρα στὸ Εὐαγγελιο καὶ στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοσή μας. Ἡ Χριστιανικὴ Διδασκαλία δὲν εἶναι ἁπλὸς “συναισθηματισμὸς” ποὺ κλείνεται στοὺς τέσσερις τοίχους τοῦ ναοῦ, ἀλλὰ στάση προσωπικῆς ζωῆς τοῦ καθενὸς καὶ γιὰ τὴ Χ.Δ. καὶ τὴ “Χ” πυξίδα στὶς πολιτικές μας προτεραιότητες. Λογικὲς ὅτι λόγω “εἰδικῶν συνθηκῶν” ἀναστέλλεται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου ἢ μπαίνει ἡ ἀνθρωπιὰ στὸ περιθώριο, χαρακτηρίζουν χῶρες ὅπως ἡ Νεο-οθωμανικὴ Τουρκία καὶ τὸ Σιωνιστικὸ Ἰσραήλ.

-Στὰ πιὸ πάνω πλαίσια, ἐπιβάλλεται ὑπεύθυνη διαχείριση τοῦ θεματος καὶ σὲ κάθε περίπτωση, ἡ φιλοξενία δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι πρόσχημα ἢ προπέτασμα ὁποιασδήποτε μορφῆς ἀνομίας. Μιὰ διαχείριση σὲ συνεργασία μὲ τὶς τοπικὲς κοινωνίες, προκειμένου νὰ βρίσκονται λύσεις κοινὰ ἀποδεκτὲς καὶ νὰ μὴ δημιουργοῦνται αἰσθήματα ἀνασφάλειας καὶ φοβίας. Διεθνὴς συνεργασία γιὰ τὴ σταδιακὴ ἐπίλυση τοῦ ἀνθρωπιστικοῦ προβλήματος.

-Στὴν πραγματικότητα, ὁ πληθυσμὸς τῶν νόμιμα ἐγκατεστημένων ἀλλοδαπῶν μειώθηκε τὰ χρόνια τῆς κρίσης. Καὶ ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν μεταναστῶν καὶ προσφύγων ποὺ ἔρχονται στὴ χώρα μας μετὰ τὸ 2015, τὴ βλέπουν ὡς πέρασμα πρὸς τὴ δυτικὴ Εὐρώπη καὶ ὄχι ὡς προορισμό. Ὅμως, ἐπειδὴ δὲν ἀναλαμβάνουν τὶς εύθύνες τους οἱ χῶρες προορισμοῦ, διὰ τῆς ἰσχύος τους ἔχουν μετατρέψει τὴν Ἑλλάδα σὲ ἀποθήκη ψυχῶν.

ΦΩΤΟ: Ὁ μακαριστὸς παπα-Στρατῆς ποὺ ὁλόψυχα βοήθησε τοὺς πρόσφυγες στὴ Λέσβο.

Τους 25 έχουν φτάσει οι νεκροί στη Γάζα από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς μέσα στο σαββατοκύριακο, μεταξύ των οποίων 16 άμαχοι, ενώ 4 ισραηλινοί άμαχοι σκοτώθηκαν από πυραύλους που εκτοξεύθηκαν από τη Γάζα.

Ήδη, μεταδίδεται η σύναψη ανακωχής από το απόγευμα σήμερα.

Για την κλιμάκωση αυτή κύρια αιτία είναι η ουσιαστική μετατροπή της λωρίδας της Γάζας σε γκέτο. Σε μια έκταση 360 τετραγωνικών χιλιομέτρων συνωθούνται πάνω από 1.800.000 άνθρωποι, με πυκνότητα πληθυσμού άνω των 5.000 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η Θάσος έχει έκταση μεγαλύτερη, 379 τ.χ. Όλος αυτός ο πληθυσμός προέρχεται από την προσφυγοποίηση των κατοίκων της παλαιστινιακής ενδοχώρας κατά τους αραβοϊσραηλινούς πολέμους.

Μπορεί ο ισραηλινός στρατός κατοχής να αποχώρησε, αλλά η περιοχή παραμένει σε καθεστώς αποκλεισμού και ασφυκτικών περιορισμών, με τους κατοίκους και ιδίως τους νέους να μην έχουν καμμία προοπτική. Αυτή είναι και η αιτία που η ριζοσπαστικοποίηση του πληθυσμού είναι μεγαλύτερη από αυτή της Δυτικής όχθης.

