Θὰ εἶναι μεγάλη μας χαρὰ νὰ παρευρεθεῖτε στὴ συνεστίαση τῆς ἐφημερίδας μας, τὴν Κυριακὴ, 16 Φεβρουαρίου 2020, στὶς 12.30 το μεσημέρι στὴν ταβέρνα «ΑΜΠΕΛΟΦΥΛΛΟ». ὁδὸς Σαμοθράκης 3 (Κυψέλη), κοντὰ στὴν πλατεῖα Ἀμερικῆς.
Τὸ πρόγραμμα τῆς ἐκδήλωσης περιλαμβάνει:
Α. Χαιρετισμὸ τοῦ Διευθυντῆ τῆς «Χ» Κωνσταντίνου Μπλάθρα.
Β. Καλλιτεχνικὸ πρόγραμμα μὲ ζωντανὴ μουσική.
Γ. Πλῆρες μενοῦ μὲ δωρεὰν κρασί, μπύρες καὶ ἀναψυκτικά.
Ἡ τιμὴ πρόσκλησης εἶναι 20 εὐρώ.
Για κρατήσεις:
2103811302,
2103806863 6973602141, 6972854477.

Ἐνόψει τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Ἰσιδώρου Πηλουσιώτη στὶς 4 Φεβρουαρίου, ἡ παρουσίαση τοῦ βιβλίου τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς ΧΔ Γεωργίου Νεκταρίου Παναγιωτίδη “Πολιτικὴ Θεολογία καὶ κοινωνικὴ διδασκαλία Ἁγίου Ἰσιδώρου Πηλουσιώτη” ἔχει προγραμματισθεῖ νὰ γίνει  στὶς 3 Φεβρουαρίου τὸ ἀπόγευμα 18.30 στὸ ἐντευκτήριο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πειραιῶς, ὁδὸς Κουντουριωτῶν 128 καὶ Τσαμαδοῦ στὸν Πειραιᾶ.

Θὰ προηγηθεῖ Ἑσπερινὸς στὶς 17.00 στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης.

Θὰ παρουσιάσουν ὁ π. Χρῆστος Χριστοδούλου καὶ ὁ Νίκος Βασιλόπουλος, ὑποψήφιος διδάκτορας Κοινωνικῆς Ἀνθρωπολογίας στὸ Πάντειο Πανεπιστήμιο ποὺ προλογίζει το βιβλίο καὶ θὰ μιλήσει ὁ συγγραφέας.

Τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι συνέχεια τῆς δουλειᾶς ποὺ ἔχει γίνει ἤδη ἀπὸ τὴν ἵδρυση τῆς Χ.Δ.  καὶ τῆς “Χριστιανικῆς” νὰ ἀναδειχθεῖ τὸ κοινωνικὸ μήνυμα τῆς ὀρθόδοξης πατερικῆς διδασκαλίας.

ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΜΑΣ “ΣΦΑΖΟΥΝ” 

