

του Δημήτρη Καλαμπαλίκη
Μέγα το χάσμα που χωρίζει τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον Πρώτον Κυβερνήτη και Ιδρυτή του ανεξάρτητου κράτους της Ελλάδας, από
την πλειοψηφία των κατοπινών κυβερνώντων του Ελλαδικού κράτους…
Ο Μεγάλος Κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας,που είχε προταθεί απο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη,προσπάθησε με την βοήθεια λίγων φίλων,όπως ο Ελβετός τραπεζίτης Εϋνάρδος και βάζοντας ο ίδιος υποθήκη την εναπομείνασα περιουσία του,να βρεί χρήματα…διότι βρήκε άδεια ταμεία…Νέα δάνεια δεν έδιναν εύκολα οι μεγάλες δυνάμεις,η δε Αγγλία καθόλου…
Οι προύχοντες με επι κεφαλής τον Μαυροκορδάτο,τον Κωλέτη και αργότερα και ο Κοραής τον πολεμούσαν,με την προτροπή και βοήθεια των ξένων πατρώνων τους…κυρίως των Αγγλων…σκοπός τους η εξόντωση του Κυβερνήτη,επειδή δεν ήθελε και δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τα παράλογα αιτήματά τους για οικονομική αποζημίωση…!
Ο Κυβερνήτης βλέποντας τα ορφανά,τις χήρες,αλλά και τους ίδιους τους αγωνιστές του’21,”εν εσχάτη ένδεια” (χαρακτηριστικό παράδειγμα στην Αίγινα,δύο γυμνά ορφανά βουτηγμένα μέσα στη λάσπη για να μην κρυώνουν…!!!) έθεσε πρωταρχικό του στόχο να ανακουφιστούν οι άνθρωποι αυτοί…
Ίδρυσε Ορφανοτροφεία,Σχολεία για να μορφώνονται και τα φτωχά παιδιά,Υγειονομικούς σταθμούς…τακτικό στρατό,Εθνική χρηματιστική τράπεζα κλπ.
Η Αλιεία,η Κτηνοτροφία και η Γεωργία θα αποτελούσαν την βάση για να επιβιώσει ο λαός και να υπάρξει Χώρα…γι’ αυτό προσπάθησε να μοιράσει λίγη γή,έστω ένα στρέμμα,στους πολλούς και αναγκεμένους, αλλά εκεί βρέθηκε αντιμέτωπος με τους έχοντες και κατέχοντες,τους συνεχιστές των αγάδων…
Η μαρτυρική, επι Γής, πορεία του Κυβερνήτη φτάνει στο τέλος της,αιφνίδια από φονικό αδελφικό; χέρι,στο Ναύπλιο,στις 27 Σεπτεμβρίου 1831,ημέρα Κυριακή,Όρθρου βαθέος,(όπως πάντα),πηγαίνοντας στην Εκκλησία για να Λειτουργηθεί…!!
Για τα επόμενα 150 χρόνια δεν θα γινόταν αναφορά για τον Κυβερνήτη Ι.Καποδίστρια,απ’ το επίσημο Ελλαδικό κράτος,παρά μόνο για εργαλειοποίησή του,όπως επι Ι.Μεταξά και Χούντας του ’67….
Μετά από 196 έτη η “Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας” των Ιακωβάκη Ρίζου-Νερουλού και Ιωάννη Καποδίστρια, επιμελείται και μεταφράζεται απ’τα Γαλλικά στα Ελληνικά απ’ την επιστημονική ομάδα του καθηγητή Γιώργου Κοντογιώργη και προσφέρεται στο κοινό απ’ τις εκδόσεις “Αρμός”…
Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια διάφοροι Ιστορικοί και μελετητές (ο μακαριστός παπα-Γιώργης Μεταληνός,ο καθηγητής Νεώτερης Ιστορίας Α.Κούκος,η καθηγήτρια Φιλ/κής του Ε.Κ.Π.Α. Μ.Μαντούβαλου και άλλοι…) έχουν συγγράψει βιβλία με σημαντικά στοιχεία του βίου του Ι.Καποδίστρια και ως Διπλωμάτη,Ιατρού και Φιλοσόφου…. Ορισμένα απ’αυτά έχουν παρουσιαστεί,με τη βοήθεια δημοσιογράφων που τιμούν το επάγγελμά τους,σε κάποια κανάλια,κυρίως περιφερικά(ΚΡΗΤΗ TV, ΑΧΕΛΩΟΣ κ.ά)στο YOUTUBE κλπ.
Ως αντίδωρο, σε ευήκοα ώτα, αντιγράφω τα παρακάτω λόγια, που είπε ο ανιδιοτελής και με ενσυναίσθηση για το λαό του Κυβερνήτης,
στην Δ’ Εθνοσυνέλευση του 1829: “Εφ’όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω,αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα Δημόσια χρήματα,ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην ένδειαν…”
Αιωνία η μνήμη Ιωάννου,δούλου του Κυρίου και Θεού ημών,Ιησού Χριστού…!!!
