«Μά, ὅπως τὰ ἄλλαξε ὅλα καὶ τὰ ἔκανε ἀνάποδα ἀπ’ ὅ,τι συνηθίζανε οἱ ἄνθρωποι, ἔτσι κι ὁ θρίαμβος ποὺ ἔκανε, ἤτανε θρίαμβος τῆς φτώχειας καὶ τῆς ταπείνωσης. Ὁ Ρωμαῖος ὕπατος ἤτανε καθισμένος ἀπάνω σὲ θρόνο καὶ σὲ χρυσὸ ἁμάξι, μὰ ὁ Χριστὸς ἤτανε καβαλικεμένος ἀπάνω σ’ ἕνα πουλάρι, σ’ ἕνα γαϊδουρόπουλο, ποῦνε τὸ πιὸ ταπεινὸ καὶ καταφρονεμένο ἀνάμεσα στὰ ζῶα.»
• Ἔτσι περιγράφει τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων ὁ Φώτης Κόντογλου.
• Ὁ Χριστὸς ὅλα τὰ ἔκανε ἀνάποδα ἀπ’ ὅ, τι συνηθίζανε οἱ ἄνθρωποι. Μὲ τὸ παράδειγμά Του ἔφερνε τὴ μεγάλη ἀνατροπή. Ἤδη, ἡ Ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου προανάγγελλε την ἧττα τοῦ Ἅδη καὶ ταυτόχρονα τὴν ἀνατροπὴ καὶ συντριβὴ κάθε λογικῆς θανάτου. Ἔσπευσαν οἱ ἐκφραστὲς αὐτῶν τῶν λογικῶν νὰ συνωμοτήσουν γιὰ νὰ Τὸν ἐξουδετερώσουν, γινόμενοι ἔτσι ἀκούσια μέτοχοι στὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου
Καλὴ Ἀνάσταση!

(Χριστιανικὴ 18.4.2019-Ἀπὸ τὴ στηλη ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ)

ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΕΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Του Κώστα Καμαριάρη -Υποφήφιου δημοτικού συμβούλου

Πριν όχι και πολύ καιρό ένα σπίτι χαρακτηρισμένο διατηρητέο στην πόλη της Αθήνας, κατέρρευσε και διέλυσε μερικά αυτοκίνητα που βρίσκονταν παρκαρισμένα μπροστά του, χωρίς ευτυχώς να συμπαρασύρουν τα συντρίμμια και ανθρώπους πεζούς, ποδηλάτες, με μηχανάκια κ.λπ. Ωσάν αξιοπερίεργο το παρουσίασαν εφημερίδες και άλλα μέσα ενημέρωσης.
Αλλά αν υπολογιστεί ότι τα διατηρητέα σπίτια στην παλιά, κεντρική Αθήνα (τον Δήμο) ξεπερνούν τα 200 ή και τα 300, αν υπολογιστεί ότι στην ευρύτερη πόλη της πρωτεύουσας τα διατηρητέα-ετοιμόρροπα ξεπερνούν τα 1.000 τότε η κατάσταση μπορεί από αξιοπερίεργη να γίνει άμεσα πολύ σοβαρή.
Δυστυχώς ενώ οι νόμοι εύκολα χαρακτηρίζουν ένα οίκημα (μονοόροφο, διώροφο ή πολυόροφο) διατηρητέο, πολύ δύσκολα θα δούμε νόμους να βοηθούν τους ιδιοκτήτες να το διατηρήσουν. Η πολυνομία και η διοικητική αδιαφορία οδηγούν σε αδιέξοδο τους κατόχους των σπιτιών αυτών, σε σημείο μάλιστα τέτοιο που να τα αφήνουν να ερειπώσουν ώστε μόνα τους να πέσουν («αυτοκατεδαφιστούν») και να γλυτώσουν έτσι το βάρος της συντήρησης. Αν μάλιστα υπάρχουν πολλοί κληρονόμοι-ιδιοκτήτες τότε το πρόβλημα πολλαπλασιάζεται. Παρ’ όλα αυτά ο ΕΝΦΙΑ και άλλες υποχρεώσεις προς δημοτικές και κρατικές υπηρεσίες θα πρέπει να εκπληρώνονται χωρίς να λογαριάζουμε σεισμούς, φωτιές, νεροποντές, πλημμύρες που «βοηθούν» στην εξαφάνιση των διατηρητέων.
Βλέπουμε την αδιαφορία των ιδιωτών λοιπόν να συντηρήσουν τις περιουσίες τους αφού το «ενδιαφέρον» της όποιας Διοίκησης είναι τάχα να σώσει την μορφή της όποιας παλιάς πόλης ή συνοικίας χωρίς όμως κανένα δικό της έξοδο. Πράγματι θα ήταν μεγάλη η διαφορά αν οι ποικίλες αρμόδιες υπηρεσίες (Δήμοι, Περιφέρειες, Πολεοδομίες, Αρχαιολογίες κ.λπ.) καθόριζαν ένα πρόγραμμα συντήρησης των διατηρητέων με έξοδα δικά τους έστω και σε ποσοστό 50% ώστε να σωθούν στ’ αλήθεια τα διατηρητέα που έτσι ή αλλιώς μια μέρα θα πέσουν πάνω ή δίπλα μας. Αν υπήρχε μια πολιτική κρατική ή δημοτική (ιδίως από τον Δήμο Αθηναίων) που να βοηθά την συντήρηση-διατήρηση των λεγόμενων διατηρητέων σε συνεργασία με τις Πανεπιστημιακές Σχολές, ευεργέτες-χορηγούς, ιδρύματα εκκλησιαστικά ή κοινωφελή, οργανισμούς δημόσιους ή ιδιωτικούς ίσως πολλά άλλαζαν. Με σκοπό τα κτίρια να συντηρηθούν-αναπαλαιωθούν αυτά και ο περιβάλλον χώρος τους, να δοθούν στους ιδιοκτήτες τους τιμήματα ολικής ή μερικής εξαγοράς ή και πολυετούς ενοικίασης και να χρησιμοποιηθούν από Δημοτικές, Δημόσιες, Πανεπιστημιακές ή άλλες παρεμφερείς υπηρεσίες. Θα μπορούσαν τότε τα λεγόμενα διατηρητέα να είναι δανειστικές βιβλιοθήκες για παιδιά και μεγάλους, γραφεία-γραμματείες πανεπιστημιακά [σχολών, καθηγητών (έδρες-μουσεία-χώροι εργαστηρίων) αναγνωστήρια κ.λπ.] χώροι ενοριακών και δημοτικών δραστηριοτήτων με πολυποίκιλες κατευθύνσεις πολιτισμού και αλληλεγγύης.
Εκεί που τώρα ένα άδειο, νεκρό σαραβαλιασμένο, σάπιο, επιμολυσμένο κτίσμα-ερείπιο επηρρεάζει αρνητικά τον οικιστικό του περίγυρο αποδιώχνονται περαστικούς και περίοικους θα μπορούσε να μεταβαλλόταν σε επίκεντρο δραστηριοτήτων που θα πρόσθεταν ζωντάνια στην γειτονιά, την περιοχή τον ανθρώπινο και χωροταξικό παράγοντα.
Διαφορετικά θα ήταν αν σε δέκα γειτονιές του Δήμου Αθηναίων υπήρχαν δέκα μικρές δανειστικές βιβλιοθήκες-αναγνωστήρια σε διατηρημένα διατηρητέα, προσφορά ενός ιδρύματος ή ενός χορηγού ή αν σε άλλες δέκα πλευρές της πόλης υπήρχαν μικροί σταθμοί νοσηλείας-πρώτων βοηθειών σε αντίστοιχα διατηρητέα, προσφορά ενός άλλου ιδρύματος.
Είναι δυνατό να γίνει κάτι τέτοιο; Το ερώτημα είναι καίριο, αλλά οι καταστάσεις σήμερα είναι τέτοιες που δεν επιδέχονται άλλη αναβολή. Τα μνημεία, τα μικρά αυτά ιστορήματα-κτίρια της ζωής της πόλης μας φεύγουν ένα-ένα, σωριάζονται κατερειπωμένα. Αν στην Γαλλία για την καμμένη Νοτρ-Νταμ το σύμβολο του Παρισιού δίνονται εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ γιατί και εδώ να μη δοθεί η πρέπουσα σημασία και βοήθεια να φανεί η ιστορία της νεότερης Αθήνας; Το διατηρητέο σπίτι που έζησε στα τελευταία χρόνια του ο Παλαμάς και από ’κει νεκρό τον ξεπροβόδισαν οι κατεχόμενοι νεοέλληνες το 1943 γιατί να μη συντηρηθεί, αλλά κλειστό τώρα να αφήνεται στη σήψη και του καιρού τη διάλυση; Τόσα άλλα μικρά και μεγάλα οικήματα θα μπορούσαν να φανούν ωσάν μια πλειάδα από ξεχασμένες μικρές Νοτρ-Νταμ της σύγχρονης του 19ου και 20ου αιώνα ιστορίας μας. Χρειάζονται τη δική μας βοήθεια να σωθούν . Ίσως έτσι μπορούμε βοηθώντας να σωθούμε και εμείς. Διότι το οποιοδήποτε μνημείο υπάρχει για να φωτίζει τη μνήμη μας και αν το αφήσουμε, πέφτει αυτό στην ανυπαρξία-ερήμωση και εμείς στην αμνησία. Λαοί όμως χωρίς μνήμη κινδυνεύουν να μείνουν κενά μνήματα, με παρελθόν ίσως αλλά χωρίς μέλλον.
Τις γειτονιές που περιδιάβαζε ο μέγιστος μαθητής του Δ. Σολωμού, ο Παλαμάς και ο Παπαδιαμάντης ας μην αφήσουμε να χαθούν γιατί όπως λέει ο Ελύτης όταν σκυλοκοίτες ερεβόσιτοι θα κοπροκρατούν το μέλλον: «όπου και να σας βρίσκει το κακό αδερφοί μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη».
Ο Κ. Καμαριάρης είναι μέλος του πολιτικού γραφείου της Χ. Δ. και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο συνδυασμό «Αθήνα για την Ελλάδα» του Γιώργου Καραμπελιά