τοῦ Μανώλη Μηλιαράκη

Πριν 197 χρόνια ο εθνικός μας ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός, έγραψε τον Εθνικό μας Ύμνο, στον οποίο περιέχεται διαχρονική παρακαταθήκη και προειδοποίηση, με τους στίχους του:
Με τα ρούχα αιματωμένα
ξέρω ότι έβγαινες κρυφά
να γυρεύης εις τα ξένα
άλλα χέρια δυνατά.
Μοναχή το δρόμο επήρες,
εξανάλθες μοναχή,
δεν είν’ εύκολες οι θύρες
εάν η χρεία τες κουρταλή.
Από τότε πέρασαν σχεδόν 200 χρόνια, με κοσμογονικές αλλαγές, σε όλο τον πλανήτη, αλλά στο χώρο των διεθνών και διακρατικών σχέσεων δεν έχει αλλάξει,
ουσιαστικά τίποτε το σημαντικό.
Ως Δίκαιο ήταν και παραμένει η βούληση, το συμφέρον, του ισχυρού. Οι Διακηρύξεις, οι Συμφωνίες, οι Διεθνείς Συμβάσεις ακόμα και ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ υπάρχουν, κατά κανόνα, για να κατοχυρώνουν τα συμφέροντα των ισχυρών και να εγγυώνται τη «μοιρασιά» που έχουν κάνει μεταξύ τους.
-Το Δίκαιο, ως πραγματικά Δίκαιο, που δεν επιτρέπει στον ισχυρό να καταχράται της δύναμής του και να καταδυναστεύει τον αδύνατο, υπάρχει μόνο στα λόγια και στα χαρτιά. Στην πράξη, στη ζωή, ισχύει ο νόμος της ζούγκλας. Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα και αυτή μας περιγράφει, τόσο ζωντανά, ο εθνικός μας ποιητής.
Η εξέλιξη των ελληνοτουρκικών σχέσεων και γενικά η στάση των υποτιθέμενων συμμάχων μας στο ΝΑΤΟ και των εταίρων μας στην Ε.Ε., έναντι της επεκτατικής- ιμπεριαλιστικής πολιτικής της Τουρκίας, σε βάρους της Κύπρου και της Ελλάδας καθώς και άλλων Χωρών,όπως της Συρίας , επιβεβαιώνουν τα παραπάνω.
Πλήθος ψηφισμάτων του ΟΗΕ εναντίον της εισβολής και κατοχής της Β. Κύπρου.
Καταγγελίες εναντίον του τρίτου Αττίλα που έχει εισβάλλει στην κυπριακή ΑΟΖ.
Καταγγελίες και καταδίκες για το τουρκολιβυκό Μνημόνιο, με το οποίο η Τουρκία, με το έτσι θέλω, διαγράφει από το Δίκαιο της Θάλασσας τις διατάξεις που αναγνωρίζουν υφαλοκρηπίδα στα νησιά και θρασύτατα διακηρύσσει ότι η Κρήτη δεν έχει υφαλοκρηπίδα.