Ὁ μακαριστὸς διατελέσας Μητροπολίτης Κασσανδρείας κυρὸς Εἰρηναῖος εἶναι γνωστὸς στὰ μέλη καὶ στοὺς φίλους τῆς ΧΔ καὶ τῆς «Χ», ἐπειδὴ στὴν ἔκδοση τοῦ βιβλίου της δεκαετίας του 1960 «Ἡ ἀπολογία τοῦ Πετρὼφ» περιλήφθηκε μνημειώδης ἐγκύκλιός του τοῦ 1929 πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο, μὲ τὴν ὁποία καλοῦσε τοὺς Ἱεράρχες νὰ ἐπικεντρώσουν στὴν ἐκ μέρους τῆς διοικούσας Ἐκκλησίας ἀντιμετώπιση τῆς κοινωνικῆς ἀδκίας, ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπιστεῖ μόνο στὴ βάση ταῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας. Τόνιζε χαρακτηριστικά:
• «Ἡ ἔλλειψις τῆς ἐκκλησιαστικῆς διδασκαλίας ἐν τοῖς κοινωνικοῖς ζητήμασι ἀποφέρει ἰδίᾳ πικροὺς καρποὺς κατὰ τὰς ταραχώδεις ἡμέρας ἡμῶν, αἵτινες ἴσως ἀπέβησαν τόσῳ ζωφώδεις, ἀκριβῶς διότι αἱ καρδίαι καὶ αἱ ψυχαὶ τῶν λαῶν δὲν φωτίζονται ὑπὸ τοῦ ζωοποιοῦ φωτὸς ταῆς χριστιανικῆς ἀληθείας […] Ὅταν παύσωμεν νὰ περιορίζωμεν τὸν Χριστιανισμὸν ἡμῶν μόνον εἰς τὰς τυπικὰς προσευχὰς καὶ ἐκκλησιαστικὰς τελετὰς καὶ ἐπιδοθῶμεν μετὰ προφητικοῦ ζήλου εἰς τὴν ἐνσάρκωσιν τοῦ ζωοποιοῦ πνεύματος τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ μεγάλῃ διακονίᾳ τῆς κοινωνικῆς ἀναπλάσεως, οἱ λαοὶ θὰ συναισθανθῶσι καὶ κατανοήσωσιν ὅτι ἡ σωτηρία ἀπὸ τῶν κατατρυχόντων αὐτοὺς κοινωνικῶν δυστυχημάτων εὕρηται μόνον ἐν τῷ Σωτῆρι τοῦ Κόσμου….».
• Σε ἐπιστολή του στὶς 7.10.1925 πρὸς ἄλλο ἀρχιερέα, τονίζει: «Ἡμεῖς, ἀγαπητέ, οἱ ἕλληνες Κληρικοὶ άπὸ τῶν ἀνωτάτων μέχρι τῶν τελευταίων, δὲν δὲν εἴμεθα ἀληθεῖς χριστιανοί, ἀλλὰ φανατκοὶ ἐθνικισταὶ ἕλληνες. Ἂς ἐπαναλαμβάνῃ καθ’ ἑκάστην διὰ τοῦ εὐαγγελίου Αὐτοῦ ὁ διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν προθύμως ὑποστὰς σταυρικὸν θάνατον Σωτὴρ ἡμῶν τὸ «ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος». (Ματθ Ι’ 37) Ἡμεῖς ἐν πάσῃ στιγμῇ εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ θυσιάσωμεν ὄχι μόνον τὰς Διατάξεις τῶν Θείων καὶ ἱερῶν Κανόνων, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν ὀρθόδοξον ἡμῶν πίστιν χάριν τῶν κακῶς ἐννοουμένων ἐθνικῶν ἡμῶν συμφερόντων, ὡς τὰ πράγματα κατέδειξαν». (Π. Στάμου, «Ὁ Μητροπολίτης Κασσανδρείας Είρηναῖος (1863-1945)», σελ. 138, ἔκδοση 1970).
• Στὸ ἔργο καὶ στὶς θέσεις τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἱεράρχη θὰ ἐπανέλθουμε.