Φωτογραφία: Ἀγιοι Ασώματοι στα σκαλιά. Το οκογενειακό παρεκκλήσι της οικογένειας Χαλκοκονδύλη που κατεδαφίστηκε, μαζί με δεκάδες άλλα βυζαντινά εκκλησάκια τα πρώτα χρόνια του ελεύθερου βίου του ελληνικού κράτους, που συνοδεύτηκαν από αρχαιοπληξία και απαξίωση της βυζαντινής μας κληρονοιμιάς.

Η αναβολή΄της εξόδου της Βρετανίας από την Ε.Ε. για τον Οκτώβριο, οδηγεί αναγκαστικά στη συμμετοχή της στις Ευρωεκλογές του Μαΐου. Κι όμως, ενώ η κρατούσα προπαγάνδα εμφανίζει τη Βρετανία να διστάζει να εγκαταλείψει την Ε,Ε, στην  πραγματιικότητα, αυτό που διαιρεί τους Βρετανούς είναι οι όροι με τους οποίους η έξοδος αυτή θα γίνει.

Σε δημοσκόπηση της YouGov που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη από την εφημερίδα ‘Evening Standard, το κόμμα.Brexit Party του Ναιτζελ Φάρατζ προηγείται με 27%, έναντι 22% του Εργατικού Κόμματος και 15% του κυβερνώντος Συντηρητικού, με το κόμμα των Πρασίνων να ακολουθεί με 10%.

Είναι φανερό ότι η άνοδος αυτή του Brexit Party οφείλεται στην μετατόπιση της εκλογικής βάσης των Συντηρητικών, που πληρώνουν τις κυβερνητικές παλινωδίες. Αντίθετα, ο Τζέρεμι Κόρμπιν φαίνεται να καταφέρνει να διατηρήσει τη συνοχή της βάσης του Εργατικού Κόμματος.

