Σήμερα ποὺ τιμᾶται ἀπὸ τὴν Ἒκκλησία ἡ ἀνακομιδὴ τοῦ λειψάνου τοῦ Πρωτομάρτυρα Στέφανου, εἶναι εὐκαιρία νὰ θμίζουμε τὸ λόγο γιὰ τὸν ὁποῖο τὸ παράδειγμά του ἔχει ἀποτελέσει πηγὴ ἔμπνευσης τῆς ΧΔ καὶ τῆς “Χ” ἀπὸ τὴν ἵδρυσή τους μέχρι σήμερα καὶ αὐτὸς τιμᾶται ὡς προστάτης τους ἅγιος:

-Οἱ δημοκρατικὲς διαδικασίες μὲ τὶς ὁποῖες ἔγινε ἡ δική του ἐκλογή, ὅπως καὶ αὐτὴ τῶν ἄλλων διακόνων. Ποὺ μᾶς διδάσκουν ὅτι ἡ Δημοκρατία εἶναι ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς πολιτικῆς παρέμβασης τῶν Χριστιανῶν καὶ τοῦ ὁράματός τους γιὰ τὴν κοινωνία.

-Τὸ γεγονὸς ὅτι σκοπὸς τῆς ἐκλογῆς τῶν διακόνων ἦταν ἡ ἀποτροπὴ τῆς ἀδικίας σὲ βάρος μερίδας τῶν μελῶν τῆς πρώτης χριστιανικῆς κοινότητας τῶν Ίεροσολύμων, ἀφοῦ εἰσακούστηκαν ἄμεσα τὰ παράπονα τῶν ἑλληνιζόντων γιὰ διακρίσεις. Ποὺ σημαίνει ὅτι ἀδικίες καὶ διακρίσεις δὲν εἶναι ἀνεκτὲς γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς σὲ καμμία περίπτωση.

-Ἡ διάκριση τῆς διακονίας τῶν Τραπεζῶν ἀπὸ τὴ διακονία τοῦ Λόγου, ἡ ὁποία ἦταν ἐξαρχῆς ἁρμόδιότητα τῶν Ἀποστόλων καὶ κατ’ ἐπέκταση ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι σήμερα ἁρμοδιότητα τῆς κανονικῆς διοικούσας Ἐκκλησίας. Σὲ ἀντίθεση μὲ χριστιανικὲς ἀδελφότητες ποὺ ἀντιποιοῦνταν τὴν ἁρμοδιότητα αὐτή, ἡ ΧΔ ἐξαρχῆς ἔδειξε σεβασμὸ στὶς κανονικὲς ἐκκλησιαστικὲς ἀρχές, πολλὲς ἀπὸ τὶς ὁποῖες τοπικὰ ὑποδέχονταν μὲ ἐκτίμηση τὰ περιοδεύοντα στελέχη τῶν πρώτων ἐτῶν.

-Ἡ διάκρση αὐτὴ θὰ μποροῦσε νὰ ἀποτελέσει καὶ πρότυπο μιᾶς κοινωνίας ὅπου Κράτος καὶ Ἐκκλησία θὰ συνυπάρχουν στὸ δημόσιο χῶρο, σὲ καθεστὼς συναλληλίας ἀλλὰ μὲ ρόλους διακριτούς.

-Ἐπιπλέον, ὁ ἅγιος Στέφανος ὑπῆρξε παράδειγμα συνδυασμοῦ ἀσυμβίβαστης ἀγωνιστικότητας καὶ χριστιανικῆς ἀγάπης, χωρὶς ἐμπάθεια γιὰ τοὺς διῶκτες του, μὲ ζῆλο καὶ ὄχι ἐμπαθῆ ζηλωτισμὸ ποὺ ἀκυρώνει τὴν ἐν Χριστῶ ἀγάπη.

ΓΖ