Χριστιανική 24.9.2026 “Στήλη τα του Καίσαρος”
Για μια ολόκληρη δεκαετία (1913-1923), μπαίνοντας ο εικοστός αιώνας, η Μικρά Ασία ήταν ένα ανοιχτό σφαγείο. Αρχίζοντας με την εκτόπιση-εξαφάνιση Ελλήνων και Αρμενίων στα χρόνια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μέχρι το αιματηρό ξεκαθάρισμα του ελληνοτουρκικού πολέμου, η μικρασιατική γη ποτίστηκε με το αίμα των παιδιών της. Με αυτό τον σκοτεινό τρόπο τελείωσε μια πολυχιλιετής Ιστορία, που πάει πίσω μέχρι την εποχή των πρώτων ανθρώπων, Ιστορία συνύπαρξης στα χώματά της ενός μωσαϊκού λαών. Η συνύπαρξη δεν ήταν πάντοτε, σε αυτή την μακρά ιστορική διαδρομή, ανέφελη, αλλά από τον Μεγαλέξανδρο και τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του δέκατου αιώνα, η ελληνιστική ραχοκοκαλιά των πόλεων συνιστούσε ένα δίκτυο συνύπαρξης. Η κεμαλική, γερμανοναζιστική στη γέννησή της, ιδέα ενός τουρκικού κράτους, αποκλειστικά Τούρκων, έπεσε ως αιματηρή ταφόπλακα σε αυτή τη συνύπαρξη. Μάλιστα, η πρακτική των στρατοπέδων εξόντωσης, που ακολούθως εφαρμόστηκε σε Γερμανία και Σοβιετική Ένωση, στα ιερά χώματα της Μικρασίας δοκιμάστηκε πρώτη φορά. Το τραγικό είναι, ότι ενώ και η Γερμανία και η (πρώην) Σοβιετία αναγνώρισαν –έτσι όπως αναγνώρισαν– τα ειδεχθή εγκλήματά τους, μόνη η Τουρκία μέχρι σήμερα αρνείται να τα αποδεχτεί, μη έχοντας, από τη δεκαετία του 1920 μέχρι σήμερα, υποστεί κανενός είδους καθεστωτική ανατροπή, όπως έγινε στις παραπάνω χώρες. Στο φύλλο αυτό συνεχίζουμε το μικρό μας αφιέρωμα σε ένα κεφάλαιο της Ιστορίας μας αιδημόνως ξεχασμένο: τους αιχμαλώτους της Μικρασίας, εκεί όπου εξοντώθηκε μια ολόκληρη ελληνική γενιά, με περισσότερα θύματα συνολικά από όλους τους πολέμους που η μικρή μας χώρα μπλέχτηκε ως σήμερα. Στο παρακάτω κείμενο μάλιστα, προσέξτε τα λόγια του Μικρασιάτη παπά, που φέρνουν στο μυαλό μας εκείνο το παπαδιαμαντικό: «αληθείς ορθόδοξοι Έλληνες». Όπου αλήθεια είναι, βέβαια, ο Χριστός και το Ευαγγέλιό Του. Αιωνία η μνήμη των χιλιάδων, μυριάδων μάλλον, ακήδευτων νεκρών της πολύκλαυστης Μικρασίας.
Κων. Μπλάθρας
Χριστιανική 24 Σεπτεμβρίου 2026
Το πιο πάνω κείμενο είναι εισαγωγικό ευρύτερου αφιερώματος στο παραγνωρισμένο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας εκ μερους του κεμαλικού καθεστώτος της Άγκυρας, το οποίο συνίσταται στη μαζική εξόντωση Μικρασιατών αμάχων και αιχμαλώτων πολέμου του ελληνικού στρατού που εγκλωβίστηκαν στη Μικρά Ασία μετά την κατάρρευση του μετώπου. Αυτοί υπολογίζονται περίπου σε 50.000 και μόλις 10-12.000 επέστρεψαν σε άθλια κατάσταση. Είναι άγνωστο σε πολύ κόσμο και ελάχιστα έχει αναδειχθεί το γεγονός ότι μια ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων χάθηκε. Οι πολιτικές εξόντωσης ανεπιθύμητων πληθυσμών από το κεμαλικό καθεστώς προτυπώνουν τις ανίστοιχες μεθόδους του ναζιστικού καθεστώτος της Γερμανίας δύο δεκαετίες αργότερα.
Ο τίτλος του κειμένου είναι από τα μαρτυρούμενα λόγια ενός ιερέα της Σμύρνης που είχαν αιχμαλωτίσει και βασανίσει οι Τούρκοι: Παιδιά μου, ο Χριστός είπε: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών». Κι εμείς ας υποφέρουμε για τον Χριστό μας.
Ακολουθούν στις σελίδες 6-7 του φύλλου της εφημερίδας κείμενα από τις αναμνήσεις των Χρήστου Α. Σπανομανώλη και Βασίλη Γ. Διαμαντόπουλου που επιβίωσαν από την τουρκική αιχμαλωσία.
Γραφτείτε συνδρομητές για να έχετε πρόσβαση σε ολόκληρο το περιεχόμενο του φύλλου.