Πραγματοποιήθηκε την 15/04 στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, με ικανοποιητική προσέλευση, η βιβλιοπαρουσίαση του νέου βιβλίου του Αντιπροέδρου της ΧΔ Γιώργου-Νεκτάριου Παναγιωτίδη με τίτλο «Πολιτική Θεολογία και κοινωνική διδασκαλία Αγίου Ισίδωρου Πηλουσιώτη- Στον κορμό της Ορθόδοξης Κοινωνικής Παράδοσης».
Άνοιξε την εκδήλωση ο π. Κωνσταντίνος Βλέτσης, εφημέριος του Ι.Ν. 12 Αποστόλων Πεύκων Θεσ/νίκης, ο οποίος τόνισε το ρηξικέλευθο λόγο του αγίου, μιλώντας ειδικότερα για τη διδασκαλία του σε σχέση με την προέλευση των χρημάτων για «ιερά» έργα, ενώ ανέλυσε τον όρο «πολιτική θεολογία». Συνέχισαν ο Τρ. Σερμέτης, Υπ. Δρας Φιλοσοφίας και συγγραφέας και ο Επίκ. Καθηγητής Θεολογικής Πέτρος Παναγιωτόπουλος, οι οποίοι πολύ εμπεριστατωμένα αναφέρθηκαν στα ποικίλα περιεχόμενα του βιβλίου και τη σύνδεση της διδασκαλίας του Αγίου με τις κορυφαίες μορφές της Χριστιανικής Πνευματικότητας, όπως οι Τρεις Ιεράρχες. Έκλεισε ο συγγραφέας, ο οποίος και τόνισε τη διάσταση της διδασκαλίας μορφών όπως ο άγιος Ισίδωρος, η οποία φαίνεται να ταυτίζεται εν πολλοίς στα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα με των μεγαλύτερων Αγίων, με την παρουσιαζόμενη στις μέρες μας από ορισμένα θεσμικά εκκλησιαστικά πρόσωπα.
Ακολούθησε ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Του Κώστα Ε. Γάλλου
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, γράφοντας επί τη εκδημία της αδελφής του Γοργονίας λέει κάπου: «Ώστε ουν τούτον εγώ φοβούμαι τον φόβον, μη τι την αλήθειαν υπερδράμωμεν. αλλά τουναντίον, μη τι της αληθείας ελλείπωμεν,και … ελαττώσομεν την δόξαν τοις
εγκωμίοις» (Εις την αδελφήν εαυτού Γοργονίαν, Επιτάφιος). Δεν φοβάται μήπως παρεξηγηθεί για τον έπαινον
προς την αλελφή του, μήπως τον κατηγορήσουν για υπερβολή, αλλά αντιθέτως μήπως ο λόγος του είναι ανεπαρκής μπροστά στο μέγεθος τουπνευματικού αναστήματος της.
Κάτι παρόμοιο μπορεί να ειπωθεί για το πρόσωπο και την ηθική περιωπή του αξέχαστου κύριου Παύλου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης.
Για όσους τον γνώρισαν έστω και λίγο, αποκόμισαν αυτή την εντύπωση. Συμφωνούν ότι ο μακαριστός Παύλος έκα-ε πράξη όσα ο Απόστολος των Εθνών έλεγε αλλά και πραγματοποίησε. Όταντην 13η Ιανουαρίου εκοιμήθη, σύσσωμος ο λαός αισθάνθηκε ότι ένα
πελώριο ανάστημα οσιακής περιωπής εξεδήμησε προς Κύριον αφήνοντας όλους εμάς τους περιλειπομένους ορφανούς.

Πράγματι, ο Μητροπολίτης Παύλος, μπορεί να εποίμανε μια μικρή μητρόπολη κατά τα μέτρα του κόσμουετούτου, όμως για να θυμηθούμε εδώ τον Λόγο του Μ. Βασιλείου προς τον Γρηγόριο τον Θεολόγο, που είχε εκλεγεί επίσκοπος Σαμοσάτων (κάτι
ανάλογο ως προς το μικρό μέγεθος με τη Σιάτιστα): ‘’Έστω Επίσκοπος μηεκ του τόπου συμνυνόμενος, αλλά τον τόπον σεμνύνων αφ’ εαυτού. Δηλαδή, ας είναι, έγραφε ο Μ. Βασίλειος, ο πίσκοπος να λαμβάνει αξία όχι απότΌ τόπο, αλλά δίνοντας αξία στον
τόπο. Πράγματι ο Παύλος εμεγάλυνε τη μικρή μητρόπολη με το θαυμαστό βίο του, τα εξαίσια κηρύγματά του, την αγάπη του την έμπρακτη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, την καρτερικότητά του και τον άφθαστο Ιεραποστολικό του ζήλο. Σ’ ένα κεκραγάριο του
Εσπερινού της Παρασκευής, του α’ ήχου ο υμνογράφος απευθυνόμενος στην Παναγιά λέει ‘’Αγία Θεόνυμφε αγνόν, σεμνόν τε και σώφρονα, πράον, ησύχιον, κόσμιον, ευθύ και όσιον,αληθή, ανδρείον, φρόνιμον, μακρόθυμον, Χρηστόν, επιεική τε και μέτριον,
άμεμπτον, άμωμον, ανεπίληπτόν με ποίησον και προς τούτοις, Παραδείσου μέτοχον (Προσόμοιον, Πανεύφηνοι Μάρτυρες)

Όλες οι αρετές, θαρρεί κανείς που αναφέρει ο υμνογράφος εδώ, χαρακτηρίζουν απόλυτα το Πρόσωπο του Κυρού-Παύλου. Πολύ ωραία, δίνει το πορτραίτο του η ηγουμένη Θεολογία της Παναγίας Μικροκάστρου Σιατίστης, μια απ’ τις πιο σεβαστές και λόγιες
μοναχές που κοσμούν τον Ελληνικό γυναικείο μοναχισμό. Γράφει για τον Μητροπολίτη Παύλο που τον έζησε πολύ καλά. ‘’Ο μακαριστός επίσκοπός μας διέθετε το χάρισμα να εξισορροπεί τέλεια τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα συναισθήματά του και, ενώ μπορούσε εύκολα με τη διεισδυτική ματιά του να ξεκλειδώνει τον συνομιλητή του, ο ίδιος ήταν επτασφράγιστο βιβλίο. Εισέπραττες την απάθειά του, αρετή που ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης την τοποθετεί κορυφαία στην κλίμακά του, αφού είναι γνώρισμα όσων αγγίζουν τα κράσπεδα της αγιοσύνης … Γλυκός και πράος, μειλίχιος και συμπαθητικός, ευπροσήγορος και πράος, διακριτικός.
Μόνο ο Θεός γνώριζε την άβυσσο των συναισθημάτων και νοημάτων του και τις εσωτερικές διεργασίες… Αυτό που καθήλωνε ελκυστικά, ήταν το κύμα της αγάπης που εξέχεαν οι οφθαλμοί του και που διέλυαν κάθε άγχος και δειλία.
Τον ένοιωθες Πατέρα και ας είχες δει τον ήλιο στη ζωή σου πολύ πριν γεννηθεί εκείνος. Γνωρίζοντας η ηγουμένη Θεολογία την ικανότητα τη μοναδική του Κυρού Παύλου να προσεγγίζει τις καρδιές των νέων, γράφει με θαυμασμό: ‘’Διέθετε το χάρισμα να προσεγγίζει με ειλικρινή αγάπη την φύσει αναρχική και επαναστατική νεολαία, με την άμεση επικοινωνία, με επισκέψεις στα σχολεία, με τη συστηματική κατήχηση και τις εποικοδομητικές συνάξεις, την οργάνωση μελετών και των εορταστικών εκδηλώσεων και με
τις φανερές και αφανείς οικονομικές ενισχύσεις. Σε άλλο σημείο εγκωμιάζοντας το πνευματικό ανάστημά του λέει: «Σιωπών εδίδασκε, μειδιών παραμυθούσε, νουθετών μεταποιούσε και κενούμενος ευεργετούσε, ευαγγελιζόμενος τον λαό του Θεού. Είτε εν Εκκλησία Μεγάλη, είτε στους ναούς της Επαρχίας του με το ελάχιστο εκκλησίασμα, το αποδεκατισμένο από το δημογραφικό πρόβλημα, εκείνος
ένοιωθε απεσταλμένος και κηρύττων τα μεγαλεία του Θεού. εξέπεμπε λόγους πύρινους, χάριτος και σοφίας και γνώσεως Θεού πεπληρωμένους»