Οι φραστικές, όμως, αυτές καταγγελίες όχι μόνο δεν αναχαιτίζουν την Τουρκία,αλλά αντίθετα την αποθρασύνουν. Έτσι τη στιγμή αυτή το «Γιαβούζ» τρυπά την κυπριακή θάλασσα έξω από τη Λεμεσό και ο Ερντογάν προαναγγέλλει έρευνες στο Καστελόριζο και στη Νότια Κρήτη, γεγονός που αν προωθηθεί θα προκαλέσει συνθήκες, ακόμη και πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ των δύο Χωρών.
Ποια η στάση εταίρων και συμμάχων σε αυτή την κρισιμότατη στιγμή;
Η Γερμανία, ανέκαθεν φιλότουρκη, ξεπέρασε κάθε όριο ανθελληνικής συμπεριφοράς. Με τα Μνημόνια, μας επέβαλε μια ρεβανσιστική πολιτική,για την ήττα που υπέστη ο Ναζισμός από την Εθνική μας Αντίσταση, με την οποία η Ελλάδα μετατράπηκε σε αποικία χρέους, με υποθηκευμένο τον πλούτο της για ένα αιώνα! Τώρα οργάνωσε Διάσκεψη για τη Λιβύη, στο Βερολίνο, και απέκλεισε τη Χώρα μας, ενώ η παρουσία μας ήταν απαραίτητη, για να θέσουμε το θέμα της ακύρωσης του τουρκολιβυκού Μνημονίου. Λέγεται ότι ο αποκλεισμός μας ήταν απαίτηση της Τουρκίας. Αυτό πρέπει να θεωρείται βέβαιο, αλλά και η Γερμανία είχε τους λόγους της. Ήθελε να μας στείλει μήνυμα ότι αυτή είναι το αφεντικό της «αποικίας» και αυτή αποφασίζει και ταυτόχρονα ότι μην την παραζαλίζομε με το θέμα των γερμανικών οφειλών, αν θέλομε να έχομε καλές σχέσεις!
– Η Ε.Ε., αν και έχει χαρακτηρίσει το Μνημόνιο Τουρκίας- Λιβύης παράνομο και αντίθετο στο Δίκαιο της Θάλασσας, δεν έβαλε το θέμα της ακύρωσης τουστη Διάσκεψη.
– Την ίδια στάση τήρησαν και οι ΗΠΑ, η Ρωσία ακόμα και η Γαλλία.
Έτσι η Διάσκεψη του Βερολίνου έληξε με ένα θέμα. Τη Συμφωνία για μόνιμη εκεχειρία και εμπάργκο όπλων. Το αν θα τηρηθεί η συμφωνία αυτή και σε ποιο βαθμό είναι συζητήσιμο. Το βέβαιο είναι ότι για την πολιτική λύση του λιβυκού, θα υπάρξει άλλος κύκλος διαπραγματεύσεων με τη συμμετοχή της Τουρκίας και η οποία θα κάνει το παν να διασφαλίσει τη μονιμότητα του Μνημονίου,με πολλές πιθανότητες να το πετύχει. Αν μάλιστα μέχρι τότε, έχει επιχειρήσει να προκαλέσει τετελεσμένα, χωρίς η Ελλάδα να μπορέσει να την αποτρέψει, εν ανάγκη και βίαια, τότε θα εισπράξουμε εθνική ήττα και ταπείνωση!
Γι’ αυτό, έστω και την ύστατη ώρα είναι απόλυτη ανάγκη η σφυρηλάτηση αραγούς εθνικού μετώπου, η συστράτευση των απανταχού πλουσίων Ελλήνων για ενίσχυση,με δωρεές, όπως το 1821, των Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδας και Κύπρου και άμεση εγκατάλειψη της υποτελούς εξωτερικής πολιτικής του «ανήκομεν…», «είμαστε δοσμένοι…» κ.λπ. και να επιδιώξουμε συμμαχίες στη βάση των αμοιβαίων συμφερόντων, υπερασπιζόμενοι το Διεθνές Δίκαιο. Η πολιτική του να ελπίζουμε και να αναθέτουμε την ασφάλεια της Χώρας μας σε «προστάτες», μας έχει οδηγήσει σε απομόνωση, από Χώρες που στο παρελθόν ήταν στο πλευρό μας σε κρίσιμα θέματα. Έτσι: Εγκληματική υπήρξε η πολιτική μας στις σχέσεις μας με τη Ρωσία, αποτέλεσμα της τυφλής υπακοής μας στα κελεύσματα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Στα Βαλκάνια, πάλι για τα γεωπολιτικά συμφέροντα, Γερμανίας, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε., υπογράφουμε τις Πρέσπες και εισπράττουμε επαίνους από τους «προστάτες», ενώ η Τουρκία συσφύγγει τις σχέσεις της με τη Ρωσία αφενός και αφετέρου κυριαρχεί, με βάσεις, στην Αλβανία, ακυρώνοντας συγχρόνως ελληνοαλβανική συμφωνία για την ΑΟΖ.
Στη Μέση Ανατολή στην ίδια ρότα. Διακόπτομε τις διπλωματικές σχέσεις με ένα παραδοσιακά και έντιμο απέναντι μας φίλο, τη Συρία του Άσαντ.
Σπεύδουμε, μόνο εμείς από όλη την Ευρώπη, να πούμε εύγε στον Τραμπ, για τη δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Σουλεϊμανί και ο Τραμπ την ίδια στιγμή, μπροστά στον Έλληνα πρωθυπουργό, εκθειάζει τον… φίλο του Ερντογάν!
Έ, τι άλλο θέλουμε να δούμε για να πούμε stop στην πολιτική της υποτέλειας, να πιστέψουμε στις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους μας και να παύσουμε να χτυπάμε ξένες πόρτες,για να κάνουν οι άλλοι όσα δεν κάνουμε εμείς για την ειρήνη, την ευημερία και την ασφάλεια μας;

 

ΔΕΝ ΕΙΝ’ ΕΥΚΟΛΕΣ ΟΙ ΘΥΡΕΣ ΕΑΝ Η ΧΡΕΙΑ ΤΕΣ ΚΟΥΡΤΑΛΗ

Οι «προστάτες» μας σφάζουν

Κυκλοφορεῖ μὲ τὸν παραπάνω τίτλο τὸ νέο φύλλο τῆς 21ης Ἰανουαρίου 2020 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ», στὸ κύριο ἄρθρο τοῦ Μανώλη Μηλιαράκη, ὅπου τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«… Το Δίκαιο, ως πραγματικά Δίκαιο, που δεν επιτρέπει στον ισχυρό να κα­ταχράται της δύναμής του και να κατα­δυναστεύει τον αδύνατο, υπάρχει μόνο στα λόγια και στα χαρτιά. Στην πράξη, στη ζωή, ισχύει ο νόμος της ζούγκλας. Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα και αυτή μας περιγράφει, τόσο ζωντανά, ο εθνικός μας ποιητής.»