Σύμφωνα με τον ισραηλινό ιστορικό Τομ Σεγκέβ, η ολοσχερής εκδίωξη των Παλαιστινίων ήταν κεντρικός άξονας των επιδιώξεων του Σιωνισμού: Σε συνεδρίαση του ισραηλινού Υπουργικού Συμβουλίου τον Δεκέμβριο του 1967, ο πρωθυπουργός Λεβί Εσκόλ είχε εξετάσει ακόμα και την πιθανότητα να κοπεί η παροχή νερού στους κατοίκους της Γάζας, ώστε να αναγκαστούν να μεταναστεύσουν αλλού.(Και σε άρθρο του Aderet, Ofer (17 November 2017) στην εφημερίδα Χααρέτζ).

Αν αποτράπηκαν οι “ριζικές λύσεις” που επέτασσε η σκληρή σιωνιστική πολιτική, παραμένει το γεγονός της συγκέντρωσης τόσων ανθρώπων σε μια περιοχή που λειτουργεί ουσιαστικά σαν γκέτο, μια κατάσταση-όνειδος για τη διεθνή κοινότητα.

Πρώτη προτεραιότητα παραμένει η άρση του αποκλεισμού της Γάζας και η επιστροφἠ των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες, σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ.

 

«Ο Θεός του φόβου που προβάλλεται από συγκεκριμένους θεολογικούς κύκλους, δεν έχει τίποτα κοινό με το δικό μας Θεό της αγάπης. Η πίστη σε ένα τέτοιο Θεό δεν είναι παρά η άρνηση Του. Σε όλες τις κοινωνίες από τις πρωτόγονες μέχρι τις σύγχρονες η ταύτιση της θρησκείας με το φόβο οδήγησε στην απομάκρυνση του ανθρώπου από το «ιερό». Ο Ελιάντε τονίζει ότι στις αρχαίες θρησκείες ο φόβος των ανθρώπων για το «ιερό» είναι υπαρκτός και είναι και η αιτία του αθεϊσμού. Η θεολογία των αφορισμών, των απαγορεύσεων, των εντολών, των αποκλεισμών που επιλέχθηκε από τους χριστιανούς της Δύσης αλλά υιοθετήθηκε και από τους Ορθόδοξους οδήγησε σε τραγικά αδιέξοδα. Ο Κικέρων έγραφε ότι «δε μπορούμε να αγαπήσουμε ούτε εκείνους που φοβόμαστε, ούτε εκείνους που μας φοβούνται». Ο άνθρωπος λοιπόν, όταν φοβάται το Θεό δεν μπορεί να τον αγαπήσει, να φτάσει στο σκοπό του που είναι το «καθ’ ομοίωση», να γίνει και αυτός «θεός».

Υπάρχει μια τραγική έκφραση που χρησιμοποιούν πολλοί γονείς θρησκευόμενοι και όχι μόνο, για την ανατροφή των παιδιών τους: «Ο φόβος φυλάει τα έρημα». Ποτέ δε μας είπαν οι fun αυτής της ατάκας που κατέληξαν οι νέοι και οι νέες που μεγάλωσαν με φοβίες και ενοχές. Πόσα από τα παιδιά που έζησαν την πίστη σαν ένα σύνολο απαγορευτικών διατάξεων μεγαλώνοντας έμειναν στο χώρο της Εκκλησίας; Οι νέοι δεν τρώνε χόρτο. Τα «μην», τα «όχι», τα «πρέπει» δεν τους λένε τίποτα. Ο νέος διψάει για αλήθεια, για αυθεντικότητα. Η καθοδήγηση κάθε είδους (πολιτική, θρησκευτική, ιδεολογική) δεν τους λέει τίποτα. Δεν έχουν ανάγκη από έτοιμες πνευματικές συνταγές και κανόνες «ηθικής» συμπεριφοράς. Οι φθηνοί προπαγανδιστές δεν τους αγγίζουν. Οι νέοι και οι νέες αγωνιούν, αμφισβητούν, αμφιβάλλουν. Είναι απόλυτοι, διψάνε για ΖΩΗ και καλά κάνουν, διαφορετικά θα ήταν ήδη πνευματικά νεκροί. Διψάνε για ένα Θεό που δεν είναι απόμακρος αλλά είναι ένας από μας, που σαρκώθηκε για να βρεθεί κοντά μας. Η πίστη σ’ Αυτόν δεν είναι δήλωση υποταγής σε μια ανώτερη εξουσία, σε μια αυθεντία που ακολουθώ τυφλά, αλλά μια σχέση ανεπιφύλακτης εμπιστοσύνης και αγάπης, μιας αγάπης που δε γνωρίζει όρια. Το ξεπέρασμα αυτών των ορίων έχουμε να προτείνουμε στους νέους όχι το φόβο.