.Από την προσωπική συναναστροφή μαζί του, – είχα την ευλογία, να επισκέπτεται για πολλά χρόνια την οικογένειά μου – διεπίστωνα ότι, όταν ομιλούσε οι θέσεις του ήταν πάντα χωρίς καμμία εξαίρεση αυθεντικές καισταράτες, χωρίς συμβιβασμούς, όταν είχαν να κάνουν με το δόγμα και τις αλήθειες γενικά της Πίστεως. Είχα την αίσθηση πάντα ότι μιλούσε ως εντολοδόχος κάποιας άλλης δυνάμεως, μεγάλης, υπερκείμενης, ευρύτερης
αρχής. Ήταν πράγματι ο Οικονόμος της δοθείσης αυτώ ‘’ποικίλης Θείας χάριτος’’. Εξαγοραζόμενος τον καιρόν κατά την Γραφή, δεν άφησε ανεκμετάλλευτο ούτε λεπτό που να μην το επένδυε με βάρος αιώνιο, θηριομαχών συνεχώς απέναντι στις δυνάμεις
του κακού – όπως φάνηκε στη δυναμική παρέμβασή του, καταγγέλλοντας τη μισαλλόδοξη πολιτική της Χρυσής Αυγής’’ – είχε πάντοτε μπροστά του τα συμφέροντα της Ελληνορθόδοξης Παράδοσης, που εννοούσε ανύστακτα να δίνει τη μαρτυρία του. Παρών διαρκώς όχι μόνο στον Ελληνικό χώρο, αλλά και στην τετραπέρατη Ελληνορθόδοξη ομογένεια της Αμερικής, της Ευρώπης, της Αυστραλίας, ομιλούσε, κατηχούσε , στήριζε, ευαγγελιζόμενος το «ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, αλλά τα πάντα και εν πάσι Χριστός». Όταν εμείς οι άλλοι τα βράδια κοιμόμασταν εις ανάπαυσιν των σωμάτων ημών, εκείνος « ως νυκτικόραξ εν οικοπέδω δεν κατέπαυε από των έργων Αυτού, αλλά έτρεχε εις οικοδομήν πάντων» «τοίς πάσι προσηρμοσμένος και πάντων κεχωρισμένος». Μπορώ μετά βεβαιότητος να πω μέσα μου ότι ήταν ακτήμων, αφιλάργυρος περιφρονητής των υλικών αγαθών, ολιγαρκής κατά το Γραφικόν «Έχοντες τροφάς και σκεπάσματα, τούτοις αρκεσθησόμεθα». Ήταν αληθινά ελεύθερος ως τα ταπεινά του ουρανού. Εζωσμένος το λέντιον της ταπεινής διακονίας του «περί την οσφύν» αυτού, ήταν πρόθυμος να καθαρίσει τις ψυχές τις βεβαρυμένες από τον κάματο και τις αμαρτίες του κόσμου ετούτου». Έτοιμος να σώσει τους απεγνωσμένους, τους συντετριμμένους τη καρδία τους κεκοπιακότες από τον βαρύ ζυγό του
καθημερινού βίου, τους νέους που έπεσαν στα δίχτυα των ναρκωτικών, κάθε ψυχή που έπρεπε να ανορθωθεί και να αποκτήσει θέληση για ζωή και αυτοπεποίθηση. Συνεχώς ευρισκόμενος εν εγρηγόρσει, μου θύμιζε πάντα τον λόγο του Αποστόλου των Εθνών:
«τις ασθενεί και ουκ ασθενώ; Τις σκανδαλίζεται και ουκ εγώ πυρούμαι;» (Β’ Κορ. 11, 29), σκεπτόμενος με δέος το «Ουαί δε μοι έστιν εάν μη ευαγγελίζωμαι» (Α’ Κορ. 9, 16).

Ο υπέροχος αυτός ανθός της Χαλκίδας, που ελάμπρνε τη μικρή μη-τρόπολη της Σιάτιστας, εξέλιπε του κόσμου ετούτου, μη αφήνοντας ούτε ώρα, ούτε λεπτό, κυριολεκτικά ενενέργητο, ανευλόγητο. Ασφαλώς μπορεί να στερούμαστε πλέον την πολύτιμη φυσική του παρουσία, ωστόσο είμαστε βέβαιοι ότι τώρα οι δεήσεις του για μας, θα είναι πιο πύρινες, περισσότερο ευπρόσδεκτες στο θρόνο του Θεού.

