ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Π.Γ. ΤΗΣ Χ.Δ.

Τὸ πολιτικὸ σκηνικὸ ποὺ διαμορφώθηκε μετὰ τὶς ἐκλογὲς τῆς 26ης Μαΐου ἀνοίγει τὸν δρόμο γιὰ τὴ νεκρανάσταση καὶ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν ἐξουσία τῶν πολιτικῶν δυνάμεων ποὺ ὁδήγησαν τὴν Ἑλλάδα στὴν καταστροφή. Ὑπεύθυνα γι’ αὐτὸ εἶναι τὰ κυβερνητικὰ κόμματα τῆς περιόδου 2015-2019, ποὺ κατέστρεψαν κάθε ἐλπίδα ὅτι μιὰ ἄλλη πολιτικὴ εἶναι ἐφικτή.Μὲ ἐργαλεῖο ἢ καὶ πρόσχημα τὴν
πολιτικὴ τῶν Μνημονίων, ἡ Ἑλλάδα ἔχει τεθεῖ ὑπὸ Ἐπιτροπεία, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ Κυβερνήσεις ποὺ ἐπιλέγει ὀ λαὸς νὰ μὴ μποροῦν νὰ παίρνουν οὐσιαστικὲς ἀποφάσεις, χωρὶς τὴν ἔγκριση τῶν Δανειστῶν. Παρὰ τὶς προσπάθειές μας στὴν κατεύθυνση τῆς εὐρύτερης συσπείρωσης τῶν ἀντιμνημονιακῶν δυνάμεων τὴν τετραετία ποὺ πέρασε, δὲν στάθηκε δυνατὸ νὰ δημιουργηθεῖ ἀξιόπιστο μετωπικὸ σχῆμα γιὰ τὶς ἐκλογὲς αὐτές.
Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, ἡ στάση μας θὰ κινηθεῖ στὰ πλαίσια ποὺ ἔχουν χαράξει τὸ Θ’ Συνέδριο τοῦ 2019 καὶ τὸ ἔκτακτο Συνέδριο τοῦ Σεπτεμβρίου 2015, ὅπως ἐξειδικεύτηκαν στὴν ἀπόφασή μας για τὶς Εὐρωεκλογὲς τῆς 26ης Μαΐου.
Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ σκηνικὸ δὲν εἶναι εὐνοϊκό, ἔχει σημασία ὁ κάθε πολίτης νὰ ἐκφραστεῖ στὴν κάλπη καὶ νὰ μὴν ἀπέχει. Ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τὰ κοινὰ καὶ ἡ ἀδιαφορία ὁδηγοῦν σὲ περαιτέρω ἀποδυνάμωση τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας.
Εἰδικότερα, μὲ βάση τὸ πιὸ πάνω πλαίσιο ἐπιβάλλεται στὶς ἐρχόμενες ἐκλογές:
1.Ἡ καταψήφιση τῶν κομμάτων ποὺ συγκυβέρνησαν, ΝΔ-ΚΙΝΑΛ(ΠΑΣΟΚ) καὶ ἐνέπλεξαν ἀρχικὰ τὴ Χώρα στὴν περιπέτεια τῶν Μνημονίων. Ἡ Νέα Δημοκρατία τοῦ κ. Μητσοτάκη κυριαρχεῖται ἀπὸ ἀκραιφνῆ νεοφιλελεύθερη ἰδεολογία,ἡ ὁποία βάζει πάνω ἀπ’ὅλα τὸν ἀχαλίνωτο καπιταλισμό. Ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ἡ ἀπορρύθμιη τῆς ἀγορᾶς ἐργασίας, ἡ αὔξηση τῶν ἀνισοτήτων καὶ ἡ περαιτέρω ἀπαξίωση τοῦ κοινωνικοῦ κράτους. Ὁμοίως, πρέπει νὰ ξεσκεπαστοῦν καὶ νὰ καταψηφιστοῦν τὰ σχήματα-παγίδες, ποὺ εἴτε δημιουργεῖ, εἴτε ἀναδεικνύει τὸ σύστημα ὡς ἐφεδρεῖες καὶ μηχανισμοὺς ἐλέγχου τῶν κοινωνικο-πολιτικῶν ἐξελίξεων, γιὰ τὴν  περίπτωση τῆς ἐκλογικῆς συντριβῆς τῶν μέχρι τώρα στυλοβατῶν του, ὅπως εἶναι ἡ ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ τοῦ Βασίλη
Λεβέντη. Μὲ αὐτὴν συμπράττει τὸ «Χριστιανοδημοκρατικὸ Κόμμα» τοῦ Νίκου Νικολόπουλου, τοῦ ὁποίου ἡ ἰδεολογία εἶναι ὁ καραμανλισμὸς καὶ ὁ ἀστικὸς φιλελευθερισμός. Εἶναι ἕνα ἀντίγραφο τῶν χριστιανοδημοκρατικῶν κομμάτων τῆς Δύσης καὶ καμμία σχέση δὲν ἔχει μὲ τὸ Κίνημά μας.
2. Καταψηφίζουμε τὴ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ἀλλὰ καὶ ἄλλες πολιτικὲς δυνάμεις ποὺ κινοῦνται στὸ χῶρο τῆς Ἀκροδεξιᾶς καὶ άμφισβητοῦν τὸ
δημοκρατικὸ πολίτευμα. Δὲν άπέχει πολὺ άπὸ τὶς θέσεις της τὸ κόμμα Βελόπουλου, ποὺ προτείνει μεταξὺ ἄλλων θέσεις ἐντελῶς ἀντιχριστιανικὲς, ὅπως ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου καὶ ἡ βύθιση πλοίων ποὺ μεταφέρουν μετανάστες. Ὁποιαδήποτε μορφὴ τυραννικῆς
διακυβέρνησης καὶ ἰδεολογίας ποὺ ψαρεύει στὰ θολὰ νερὰ τῆς ἀνασφάλειας καὶ τοῦ φόβου καὶ καλλιεργεῖ μίσος καὶ διακρίσεις ἀπέναντι σὲ κατηγορίες συνανθρώπων μας εἶναι ἀσυμβιβαστη μὲ τὴ χριστιανικὴ διδασκαλία. Τὰ ἴδια ἰσχύουν καὶ γιὰ ἄλλες νεοφανεῖς κινήσεις, ποὺ ὡς προσωπεῖο προβάλλουν δῆθεν πατριωτικὲς καὶ χριστιανικὲς θέσεις.
3.Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο, πρέπει νὰ καταψηφιστεῖ ὁ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ὁ ὁποῖος ἀναδείχθηκε σὲ νεομνημονιακὸ κόμμα καὶ παρὰ τὶς ἀρχικὲς ἐξαγγελίες του, οἱ ὁποῖες τὸν ἀνέδειξαν στὴν ἐξουσία, ἔκανε στροφὴ 180 μοιρῶν καὶ συνέχισε τὴ μνημονιακὴ πολιτικὴ τῶν προκατόχων του.4.Τὸ Κ.Κ.Ε., πέρα ἀπὸ τὶς ὅποιες θετικὲς θέσεις ἔχει λάβει κατὰ καιρούς, παραμένει δέσμιο τῶν προτύπων καὶ
ἀπολογητὴς τῶν δικτατορικῶν καθεστώτων τοῦ λεγόμενου «Ὑπαρκτοῦ Σοσιαλισμοῦ». Ταυτόχρονα, κόμματα τοῦ χώρου τῆς ἐξωκοινοβουλευτικῆς Ἀριστερᾶς ἀναλίσκονται σὲ ἀδιέξοδες καὶ συχνὰ ἀντιδημοκρατικὲς δράσεις δῆθεν ἐπαναστατικότητας.
5. Τὸ «Μέρα 25» κόμμα τοῦ Γιάννη Βαρουφάκη ἀναδεικνύεται σὲ ἐφεδρεία τοῦ συστήματος καὶ δεξαμενὴ περισυλλογῆς τῶν ἀπογοητευμένων ψηφοφόρων ἀπὸ τὴν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Ἡ ρητορικὴ τοῦ κ. Βαρουφάκη δὲν μπορεῖ νὰ κρύψει τὸ γεγονός ὅτι
τάσσεται ὑπὲρ τοῦ Εὐρωμονόδρομου. Μὲ τὴν πολιτεία του ὡς Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἀπέδειξε ὅτι ἐντὸς Εὐρωζώνης δὲν μπορεῖ νὰ προβληθεῖ πολιτικὴ ἐναλλακτικὴ σὲ σχέση μὲ τὴν κυρίαρχη πολιτικὴ λιτότητας.Ὁ ἀποκλεισμὸς ἐναλλακτικοῦ σχεδίου ποὺ ἐπέλεξε καὶ ὡς Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν τὸ 2015, κατέστησε τὴ χώρα ἕρμαιο τῶν ἐκβιασμῶν τῶν Δανειστῶν. Ἐπίσης, ἡ Συμφωνία τῆς 20ῆς Φεβρουαρίου 2015 που συνῆψε μὲ τοὺς Δανειστὲς ὁδήγησε στὸ 3ο Μνημόνιο.
6. ῾Η Χ.Δ. ἔχει ταχθεῖ ὑπὲρ τῆς χάραξης στρατηγικῆς ἀποχώρησης τῆς Χώρας ἀπὸ τὴν Ε.Ε. Στὴν παροῦσα συγκυρία, ψηφίζουμε Κόμματα που στα χρόνια της κρίσης αγωνίστηκαν κατά των Μνημονίων και έχουν στρατηγικό στόχο τους την απεξάρτηση μας από το Ευρώ, την Ε.Ε., το ΝΑΤΟ και επιδιώκουν την κοινωνικοποίηση του Δημόσιου Πλούτου, αντίθετα με τον φιλελευθερισμό που θεοποιεί την ιδιωτικοποίησή του καὶ προσεγγίζουν ὅσο γίνεται περισσότερο τὸ πλαίσιο γιὰ τὶς ἐκλογικὲς ἀναμετρήσεις τοῦ 2019 ποὺ ψήφισε τὸ Θ’ Συνέδριο τῆς Χ.Δ.
7. Ὁ σταυρὸς προτίμησής μας πρέπει νὰ δινεται σὲ κόμματα καὶ πρόσωπα τοῦ ψηφοδελτίου ποὺ ἐπιλέξαμε μὲ τὰ παραπάνω κριτήρια, μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση στὸ σεβασμὸ στὴν Ἐκκλησία καὶ στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση τοῦ λαοῦ μας, τὴν πίστη στὴν κοινωνικὴ δικαιοσύνη καὶ τὴ στήριξη τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων.

