Τὸ παράδειγμα τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας ἐπιβεβαιώνει τὸ βαθμὸ τῆς στρέβλωσης ποὺ ἐπιφέρει στὴ χριστιανικὴ διδασκαλία ἡ μετάλλαξή της σὲ ἀκίνδυνο κώδικα ἠθικῆς. Κάθε ἄνθρωπος ἔχει τὴν εὐκαιρία σ’ ὅλη του τὴ ζωὴ νὰ σὠσει τὴν ψυχή του καὶ ν’ ἁγιἀσει. Μὲ πρῶτο παράδειγμα τὸ ληστὴ ποὺ σταυρώθηκε μὲ τὸν Χριστό. Εἶναι ἀπὸ τοὺς λίγους ἀνθρώπους ποὺ μετὰ βεβαιότητος ξέρουμε ὅτι σώθηκε καὶ πῆγε στὸν Παράδεισο, ἀφοῦ τὸ μάθαμε ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ Θεό.

• Ἔχει ἐπιχειρηθεῖ νὰ δυσφημιστεῖ ὁ Χριστιανσμὸς μὲ τὴν ὀργανωμένη ἀποδόμηση πολλῶν ἁγίων μὲ βἀση ἠθικολογικὰ κριτἠρια.
• Ὅπως τονίζει ὁ μακαριστὸς π. Γεώργιος Μεταλληνός, «Ἅγιος σημαίνει ὅτι ἔχει τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ μέσα του – αὐτὸ σημαίνει: ὄχι ἀλάθητος», ἀνασκευἀζοντας μιὰ τέτοια ἀπόπειρα ἀποδόμησης τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου, ποὺ γιορτάζει σήμερα, μαζὶ μὲ τὴ μητέρα του, τὴν ἁγία Ἑλένη («Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας καὶ ἡ ἱστορικὴ ἀλήθεια» www.oodegr.com).
• Ὁ π. Γεώργιος δίνει ἰδιαίτερη ἔμφαση στὸ σεβασμὸ τοῦ Μέγα Κωνσταντίνου στὸ συνοδικὸ θεσμό, ἀφοῦ, μὲ τὰ δεδομένα τῆς ἐποχῆς, καὶ μόνο ἡ σύναξη συνοδικῶν ἀπὸ ὅλα τὰ πέρατα τῆς αὐτοκρατορίας δὲν μποροῦσε νὰ γίνει χωρὶς τὴ στήριξη τῶν ἀρχῶν. Χωρὶς νὰ ἐπιβάλει ἀποφάσεις διὰ τῆς ἰσχύος. Μετὰ τὸ διάταγμα τῶν Μεδιολάνων, ποὺ σταμάτησε ὁριστικὰ τοὺς διωγμούς, αὐτὴ ἦταν μιὰ πολύτιμη συμβολή του στὴν ἀπρόσκοπτη λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία καθιερώθηκε καὶ ἔγινε σεβαστὴ καὶ ἀπὸ τοὺς περισσότερους διαδόχους του.