 

Του Μανόλη Δρεττάκη

Στις 5.3.19 συζητήθηκε στη Βουλή το (δεύτερο μετά από εκείνο το 1993) Πόρισμα της Βουλής για το δημογραφικό πρόβλημα, στο οποίο τονίζεται ότι η «πορεία» του σχετίζεται άμεσα με την εφαρμοζόμενη οικονομική και κοινωνική πολιτική». Αυτή, όμως, η στενή σχέση ήταν ήδη γνωστή από την έρευνα για το δημογραφικό πρόβλημα που διεξήγαγε το 1983 η δημογράφος και διευθύντρια του Ε.Κ.Κ.Ε. Χάρις Συμεωνίδου (έρευνα που επαναλήφθηκε το 1997), και ελήφθη υπόψη στις προτάσεις που περιλαμβάνονται στο ομόφωνο Πόρισμα της Βουλής για την αντιμετώπιση τους δημογραφικού προβλήματος του 1993. Οι επιπτώσεις της εφαρμογής των
μέτρων των τριών Μνημονίων ανέδειξαν την άμεση και στενή σχέση της μεταβολής (αύξησης ή μείωσης) του κατά κεφαλή ΑΕΠ και της απασχόλησης τόσο στις γεννήσεις και τους θανάτους όσο και στα μεταναστευτικά ρεύματα. Η άμεση αυτή σχέση, όχι μόνο για την Ελλάδα, αποδείχτηκε και από μια οικονομετρική ανάλυση που έκανα στα στοιχεία των ετών 2000-2017 της Ελλάδας και της Σουηδίας (με πληθυσμό 10.741.165 και 10.120.242, αντίστοιχα, στα τέλη του 2017).

Η σχέση αυτή φαίνεται ανάγλυφα από τη σύγκριση των μεταβολών των στοιχείων αυτών την οκταετία 2002-2009 σε σχέση με την οκταετία των Μνημονίων 2010-2017 (τα στοιχεία από τη βάση δεδομένων της Στατιστικής Υπηρεσίας, της Eurostat).Στο πρώτο μέρος του Πίνακα δίνονται για την Ελλάδα ο μέσος όρος: του κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ευρώ σε σταθερές τιμές του 2010, της απασχόλησης σε χιλιάδες, των γεννήσεων, των  θανάτων, της φυσικής μεταβολής του πληθυσμού (διαφοράς θανάτων από γεννήσεις), των μεταναστευτικών ρευμάτων (καθαρής εισροής ή εκροής πληθυσμού) και της μεταβολής του πληθυσμού (αθροίσματος φυσικής μεταβολής και μεταναστευτικών ρευμάτων) τις οκταετίες 2002-2009 και 2010-2017 και η ποσοστιαία μεταβολή τους. Στο δεύτερο μέρος του Πίνακα δίνονται τα αντίστοιχα στοιχεία για τη Σουηδία. Από την 3η στήλη του Πίνακα φαίνεται ότι την οκταετία 2010-2017 σε σχέση με την προηγούμενη 2002-2009:
Στην Ελλάδα σημειώθηκε μεγάλη μείωση τόσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε σταθερές τιμές όσο και της απασχόλησης, μεγάλη μείωση των γεννήσεων, σημαντική αύξηση των θανάτων. Οι δυσμενείς αυτές εξελίξεις είχαν ως αποτέλεσμα τη μνημονιακή οκταετία να σημειωθεί φυσική μείωση, καθαρή εκροή (η νέα μετανάστευση) και μείωση του πληθυσμού της χώρας για πρώτη φορά μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ την οκταετία 2002-2009 είχε σημειωθεί φυσική αύξηση, καθαρή εισροή πληθυσμού (βασικά αλλοδαπών) και αύξηση του πληθυσμού.
Στη Σουηδία σημειώθηκε αύξηση τόσο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ όσο και της απασχόλησης, αύξηση των γεννήσεων, μείωση των θανάτων και μεγάλη αύξηση της φυσικής αύξησης, της καθαρής εισροής (βασικά αλλοδαπών) και αύξησης του πληθυσμού.
Από τις εξελίξεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Σουηδία φαίνεται ότι ή μείωση ή αύξηση τόσο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε σταθερές τιμες (δηλαδή η ανάπτυξη) όσο της απασχόλησης επηρέασε άμεσα αρνητικά (στην Ελλάδα) ή θετικά (στη Σουηδία), το δημογραφικό
σε όλες του τις διαστάσεις (γεννήσεις, θανάτους, φυσικής μεταβολής και μετανάστευσης).
Επομένως, για την αντιμετώπισή του δεν αρκεί η αύξηση της απασχόλησης με λίγες ώρες ή μέρες εργασίας την εβδομάδα και πολύ χαμηλές αποδοχές, αλλά της πλήρους απασχόλησης με ικανοποιητικές αποδοχές, η οποία εξαρτάται από την ανάπτυξη.
Φυσικά, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την εξέλιξη του δημογραφικού προβλήματος (πολιτική για την εργαζόμενη μητέρα, βρεφονηπιακοί σταθμοί, φορολογική και επιδοματική πολιτική για τις οικογένειες με παιδιά κ.λ.π). Οι παράγοντες αυτοί
εξαρτώνται τόσο από την ανάπτυξη όσο και από την εφαρμοζόμενη κοινωνική πολιτική, στην οποία, διαχρονικά, η Σουηδία πρωτοπορεί, ενώ η Ελλάδα υστερούσε και τώρα υστερεί περισσότερο.
Ας ελπίσουμε ότι οι προτάσεις που περιέχονται στο πρόσφατο Πόρισμα της Βουλής για το δημογραφικό πρόβλημα δεν θα μείνουν στα συρτάρια των Υπουργείων, όπως συνέβη με εκείνες του ομόφωνου Πορίσματος του 1993. (ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 4.4.2019)
Ο Μανόλης Γ. Δρεττάκης είναι πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής,
Υπουργός και Καθηγητής της ΑΣΟΕΕ.

Η Χ.Δ. ΘΈΛΕΙ ΝΑ ΕΚΦΡΆΖΕΙ ΌΣΟΥΣ ΕΠΙΜΈΝΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΈΚΟΝΤΑΙ

Ε.Ε. δεν σημαίνει Ευρώπη

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς 18ης ’Απριλίου 2019 της «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ Γιάννη Ζερβοῦ, ὅπου τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…ἡ γερμανικὴ ἀντιστασι­ακὴ κίνηση «Λευκὸ Ρόδο», μὲ ἱδρυτικὸ μέλος τὸν Ἅγιο Ἀλέξανδρο Σμορέλ, στὸ 5ο φυλλάδιό της τονίζει: «Ἡ ἰμπεριαλιστικὴ ἰδεολογία τῆς ἰσχύ­ος, ἀπ’ ὅπου κι ἂν προέρχεται, πρέπει νὰ ἐκλείψει γιὰ πάντα… Κάθε ἔθνος καὶ κάθε ἀνθρωπος πρέπει νὰ δικαιοῦται πρόσβαση στὰ ἀγαθὰ ὅλου τοῦ κόσμου! Ἐλευθερία τοῦ λόγου, ἐλευθερία τῆς θρησκείας, προστασία τοῦ κάθε πολίτη ἀπὸ τὴν αὐθαίρετη βούληση τῶν ἐγκλη­ματικῶν καθεστώτων τῆς βίας, αὐτὲς θὰ εἶναι οἱ βάσεις τῆς νέας Εὐρώπης» Ἡ Χ.Δ. θέλει νὰ ἐκφράζει τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Εὐρώπη ποὺ ἐπιμένουν νὰ ἀντιστέκονται. Τὴν ἀνυπότακτη δημοκρατικὴ Εὐρώπη τοῦ 21ου αἰώνα ποὺ λέει ΟΧΙ στὸν εὐρωμονόδρομο.  (Θ’Συνέδριο, 2019)

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο. 