Κι εφέτος το τουρκικό ΥπΕξ “θυμήθηκε” την επέτειο της άλωσης της Τριπολιτσάς και επιχειρεί να παραποιήσει την ιστορία με την ακόλουθη ανάρτηση: “Ο μουσουλμανικός τουρκικός πληθυσμός της χερσονήσου του Μοριά (Πελοπόννησος) υπέστη συστηματικές σφαγές μεταξύ των ετών 1821 και 1830. Μια σκόπιμη εκστρατεία καταστροφής και ερήμωσης συνόδευσε αυτή την πολιτική εξόντωσης, η οποία επεκτάθηκε από χώρους λατρείας και εκπαιδευτικά ινστιτούτα έως νεκροταφεία και άλλα στοιχεία πολιτιστικής κληρονομιάς. Στην 205η επέτειο της Σφαγής της Τριπολίτσας, τιμούμε με προσευχές και βαθύ σεβασμό τους μουσουλμάνους Τούρκους αμάχους που δολοφονήθηκαν βάναυσα”.
Η πραγματικότητα είναι, ότιη Τριπολιτσά υπήρξε επί αιώνες το κέντρο και το σύμβολο της οθωμανικής τυραννίας του Μωριά, απ’ όπου σχεδιάστηκαν κατ’ επανάληψη φρικαλεότητες σε βάρος του υπόδουλου ελληνισμού της περιοχής για να διατηρηθεί η οθωμανική κατοχή και τυραννία.
Ή Οθωμανική Αυτοκρατορία είναι εκείνη που επιχείρησε να καταστείλει την ελληνική επανάσταση με κεντρικά σχεδιασμένες πολτικές μαζικής εξόντωσης. Ο Σουλτάνος Μαχμούτ επιχείρησε να αποσπάσει από τον Σεϊχουλισλάμη “φετβά” που επέτρεπε γενική εξόντωση των Ελλήνων, πράγμα που εντίμως ο Σεϊχουλισλάμης άρνήθηκε, επικαλούμενος τον προσχηματικό αφορισμό των Επαναστατών από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε’ που συντάχθηκε ακριβώς για να έχει ο Σεϊχουλισλάμης τη δυνατότητα να αρνηθεί το αίτημα του Σουλτάνου. Και οι δύο το πλήρωσαν με τη ζωή τους, ενώ δεν αποτράπηκαν οργανωμένες σφαγές χριστιανικών πληθυσμών σε περιοχές που δεν μετείχαν στον πόλεμο.
Στη συνέχεια η διοίκηση του Μαχμούτ εφάρμοσε συστηματική εθνοκάθαρση σε περιοχές όπως η Χίος, τα Ψαρά, η Κάσος. σχεδιαζόταν, μάλιστα, σε συνεργασία με τους Αιγυπτίους που μπήκαν στον πόλεμο, ο ξεριζωμός των Ελλήνων της Πελοποννήσου και η αντικατάστασή τους με αραβικούς πληθυσμούς, εφόσον ο Ιμπραήμ πετύχαινε να καταστείλει την Επανάσταση.
Αντίθετα, η εξόντωση αμάχων ουδέποτε υπήρξε πολιτική των επαναστατκών κυβερνήσεων. Παραθέτουμε χαρακτηριστικά την από 20.6.1821 προκήρυξη του Δημητρίου Υψηλάντη (“Σάλπιγξ Ελληνική” τυπωμένη στην Καλαμάτα) , που τότε, πριν συγκληθεί η Α΄ Εθνοσυνέλευση και συγκροτήσει πανλλήνιους θεσμούς, εκπροσωπούσε τον αδελφό του Αλέξανδρο ως αναγνωρισμένο ηγέτη της Επανάστασης μέσω της Φλικής Εταιρίας.

Η πολιορκούμενη Τριπολιτσά έπεσε αιφνιδιαστικά, χωρίς να είναι για την εξέλιξη αυτή προετοιμασμένη η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία και ακολούθησε ανεξέλεγκτο το ξέσπασμα των επί αιώνες καταπιεσμένων ανθρώπων. Ενώ η πτώση του κέντρου της οθωμανικής τυραννίας αποτελεί σημείο καμπής για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, τα έκτροπα με τα οποία συνοδεύτηκε δεν ήταν προϊόν πολιτικής και καταδικάστηκαν απ’ όλους στη συνέχεια. Και θα είχαν αποφευχθεί αν η π΄λη είχε παραδοθεί με συνθήκη, ιδίως αν ήταν παρών ο Δημήτριος Υψηλάντης, που απουσίαζε.
Παρά το γεγονός ότι δεν αποφεύχθηκαν οι αγριότητες του πολέμου σε όλο τον εθνικαπελευθερωτικό αγώνα του 1821, όπως και σε άλλους απελευθερωτικούς αγώνες που ακολύθησαν, η εξόντωση αμάχων ουδέποτε υπήρξε κρατική πολιτική στην Ελλάδα. Σε αντίθεση με το οθωμανικό καθεστώς και με το κεμαλικό που το διαδέχθηκε και τη γενοκτονία των Ελλήνων και Αρμενίων. Τα θύματα ήταν τόσες δεκάδες χιλιάδες που τα οστά άσπριζαν στις κοιλάδες, όπως μαρτυρείται στο αφιέρωμα της “Χ” για τη μικρασιατική καταστροφή στο φύλλο της 24ης Σεπτεμβρίου.