ΟΙ ΠΙΟ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Μεταξύ δύο κακών

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς 27ης ‘Ιουνίου 2019 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ φιευθυντῆ της Κωνσταντίνου Μπλάθρα, ὅπου τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…Μας απομένει μόνο, στο τέλος, μια ψήφος διαμαρτυρίας, που λίγο θα ωφελήσει την οικτρή μας κατάσταση. Γιατί, καθώς όλο το κλίμα στην οικονομία, στην παγκοσμιοποίηση, αλλά και στη γειτονιά μας αλλάζει, η Ελλάδα σήμερα έχει ανάγκη μιας σοβαρής και στιβαρής διακυβέρνησης, η οποία δεν θα βαδίζει στα κουτουρού, όπως όλοι οι προηγούμενοι, αλλά με βάση ένα σχέδιο αναζωογόνησης της οικονομίας, της παιδείας, της κοινωνίας, που θα δώσει δυναμική στην Ελλάδα του σήμερα.»

Ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο ἐδῶ.

Γραφτεῖτε συνδρομητές

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΛΑΘΡΑΣ: ΟΙ ΠΙΟ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ Μεταξύ δύο κακών

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΡΙΝΤΖΗΠΑΣ«Στο ζήτημα της ΑΟΖ είμαι Κύπριος»

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ: Καμμιά σχέση ΧΔ και κόμματος Νικολόπουλου

π. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΩΣΤΑΣ: Τελετή λήξης μαθημάτων της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής «Διονύσιος Ψαριανός»

ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Σαν σήμερα (μόνιμη στήλη)

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ: Τα κριτήρια της ψήφου μας

ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ Ο εκλιπών αδελφός Ιωάννης Αναστασιάδης

Μνήμη Αγίου Αλεξάνδρου Σμορέλ στο Μαρούσι

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΟΣ: Τὰ τοῦ Καίσαρος (μόνιμη στήλη)

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΙΕΒΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ : «Θέλουμε αυτή η Εκκλησία να κυβερνιέται στο μέλλον συλλογικά, και όχι μονοπροσώπως»

ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΕΚ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ Άγιοι της Καθολικής Ορθοδοξίας

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Το κυνήγι της σκιάς

ΜΑΡΙΑ ΜΠΙΝΙΑΡΗ: ΨΕΥΤΙΚΗ ΤΡΟΦΗ, ΨΕΥΤΙΚΟ ΚΡΕΑΣ ΚΑΤΑΛΥΟΥΝ ΤΟΝ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΌ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΌ Η τροφή ζωντανό  νόμισμα του ιστού της ζωής

Απόστολοσ Παπαδημητρίου: Καταστροφολογία και υποκρισία

ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ: Γιατί το γιορτάζουν Τέκτονες, Χρυσαυγίτες και Αποκρυφιστές;

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ: Γιατί δεν λειτουργιέται ο Άγιος Ελισαίος στο Μοναστηράκι;

ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΑΒΔΙΩΤΗΣ: ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ  Πώς Βενιζέλος-Παπαδήμος χρεοκόπησαν τα Ασφαλιστικά Ταμεία

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ: Τα θέλει όλα και τα θέλει τώρα