Γραφτείτε συνδρομητές.

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΟΣ: Η Χ.Δ. ΘΈΛΕΙ ΝΑ ΕΚΦΡΆΖΕΙ ΌΣΟΥΣ ΕΠΙΜΈΝΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΈΚΟΝΤΑΙ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ : Θεός του φόβου;

 

Βασίλης Σπυρόπουλος : Γίνεται το ψάρι, κρέας;

ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Σαν σήμερα (μόνιμη στήλη)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΑΚΑΛΟΣ:  Γι’ αυτό λέω: Όχι, κυρία Γεροβασίλη!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΟΣ: Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ Για μια Ευρώπη δικαιοσύνης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΊΟΥ ΤΎΠΟΥ ΤΗΣ Χ.Δ.: Απαράδεκτη η σύλληψη του Τζούλιαν Ασάντζ

Με τη ΛΑ.Ε. ο Δημήτριος Κωνσταντακόπουλος

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΟΣ: Τα του Καίσαρος (Μόνιμη στήλη)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΟΣ: ΑΠΑΝΩΤΑ ΠΛΗΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟ  Δύο καταδίκες καρδιναλίων

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός στο Κογκό

 

ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Η ΑΠΟΣΤΟΛΉΚΑΙ ΤΑ ΔΙΛΉΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΗΣ ΒΕΛΟΝΑΣ: Extra pauperes nulla salus – Μακρυά από τους φτωχούς δεν υπάρχει σωτηρία

Άγιος Ισίδωρος Πηλουσιώτης στη Θεσσαλονίκη

ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΟΥΡΤΑΛΙΔΗΣ: ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ Ή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Γ’ Δημοκρατία και Λειτουργία

ΜΑΡΙΑ ΜΠΙΝΙΑΡΗ: ΟΙ ΠΑΣΧΑΛΙΈΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΆΛΕΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΈΣ ΓΙΟΡΤΈΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΊΑΣ

Τα πρόσφορα της Μεγάλης Πέμπτης

Ο ανυπόταχτος και αδέσμευτος Γιώργος Μουστάκης

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΜΑΡΙΑΡΗΣ: ΝΑ ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ ΤΟΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣΤΗΝ ΠΟΛΗ Διατηρητέα και κατεδαφιστέα;

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΊΕΒΡΟΥ Να αποσυρθεί το «Νέο Λύκειο»

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΛΙΟΣ: Σκανδάλο Novartis: να αγγίξουμε την ουσία

ΖΩΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ: Η Ανάσταση του Χριστού και ανάσταση Πατρίδας

ελενα Χατζόγλου : ΜΕΑΦΟΡΜΗ ΤΟΕΡΓΟ«ΟΙ ΜΑΓΙΣΣΕΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ»

Ποιά εἶναι ἡ πραγματικὴ «μαγεία» στὴ ζωή;

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: π. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΣΟΥΡΟΣ, Δρ. Θεολογίας – Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής επί των αιρέσεων Σύγχρονες αιρέσεις και «Νέα Εποχή» (Βιβλιοπαρουσίαση)

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: Βιβλιοπαρουσίαση (Μόνιμη στήλη)

ΔΙΑΛΟΓΟΣ: Νικοπούλου στη «Χριστιανική»;

ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΕΣ(Μόνιμη στήλη): Notre Drame

9 ΜΠΟΦΟΡ (Μόνιμη στήλη σχολίων)

Η ΧΔ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

Ὅσο περνοῦν τὰ χρόνια, γίνεται ὅλο καὶ πιὸ φανερὸ ὅτι ἦταν ἀτυχὴς ἡ ίδέα νὰ προωθηθεῖ ἡ ἑνοποίηση τῆς ἠπείρου μέσω τῆς νομισματικῆς ἕνωσης. Ἡ λαϊκὴ κυριαρχία ὑπονομεύεται, ὁ πλοῦτος συγκεντρώνεται σὲ λίγους, οἱ ἀνισότητες ἐντείνονται, οἱ διαφορὲς ὀξύνονται.
Ἄλλα φαντάζονταν οἱ καλοπροαίρετοι ὁπαδοὶ τῆς «Εὐρωπαϊκῆς Ἰδέας», ποὺ ἔβλεπαν τὴν εὐρωπαϊκὴ ἑνοποίηση στὴ βάση τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἰσότητας.
Ἔρχονταν σὲ ἀντιπαράθεση μὲ τὴν φιλοναζιστικὴ προπαγάνδα, ποὺ καὶ ἐκείνη ἐπεκαλεῖτο τὴν ἕνωση τῆς Εὐρώπης ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς Γερμανίας:
Ἀντίστοιχα, ἡ γερμανικὴ ἀντιστασιακὴ κίνηση «Λευκὸ Ρόδο», μὲ ἱδρυτικὸ μέλος τὸν Ἅγιο Ἀλέξανδρο Σμορέλ, στὸ 5ο φυλλάδιό της τονίζει:
«Ἡ ἰμπεριαλιστικὴ ἰδεολογία τῆς ἰσχύος, ἀπ’ ὅπου κι ἂν προέρχεται, πρέπει νὰ ἐκλείψει γιὰ πάντα… Κάθε ἔθνος καὶ κάθε ἀνθρωπος πρέπει νὰ δικαιοῦται πρόσβαση στὰ ἀγαθὰ ὅλου τοῦ κόσμου! Ἐλευθερία τοῦ λόγου, ἐλευθερία τῆς θρησκείας, προστασία τοῦ κάθε πολίτη ἀπὸ τὴν αὐθαίρετη βούληση τῶν ἐγκληματικῶν καθεστώτων τῆς βίας, αὐτὲς θὰ εἶναι οἱ βάσεις τῆς νέας Εὐρώπης».
Δυστυχῶς, ἡ σημερινὴ Ε.Ε. ἔχει μεταλλαχθεῖ σὲ ἕνα μετανεωτερικὸ εἶδος ἐπικυριαρχούμενης «Γερμανικῆς Εὐρώπης».
Γιὰ τὴ Χ.Δ., «Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση» δὲν σημαίνει Εὐρώπη. Τὸ ὅραμά μας εἶναι μιὰ νέα μορφὴ πανευρωπαϊκῆς συνεργασίας στὴ θέση τῆς σημερινῆς Ε.Ε. ἀπὸ τὸν Ἀτλαντικὸ ἕως τὰ Οὐράλια, στὴ βάση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς διεθνοῦς ἀλληλεγγύης τῶν λαῶν. Ἡ ἔξοδος ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς μηχανισμοὺς ὑποδούλωσης καὶ κοινωνικῆς ἀδικίας θὰ ἐπιτευχθεῖ πιὸ γρήγορα καὶ ἀνώδυνα μὲ τὴ διαμόρφωση τῶν συσχετισμῶν ἐκείνων, ποὺ θὰ ὁδηγήσουν στὴν σταδιακὴ καὶ συναινετικὴ κατάργηση τῶν λεγόμενων «Εὐρωπαϊκῶν Συνθηκῶν».
Στὴν παραπάνω βάση, ζητᾶμε παγκόσμια συνεργασία γιὰ τὴν εἰρηνικὴ συνύπαρξη τῶν λαῶν, μὲ καταπολέμηση τῶν ἰμπεριαλιστικῶν ἐπεμβάσεων κάθε μορφῆς…. Ἡ Χ.Δ. θέλει νὰ ἐκφράζει τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Εὐρώπη ποὺ ἐπιμένουν νὰ ἀντιστέκονται.» Τὴν ἀνυπότακτη δημοκρατικὴ Εὐρώπη τοῦ 21ου αἰώνα ποὺ λέει ΟΧΙ στὸν εὐρωμονόδρομο. (Θ’Συνέδριο, 2019)