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Γραφτείτε συνδρομητές για να διαβάσετε ολόκληρο το φύλλο

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Details

Η Εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ οργανώνει εκδήλωση την Δευτέρα   27  Ιανουαρίου  2020  στις 7 μ.μ.  στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης – αίθουσα Μανώλης Αναγνωστάκης,  με θέμα:

«Ευρωπαϊκή Ένωση:

μύθοι και  πραγματικότητα.

Παρουσίαση βιβλίου με τις θέσεις της Χριστιανικής Δημοκρατίας για την Ευρώπη»

  Details

Όταν προβλέπεται η συγκρότηση υπηρεσιακής Κυβέρνησης, αναλαμβάνει Πρωθυπουργός ένας από τους Προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας, για τη διεκπεραίωση των επειγουσών αναγκών λειτουργίας του Κράτους. Με την επιλογή της Προέδρου του ΣτΕ κας Αικατερίνης Σακελλαροπούλου, ο κ. Μητσοτάκης πέτυχε να πραγματοποιήσει άνοιγμα προς το ΚΙΝΑΛ, στον ευρύτερο χώρο του οποίου φέρεται ότι πρόσκειται η νέα υποψήφια Πρόεδρος. Πέτυχε και τη συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ, που την είχε υποδείξει ως Κυβέρνηση στην Προεδρία του ΣτΕ. Όμως, εκ των πραγμάτων, η νέα Πρόεδρος μόνο διεκπεραιωτικό ρόλο μπορεί να παίξει, αφού ούτε προβεβλημένη προσωπικότητα είναι διεθνώς, ούτε έχει ιδιαίτερες γνώσεις για τα ευαίσθητα θέματα που επηρεάζουν τις διεθνείς σχέσεις της χώρας. 

Δεν λείπουν από την Ελλάδα κοινής αποδοχής και ταυτόχρονα αυξημένης προβολής προσωπικότητες, που θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στις περιορισμένες αρμοδιότητες του Π.τ.Δ. και ταυτόχρονα να παίξουν ρόλο ενωτικό και να προβάλουν διεθνώς τα εθνικά μας θέματα, σε μια συγκυρία που αυξάνει η επιθετικότητα του εξ ανατολών “κακού γείτονα”.

Η κα Σακελλαροπούλου θα είναι προβλέψιμη Πρόεδρος, αφού έτσι κι αλλιώς “δοκιμάστηκε” ως επιλογή της νεομνημονιακής διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Μελανό σημείο στη θητεία της στο ΣτΕ είναι ο ρόλος της ως εισηγήτριας σε απόρριψη προσφυγών στις 18 Φεβρουαρίου του 2015 και τον Μάρτιο του 2013  των κατοίκων και υπέρ της συνέχισης των έργων της περιβαλλοντοκτόνου επένδυσης στις Σκουριές, παρότι οι δραστηριότητες της εταιρείας Eldorado Gold ήδη είχαν προκαλέσει τεράστιες περιβαλλοντικές ζημιές στην περιοχή της Χαλκιδικής.

Σε σχέση με την προεδρική εκλογή, για άλλη μια φορά εκδηλώθηκε η αμετροέπεια του κ. Βαρουφάκη, που πρότεινε την κα Μάγδα Φύσσα, μητέρα του αδικοχαμένου Παύλου, ως υποψήφιας ΠτΔ,  χωρίς προηγουμένως να τη ρωτήσει…

Ως θετική εξέλιξη μπορεί να θεωρηθεί ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν επέλεξε να προωθήσει κάποιον από τους πρωταγωνιστές της μνημονιακής υποτέλειας της χώρας, που είχε υποδείξει η κα Φώφη Γεννηματά.

 

 

.

 

“Πολέμησε ολόψυχα ξένες επιδράσεις, δυτικές παραδόσεις, ξένες προς την ορθόδοξη παράδοση. Καυτηρίασε τον ετερόδοξο μονάρχη, που έκλεισε πολλά μοναστήρια και γκρέμισε βυζαντινούς ι. ναούς. Για τα φλογερά κηρύγματά του, διώχθηκε, ταλαιπωρήθηκε, εξορίσθηκε και φυλακίσθηκε. Οι τότε εκσυγχρονιστές τον κατηγόρησαν ως αγύρτη, γιατί τους ενοχλούσαν τα λόγια του. Ο λαός ακολουθούσε τον άδολο μαχητή, τον ακέραιο ιεροκήρυκα, τον ακτήμονα μοναχό, τον ομολογητή ρασοφόρο.” (Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης)

Ο μοναχός Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος, επονομαζόμενος “Παπουλάκος” περί το 1770 στον Άρμπουνα του δήμου Κλειτορίας των Καλαβρύτων. Ήταν κρεοπώλης στο επάγγελμα, άνθρωπος απλός, δίκαιος και φιλήσυχος, με στοιχειώδη εκπαίδευση.