ΕΛΕΝΑ ΧΑΤΖΟΓΛΟΥ: ΑΡΧΙΜ. ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ [ΓΟΝΤΙΚΆΚΗ], «Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤῆΣ ΔΌΞΗΣ» Ζητήματα ἀγωγῆς καὶ παιδαγωγίας (Βιβλιοπαρουσίαση)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΛΑΘΡΑΣ: Αθηνά Φλώρου Η ισλαμική θρησκευτική αγωγή στη σύγχρονη Τουρκία (1923-2012) (Βιβλιοπαρουσίαση)

ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΟΥΡΤΑΛΙΔΗΣ: Ρωξάνης Δ. Αργυροπούλου Ο Βενιαμίν Λέσβιος, διδάσκαλος του Γένους, φιλόσοφος και αγωνιστής της ελευθερίας (Βιβλιοπαρουσίαση)

ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ: Βιβλιοπαρουσίαση (Μόνιμη στήλη)

ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΕΣ(Μόνιμη στήλη): Μητσοτακισμός προ των πυλών

9 ΜΠΟΦΟΡ (Μόνιμη στήλη σχολίων)

ΟΙ ΠΙΟ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

του Κωνσταντίνου Μπλάθρα

Ξέρετε τι μου θυμίζει η πολιτική κατάσταση της χώρας μας, μία εβδομάδα μόλις πριν τις βουλευτικές εκλογές; Τον οδηγό αυτοκινήτου που έχει ξεφύγει από την πορεία του, βρίσκεται στο αντίθετο ρεύμα, όπου πλησιάζει με ταχύτητα ένα φορτηγό. Στα λίγα δευτερόλεπτα πριν τη σύγκρουση, ο οδηγός δεν έχει άλλη επιλογή από το να προσεύχεται, μειώνοντας ταχύτητα πιθανόν, να γλιτώσει μόνο με  σπασμένα κόκκαλα και να μη βρεθεί στο νεκροτομείο!
Με θλίψη παρακολουθούμε τις προσπάθειες του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ να επαναφέρει εμφυλιοπολεμική συνθηματολογία, περίπου
ταυτόσημη του αλήστου μνήμης «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», επιχειρώντας έτσι έναν ψυχολογικό εκβιασμό για να τραβήξει την αντιδεξιά ψήφο πολλών εκ των ψηφοφόρων. Η προσπάθεια για τη δημιουργία πόλωσης, που θα ευνοήσει τον κ. Τσίπρα, φαίνεται ωστόσο να πέφτει στο κενό, αφού ο ίδιος εφάρμοσε με τον καλύτερο τρόπο όλο το πρόγραμμα «εκσυγχρονισμού» της δεξιάς ατζέντας. Με φωτεινές ίσως εξαιρέσεις, που οι περισσότερες περισσότερο λειτούργησαν δημαγωγικά, παρά επί της ουσίας βελτίωσαν τη ζωή των απλών ανθρώπων, ο ΣΥΡΙΖΑ επί τέσσερα και πλέον χρόνια δεν παρέλειψε να τηρήσει κατά γράμμα όλες τις επιταγές
αυτής της ατζέντας με ναυαρχίδα τις ιδιωτικοποιήσεις.

Την ίδια στιγμή, η ΝΔ προελαύνει με έναν εντελώς αβάσιμο «αναθεωρητισμό», θυμίζοντας πάλι το σύνθημα του «βρώμικου» 1989, για «απαλλαγή»! Στην πραγματικότητα εδώ και τέσσερα χρόνια έχουν ανάψει πολλές λαμπάδες στον ΣΥΡΙΖΑ, που τους έβγαλε από τον κόπο και το κόστος να προχωρήσουν αυτοί σε «μεταρρυθμίσεις».
Το ίδιο ισχύει και για την Συνθήκη των Πρεσπών. Εκείνα δε, που υπόσχεται ο κ. Μητσοτάκης, είτε έχουν ήδη γίνει, όπως η ποσόστωση απολύσεων-προσλήψεων στο Δημόσιο, είτε είναι προσχήματα για ακόμα μεγαλύτερη διάλυση στην οικονομία. Οι εξαγγελίες για μείωση στη φορολογία, λόγου χάριν, ή θα λειτουργήσουν αρνητικά για όσους υποστούν την ισοστάθμισή των εσόδων που θα «χαθούν», ή απλά είναι μια πομφόλυγα τύπου Τσίπρα, αφού ουσιαστική ελάφρυνση του φορολογικού βραχνά είναι απίθανο να περάσει από τις συμπληγάδες των βλοσυρών Ευρωπαίων της επιτήρησης.
Όσο για τους μικρότερους, που μοιάζει να διεκδικούν ψήφο που θα τους βάλει στη Βουλή, είναι στ’ αλήθεια παρακολούθημα των δύο μεγάλων. Ή του ενός και μόνου μοντέλου πολιτικής, αυτό που ακολουθούν και οι δύο μεγάλοι, για να είμαστε πιο ακριβείς.

Τι να πει κανείς για τον Βαρουφάκη και τις Νεφελοκοκκυγίες του ή για τον Λεβέντη και τη στήριξη που παρείχε στις ευρωπαϊκές «πολιτικές».Η, προς τιμήν του, καταψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών, δεν τον απαλλάσσει από τη στήριξη που προσέφερε σε μια διακυβέρνηση οριακά (μη) δημοκρατική.
Μας απομένει μόνο, στο τέλος, μια ψήφος διαμαρτυρίας, που λίγο θα ωφελήσει την οικτρή μας κατάσταση.
Γιατί, καθώς όλο το κλίμα στην οικονομία, στην παγκοσμιοποίηση, αλλά και στη γειτονιά μας αλλάζει, η Ελλάδα σήμερα έχει ανάγκη
μιας σοβαρής και στιβαρής διακυβέρνησης, η οποία δεν θα βαδίζει στα κουτουρού,όπως όλοι οι προηγούμενοι,
αλλά με βάση ένα σχέδιο αναζωογόνησης της οικονομίας, της παιδείας, της κοινωνίας, που θα δώσει δυναμική στην Ελλάδα του
σήμερα.Κάτω από αυτό το πρίσμα οι εκλογές της 7ης Ιουλίου δεν είναι, δυστυχώς, οι κρισιμότερες της Μεταπολίτευσης, όπως είπαν κάποιοι κάθε όπως πράγματι θα έπρεπε να είναι, αλλά οι πιο μελαγχολικές των τελευταίων δεκαετιών. Τι άλλο μας μένει;
Με το χέρι στην καρδία, και με προσευχή αν δυνάμεθα, να ρίξουμε την ψήφο μας στα λίγα εκείνα πρόσωπα ή κινήσεις, που θα μας πείσουν ότι δεν έχουν ξεφύγει εντελώς από την πορεία της δημοκρατικής διακυβέρνησης ή που, λίγοι-ελάχιστοι, έχουν πραγματική
συνείδηση των απειλών και της σύγκρουσης, στην οποία θα οδηγηθούμε με αυτή την πορεία που έχουμε πάρει.
Καλή ψήφο!