Η κεμαλική κυβέρνηση εμπορεύθηκε όλη αυτή την τεράστια ποσότητα με ξένες εταιρίες προς βιομηχανική αξιοποίηση...
Η φωτογραφία των δύο δημοσιευμάτων από τη ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.
Τον ίδιο μήνα η εφημερίδα «New York Times» δημοσίευσε την είδηση με τίτλο «Μια απίθανη ιστορία από ένα φορτίο με ανθρώπινα οστά». Όπως έγραφε: «Η Μασσαλία είναι σε αναταραχή από μια ασύλληπτη ιστορία…Η γαλλική εφημερίδα «Midi» δημοσίευσε την είδηση με τον τίτλο «Πένθιμο φορτίο» και έγραφε: «Συζητιέται πολύ στη Μασσαλία η προσεχής άφιξη του πλοίου μεταφοράς εμπορευμάτων “Ζαν”, το οποίο μεταφέρει γι…
Ὁ ἅγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκι (1722-1794), εἶναι γνωστὸς γιὰ τὴ μεγάλη του συμβολὴ στὴν ἑνότητα τῶν Ὀρθοδόξων, ἀφοῦ μὲ βάση τὴ δική του συμβολὴ δημιουργήθηκαν μοναστικὲς ἀδελφότητες σλαβόφωνων καὶ ρουμανόφωνων μοναχῶν. Ὁ ἴδιος ἔμεινε γιὰ μεγάλο διάστημα στὸ Ἅγιον Ὄρος, ἔμαθε ἐπιπλέον ἑλληνικὰ καὶ ἀφιερώθηκε στὴ διάσωση καὶ μετάφραση ἀρχαίων χειρογράφων τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, τὰ ὁποῖα ὄχι μόνον εἶχαν περιπέσει στὴν ἀφάνεια, ἀλλὰ καὶ κινδύνευαν νὰ χαθοῦν.
Χριστιανικὴ 24.9.2026. Στἠλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”
Μόνο το 10% των Γάλλων πολιτών αντιμετωπίζει την επίσκεψη του Πάπα στη χώρα τους η οποία είναι σε εξέλιξη σε καθαρά πνευματική βάση. Από αυτούς, το 6% βλέπει την επίσκεψη ως ευκαιρία για την «καλλιέργεια της αναζήτησης νοήματος και του θρησκευτικού στοχασμού», ενώ το 4% δηλώνει ότι η επίσκεψη αυτή προσφέρει την ευκαιρία να «εμβαθύνουν και να ενισχύσουν την πίστη τους», σύμφωνα με δημοσκόπηση που ζήτησε η εφημερίδα “Λα Κρουά” .
Σύμφωνα με την εκτίμηση της εφημερίδας (23.9.2026-αναλυση Ελοΐζ ντε Νεβίλ), “Αυτό το χαμηλό ποσοστό αντικατοπτρίζει τη μείωση του αριθμού των ενεργών Καθολικών στη Γαλλία κατά την τελευταία εικοσαετία. Επιπλέον, ο αριθμός των βαπτίσεων έχει μειωθεί στο μισό και πλέον από το 2000, πέφτοντας από τις 400.327 εκείνο το έτος στις 175.674 το 2024. Η μελέτη ρίχνει επίσης φως στις προσδοκίες των Γάλλων σχετικά με το πρόσωπο του Πάπα, είτε είναι Καθολικοί είτε όχι. Οι προσδοκίες αυτές είναι κυρίως ηθικού χαρακτήρα: το 48% των ερωτηθέντων τον θεωρεί «σημείο ηθικής αναφοράς», ενώ το 42% τον βλέπει ως «εκπρόσωπο των ξεχασμένων». Αντικατοπτρίζοντας την εκκοσμίκευση της γαλλικής κοινωνίας, ο Πάπας δεν έχει «καμία σημασία» για το 41% των Γάλλων που συμμετείχαν στην έρευνα”.
Η εφημερίδα που απευθύνεται σε θρησκευόμενους της χώρας, όπως δείχνει και ο τίτλος (“Ο Σταυρός”), προτιμά να προβάλει ως τίτλο του άρθρου αυτού ότι “Το 21% των Γάλλων επιθυμεί να δει τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄· Οι λόγοι αυτού του ενθουσιασμού”. Διευκρινίζεται ότι αυτό σημαίνει ότι το 21% των ερωτηθέντων —όλοι άνω των 18 ετών— δηλώνει ότι “θα συμμετάσχει άμεσα ή έμμεσα στην επίσκεψη του Λέοντα ΙΔ΄, είτε παρευρισκόμενοι αυτοπροσώπως σε κάποια εκδήλωση είτε παρακολουθώντας την από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τον Τύπο ή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης”.