Μετά την απελευθέρωση από την Τουρκοκρατία, κυριάρχησε στη χώρα η Βαυαροκατία, με βασιλιά ετερόδοξο. Πολλά μοναστήρια έκλεισαν, επιβλήθηκε αντικανονική απόσχιση της Εκκλησίας της Ελλάδος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η αρχαιοπληξία έβαζε στο περιθώριο την ορθόδοξη Παράδοση και τη βυζαντινή κληρονομιά. Οι ξένοι μισιονάριοι ανενόχλητοι επιδίδονταν σε προσηλυτισμό.

Έγινε μοναχός στο Μέγα Σπήλαιο. Από εκεί γύρισε στο χωριό του, όπου έχτισε μοναστηράκι, σκήτη αφιερωμένη στην Παναγία. Στη συνέχεια, άρχισε να περιοδεύει και να κηρύττει στην Πελοπόννησο και στα κοντινά νησιά. Το κήρυγμά του ενόχλησε τους “εκσυγχρονιστές” της εποχής και συνελήφθη για πρώτη φορά το 1851.

Όμως, σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, «ό,τι δεν κατάφεραν οι νόμοι, το κατόρθωσε με το κήρυγμά του ο Χριστοφόρος». Η φιλανθρωπία και η καλοσύνη εξαπλώνονται παντού, απ’ όπου περνά. Η Ιερά Σύνοδος μετά από τις επανειλημμένες συλλήψεις του, προτείνει να τον αφήσουν ελεύθερο, διαπιστώνοντας: «ότι όπου αν απήλθε, κηρύξας τον λόγον του Θεού, ούτε αγυρτίαν, ούτε ιδιοτέλειαν τινά εφάνη μετελθών, αλλ’ αφιλοκερδής ων, και ακτήμων, και ως ο υπό απλούς απλούστατος τον λόγον του Θεού κηρύξας, συνέστειλε και παντελώς έπαυσε δια της διδασκαλίας του την ζωοκλοπήν, την δενδροκοπίαν, την ψευδορκίαν κ.τλ. και …θεωρεί αυτόν της κατ’ αυτού γενομένης κατηγορίας Αθώον».

Έμεινε για λίγο στο χωριό του, αλλά το 1852 ξανάρχισε την περιοδεία και το κήρυγμα. Οι ιθύνοντες ανησύχησαν. Επικηρύχθηκε με 6000 δραχμές και συνελήφθη ύστερα από προδοσία. Φυλακίστηκε κατηγορούμενος για στάση στη φυλακή του Ρίου. Δικάστηκε στην Αθήνα και περιορίστηκε στα μοναστήρια του Προφήτη Ηλία της Θήρας και της Παναχράντου στην Άνδρο, όπου και εκοιμήθη στις 18 Ιανουαρίου 1861.

Το κήρυγμά του συνοδευόταν ενίοτε από θεοσημίες και προφητείες. Έτσι, έμεινε ως άγιος στη συνείδηση του λαού.

Απαξιώθηκε και  περιφρονήθηκε για πολύ καιρό από την ιθύνουσα τάξη και τη συστημική διανόηση και θεολογία, που δεν μπορούσε να κατανοήσει το μήνυμά του. Για παράδειγμα, αποκαλούσε τα ατμόπλοια, που την εποχή εκείνη άρχιζαν να παραμερίζουν τα ιστιοφόρα, “καρότσες του διαβόλου”, που βρώμιζαν τα νερά. Κανείς δεν φανταζόταν τότε, ότι διακόσια χρόνια αργότερα, θα συζητιόταν η πλήρης απαγόρευση του κάρβουνου ως καύσιμης ύλης, προκειμένου να σωθεί ο πλανήτης από την κλιματική αλλαγή.