Ανδρέας Αργυρόπουλος

Απόσπασμα από το βιβλίο του «Ο Θεός, οι Νέοι και άλλεςRockn Roll ιστορίες», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ.

Εισήγηση στην στρογγυλή τράπεζα «Πλούσιοι και φτωχοί στην Καινή Διαθήκη, τον πρώιμο μοναχισμό και το Βυζάντιο» (Θεολογική Σχολή ΑΠΘ, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, Τομέας Ιστορίας, Δόγματος και Διαχριστιανικών Σχέσεων), Πέμπτη 21 Μαρτίου 2019.

 

Το 1935 ο Μπέρτολντ Μπρεχτ  μας χάρισε το ποίημα «Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει». Με το ποίημα αυτό, ως γνωστό, ο Μπρεχτ διατύπωσε υπό τύπον ερωτήσεων την εξής απλή διαμαρτυρία: Πίσω από πολλά έργα υψηλού πολιτισμού (πίσω από την επτάπυλη Θήβα, από το Σινικό τείχος, από τις αψίδες της Ρώμης, από τα παλάτια του Βυζαντίου) υπάρχει κάτι πραγματικό, αλλά αθέατο: Ο κόπος και ο πόνος των φτωχών, οι οποίοι έστησαν αυτά τα έργα, κι όμως, όχι απλώς μένουν ανώνυμοι, αλλά ούτε καν υπάρχουν στον οπτικό ορίζοντα του ανθρώπου που θαυμάζει αυτά τα επιτεύγματα.

Κι αν άραγε ο Μπρεχτ συναντούσε τον άγιο Ισίδωρο Πηλουσιώτη, στα τέλη του 4ου αιώνα;

Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος ήταν υπέρμαχος της δογματικής ορθοδοξίας. Έμενε όμως -επιτρέψτε μου- μεταξεταστέος στην ορθοπραξία. Έκτιζε λαμπρούς ναούς (προς δόξαν Κυρίου, όπως συχνά λέγεται), αλλά τους έχτιζε με αυταρχισμό και αδικία. Εδώ, λοιπόν, τον έλεγχε ο Ισίδωρος Πηλουσιώτης.

 

Έχεις γίνει (του έλεγε) λιθομανής και χρυσολάτρης.

 

Κτίζεις στο Πηλούσιο εκκλησία, λαμπρή […], αλλά με ελεεινά μέσα: με χρηματισμούς από χειροτονίες, με αδικίες […] και με υπεξαίρεση των χρημάτων που προορίζονται για τους φτωχούς […]. Δεν χρειάζεται ο Θεός θυσίες που προέρχονται από αδικία. Αντιθέτως, τις σιχαίνεται σαν να πρόκειται για θυσία σκύλου. Σταμάτα, λοιπόν, και να κτίζεις και να αδικείς, ώστε να μη βρεθεί στην κατάκριση του Θεού αυτό το [λαμπρό] οικοδόμημα. Αιώνια θα στέκει μετέωρο και θα σου καταμαρτυρεί με ποια κακά κτίστηκε, θα σου γυρεύει πίσω τα μεροκάματα που στέρησες και θα συνηγορεί υπέρ όσων έβλαψες.

Details

Δύο πρωτόδικες καταδίκες στελεχῶν τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας ἔκαναν θόρυβο τὸν περασμένο μήνα: Τοῦ Αὐστραλοῦ καρδιναλίου Τὼρτζ Πὲλ σὲ ἕξι χρόνια φυλάκιση στὶς 13 Μαρτίου γιὰ ἀσέλγεια κατὰ ἀνηλίκων παιδιῶν καὶ τοῦ Γάλου Καρδιναλίου Φιλὶπ Μπαρμπαρὲν σὲ ἕξι μῆνες στὶς 7 Μαρτίου γιὰ συγκάλυψη τῶν ἀπανωτῶν κρουσμάτων μὲ αὐτουργὸ τὸν ἱερέα Μπερνὰρ Πρενὰ στὴν περιοχὴ τῆς Λυών, τῆς ὁποίας ἦταν ἀρχιεπίσκοπος μέχρι τὶς 19 τοῦ ἴδιου μήνα.