Γιάννης Ζερβός»

 

Η Χ.Δ. ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Τὸ ἐγχείρημα τῆς αὐτοτελοῦς καθόδου στὶς Εὐρωεκλογὲς ἐγκρίθηκε ἀπὸ τὴν Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ ποὺ συνῆλθε στὴ Θεσσαλονίκη στὶς 21 Σεπτεμβρίου 2018 ὡς προτεραιότητα, προκειμένου νὰ προβληθεῖ παραπέρα καὶ νὰ καταγραφεῖ ὁ ξεχωριστὸς λόγος τοῦ Κινή­ματος. Γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ πολλὲς δεκαετίες, ἡ αὐτοτελὴς ἐκλογικὴ παρουσία τέθηκε ὡς προτεραιότητα.

Ὄχι μὲ τὴν προοπτικὴ ὁποιασδήποτε νομῆς τῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ ὡς μία ἀκόμα δράση γιὰ νὰ γίνει τὸ Κίνημα γνωστὸ καὶ νὰ καταγρα­φεῖ. Θέσεις ὁλοκληρωμένες ὑπάρχουν. Στὰ πλαίσια τῆς διερεύνησης ποὺ ξεκίνησε, ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2018 μέχρι τὸ Θ’ Συνέδριο τοῦ Φεβρουαρίου, ἔγιναν ποικίλες καὶ πολλὲς ἐκδηλώσεις σὲ ὅλη τὴ Χώρα, ἐνῶ ταυτόχρονα διερευνήθηκαν ἡ δυνατότητα συγκρότησης ὁλοκληρωμένου ψηφοδελτίου καὶ οἰκονομικῆς συνεισφορᾶς στὸ ἔγχειρημα. Στόχος τέθηκε ἡ συγκεντρωση 35.000 εὐρώ, γιὰ τὴν κάλυψη τῶν ἐλαχίστων ἀναγκῶν.

Ἡ διερεύνησή μας αὐτὴ παρατάθηκε μὲ ἀπόφαση τοῦ Θ’ Συνεδρίου καὶ μετὰ ἀπ’ αὐτό. Τὸ ὅλο ἐγχείρημα ἔδειξε ὅτι δὲν κινήθηκε ὡς νοσταλγικὴ ἀνάμνηση τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης τοῦ παρόντος. Τῆς ἀνάγκης νέων ἀνθρώπων νὰ βροῦν χῶρο ἔκφρασης. Τῆς ἀγωνίας, τὸ πρό­γραμμα τῆς Χ.Δ. νὰ τεθεῖ στὴν κρίση τοῦ Λαοῦ.

Αντίσταση και συμμετοχή για δίκαιη δράση

Δυστυχῶς, ἡ δυναμικὴ αὐτὴ δὲν ἔφτασε, προκειμένου νὰ ἐκπληρωθοῦν οἱ ἐλάχιστες προϋποθέσεις τῆς ἐκλογικῆς καθόδου, κυρίως τὰ οἰκονομικά. Εὐχαριστοῦμε ὅσους προσφέρ­θηκαν νὰ βοηθήσουν. Καλοῦμε ὅσους δίστασαν τώρα νὰ μὴ ξαναδιστάσουν. Ὅσους θὰ ἤθελαν νὰ ἔβλεπαν μιὰ ἐκλογική μας παρουσία, νὰ συμβάλουν ἀπὸ τώρα σὲ αὐτό, στρατευόμε­νοι ἐνεργὰ ὠς μέλη τοῦ Κινήματος. Διότι ὁ θερισμὸς πολύς, ἀλλὰ οἱ ἐργάται ὀλίγοι.

Ὅταν ἀγωνιζόμαστε γιὰ μία δημοκρατικὴ Εὐρώπη ποὺ ἀντιστέκεται στοὺς καταστρε­πτικοὺς μονοδρόμους, στὴ συγκαλυμμένη δικτατορία τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας καὶ στὴ νέου τύπου Κατοχή, μιλᾶμε τὴ γλώσσα τῆς κοινῆς λογικῆς. Εἶναι πολλοὶ αὐτοὶ ποὺ μιλοῦν τὴν ἴδια γλώσσα. Θέλει ὅμως δουλειὰ γιὰ νὰ μᾶς γνωρίσουν καὶ νὰ μπορέσουν νὰ μᾶς πλησιάσουν. Ὅσοι θέλουν νὰ συμβάλουν στὴν ἀνάδειξη τοῦ ἀνανεωμενου καὶ ἐπίκαιρου πολιτικοῦ καὶ ίδεολογικοῦ λόγου τῆς Χ.Δ., ἂς συμβάλουν ἐνεργὰ γινόμενοι μέλη της. Ὁ ἀγώνας συνεχίζεται καὶ χωρὶς τὴν αὐτοτελῆ ἐκλογική μας παρουσία.