Η πραγματικότητα αυτή δεν ανατρέπεται από την προσέλευση πιστών απ’ όλη τη χώρα κατά τα στάδια της επίσκεψης, που κορυφώνεται σήμερα Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου με την υπαίθρια λειτουργία την οποία τελεί στην λεωφόρο των Ηλυσίων, την πιο κεντρική του Παρισιού, όπου υπολογιζεται ότι προσήλθαν 600-700.000 πιστοί. (ΦΩΤΟ)
Όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα, το γεγονός ότι οι δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες αποχριστιανοποιούνται, πρέπει να μας απασχολήσει ιδιαίτερα, με δεδομένο ότι η ιθύνουσα τάξη της χώρας μας έχει βάλει στόχο σε αυτές να μοιάσει και η δική μας κοινωνία.
Το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου, στις 11 το πρωί, στα γραφεία μας επί της οδού Χαλκοκονδύλη 37 (3ος όροφος) στην Αθήνα προγραμματίζεται εκδήλωση της εφημερίδας μας με θέμα: «Χριστιανισμός και αναρχισμός».
Ομιλητές θα είναι οι:
Δημήτρης Μπαλτάς
(Δρ Φιλοσοφίας – συγγραφέας του βιβλίου «Για τον
Μιχαήλ Μπακούνιν: 150
χρόνια από τον θάνατό του»)
Γιώργος Κρανιδιώτης
(ιατρός φιλoσοφών)
Πριν την εκδήλωση-συζήτηση θα γίνει ο αγιασμός για την νέα χρονιά.
Στὶς 9 Σεπτεμβρίου, ποὺ ἐπῆλθε ὁ ἀδόκητος θάνατος τοῦ καλλιτέχνη Γιώργου Μαζωνάκη, ἔκλεινε τὸ προηγούμενο φύλλο τῆς ἐφημερίδας μας καὶ κανεὶς δὲν φανταζόταν τὶς διαστάσεις ποὺ θὰ ἔπαιρνε ἡ ὑπόθεση σὲ λίγες μόλις μέρες καὶ τὶς σοβαρὲς παθογένειες οἱ ὁποῖες θὰ ἀναδεικνύονταν.
Ἐκφράζουμε πρῶτα καὶ κύρια τὴ λύπη μας γιὰ τὴν ἐκδημία τοῦ καλλιτέχνη.
Οἱ δύο ἰατροὶ στὸ ἰατρεῖο τῶν ὁποίων ἐξεδήμησε στὴν ὁδὸ Καρνεάδου τοῦ Κολωνακίου στὴν Ἀθήνα, στὴν ἀρχὴ κατηγορήθηκαν γιὰ θανατηφόρο ἔκθεση ἀπὸ τὴν ὁποία προῆλθε θάνατος. Ὅμως, στὴ συνέχεια, ἡ κατηγορία ἀναβαθμίστηκε σὲ ἀνθρωποκτονία μὲ ἐνδεχόμενο δόλο. Ποὺ σημαίνει ὅτι, ἂν καὶ δὲν τὸν δολοφόνησαν ἐκ προμελέτης, γνώριζαν ὅτι ἡ σειρὰ τῶν πράξεων καὶ παραλείψεών τους μποροῦσε νὰ θέσει τὴ ζωή του σὲ κίνδυνο καὶ εἶχαν ἀποδεχθεῖ τὸν θάνατό του ὡς ἐνδεχόμενο νὰ ἐπισυμβεῖ.
Τὸ Δικαστήριο θὰ κρίνει ἂν οἱ κατηγορίες ἀληθεύουν καὶ μέχρι τότε τὸ τεκμήριο τῆς ἀθωότητας πρέπει νὰ εἶναι σεβαστὸ γιὰ ὅλους τοὺς κατηγορούμενους.
Ἡ τραγικὴ αὐτὴ ἐξέλιξη ἀναδεικνύει σοβαρὲς παθογένειες τοῦ κυρίαρχου οἰκονομικοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ καὶ τοῦ καθεστῶτος τῆς θεσμικῆς ἀσυδοσίας, ποὺ συνδέεται μὲ τὸ νεοφιλελεύθερο δόγμα.
Ἡ κατάργηση τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρητῶν Ὑπηρεσιῶν Ὑγείας καὶ Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ) είναι ἀπόρροια τοῦ καθεστῶτος τῆς θεσμικῆς
ἀσυδοσίας τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ.
Στὰ πλαίσια αὐτῆς τῆς λογικῆς, τὸ 2019 ἡ παροῦσα Κυβέρνηση κατάργησε τὸ Σῶμα Ἐπιθεωρητῶν Ὑπηρεσιῶν Ὑγείας καὶ Πρό-
νοιας (ΣΕΥΥΠ), μὲ ἀποτέλεσμα ὁ ἔλεγχος στὴ λειτουργία τῶν χιλιάδων ἰδιωτικῶν ἰατρείων ποὺ ὑπάρχουν μόνο στὴν περιοχὴ τῆς Πρωτεύουσας νὰ εἶναι ἀπὸ πλημμελὴς ἕως ἀνύπαρκτος. Ἐξάλλου, καὶ ἡ Δημόσια Ὑγεία χρειάζεται ἔλεγχο.