Καὶ οἱ δύο, πρὶν τὴν καταδίκη τους, εἶχαν προβεῖ σὲ δηλώσεις ποὺ σκανδάλισαν:

ΠΕΛ: ΔΕΝ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ Η ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ…

Ὁ Πὲλ εἶχε δηλώσει τὸ 2014, ἀπευθυνόμενος σὲ αὐστραλιανὴ κρατικὴ ἐξεταστικὴ ἐπιτροπή,1 προσπαθώντας νὰ ἀποσείσει τὴν εὐθύνη τῆς ἡγεσίας  τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὰ σκάνδαλα παιδεραστῶν ἱερέων ὅτι «Ἂν ἕνας ὁδηγὸς φορτηγοῦ παίρνει στὸ δρόμο κάποια κυρία καὶ τὴν παρενοχλήσει, δὲν τὸ θεωρῶ σωστό, ἡ ἰδιοκτησία καὶ ἡ διεύθυνση τῆς ἑταιρείας αὐτῆς νὰ θεωροῦνται ὑπεύθυνες, ἀφοῦ αὐτὸ ποὺ συνέβη εἶναι ἀντίθετο μὲ τὴν πολιτική τους». Δὲν εἶναι τυχαῖο πρόσωπο, ἀφοῦ μέχρι πρόσφατα λογιζόταν ὡς 3ος στὴν ἱεραρχία τοῦ Βατικανοῦ.

Details

Σαράντα τρία χρόνια πέρασαν την περασμένη Πρωτομαγιά, όταν έχανε τη ζωή του σε ύποπτο αυτοκινητιστικό δυστύχημα ο Αλέκος Παναγούλης την 1η Μαϊου 1976. Είχε αποπειραθεί να εκτελέσει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο το 1968 και για το λόγο αυτό είχε συλληφθεί και βασανιστεί φριχτά. Και οι βασανιστές του παραδέχτηκαν το θάρρος με το οποίο υπέμεινε τα βασανιστήρια. Καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά η ποινή δεν εκτελέσθηκε ύστερα από διεθνείς πιέσεις. Το 1974, μετά την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος, εκλέχτηκε βουλευτής με την ” Ένωση Κέντρου- Νέες Δυνάμεις”.

Σπάνια εκπομπή για τον Αλέκο Παναγούλη εδώ.

Την παραίτησή του υπέβαλε εγγράφως στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο χτες Σάββατο ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος. Η παραίτηση θα διαβιβασθεί στην Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου που θα συγκληθεί στις 9-11 Μαῒου στο Φανάρι και αναμένεται να εκλέξει νέο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής.

Η παραίτηση υποβλήθηκε ύστερα από πιέσεις του Φαναρίου, αλλά και της Ομογένειας, σε συνέχεια φαινομένων κακοδιαχείρισης στην Αρχιεπισκοπή που χρεώνονται στον 90χρονο Ιεράρχη, με αποκορύφωμα την εκτίναξη στα ύψη του προϋπολογισμού ανακατασκευής του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου, που βρισκόταν στο λεγόμενο “σημείο μηδέν” της Νέας Υόρκης, όπου καταστράφηκαν οι λεγόμενοι “δίδυμοι πύργοι” τον Σεπτέμβριο του  2001.Από 25 τα εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ  που ήταν αρχικά, ο προϋπολογισμός έχει φθάσει στα 80 εκατομμύρια και οι εργασίες έχουν σταματήσει, λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης των υποψηφίων δωρητών στη διαχείριση των κονδυλίων.

Photo: Nikos Manginas / Ecumenical Patriarchate  .

ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Νέος Γερμανικός «Άξονας»

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς 2ας Μαΐου 2019 της «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ Γιάννη Ζερβοῦ, ὅπου τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…τὸ 1991, ἡ Γερμανία τοῦ Χέλ­μουτ Κόλ, μὲ τὸν «ἀέρα» τῆς γερμα­νικῆς ἑνοποίησης, κατάφερε νὰ σύρει τὴν τότε Ε.Ο.Κ. στὴν ἀναγνώριση τῆς Σλοβενίας καὶ τῆς Κροατίας, ἐγαινιά­ζοντας τὴ διάλυση τῆς Γιουγκοσλαβί­ας μὲ τὶς τραγικὲς συνέπειες ποὺ ὅλοι γνωρίζουμε σήμερα..Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι φέρνει τὴν εἰρήνη, μὲ τὴν πολιτικὴ τῶν «ἀναγνωρίσεων» τῶν ὀντοτή­των τῆς πρώην Γιουγκοσλα­βίας, φέρει τὴν κύρια εὐθύνη γιὰ τὸν ἐμφύλιο σπαραγμὸ ποὺ ἀκολούθησε.Εἶναι προφανὲς ὅτι ἀνάλο­γες θὰ εἶναι οἱ συνέπειες καὶ νέων χαράξεων σὲ σχέση μὲ τὰ ὑφιστάμενα σύνορα καὶ νέων ἀναθεωρητισμῶν, ποὺ μποροῦν νὰ φτάσουν ἕως ἐμᾶς.»