Πρωτοσέλιδο φύλλου 1036 της 27.6.2019

 

Του Θ. Κοινωνού

Ο πιστός και «αντιστασιακός» θα λέγαμε, κατά μία διατύπωση του ιστορικού Νικόλαου Σβορώνου, απλός ελληνικός Λαός είπε το «πάρθεν η Ρωμανία», αλλά και το «ανθεί και φέρει κι άλλο» ή «πάλι δικά μας θα ’ναι». Όμως τις παραμονές της Άλωσης οι πλούσιοι της Πόλης είχαν άλλα όνειρα. Είδαν τον κίνδυνο και έσπευσαν να εξαγάγουν όλες σχεδόν τις μεγάλες αποταμιεύσεις τους στο εξωτερικό, στις Τράπεζες… της Βενετίας για να σώσουν τον εαυτό τους, όχι την «Πόλη».

Τότε κατά την στενή πολιορκία της Πόλης, της απόρθητης σχεδόν Βασιλεύουσας, ήρθε ο Ούγγρος κατασκευαστής Ουρβανός του μεγαλύτερου κανονιού, που μπορούσε να γκρεμίσει και ισχυρά τείχη και να δώσει τη νίκη στον κάτοχό του, και ζήτησε πρώτα από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο να το αγοράσει. Και ο τραγικός Κωνσταντίνος ζήτησε από τους πλούσιους να συνδράμουν την Πατρίδα για να σωθεί, αφού το δημόσιο Ταμείο ήταν άδειο. Και πήρε την απάντηση: «Δεν έχουμε λεφτά, γιατί τα στείλαμε όλα σε Τράπεζες του εξωτερικού»…

Ο Ούγγρος τεχνικός τότε απευθύνθηκε στον Μωάμεθ τον Πορθητή, που πλειοδότησε και αγόρασε το μεγάλο κανόνι και πέτυχε εύκολα να γκρεμίσει τα τείχη. Βέβαια, η πολιορκία και η Άλωση και χωρίς το κανόνι ήταν ζήτημα ημερών ή μηνών. Αλλά γιατί;

 

Η «Πόλη» είναι το φρόνημα των πολιτών και η αλληλεγγύη

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι έλεγαν ότι η «πόλη είναι οι πολίτες» της, δεν ήταν τα κτίριά της (το άστυ) αλλά οι ζωντανοί μέτοχοι της Πολιτείας και της Δημοκρατίας. Οι ίδιοι είπαν ότι οι πολίτες είναι τα τείχη της πόλεως και το φρόνημά τους, το «ελεύθερον», την κρατάει ανεξάρτητη. Στην Κωνσταντινούπολη όμως, την κατ’ εξοχήν «Πόλη», η πόλη των πολιτών, η Πατρίδα είχε διαβρωθεί, είχε υπονομευθεί εκ των ένδον κυρίως:

  • Επί δύο και πλέον αιώνες οι μεγάλοι γαιοκτήμονες «Ρωμαίοι», στην Ανατολή κυρίως, με φεουδαρχική νοοτροπία, κατέθλιβαν τους γεωργούς με σκληρούς φόρους και αγόραζαν τα κτήματα των ελεύθερων καλλιεργητών, διαλύοντας τις τοπικές κοινωνίες, για να προτιμήσουν κατ’ ανάγκη αυτοί τους Τούρκους επιδρομείς και να αλλαξοπιστήσουν.
  • Η γραφειοκρατία της «Αυτοκρατορίας», οι δημόσιοι κορυφαίοι αξιωματούχοι ήταν σε διαρκή σχεδόν σύγκρουση, με τους γαιοκτήμονες στρατηγούς, ακόμη και αν εκείνοι δέχονταν επιθέσεις από τους Τούρκους. Γραφειοκράτες της πρωτεύουσας πλήρωναν μισθοφορικούς στρατούς για να πολεμήσουν τα στρατεύματα των βυζαντινών στρατηγών της Ανατολής.

Εμφύλιος διχασμός

 

  • Στην εκκλησιαστική ιεραρχία πολλοί αποξενώθηκαν από το ποίμνιό τους και συμμαχούσαν κατά κανόνα με τη γραφειοκρατία για τη νομή της εξουσίας και παρέμεναν στην πρωτεύουσα αντί στις επαρχίες τους. Εξανεμιζόταν η θυσιαστική διακονία τους για τους Χριστιανούς.
  • Πολλοί έμποροι της Πόλης, π.χ. πωλητές κρασιού, αγόραζαν την βενετική υπηκοότητα και ως «Βενετσιάνοι» πολίτες, λόγω ειδικών προνομίων, δεν πλήρωναν φόρο στο Δημόσιο, στην Πατρίδα…

Δεν συνεχίζουμε με τις αιτίες της Άλωσης. Για τα παραπάνω και πολλά άλλα των τελευταίων αιώνων πριν από την Άλωση υπάρχουν ιστορικές μαρτυρίες.

Ας μη μιλάμε, λοιπόν, μόνο για «βάρβαρους» Τούρκους και «άπιστους» φανατικούς Μουσουλμάνους. Ας είμαστε αντικειμενικότεροι. Ας κάνουμε αυτοκριτική. Ας διδαχτούμε από την Ιστορία. Ας υπερβούμε τις κομματικές μας προκαταλήψεις και τις ευρωπαΐζουσες ή ανατολίζουσες ιδεοληψίες μας και τις θησκευτικές ή εθνικές φαντασιώσεις μας

Εδώ θα ξεχωρίσουμε μόνο μία ελληνορθόδοξη πολιτικοθρησκευτική κρίση:

Κοντά στους μεμονωμένους πιστούς κληρικούς και διακόνους της ελληνικής και ορθόδοξης Κοινότητας ή Ενορίας συνεχίζει τη δημόσια «πολιτεία» της μια εκκλησιαστική ηγεσία, που εγκαταλείπει συχνά τον προφητικό της ρόλο για την αντίσταση του Λαού στην Ευρωπαϊκή Ένωση των Αγορών και της σχεδιασμένης εκμετάλλευσης. Ίσως μια ένδειξη είναι η εγκύκλιος για την επέτειο της Ε.Ε. του Μαΐου 2018 με την υπογραφή της Ιεράς Συνόδου. Η Ποιμαίνουσα Εκκλησία μήπως κατά μέρος θυμίζει τις παραμονές της Άλωσης του 1453; Ευχόμαστε να διαψεύσει τους παραπάνω υπαινιγμούς. Περιμένουμε να διδαχτούμε όλοι από το Μαρτύριο της Πόλης και της Ρωμιοσύνης.