Ο μοναχός Μωυσής καταλήγει:

Στις μετά τη σπατάλη ισχνές και δύσκολες ημέρες μας ξαναχρειάζεται εγερτήριο σάλπισμα προς μετάνοια, ανόρθωση, ανασυγκρότηση και ορθοστασία. Η εκκοσμίκευση κούρασε, ο μιμητισμός ταλαιπώρησε, ο εκδυτικισμός αλλοίωσε, ο συγκριτισμός εξαπάτησε, ο οικουμενισμός αστόχησε. Χρειάζονται απαραίτητα γενναίες φωνές, ηρωικό φρόνημα, ομολογία πίστεως, πίστη θερμή ως του οσίου Παπουλάκου.

Την υποβάθμιση και περιθωριοποίηση του εορτασμού των Τριών Ιεραρχών στα σχολεία, που επιφέρουν οι αλλαγές που πραγματοποιεί το Υπουργείο Παιδείας καταγγέλλει το Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας, με την ακόλουθη ανακοίνωση:   

  1. Το Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας καταδικάζει την επιλογή της Υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως, την ημέρα της εορτής των Τριών Ιεραρχών στις 30 Ιανουαρίου, το σχολείο να λειτουργεί κανονικά και να πραγματοποιείται το ωρολόγιο πρόγραμμα των μαθημάτων της ημέρας.
  2. Το γεγονός ότι προβλέπεται στο ως άνω πλαίσιο η πραγματοποίηση εορταστικών εκδηλώσεων, δεν αναιρεί την ανεπίτρεπτη υποβάθμιση και περιθωριοποίηση της σχολικής αυτής εορτής, εκ μέρους της εκλεκτής της «Λέσχης Μπίλντερμπεργκ» κας Υπουργού.
  3. Μέχρι σήμερα, ολόκληρη η ημέρα της 30ής Ιανουαρίου ήταν αφιερωμένη στους Τρεις Ιεράρχες. Είτε με την τέλεση αποκλειστικά εκκλησιασμού και σχολικών εκδηλώσεων, είτε με την καθιέρωση της ημέρας ως σχολικής αργίας.
  4. Το καινοφανές πρότυπο που εισάγει η κα Κεραμέως, αντιγράφει τη νεοφιλελεύθερη μεθόδευση της κατάργησης της Κυριακής αργίας, με την έναρξη της λειτουργίας των καταστημάτων στις 11 π.μ.. Όλως υποκριτικώς, αφήνεται ένα δίωρο για όσους θέλουν να παραστούν στη Θεία Λειτουργία. Όμως, η αργία στην πράξη καταργείται, και αυτό είναι πρακτική αντιορθόδοξη και αντιχριστιανική, αφού η Κυριακή αργία συνδέεται άμεσα με την αφιέρωση της όλης ημέρας της Ανάστασης στο Θεό. Όπως διευκρινίζουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, η μέρα αυτή έχει να κάνει με την ξεκούραση και την αναψυχή του ανθρώπου, καθώς και με ποικίλα δυνατά έργα ευποιΐας. Το ίδιο ίσχυε στα σχολεία μας για την 30ή Ιανουαρίου, όσον αφορά στους Τρεις Ιεράρχες, διότι πρόκειται για μια μέρα συλλογικής μνήμης τριών από τους πλέον κορυφαίους αγίους της Ορθόδοξης πίστης μας.
  5. Οι αργίες καταργούνται στα πλαίσια της υλιστικής χρησιμοθηρίας και της αντίχριστης νεοφιλελεύθερης λογικής ότι «ο χρόνος είναι χρήμα». Αντί οι πολίτες, στα πλαίσια ενός δίκαιου καταμερισμού της εργασίας και των αγαθών, να χρειάζεται να βιοπορίζονται για λιγότερες μέρες, ο αδηφάγος «Μαμμωνάς της αδικίας» απαιτεί τους σκλάβους στα δεσμά της υπερεκμετάλλευσης προς όφελός του ολοένα περισσότερο χρόνο. Ο αληθινός στόχος είναι, όμως, ο ευτελισμός και η απαξίωση στη συνείδηση του κόσμου του αιτίου της καθιέρωσής τους.
  6. Την μεθοδευόμενη αυτή υποβάθμιση του εορτασμού των Τριών Ιεραρχών όφειλε να είχε καταδικάσει άμεσα η Διοικούσα Εκκλησία. Αντί γι’ αυτό, Ιεράρχες, έρχονται να επαινέσουν την αντιεκκλησιαστική στάση της Υπουργού και να χειροκροτήσουν την περιθωριοποίηση του εορτασμού από ημερήσιο σε ωριαίο ή δίωρο το πολύ. Διότι στο εκτός της εορταστικής εορταστικής εκδήλωσης διάστημα, για πρώτη φορά εφέτος, επί διακυβέρνησης Μητσοτάκη-Κεραμέως, η 30ή Ιανουαρίου θα είναι πια μια μέρα όπως οι άλλες. Φαίνεται πως ό,τι και να πράξει η λεγόμενη «Δεξιά του Κυρίου», καθαγιάζεται εξ ορισμού. Από ό,τι φαίνεται, «εποιήσαμε φίλους ημίν εκ του Μαμωνά της αδικίας».
  7. Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας, έστω και τώρα, να αναθεωρήσει την πιο πάνω απόφασή του και να επαναφέρει το πλαίσιο που είχε αρχικά αναγγείλει η Υφυπουργός Παιδείας, με μια ημέρα αποκλειστικά αφιερωμένη στον εορτασμό της μνήμης των Τριών Ιεραρχών.
  8. Οι Τρεις Ιεράρχες, θεμελιωτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Παιδείας, είναι άξιοι να τούς αφιερωθεί μια σχολική μέρα, όπως εδώ και δεκαετίες ορθώς έπραττε η Ελληνική Πολιτεία.

