Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακής τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, 4 Ἀπριλίου, ἐκοιμήθη ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Σαράντης Σαράντος.  Κατέληξε ἀπό ἐπιπλοκές τῆς ἀσθένειάς του ἀπό τραυματισμό στὸ κεφάλι λόγω πτώσης τόν περασμένο Ἰούνιο. Ἡ νεκρώσιμη ἀκολουθία τελέστηκε χτές Δευτέρα, στήν Ἱερά Μονή ἁγίου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου στόν Ἅγιο Στέφανο Ἀττικῆς, ὅπου καί τάφηκε.  

Ὁ πατήρ Σαράντης Σαράντος γεννήθηκε στόν Πειραιᾶ στίς 23 Σεπτεμβρίου 1942.  Ἀπό τή νεανική του ἡλικία μαθήτευσε στόν πνευματικό του πατέρα π. Γεώργιο Πικριδᾶ.  Σπούδασε Φιλολογία καί Θεολογία στό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν.

Νυμφεύθηκε στίς 27 Ἰουλίου 1970 τήν θεολόγο Θεοδώρα Καλύβα, μέ τήν ὁποία ἀπέκτησαν τέσσερα παιδιά.

Στίς 20-12-1970 χειροτονήθηκε διάκονος στόν Ἱερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου καί πρεσβύτερος στίς 7-2-1971 στόν Ἱερό Ναό Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Κηφισιᾶς ἀπό τόν τότε Μητροπολίτη Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημο.

Τοποθετήθηκε ἐφημέριος στήν ἐνορία Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου, τήν ὁποία διακόνησε μέ αὐταπάρνηση ἐπί πενήντα συναπτά ἔτη.

Ἡ πνευματική του ἀκτινοβολία ξεπερνοῦσε κατά πολύ τά ὅρια τῆς ἐνορίας του, ἀφοῦ  ἑκατοντάδες πνευματικά του παιδιά, ἀπ’ ὅλες τίς περιοχές τῆς Ἀττικῆς συνέρρεαν ἐκεῖ ὅταν ἐξομολογοῦσε. Σ’ αὐτά συμπεριλαμβάνονται και δεκάδες ἱερεῖς.

Σήκωσε τόν σταυρό τῆς χηρείας καί τῆς ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν του μετά ἀπό τήν τραγική ἀπώλεια τῆς πρεσβυτέρας του σέ τροχαῖο δυστύχημα μετά ἀπό μόλις ἑπτά χρόνια γάμου τό 1977.  Παράλληλα μέ τήν ὑποδειγματική θυσιαστική ἱερατική του διακονία, ὑπηρέτησε τήν ἐκκλησιαστική ἐκπαίδευση πρῶτα στό Νυκτερινό Ἐκκλησιαστικό Λύκειο Ἀθηνῶν καί ἔπειτα στή Ριζάρειο Ἐκκλησιαστική Σχολή.

Τόν Ἰανουάριο τοῦ 2011 ἵδρυσε τήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν στήν ὁποία καί πρωτοστατοῦσε, μέ ἀντικείμενο τήν προάσπιση τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἔναντι νεοφανῶν αἱρέσεων καί κρίσιμα τρέχοντα θέματα ὅπως τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη, τό μάθημα τῆς σεξουαλικῆς ἀγωγῆς καί ἄλλα.

Τούς τελευταίους μῆνες τῆς ζωής του ὑπέμεινε μέ γενναιότητα καί ὑποδειγματική καρτερία τή δοκιμασία τῆς ἀσθενείας του.

Πέρα ἀπό τά πνευματικά θέματα, ὁ λόγος του περιλάμβανε ὁλοκληρωμένο τό κοινωνικό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου, ἀφοῦ δέν δίσταζε νά στιγματίζει τήν κοινωνική ἀδικία. Θεωροῦσε ὅτι ἡ πνευματική κρίση εἶναι ἡ αἰτία τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς κρίσης πού ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα.

“Καταπέλτης” ἦταν ὁ π. Σαράντης σέ σχέση μέ τήν ἐπιβολή τῶν Μνημονίων στή χώρα. Ἐνδεικτικά, τονίζει μεταξύ ἄλλων, σέ ὁμιλία του στίς 14 Ιανουαρίου 2012 μέ θέμα ” Ἡ ἐν Χριστῷ πνευματική ζωή ὡς βασική προϋπόθεση ὑπέρβασης τῆς κρίσεως.” :