 

Του Απόστολου Παπαδημητρίου             

 

Η γνώση της ιστορίας είναι στο έπακρο διδακτική, συνάμα όμως προκαλεί και οδύνη. Είναι διδακτική, επειδή μάς αποκαλύπτει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι πρόγονοί μας μεγαλούργησαν. Προκαλεί οδύνη, επειδή αποκαλύπτει τις αδυναμίες των προγόνων μας, εξ αιτίας των οποίων επήλθαν επάνω τους συμφορές. Συνήθως αρεσκόμαστε να προβάλλουμε τις χρυσές, όπως τις αποκαλούμε, σελίδες της ιστορίας, επιχειρώντας παράλληλα να καλύψουμε με πέπλο λήθης τις αποκαλούμενες μελανές. Βέβαια κατά τις τελευταίες δεκαετίες εκδηλώνεται διαστροφική τάση σε κύκλο μισελλήνων, Ελλήνων την καταγωγή, οι οποίοι επιχειρούν να προβάλουν ως μελανές ακόμη και χρυσές σελίδες! Υποταγμένοι στο δυτικό «πνεύμα» αναμασούν δουλόφρονα θέσεις μισελληνικών κύκλων της Δύσης.

Η 29η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης της Άλωσης της βασιλεύουσας των πόλεων, της Κωνσταντινούπολης. Με την Άλωση διαλύθηκε η χιλιόχρονη ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ή Ρωμανία, η γνωστή ανά την υφήλιο με τον ψευδεπίγραφο τίτλο Βυζάντιο (330 -1453 μ.Χ.). Πολύς ο λόγος, ακόμη και από Έλληνες ιστορικούς και κοινωνικούς αναλυτές,  για το τί ακριβώς ήταν η αυτοκρατορία αυτή.  Εντείνεται στη Χώρα μας η διασπορά της άποψης ότι δεν υπήρξε ελληνική, αλλά πολυεθνική. Κάποιοι, στο έπακρον υποταγμένοι στις δυτικές αντιλήψεις, κατάντησαν να αρνηθούν πλήρως την ελληνικότητά της!  Μεταξύ αυτών ο σημαιοφόρος θεωρούμενος του ελληνικού Διαφωτισμού Κοραής, που υποστήριξε ότι οι βυζαντινοί υπήρξαν κατακτητές των προγόνων μας! Και κατρακύλησε ο ίδιος σε μεγαλύτερη κατάντια υποστηρίζοντας ότι οι Έλληνες υπήρξαν υπόδουλοι διαρκώς από την κατάκτηση της Νότιας Ελλάδας από τον βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Β΄, υπηρετώντας έτσι κατά τον καλύτερο τρόπο την πλαστογράφηση της ιστορίας από τη γερμανική σχολή ιστορίας, η οποία λυσσομανά ακόμη να δικαιωθεί! Τυφλωμένοι από τα «φώτα» της Εσπερίας δεν αντιλαμβάνονται ότι οι κύκλοι της Δύσης αντιφάσκουν στο έπακρο, καθώς από την άλλη προβάλλουν την εμπαθή, λόγω φιλοδοξίας, στάση του Καρόλου, του επονομασθέντος μεγάλου, ότι οι αποκαλούμενοι Ρωμαίοι της Ανατολής ήσαν Γραικοί, δηλαδή Έλληνες. Βέβαια φρόντισαν οι Δυτικοί, προαιώνιοι εμπαθείς εχθροί μας να φορτώσουν τον όρο «Γραικός», πέρα από το εθνικό περιεχόμενο, και με πλήθος απαξιωτικών εννοιών, όπως ασυνεπής, κατεργάρης, πανούργος!

Details

Του Μανόλη Δρεττάκη

Πολλά σχόλια έγιναν και θα γίνουν για τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών της 26ης Μαΐου. Στον περιορισμένο χώρο του άρθρου αυτού θα κάνω ορισμένες επισημάνσεις για τα αποτελέσματα αυτά που ίσως προσθέσουν κάποια σημεία τα οποία δεν έχουν αναφερθεί στα σχόλια αυτά, ενώ σε άλλα ίσως προσθέσουν κάποιες άλλες πλευρές τους.

  1. Στις εκλογές αυτές επικράτησε ακραία πόλωση και διχαστικό κλίμα με ευθύνη και των δύο μονομάχων, η οποία ενίσχυσε το δικομματισμό αυξάνοντας το άθροισμα της δύναμής του από 49,38% στις Ευρωεκλογές του 2014 (Ε.14) σε 57,00% στις Ευρωεκλογές του 2019 (Ε.19) (συσσωμάτωση 87%).
  2. Η ακραία αυτή πόλωση λειτούργησε αρνητικά για τον ΣΥΡΙΖΑ και θετικά για τη ΝΔ με αποτέλεσμα το μεν ποσοστό της ΝΔ να αυξηθεί κατά 10,45% (από 22,72% στις Ε.14 σε 33,22% στις Ε.19) του δε ΣΥΡΙΖΑ να μειωθεί κατά 2,79% (από 26,56% στις Ε.14 σε 23,77% στις Ε.19).
  3. Εξαιτίας των διαφορών αυτών, ενώ η υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της Ν.Δ. στις Ε.14 ήταν 3,84%, η υπεροχή της Ν.Δ. έναντι του ΣΥΡΙΖΑ στις Ε.19 έφτασε στο 9,45, δηλαδή υπερδιπλάσια  διαφορά.
  4. Η διαφορά αυτή του 9,45% είναι μεγαλύτερη όλων των Ευρωεκλογών στη χώρα μας και είναι υψηλότερη από εκείνη που είχε επιτύχει η Ν.Δ. στις Ευρωεκλογές του 2004, στις οποίες το ποσοστό της ήταν 43,01% έναντι 34,03% του ΠΑΣΟΚ,  δηλαδή η διαφορά ήταν 8,98%.
  5. Ο Πρωθυπουργός στις προεκλογικές ομιλίες του καταφερόταν εναντίον των δημοσκοπήσεων στηριζόμενος στις αποκλίσεις των πραγματικών αποτελεσμάτων σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις έναντι των προβλέψεων των διαφόρων εταιρειών δημοσκοπήσεων. Αυτή, όμως, τη φορά οι δημοσκοπήσεις πρόβλεψαν με σχετική ακρίβεια το εκλογικό αποτέλεσμα. Πιο συγκεκριμένα:

Details

«Yenice’de Yunan dostlara horon…» Έτσι επιγράφει ο νέος Δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, το βίντεο που έχει αναρτήσει στο Youtube, όπου χορεύει ποντιακά. Τουτέστιν: «Χορός ανάμεσα σε Έλληνες φίλους στα Γιαννιτσά…», με τη λέξη «χορόν» ελληνικά, που τα μιλά στην ποντιακή διάλεκτο, ο ελληνόφωνος Τραπεζούντιος, εδώ με την οικογένειά του. Η εκλογή του ανέτρεψε τους σχεδιασμούς του Ερντογάν, στο καθ’ αυτό προπύργιό του, στην Πόλη. Ο νέος Δήμαρχος ανήκει στο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) του Κιλιτσντάρογλου, που το ίδρυσε το 1919 ο Κεμάλ Ατατούρκ. Δε ξέρω αν όλο αυτό είναι καλή εξέλιξη, ο καιρός και η πολιτεία του κ. Ιμάμογλου θα δείξει. Αυτό όμως που είναι βέβαιο είναι ότι τα πράγματα αλλάζουν ραγδαία και στην Τουρκία. Η δε Κωνσταντινούπολη ξαναγίνεται πρωτεύουσα (οικονομική και όχι μόνο), με αίγλη που ξεπερνά τα σύνορα της Τουρκικής Δημοκρατίας. Για πρώτη φορά στην ιστορία της χωρίς Έλληνες; Ή μήπως όχι;