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο. 

Μπορείτε να γραφτείτε συνδρομητές στο σύνδεσμο:

http://www.xristianiki.gr/sundromes-eisphores.html

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΟΣ: ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Νέος Γερμανικός «Άξονας»

Ποιητές σε διαρκές πένθος;

Βασίλης Σπυρόπουλος :  Αντιστέκομαι στην αδιαφορία

ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΟΥΡΤΑΛΙΔΗΣ: ΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ  Με ελευθερία και συνεταιρισμούς στις Κοινότητες αλλά και στις Ομοσπονδίες (Κοινά) και Συνομοσπονδίες Κοινοτήτων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ Χ.Δ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2019: Ο μισθός των εργατών κραυγάζει…

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΑΔΕΛΦΟ ΚΑΙ ΦΙΛΟ ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗ: Εκοιμήθη ο Κώστας Μιχελιδάκης-ΜΑΝΩΛΗ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ: Ο Κώστας, Άνθρωπος προσφοράς και στήριξης του άλλου

π. Βασίλειος Ι. Καλλιακμανης: ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ  Οι Πατέρες διέσωσαν και απογείωσαν την ελληνική σοφία

Χαραλ. Κοντός: ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΛΗΡΟΥΚΑΙ ΛΑΟΥ“ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ”-Η διακονία των «επτά»

ΝΙΚΗΤΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ: Για την αλλαγή του Καταστατικού Χάρτη

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΙΟΥ ΜΑΡΚΟΣ: Όχι στην «Χρυσή Αυγή»

ΜΑΡΙΑ ΜΠΙΝΙΑΡΗ: Από τη σύλληψη του Ασάνζ στη φυλάκιση δημοσιογράφων

ΜΑΝΟΛΗΣ ΔΡΕΤΤΑΚΗΣ: ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΙΩΣΗ ΣΤΙΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ Έκρηξη της ανεργίας και κατάρρευση του ΑΕΠ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ (Πρώην υπηρεσιακός υπουργός οικονομικών): Η φορολογική λαίλαπα, η φοροδιαφυγή και ελπίδες ανάκαμψης

ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥΦΙΛΟΥ -ΟΛΙΒΙΕ ΚΛΕΜΑΝ: Ὁ Σταυρός, σημεῖο νίκης καί Ἀναστάσεως καί ὄχι κολάσεως

Σερ Στίβεν Ράνσιμαν: Χρειαζόμαστε την διανοητική μετριοφροσύνη

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΜΑΡΙΑΡΗΣ: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΕΓΑΛΟΥΠΟΛΗ:

Περασμένα, μά ὄχι ξεχασμένα

ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ: Σεβασμό στους Νεκρούς έστω και αν ανήκουν στους εχθρούς μας

Ψηφίσθηκε στην Ολομέλεια η πρόταση «για τη διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών»

ελενα Χατζόγλου : ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΟΥΝΙΚΟΛΟ ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ Ἡ χειραγώγηση τοῦ ὄχλου ἀπευκταία στὴ δημοκρατία

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ «Το άδικο πια να δικαστεί, το δίκιο να γιορτάσει»

ΓιάννηΣ ΠατσώνηΣ: Ο Πωλ Κλωντέλ στην Νοτρ-Νταμ

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: ΛΕΖΕΚ ΚΟΛΑΚΟΦΣΚΙ-Βαρβαρότητα και πολιτισμική παγκοσμιότητα (Βιβλιοπαρουσίαση)

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: Βιβλιοπαρουσίαση (Μόνιμη στήλη)

ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΕΣ(Μόνιμη στήλη): Τα ασθενήματα των αδυνάτων

9 ΜΠΟΦΟΡ (Μόνιμη στήλη σχολίων)