Πρόταση συνεργασίας στις Ευρωεκλογές

Στὶς ἀρχὲς τοῦ μήνα, μᾶς ἔγινε ἀπὸ τὴ «Λαϊκὴ Ἑνότητα» πρόταση ἐκλογικῆς συ­νεργασίας, στὴ βάση τῶν κοινῶν θέσεων σὲ εὐρωπαϊκὰ ζητήματα, ὅπως προκύπτουν ἀπὸ τὰ κείμενα τοῦ Συνεδρίου μας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴ δική τους Διακήρυξη γιὰ τὶς Εύρωεκλογές. Συνεργασία μετωπικοῦ χαρακτήρα, στὴ βάση τῆς αὐτοτέλειας τῆς κάθε πλευρᾶς.

Ἡ πρόταση ἐξετάσθηκε ἀπὸ τὸ Πολιτικὸ Γραφεῖο. Ὅμως, ὅπως προέκυψε ἀπὸ τὴν ἀνταλλαγὴ κειμένων, παραμένουν πρὸς ἐπί­λυση ζητήματα ποὺ θεωροῦνται οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὸν κόσμο ποὺ στηρίζει τὸ καθένα ἀπὸ τὰ κόμματά μας. Δυστυχῶς, ὀ χρόνος δὲν ἐπαρκεῖ γιὰ νὰ ὁλοκληρωθοῦν ὁ ἀναγκαῖος διάλογος καὶ οἱ διαδικασίες γιὰ νὰ ἐνημερωθεῖ καὶ νὰ ἀποφασίσει σχετικὰ τὸ διευρυμένο ὄργανο ποὺ προβλέπει τὸ Καταστατικὸ τῆς Χ.Δ. Διότι προϋπόθεση ἐπιτυχίας ἑνὸς τέτοιου ἐγχειρήματος εἶναι αὐτὸ νὰ γίνει κατανοητὸ καὶ ἀποδεκτὸ ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ τῶν δύο πλευρῶν.

Σὲ κάθε περίπτωση, ὁ δημιουργικὸς διάλο­γος, ποὺ ὑπάρχει μεταξύ μας ἀπὸ τὸ 2015 καὶ ἀναζωπυρώθηκε μὲ ἀφορμὴ τὶς Εὐρωεκλογές, πρέπει νὰ συνεχιστεῖ.

Ὅσον ἀφορᾶ τὶς Εὐρωεκλογές, θὰ συνταχθεῖ ἀνακοίνωσή μας, στὰ πρότυπα τῆς στάσης μας τὸ 2014, μὲ τὴν ὁποία θὰ τίθενται κριτήρια ἐπιλογῆς ὑποψηφίων Εὐρωβουλευτῶν μὲ θέσεις πλησιέστερες πρὸς τὶς δικές μας.

Παράλληλα, θὰ γίνουν σὲ ὅλη τὴ Χώρα, ἐκδηλώσεις παρουσίασης τοῦ βιβλίου μὲ τὶς θέσεις μας γιὰ τὴν Εὐρώπη της Δικαιοσύνης και όχι την Ε.Ε. των ανισοτήτων.

Γιάννης Ζερβός Πρόεδρος της Χ.Δ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Γ.Τ. ΧΔ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΖ. ΑΣΑΝΤΖ

Ο πρωθυπουργός του Ισημερινού Λενίν Μορένο έδωσε στις 11 Απριλίου 2019, την άδειά του στην Βρετανική Αστυνομία, η οποία έλαβε εντολή να εισβάλει στην Πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο και να συλλάβει τον ιδρυτή και επικεφαλής δημοσιογράφο των περίφημων Wikileaks Τζούλιαν Ασάντζ.

Ο Ασάντζ, ο οποίος βρέθηκε στο στόχαστρο δυνάμεων του κατεστημένου από τότε που ξεκίνησε τη δράση του τον Απρίλιο του 2010, που δημοσίευσε οπτικό υλικό που καταδείκνυε εγκλήματα πολέμου στο Ιράκ, όπου θανατώθηκαν άοπλοι πολίτες και δημοσιογράφοι του πρακτορείου Reuters. Για τις αποκαλύψεις τις οποίες δημοσίευσε, εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψής του στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως και στη Σουηδία.

Ως Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας, θεωρούμε παράνομη όπως και απολύτως απαράδεκτη την σύλληψη ενός πολυβραβευμένου δημοσιογράφου (και προταθέντος για Νόμπελ ήδη από το 2010) που προβαίνει σε αποκαλύψεις που ενοχλούν το διεθνές κατεστημένο. Το έργο του είναι τεράστιας αξίας και εφάμιλλο του Έντουαρντ Σνόουντεν, που αποκάλυψε τις σκανδαλώδεις καταχρήσεις εξουσίας της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας των ΉΠΑ (NSA) και για τον οποίον επίσης εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης στις ΉΠΑ.

Σε ό,τι αφορά το νομικό κομμάτι, αρκεί να αναφερθούμε στους ειδικούς εισηγητές του και την Ύπατη Αρμοστεία για τα δικαιώματα του Ανθρώπου του ΟΗΕ, που ουσιαστικά κάνουν λόγο για αυθαίρετη κράτηση και για κίνδυνο παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων του.

Σε ό,τι αφορά το ηθικό κομμάτι, συμφωνούμε απόλυτα με τη διατύπωση του πρώην πρόεδρου (2007-2017) του Εκουαδόρ, ανήκοντος στο ίδιο κόμμα με τον Μορένο και Χριστιανού ανθρωπιστή, όπως ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του, του Ραφαέλ Κορρέα:
«Ο μεγαλύτερος προδότης στην ιστορία του Εκουαδόρ και της Λατινικής Αμερικής Λένιν Μορένο επέτρεψε στην Βρετανική Αστυνομία και εισέλθει στην Πρεσβεία μας στο Λονδίνο και να συλλάβει τον Τζούλιαν Ασάντζ.
Ο Μορένο είναι ένας διεφθαρμένος άνθρωπος, αλλά αυτό που έκανε είναι ένα έγκλημα που η ανθρωπότητα ποτέ δε θα λησμονήσει».