Από το Γραφείο Τύπου της Χ.Δ.

ΦΩΤΟ: Εικόνα 14ου αιώνα από τη Θεσσαλονίκη. Βυζαντινό και χριστιανικό Μουσείο.

  Η Συντονιστική Επιτροπή Υπεράσπισης Αγώνα για Ελεύθερη Κύπρο  (Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ.) διοργανώνει στις 17 Ιανουαρίου 2020, στις 6:00 μ.μ., εκδήλωση με θέμα :

                          «Η ΚΥΠΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ»

στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής – Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (Πλατεία Κολοκοτρώνη, Σταδίου 13, Αθήνα).

«Η εκδήλωση συμπίπτει χρονικά με την όλο και πιο προκλητική και επικίνδυνη για την Ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή μας, επεκτατική πολιτική της Τουρκίας και αποτελεί, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την υπογραφή του παράνομου και αποκαλούμενου τουρκολυβικού Μνημονίου Συνενόησης,μια ξεκάθαρη απειλή εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας», τονίζει ο επί σειρά ετών πρ. πρόεδρος της ΣΕΥΑΕΚ και επίτ. πρόεδρος της Χ.Δ, Μανώλης Μηλιαράκης και καλεί σε αγωνιστική παρουσία μας στην Παλαιά Βουλή, στις 17 Ιανουαρίου.

Η  εκδήλωση θα αρχίσει με  εισαγωγική ομιλία του  Ευάγγελου Κουρή, δικηγόρου και Προέδρου της Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ. Κεντρικοί ομιλητές θα είναι;

-Ιωάννης Σιεκέρσαββας, πρόεδρος του Σωματείου «Αδούλωτη Κερύνεια»

-Κωνσταντίνος Γρίβας, αναπληρωτής καθηγητής Γεωπολιτικής Σ.Σ.Ευελπίδων

-Μανούσος Παραγιουδάκης, στρατηγός ε.α. , επίτιμος Αρχηγός Γ.Ε.Ε.Θ.Α.

Παρεμβάσεις θα κάνουν οι:

-Γεώργιος Κουρούκλης, δικηγόρος, πρόεδρος Του Σωματείου Συμπαράσταση Αγώνα Κύπρου  (Σ.Α.Κ.).

-Αλέξιος Χ. Κωνσταντίνου, PhD δικηγόρος, διδάσκων καθηγητής – συντονιστής

ΑΠΚ και Σχολής Αξιωματικών Ε.Α., Γ.Γ. Ενώσεως Κυπρίων Ελλάδος

-Αθανασία Φωτιάδη, νομικός, μέλος της Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ.

Την συζήτηση θα συντονίσουν οι Λουκάς Αξελός, Δρ ΕΚΠΑ, συγγραφέας, διευθυντής Εκδόσεων «Στοχαστής» και περιοδικού «Τετράδια» και  Αθανασία Φωτιάδη.