” Ἀπορῶ καί ἐξίσταμαι βροντοφωνάζει ὁ ἑλληνικός λαός γιά τήν κατάρ­γηση τῆς δημοκρατίας, τήν ἀπατηλή κατασκευή τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καί τήν ἐπιβολή της σέ ὅλα τά κοινωνικά στρώματα, ὡς καί τή μεθοδευόμενη ἐπικύρωση τῆς δανειακῆς σύμβασης ἀπό τήν πλειοψηφία τοῦ ἑλληνι­κοῦ κοινοβουλίου.  
 Πρῶτος ὑπέγραψε ὁ πρωθυπουργός τῆς χώρας καί ὁ ὑπουργός Οἰκονομικῶν σ’ ἕνα δικηγορικό γραφεῖο τοῦ Λονδίνου μέ τούς τυράννους δανειστές μας.  Ἀπό τότε ἡ πρώτη ἔγνοια τῶν κυβερνώντων μας εἶναι ὄχι τό συμφέρον τοῦ λαοῦ μας, ἀλλά μέ κάθε θυσία, πῶς θά εἴμαστε συνεπεῖς στίς δόσεις μας πρός τούς δανειστές.
Γιά νά εἴμαστε συνεπεῖς μειώνονται μισθοί καί συντάξεις, ἐπιβάλλονται ἀβάσταχτοι φόροι, περικόπτονται παροχές γιά τήν ὑγεία, τήν παιδεία, τήν ἄμυνα τῆς χώρας, ἀπολύονται ἐργαζόμενοι, σταδιακά παραλύει ὅλη ἡ δραστηριότητα σέ ὅλους τούς τομεῖς τῆς ζωῆς, ἐνῷ οἱ τηλεοπτικές ἐκπομπές εὐκαίρως ἀκαίρως τρομοκρατοῦν τούς ἀδελφούς μας γιά ἐπερχόμενα δεινά, δεινά πού κατασκευάζονται ἀπό τά γνωστά ἄγνωστα κέντρα τῆς νέας Τάξεως πραγμάτων.
Τά τηλεοπτικά κανάλια ἀναλαμβά­νουν νά μεταφέ­ρουν ἀπό τούς ἀρχιτέκτονες τῆς Νέας Ἐποχῆς τίς κατάλληλες πληροφορίες μέ τόν κατάλληλο τρόπο, γιά νά καταρ­ρακωθεῖ ἡ ψυχολογία τῶν ἤδη φοβισμένων τηλεθεατῶν καί νά ἐξασθενήσει ὁλοσχερῶς ἡ βούλησή τους, ἡ δημιουργικότητά τους καί οἱ ἀποφάσεις τους.
Μετά ταῦτα ἀκυρώνονται οἱ δημοκρατικοί θεσμοί καί οἱ νόμοι, ὁ κοινωνικός ἱστός γίνεται διάτρητος ἀπό τήν κατάρρευση τοῦ κοινωνικοῦ κράτους, πού μέ πολλούς ἀγῶνες, κόπους καί θυσίες εἶχε καταφέρει νά στήσει ὁ ἔντιμος ἑλληνικός λαός.
Ἀπορεῖ καί ἐξίσταται ὁ Ἕλληνας πολίτης κάθε φορά πού μαθαίνει ὅτι καί τά ἄλλα εὐρωπαϊκά κράτη ἔχουν χρέη, καί ὅμως δέν σφυροκοποῦνται, ὅπως ἀνελέητα σφυροκοπεῖται ἡ Ἑλλάδα.
Ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση δέν ἔχει πιά τίς δυνάμεις νά ἐφαρμόσει τούς θεσμούς πού μόνη της ἐδημιούργησε.  Θεσμοθέτησε νόμους, βάσει τῶν ὁποίων δεσμεύεται, νά βοηθήσει ἕνα κράτος μέλος της πού ὑποφέρει ἀπό κάποια κρίση, μά κυρίως ὅταν κινδυνεύει ἡ ἐθνική του κυριαρχία.  Σέ μᾶς ὄχι μόνο δέν δίνεται χείρα βοηθείας, ἀλλά καί παρα­δίδεται ἡ διακυβέρνηση τῆς χώρας στό Δ.Ν.Τ., στή μονομε­ρῆ λήψη ἀποφάσεων ἀπό τά συμβούλια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης καί τελικά στούς Γερμανούς κηδεμόνες, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς  κόπτονται γιά τά συμφέροντα τῆς πατρίδος τους καί ὄχι γιά τά συμφέροντα τῆς χώρας μας.”
Ὁ π. Σαράντης ἦταν συνδρομητής τῆς ἐφημερίδας μας.

Μεγάλη ἡ ἀπώλεια γιά τήν Ἐκκλησία. Ὁ Θεὸς ἂς τόν ἀναπαύει κι ἐμεῖς νά ἔχουμε τήν εὐχή του ἀπό ψηλά.

Ἡ Χ.Δ. καί ἡ “Χ” ἐκφράζουν τά θερμά συλλυπητήριά τους πρός τήν οἰκογένειά του.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>