Το παραπάνω σχόλιο είχε γραφεί στο φύλλο 1030 (4.4.2019) της “ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ”, μετά τις πρώτες δημοτικές εκλογές της 31.3.2019, όταν αναδείχθηκε Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης ο Εκρέμ Ιμάμογλου, νικώντας τον Μπιναλί Γιλντιρίμ, εκλεκτό του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν.  Στο μεταξύ, η πλευρά Ερντογάν πέτυχε δικαστικώς την ακύρωση των εκλογών και επανάληψή τους σήμερα.

Η ήττα του Γιλντιρίμ ήταν καθαρή και την αναγνώρισε από νωρίς.

«Θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στους 16 εκατ. κατοίκους της Κωνσταντινούπολης, είτε είναι ψηφοφόροι του HDP, του MHP, του AKP, του BBP, είτε είναι Τούρκοι, είτε Σύροι, είτε Έλληνες, στα παιδιά, στις μητέρες, στους νέους…Είμαστε υπέρ της Δημοκρατίας που δεν λειτούργησε το βράδυ της 31ης Μαρτίου. Το έθνος μας ξέρει τι συνέβη».

Ο Εκρέμ Ιμάμογλου δήλωσε επίσης “Θα ήθελα να επισημάνω στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι είναι αναγκαίο να υπάρχει η διαβεβαίωση πως η τοπική και η κεντρική εξουσία θα συνεργαστούν αρμονικά για τα προβλήματα της Κωνσταντινούπολης. Μιλάμε για τις ανάγκες 16 εκατομμυρίων κατοίκων. Είμαι έτοιμος να δουλέψω αρμονικά μαζί σας. Οι πολίτες έχουν κουραστεί από πολιτικούς καβγάδες”.

Και ο σημερινός Πρόεδρος Ερντογάν είχε ξεκινήσει την πολιτική του άνοδο από Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης, με προοπτική να ανατρέψει το στρατιωτικοπολιτικό κατεστημένο και να καταργήσει την πολιτική διακρίσεων εις βάρος των μειονοτήτων. Σήμερα, έχει πλήρως ενσωματωθεί και ακολουθεί την πολιτική των προκατόχων του, τόσο έναντι ων μειονοτήτων, ιδίως των Κούρδων, όπως και των γειτονικών χωρών.

 

“Δεῦτε πιστοί,… τῶν ἁγίων πάντων τὴν ἔνδοξον καὶ σεβάσμιον μνήμην ἐνδόξως τιμήσωμεν λέγοντες:
Χαίρετε,ἀπόστολοι ἔνδοξοι, προφῆται καὶ μάρτυρες καὶ ἱεράρχαι.
Χαίρετε, ὁσίων ὁ δῆμος καὶ τῶν δικαίων.
Χαίρετε , τιμίων γυναικῶν ὁ χορός” (Ἀπὸ τὸν ἐσπερινὸ τῶν Ἁγίων Πάντων)
“Πυρὶ ἐκκαιόμενοι, τῆς τοῦ Κυρίου ἀγάπης, πυρὸς κατεφρόνησαν, καὶ ὡς θεῖοι ἄνθρακες ἀναπτόμενοι, οἱ σεπτοὶ Μάρτυρες, ἐν Χριστῷ ἔφλεξαν, φρυγανῶδες πλάνης φρύαγμα, θηρῶν δὲ ἔφραξαν στόματα, σοφαῖς ἐπικλήσεσι, καὶ κάρας ἐκτεμνόμενοι, ἔτεμον ἐχθροῦ πάσας φάλαγγας, καὶ τοὺς τῶν αἱμάτων, προχέοντες κρουνοὺς καρτερικῶς, τὴν Ἐκκλησίαν κατήρδευσαν, πίστει ἀναθάλλουσαν.”
Μὲ τὸ αἷμα τους οἱ μάρτυρες πότισαν τὸ δέντρο τῆς Ἐκκλησίας, τῆς πίστης καὶ τῆς ἀληθινῆς ἐλευθερίας.

Μπορεῖ νὰ ρίχτηκαν στὴ φωτιά, ἀφοῦ περιφρόνησαν τὸ μαρτύριο ἀπὸ ἀγάπη στὸ Χριστό. Ἔτσι ὅμως, ἔγιναν σὰν ἀναμένα κάρβουνα θεϊκά, ποὺ μὲ τὴ σειρά τους κατέκαψαν τὸ πλέγμα τῆς πλάνης, βούλωσαν τὰ στόματα τῶν διωκτῶν τους μὲ τὰ σοφά τους ἐπιχειρήματα. Τοὺς ἀποκεφάλισαν, ἀλλὰ ἔτσι κατανίκησαν ὅλες τὶς φάλαγγες τοῦ ἐχθροῦ.

“Με την Κυριακή των αγίων Πάντων, κατακλείεται ο κινητός κύκλος των εορτών, που άρχισε από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου. Στο κατανυκτικό Τριώδιο και στο χαρμόσυνο Πεντηκοστάριο μας παρουσίασε η Εκκλησία όλο το έργο της θείας οικονομίας, με κέντρο την μεγάλη εορτή του Πάσχα. Είδαμε την πτώσι των πρωτοπλάστων και την ανόρθωσι του γένους μας δια της αναστάσεως του Χριστού. Χαιρετίσαμε την έλευσι του Παρακλήτου στον κόσμο και πανηγυρίσαμε την γέννησι του νέου λαού του Θεού, τον εγκαινισμό και την έκχυσι του αγίου Πνεύματος, «επί πάσαν σάρκα». Σε στενό σύνδεσμο με την εορτή αυτή ευρίσκεται η παρούσα εορτή, η σφραγίς και το τέλος της μεγάλης εορταστικής περιόδου. Έρχεται δηλαδή σαν απόδειξις του έργου της Εκκλησίας, της ενεργείας του αγίου Πνεύματος στον κόσμο. Γιατί μας παρουσιάζει τους καρπούς της σποράς εκείνης, τον θερισμό των λευκών χωρών που εστάλησαν να θερίσουν οι απόστολοι. Και όπως παρατηρεί πολύ ωραία ο Νικηφόρος Ξανθόπουλος στο συναξάριο της ημέρας: οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν την εορτή αυτή μετά την κάθοδο του αγίου Πνεύματος για να δείξουν ότι η παρουσία του παναγίου Πνεύματος δια των αποστόλων επέτυχε να αγιάση και να σοφίση το ανθρώπινο φύραμα και να αποκαταστήση τους ανθρώπους στην θέσι των αγγέλων δια του Ιησού Χριστού, είτε με την προσφορά του μαρτυρικού των αίματος, είτε με την ενάρετο πολιτεία και διαγωγή των.”