Ἡ Ἕνωση Ἀσθενῶν Ἑλλάδας τάσσεται ὑπὲρ τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρητῶν Ὑπηρεσιῶν Ὑγείας καὶ Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ) γιὰ τὴ λειτουργία ἑνὸς ἐξειδικευμένου ἐλεγκτικοῦ μηχανισμοῦ στὸν χῶρο τῆς ὑγείας: μὲ σαφεῖς ἁρμοδιότητες, κατάλληλα ἐκπαιδευμένο προσωπικὸ καὶ ἐπαρκεῖς πόρους, προκειμένου νὰ μπορεῖ νὰ συμβάλει οὐσιαστικὰ στὴν πρόληψη καὶ στὸν ἔγκαιρο ἐντοπισμὸ ἐπικίνδυνων πρακτικῶν.
Προτεραιότητα πρέπει νὰ ἀποτελέσουν οἱ τακτικοὶ καὶ αἰφνιδιαστικοὶ ἔλεγχοι τῶν ὑπηρεσιῶν ποὺ πράγματι παρέχονται, τοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ τῶν συνθηκῶν λειτουργίας, καθὼς καὶ ἡ παρακολούθηση τῆς συμμόρφωσης μετὰ τὴ διαπίστωση παραβάσεων, σὲ συντονισμὸ μὲ τοὺς Ἰατρικοὺς Συλλόγους καὶ τὶς λοιπὲς ἁρμόδιες ἀρχές.
Ἡ ἐνίσχυση τῶν ἐλέγχων πρέπει νὰ συμβαδίζει μὲ τὴ διασφάλιση τῆς πλήρους ἐνημέρωσης τοῦ ἀσθενοῦς. Πρὶν ἀπὸ κάθε παρέμβαση, ὁ ἀσθενὴς δικαιοῦται νὰ γνωρίζει τὸν σκοπό της, τὴν ἐπιστημονική της τεκμηρίωση, τὰ ἀναμενόμενα ὀφέλη, τοὺς κινδύνους, τὶς διαθέσιμες ἐπιλογὲς καὶ τὸ κόστος.
Δικαιοῦται ἐπίσης ἐνημέρωση γιὰ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐπαγγελματία ὑγείας καὶ τὴν καταλληλότητα τοῦ χώρου, καθὼς καὶ χρόνο γιὰ νὰ θέσει ἐρωτήματα καὶ νὰ ἀναζητήσει δεύτερη γνώμη.
Μὲ τὴν θέση αὐτὴ συμφωνοῦμε ἀπόλυτα καὶ ζητᾶμε τὴν ἄμεση ἐπανίδρυση τοῦ καταργηθέντος ἐλεγκτικοῦ μηχανισμοῦ, ποὺ πρέπει νὰ ἀποκτήσει κάθε δυνατότητα νὰ ἐλέγχει τὰ κακῶς κείμενα στὸ χῶρο τῆς Ὑγείας.
Ἡ ἐμπλεκόμενη ἰατρός, σὲ δημοσιευμένες βιογραφικὲς πληροφορίες, ἐμφανίζεται μεταξὺ ἄλλων νὰ ἔχει ἀκολουθήσει τὴ Μαιευτικὴ – Γυναικολογία καὶ νὰ διαθέτει μεταπτυχιακὲς καὶ διδακτορικὲς σπουδὲς στὴ Μοριακὴ Βιολογία («Πελοπόννησος» 11.9.2026), ἐνῶ εἶναι «ἄνευ εἰδικότητος» σύμφωνα μὲ τὸν Ἰατρικὸ Σύλλογο Ἀθηνῶν.
Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν παραδέχεται ὅτι ἡ ἰατρός, ἂν καὶ ἀνειδίκευτη, εἶχε χορηγήσει βεβαίωση σὲ ἀνήλικη γιὰ τὴν ψυχική της ὑγεία τὸ 2014 («Ποντίκι» 22.9.2026).
Παράλληλα, σὲ ὅλη τὴ χώρα ἀναδεικνύονται δεκάδες κρούσματα ἐξαπάτησης τοῦ κοινοῦ μὲ τὴν διαφήμιση ὡς δῆθεν «ἀναγκαίων» πανάκριβων θεραπειῶν οἱ ὁποῖες πραγματοποιοῦνται χωρὶς νὰ ἔχουν προηγηθεῖ οἱ ἀπαραίτητες ἰατρικὲς διαδικασίες καὶ διαγνώσεις (Τhe TOC 22.9.2026).
