Το Γραφείο Τύπου της Χ.Δ. εξέδωσε το Σάββατο 26/10/2019 την ακόλουθη ανακοίνωση:
Η Ιταλία, μετά τις εκλογές της 4ης Μαρτίου 2018, ανέδειξε τον ευρωσκεπτικιστικό συνασπισμό του Κινήματος 5 Αστέρων και της Λέγκας του Βορρά που μαζί συγκέντρωναν περίπου το 50% των ψήφων. Η ιταλική κυβέρνηση ήρθε όντως σε σύγκρουση με τις ευρωενωσιακές αρχές, προσπαθώντας, τουλάχιστον ως ένα βαθμό, να τιμήσει την πολιτική εντολή που έλαβε. Ταυτόχρονα, ήρθε και σε επώδυνους συμβιβασμούς. Πλέον, η ιταλική συγκυβέρνηση, μετά από διαφωνία του Υπουργού Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι υιοθετεί ως εταίρο το Δημοκρατικό Κόμμα με επικεφαλής τον Ματέο Ρέντσι. Η κίνηση αυτή είναι επισφαλής για την κυβέρνηση αντίστασης του Τζουζέπε Κόντε, λόγω της έντονης συστημικότητας του νέου εταίρου και της πιθανής ανάγκης για περαιτέρω συμβιβασμούς από το Κίνημα των 5 Αστέρων.
Στην Πορτογαλία, από την άλλη, μεριά, υπάρχει μια διαφορετική εικόνα: ο Σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Αντόνιο Κόστα πλέον έχει κερδίσει ακόμη μεγαλύτερη πλειοψηφία στις πρόσφατες εκλογές της 6ης Οκτωβρίου. Ο Κόστα είχε βρεθεί να διαχειρίζεται από το 2015 τις μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας. Ο πρωθυπουργός ήρθε κοντά σε ρήξη με την Τρόικα των δανειστών (αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 20%), όμως η τελευταία δεν εκδηλώθηκε πλήρως λόγω του φόβου του ευρωσκεπτικισμού και μιας νέας καταστροφής (Ελλάδα) εκ μέρους των πιστωτών. Ένας άλλος παράγοντας έχει να κάνει με το τέλος του μνημονιακού προγράμματος, στο τέλος του 2015.
Συμπερασματικά, μπορούμε να επισημάνουμε τα ακόλουθα:
- Η επιρροή της Τρόικα και των ευρωπαϊκών αρχών πάντοτε λειτουργεί αρνητικά για την εθνική κυριαρχία και για τα φτωχότερα στρώματα
- Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε αυτό το πλαίσιο είναι έτσι περιορισμένους βεληνεκούς κοινωνικοοικονομικής ανάκαμψης
- Εάν μια χώρα επιθυμεί πραγματικά την πλήρη βελτίωσή της σε όλα τα επίπεδα, είναι αναγκασμένη να έρθει σε ρήξη με την Τρόικα ή την Κομισιόν
- Ακόμη και εάν μια χώρα επιθυμεί μικρές βελτιώσεις σε επίπεδο κοινωνικής ή δημοσιονομικής πολιτικής, πρέπει να έρθει σε προστριβές με τους Πιστωτές, που πρεσβεύουν και επιβάλλουν μια σκληρή νεοφιλελεύθερη γραμμή