Κυριακή των Αγίων Πάντων: Ιωάννου Φουντούλη, αειμνήστου καθηγητού του Α.Π.Θ. (Άναρτημένο στὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νικοπόλεως καὶ Πρεβέζης).

 

 

Στις 21 Ιουνίου φτάνουμε στο λεγόμενο «θερινό ηλιοστάσιο», τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου. Από τότε η ημέρα αντί να μεγαλώνει μικραίνει λίγο-λίγο μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου, τη μικρότερη μέρα του χρόνου και «χειμερινό ηλιοστάσιο».

Οι ημερομηνίες αυτές είναι ημέρες εορτής για φαινομενικά ετερόκλητες τάσεις:

 Η «Χρυσή Αυγή» υποδέχεται το «Θερινό ηλιοστάσιο» με εορταστικές εκδηλώσεις. Γράφουν σχετικά στο περιοδικό «Αντεπίθεση», με ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους:

«21 Ιουνίου: Θερινή Τροπή του Ήλιου. Για χιλιάδες χρόνια, σε όλους τους λαούς με γνήσια ινδοευρωπαϊκή καταγωγή, η μεγαλύτερη ημέρα του έτους λατρεύεται ως γεγονός χαρμόσυνο και λυτρωτικό. Ο φωτοδότης Ήλιος επαναβεβαιώνει την βασιλεία του και δωρίζει στους ανθρώπους τύχη αγαθή και υγεία. Και όσοι άνθρωποι είναι σεβάσμιοι και υψιπετείς, για να τον τιμήσουν στήνουν μεγάλες τελετουργικές πυρές, ξορκίζοντας τα πονηρά πνεύματα.

Ο λαός μας, πρόμαχος των αρχέγονων αυτών παραδόσεων, διατήρησε μέχρι τώρα ανόθευτη την προγονική του κληρονομιά, τιμώντας το «Λιοτρόπι». Από τις καθαρτήριες πυρές της αρχαιότητας έως τις πυροβασίες του Άϊ-Γιαννιού του Κλήδονα για καλοτυχία και προκοπή, παντού επικυρώνεται ως αέναο Σύμβολο Πίστεως το ίδιο πάντα αρχέτυπο: το  Ηλιακό Φως θριαμβεύει επί του σκότους. Αρχέτυπο χαραγμένο βαθιά στη φυλετική μας μνήμη, αρχέτυπο βαφτισμένο στην ακατάλυτη ροή του ελληνικού αίματος, αρχέτυπο που διασώζει την πεμπτουσία ενός ηλιοτραφούς πολιτισμού, όπως κατεξοχήν είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός.» (Πέμτπη 21.6.2018, περιοδικό «ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ»ΚΑΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ)

Και οι Τέκτονες γιορτάζουν τη μέρα εκείνη.

Διαβάζουμε στο Τεκτονικό Δελτίο «Πυθαγόρας» του έτους 2015, ότι η τεκτονική Στοά «Φως» της Θεσσαλονίκης διοργάνωσε ενημερωτική ημερίδα με αφορμή τον «εορτασμό»:   «Εορτασμός του Θερινού Ηλιοστασίου Στοών Βορείου Ελλάδος Θεσσαλονίκη 29-31 Μαΐου 2015- Ο Σεβ. της διοργανώτριας Στ. Φως υπ’ αρ. 88 Αν. Θεσσαλονίκης αδ. Στ. Λάμπρου στο καλωσόρισμα του υπογραμμίζει «Ο Εορτασμός αυτός που αισίως συμπληρώνει σχεδόν 30 χρόνια ζωής έχει γίνει πια θεσμός και έχει καταφέρει να φέρει πιο κοντά τους αδελφούς όχι μόνο των Στ. της Βορείου Ελλάδος αλλά και όλης της Ελλάδος.» (σελ. 292)

Από το ίδιο δελτίο πληροφορούμαστε ότι «Η Στ. Προμηθεύς διοργανώνει ανελλιπώς ανοικτή ετήσια εκδήλωση κοπής βασιλόπιτας, εορτασμό Θερινού Ηλιοστασίου, θερινές συναντήσεις», (σελ. 300)

Ο «Μέγας Διδάσκαλος» της «Ηνωμένης μεγάλης Στοάς της Ελλάδος» Π. Θαλάσσης τόνισε μιλώντας στο «συμπόσιο» του 2017, που διοργανώθηκε με ευκαιρία το θερινό ηλιοστάσιο:  «Και τώρα, αφορμή για την εορτή μας – ξέρετε – ότι είναι το θερινό ηλιοστάσιο. Η κίνηση του Ήλιου, όπως οι άνθρωποι την έβλεπαν στον ουρανό, ήταν πάντα το καλεντάρι τους. Από τη θέση του και την παρουσία του καθοδηγούνταν και ζούσαν. Ζωοδότη και Ζείδωρο τον έλεγαν. Φίλο τον θεωρούσαν. Οδηγό της δραστηριότητάς τους τον είχαν. Έτσι οι «ηλιοσταθμοί» ήσαν σπουδαία, μέγιστης σημασίας σημάδια και όρια. Καθόριζαν πότε θα γίνει η μία και η άλλη δουλειά, γεωργική κτηνοτροφική, ναυτική, εμπορική, ακόμη και πολεμική. Καλλιεργούσαν το Φθινόπωρο, κατά την Φθινοπωρινή Ισημερία και θέριζαν το Καλοκαίρι, το θερινό ηλιοστάσιο. Σταματούσαν τα ταξίδια κατά τη Φθινοπωρινή Ισημερία και άρχιζαν τις πολεμικές εκστρατείες την Εαρινή Ισημερία και κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο εόρταζαν χάριν της ελπίδας της αναγέννησης της φύσης και συνεκδοχικά της ζωής. Έτσι κι εμείς, ως απόγονοι και ζηλωτές των ανθρώπων του «κατά φύσιν ζειν», τώρα, κατά το Θερινό Ηλιοστάσιο, συγκεντρωνόμαστε για να συλλέξουμε τους καρπούς της τεκτονικής χρονιάς που άρχισε κατά την Φθινοπωρινή Ισημερία. Έτσι συνηθίζουμε να προβαίνουμε και σε ένα μικρό μεν, δημόσιο (εννοώντας τους αδδ∴, τους οικείους, και τους φίλους μας) απολογισμό δε. Για τούτο η σημερινή συνάθροιση. Βέβαια, γίνεται και για να γνωρισθούν οι οικείοι μας, να κατανοήσουν οι οικογένειες μας τι κάνουμε, αλλά και για να ακούσουν και τι πράξαμε.» (πηγή: ιστοσελίδα https://aasr-greece.gr της “ΗΝΩΜΕΝΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ”