Τέτοια φαινόμενα μαζικῆς παραπλάνησης τοῦ κοινοῦ εἶναι ἀπότοκα τῆς κυρίαρχης νεοφιλελεύθερης λογικῆς τῆς καθεστωτικῆς ἀσυδοσίας.
Οἱ ὅποιες «πλατφόρμες» ποὺ ἐπειχειρεῖ ἡ Κυβέρνηση νὰ ἐμφανίσει ὠς ὑποκατάστατο τοῦ ἐνδεδειγμένου ἐλεγκτικοῦ μηχανισμοῦ δὲν λύνουν τὸ πρόβλημα.
Μεταξὺ πολλῶν ἄλλων, ἡ ἐμπλεκόμενη ἰατρὸς ἐμφανίζεται ὡς εἰδικευόμενη καὶ στὴ «σαμανικὴ ἰατρική».
Ὁ σαμανισμὸς (shamanism) εἶναι μιὰ μορφὴ θρησκείας μὲ ἐπίκεντρο τὴν Κεντρικὴ Ἀσία, ἡ ὁποία τιμᾶ τὴν ἱκανότητα τοῦ ἐμφανιζόμενου ὡς «ἱερέα-θεραπευτῆ» σαμάνου νὰ ἐπηρεάζει τὰ καλὰ καὶ τὰ κακὰ πνεύματα ποὺ ἀσκοῦν ἔλεγχο στὴ ζωή μας.
Σύμφωνα μὲ τὸ Χρηστικὸ Λεξικὸ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν (ἠλεκτρονικὴ ἔκδοση), «σαμανισμὸς εἶναι θρησκεία ὁρισμένων φυλῶν τῆς Σιβηρίας καὶ τῆς Μογγολίας ποὺ βασίζεται στὴ λατρεία τῆς φύσης, στὴν πίστη στὰ πνεύματα καὶ σὲ μαντικὲς καὶ θεραπευτικὲς πρακτικές, ὅπως ἡ ἔκσταση· Παρόμοιο θρησκευτικὸ σύστημα ποὺ ἔχει ἀναπτυχθεῖ ἀπὸ αὐτόχθονες φυλὲς στὴν Ἀμερική, Αὐστραλία
καὶ Ἀφρική».
Ἡ ἀποκρυφιστικὴ θεωρία τους εἶναι ὁ ὁλισμὸς καὶ ἡ θρησκευτικότητά τους εἶναι ἀνιμιστικὴ (πίστη σὲ πνεύματα ποὺ βρίσκονται παντοῦ καὶ μέσα σὲ ὅλα τὰ ὄντα).
Στὰ πλαίσια τῆς λογικῆς τῆς Νέας Ἐποχῆς, βάσει τῆς ὁποίας ἡ Ἐποχὴ τοῦ Ἰχθύος (συμβόλου τοῦ Χριστιανισμοῦ) ἔχει παρέλθει καὶ ἔχουμε μπεῖ στὴν « Ἐποχὴ τοῦ Ὑδροχόου», οἱ δυτικὲς κοινωνίες ἀποξενώνονται ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ παράδοση, καὶ πρακτικὲς νεοπαγανιστικὲς ἀνακυκλώνονται γιὰ νὰ καλύψουν τὸ πνευματικὸ κενὸ τοῦ σημερινοῦ Δυτικοῦ ἀνθρώπου.
Δυστυχῶς, οἱ κακοδοξίες αὐτὲς δὲν περιορίζονται στὸν τομέα τῶν προσωπικῶν πεποιθήσεων καὶ ἀναζητήσεων, ἀλλὰ μὲ ποικίλους κομπογιαννιτισμοὺς καὶ προλήψεις περιβεβλημένους μὲ τὸ περιτύλιγμα τοῦ καταναλωτικοῦ προϊόντος εἰσάγουν πρακτικὲς «εὐεξίας» πού, στὴν καλύτερη περίπτωση, ἁπλῶς «ξαφρίζουν» τοὺς ἀφελεῖς καὶ τοὺς ταλαιπωροῦν χωρὶς λόγο. Στὴ χειρότερη, θέτουν σὲ κίνδυνο τὴν ὑγεία τους, ἀκόμα καὶ τὴ ζωή τους.
Ἂν ἡ πλεονεξία εἶναι ἡ κινητήρια δύναμη τοῦ νεοφιλελευθερισμοῦ, τὴν ὁποία ὁ θεωρητικός του Μπέρναρντ ντὲ Μάντεβιλ θεωρεῖ προϋπόθεση γιὰ τὴν οἰκονομικὴ πρόοδο, μὲ δεδομένο ὅτι ἡ πλεονεξία «ἐστὶν εἰδωλολατρεία» κατὰ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο, ἡ νεοειδωλολατρεία τῆς Νέας Ἐποχῆς εἶναι τὸ ἰδεῶδες ἰδεολογικὸ ἐπικάλυμμα.
ΦΩΤΟ: Μας τρώνε τα μεγάλα ψάρια…
Σκίτσο του Μποστ