• Δ.Ε.Θ. ΠΕΡΙΓΡΑΦΈΣ ΚΑΙ ΕΙΚOΝΕΣ ΑΣΎΜΒΑΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚOΤΗΤΑ

του Ηρακλή Κανακάκη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκε για έβδομη κατά σειρά φορά ως Πρωθυπουργός στη Δ.Ε.Θ. να περιγράφει την καθημερινότητα και τη γενικότερη κατάσταση της χώρας με χρώματα και εικόνες που δεν αναγνωρίζονται από το βίωμα του πολίτη.
Στις εξαγγελίες του είναι έκδηλη η έγνοια και η αγωνία του να αντιστρέψει τις τάσεις της κοινής γνώμης, που σε ποσοστά κοντά στο 80% καταδικάζουν την κυβερνητική πολιτική και να κρατηθεί στην εξουσία. Γι’ αυτό και αναμένεται επικοινωνιακή καταιγίδα, με σκοπό να επιβάλει την ατζέντα της επιλογής του. Να διαμορφώσει την επικαιρότητα στη βάση της οικονομικής πολιτικής που παρουσίασε, η οποία, μέχρι να γίνει απτή πραγματικότητα, δημιουργεί κλίμα ευφροσύνης και αισιοδοξίας.
Πολιτική μας εκτίμηση είναι ότι ο κόσμος θα εισπράξει τα όποια οφέλη και θα του γυρίσει την πλάτη. Όπως ακριβώς συνέβη και με τα γενναιόδωρα μέτρα Τσίπρα παραμονές των Ευρωεκλογών του 2019. Και με τον Κώστα Σημίτη, κατά το τελευταίο έτος της δεύτερης πρωθυπουργικής θητείας του. Το πακέτο παροχών που εξήγγειλε στη ΔΕΘ το 2003 ήταν ύψους 3,6 δισ. ευρώ, βαφτίστηκε πρόγραμμα «κοινωνικής συνοχής» αλλά δεν έσωσε ούτε αυτόν ούτε τον διάδοχό του. Στα τέλη Νοεμβρίου αποχώρησε δίνοντας το «δακτυλίδι» της διαδοχής στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στον Γιωργάκη Παπανδρέου, ο οποίος περιόρισε το εύρος της ήττας του από τη Ν.Δ. του Κώστα Καραμανλή.
Το αυξανόμενο κόστος ζωής, η στεγαστική κρίση, ο πληθωρισμός, τα αιμορραγούντα τραύματα από τις αλλεπάλληλες κρίσεις ακυρώνουν κάθε θετική προοπτική. Επιπρόσθετα, οι πολύ κακές σχέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη με τους προκατόχους του στην ηγεσία της Ν.Δ. και πρώην Πρωθυπουργούς Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά.Η έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους βουλευτές του κόμματός του, όπως έδειξε η απόσυρσή τους από την ψηφοφορία επί της πρότασης για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Και με τη δημόσια εικόνα της καθημερινής λειτουργίας της Κυβέρνησης και του Μαξίμου στο ναδίρ, φαίνεται ότι έχουν διαβεί το σημείο από το οποίο δεν υπάρχει επιστροφή.
Όσο για την οικονομική ανάπτυξη και τα μέτρα που ανακοίνωσε, τρεις γενικές παρατηρήσεις.
Πρώτη επισήμανση: Στα χρόνια του Κυριάκου Μητσοτάκη συντελέσθηκε πρωτοφανής αναδιανομή εις βάρος της εργασίας, με την καθήλωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, το πιο άδικο φορολογικό σύστημα της Ευρώπης και τον ανεξέλεγκτο πληθωρισμό κερδών. Στο ΑΕΠ, το 2019, τα εισοδήματα από κέρδη ήταν μεγαλύτερα απ’ αυτά της εργασίας κατά 21,3 δισ. ευρώ. Το 2024 ήταν μεγαλύτερα κατά 36,1 δισ. ευρώ, δηλαδή η διαφορά διευρύνθηκε κατά 69,5% (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 31-8-25).
Δεύτερη επισήμανση: Η ανάπτυξη που συντελέσθηκε, ούτε ισχυρή και ανθεκτική είναι ούτε αυτή που αναμενόταν, αν συνεκτιμηθούν τα δισ. ευρώ που μοιράστηκαν μέσα στην 6ετία με αφορμή την πανδημία και την ενεργειακή κρίση, και τα δισ. ευρώ που εισέρρευσαν από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ), το ΕΣΠΑ, τη νέα ΚΑΠ. Τι θα γίνει μετά το 2026, με τη λήξη του Τ.Α.Α.;
Τελευταία παρατήρηση: Τα όποια οφέλη από τις παρεμβάσεις στη φορολογική κλίμακα θα ελαχιστοποιηθούν έως μηδενιστούν, διότι δεν έγινε τιμαριθμοποίησή της, που είναι η θεσμική παρέμβαση η οποία προστατεύει το εισόδημα σε περιόδους πληθωρισμού, και η Ελλάδα θα συνεχίσει να έχει υψηλότερο από τον μέσο ευρωπαϊκό πληθωρισμό.
Κατακλείοντας, η συνήθης, αποπροσανατολιστική επιχειρηματολογία των υπουργών, κυβερνητικών βουλευτών και στελεχών στην αντίκρουση και απόρριψη μέτρων που θα ανακούφιζαν πραγματικά τα ελληνικά νοικοκυριά, είναι ότι και αυτοί είναι καλοί άνθρωποι και θα ήθελαν να δοθούν περισσότερα αλλά το απαγορεύουν τα δημοσιονομικά. Λες και η οικονομική πολιτική είναι θέμα καλοσύνης και όχι εξαρτήσεων, ιδεολογικών αγκυλώσεων, προτιμήσεων και προτεραιοτήτων. Και οι άνθρωποι της Ν.Δ. που είναι βαρεμένοι από τον νεοφιλελευθερισμό έχουν πρώτη προτεραιότητα και ύψιστη επιδίωξη το κέρδος, μέσα από την εκμετάλλευση και αφαίμαξη του εργαζόμενου.
Στον νεοφιλελευθερισμό προάγεται η ασυδοσία σε ηθικό, πνευματικό και συνειδησιακό επίπεδο. Οι άνθρωποι είναι αριθμοί και βιολογικές μονάδες. Και ως πρότυπο προβάλλεται ο άνθρωπος της απληστίας, της πλεονεξίας, της κτητικής διάθεσης, που χαρακτήριζε στο βιβλικό κείμενο τον άφρονα πλούσιο.
Και παραπέρα, στη βάση αυτής της επιχειρηματολογικής απελπισίας, ιδιαίτερα αρεστής στον αντιπρόεδρο Κώστα Χατζηδάκη: Όσοι αυγατίζουν τα κέρδη τους και, ενώ μπορούν, δεν δίνουν μέρισμα στους δημιουργούς των κερδών τους, είναι κακοί άνθρωποι;

Χριστιανική 11 Σεπτεμβρίου 2025