Εκδήλωση νεοπαγανισμού

Για διάφορες αποκρυφιστικές κινήσεις και κοσμοθεωρίες, τα ηλιοστάσια, όπως και οι ισημερίες  δεν είναι μόνο φυσικά αστρονομικά φαινόμενα, αλλά σταθμοί της πορείας του Ήλιου, με «ιδιαίτερους συμβολισμούς και εσωτεριστικού τύπου νοηματοδοτήσεις και ερμηνείες..όλη η κτιστή δημιουργία, των ουρανίων σωμάτων συμπεριλαμβανομένων, αποκαλύπτει την άκτιστη δόξα του Θεού (Ψαλμ. 8, 4. 148, 3. Ιώβ 9, 7-10. Α’ Κορ. 15, 41), ενισχύουν την πίστη των ανθρώπων στην ύπαρξη του Ενός άμα και Τριαδικού Θεού ως Δημιουργού και Συντηρητού της κτίσεως (Γεν. 15, 5. Δευτερ. 1, 10) και μαρτυρούν την άπειρο σοφία και παντοδυναμία Του (Ψαλμ. 146, 4. Ησ. 40, 26).» .(Τα Ηλιοστάσια Η παγανιστική και αποκρυφιστική χρήσις τους π. Βασίλειος Γεωργόπουλος, επίκουρος καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ., Ορθόδοξος Τύπος 27.7.2014)

Ο “εορτασμός” του ηλιοστασίου αποτελεί εκδήλωση (έμμεση ή άμεση) λατρευτικής τιμής στον ήλιο. Το δημιούργημα, ο ήλιος,  μπαίνει στη θέση του Θεού-Δημιουργού, απολαμβάνοντας τιμές που μόνο σε θεότητα αρμόζουν. Κατά συνέπεια, ένας τέτοιος εορτασμός, (ισότιμα μάλιστα με τη Βασιλόπιτα), αποτελεί εκδήλωση και έκφανση νεοπαγανισμού, ασυμβίβαστη με τη χριστιανική διδασκαλία.

Το γεγονός ότι ένας τέτοιου είδους νεοπαγανισμός και αποκρυφισμός διατρέχει όλο το φάσμα της αστικής ιδεολογίας, αποτελεί αντικείμενο προς έρευνα, αλλά και επιβεβαιώνει την άποψη που προέβαλε ο αείμνηστος Νίκος Ψαρουδάκης, ότι και αυτή αποτελεί μορφή υλισμού, αφού και εδώ τη θέση του Θεού την παίρνει η ύλη.

  

“Εμείς και η Ένωση Κεντρώων αντισταθήκαμε με την ίδια συνέπεια και στις σκληρές αντιλαϊκές και εθνομηδενιστικές επιλογές της προηγούμενης συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, καθώς και της συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου”, δήλωσε μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος του λεγόμενου “Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος” κ. Νίκος Νικολόπουλος, κατά την ανακοίνωση της εκλογικής συνεργασίας του κόμματός του με το κόμμα του κ. Λεβέντη. Το ότι ο ίδιος εκλέχθηκε βουλευτής ως συνεργαζόμενος με τους ΑΝΕΛ (των οποίων τις επιλογές τώρα αποδοκιμάζει) τον Σεπτέμβριο του 2015, όταν αυτοί είχαν ήδη υποστεί νεομνημονιακή μετάλλαξη και εξακολούθησαν να συγκυβερνούν με τον ΣΥΡΙΖΑ  σε νεομνημονιακή βάση, είναι απλώς λεπτομέρεια…

Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Καταστατικού του, “οι βασικές πολιτικές ιδεολογικές αρχές του ” Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδας” (ΧΡΙΚΕ) στηρίζονται στη  πνευματική παρακαταθήκη του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, όπως τις διετύπωσε τον Μάιο του 1979 στο Α’  Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας…”

Τούτο από μόνο του καθιστά φανερό ότι το “χριστιανοδημοκρατικό” κόμμα Νικολόπουλου είναι στην ουσία άτυπη συνιστώσα της Νέας Δημοκρατίας, με τον ιδρυτή της οποίας Κωνσταντίνο Καραμανλή ταυτίζεται ιδεολογικά. Καμμία σχέση δεν έχει με το ιστορικό Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας, που ιδρύθηκε το 1953 από τον αείμνηστο Νίκο Ψαρουδάκη και έκτοτε δραστηριοποιείται ανελλιπώς, με εξαίρεση τα χρόνια της Δικτατορίας, όταν απαγορευόταν η δράση των πολιτικών κομμάτων.Γι’  αυτό και δεν πρέπει να υπάρξει σύγχυση, ανάμεσα στα μέλη και στους φίλους της Χ.Δ..

Ο συνασπισμός Λεβέντη-Νικολόπουλου συγκαταλέγεται στα “σχήματα- παγίδες” , που λειτουργούν ως ” δεξαμενές”  περισυλλογής των δυσαρεστημένων και πρέπει να καταψηφιστεί . Μπορεί να εμφανίζεται ως αντικυβερνητικός, αλλά εντάσσεται πλήρως στο πλαίσιο της ακολουθούμενης συστημικής μνημονιακής πολιτικής.

Δήλωσε σχετικά ο επίτιμος Πρόεδρος της ΧΔ Μανώλης Μηλιαράκης:

« Το ιστορικό Κίνημα Χριστιανική Δημοκρατία (Χ.Δ.), με ιδρυτή του τον αείμνηστο Νίκο Ψαρουδάκη, ενημερώνει τα μέλη και τους φίλους του ότι δεν έχει καμία ιδεολογική , πολιτική και οποιουδήποτε άλλου είδους σχέση με το λεγόμενο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα του Νίκου Νικολόπουλου, το οποίο σύμφωνα με τις διακηρύξεις του είναι ένα ξεκάθαρα αστικό- δεξιό, δηλαδή ένα αστοχριστιανικό κόμμα.
Το Κίνημα της Χ.Δ.,διαχρονικά και σταθερά προβάλλει και αγωνίζεται για ουσιαστική Δημοκρατία , Κοινωνική Δικαιοσύνη και ειδικά στις σημερινές συνθήκες για Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση, από τα δεσμά που χάλκευσαν, με την πολιτική τους τα κόμματα που μας κυβερνούν, μεταπολιτευτικά, με τις παραφυάδες τους, που εμφανίζονται ως δήθεν νέα κόμματα. Κόμματα, που η φωνή τους είναι φωνή του Κυρίου τους, Ε.Ε., Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ., ΝΑΤΟ και ΗΠΑ, δεν μπορούν να υπηρετήσουν το Λαό ,την Πατρίδα, την Ειρήνη και την Κοινωνική Δικαιοσύνη και κατά συνέπεια η κάλπη τους είναι άλλη από εκείνη της Χ.Δ.»,