«Γηράσαντα, Κύριε, κόσμον πολλοῖς ἁμαρτήμασι, καινίσας τῷ Πάθει σου καὶ τῇ Ἐγέρσει σου, ἀνελήλυθας, ὀχούμενος νεφέλῃ, πρὸς τὰ ἐπουράνια, δόξα τῇ δόξῃ σου» (Ἂπὸ τὴν ἀκολουθία τοῦ σημερινοῦ  Ὄρθρου τῆς Ἀναλήψεως).

• Τὸν κόσμο τὸ γερασμένο ἀπὸ τὶς πολλὲς ἁμαρτίες,
• Ἀφοῦ τὸν ξανάνειωσες μὲ τὸ Πάθος σου καὶ τὴν Ἀνάστασή σου
• Ἀνέβηκες, πάνω σὲ νεφέλη, πρὸς τὰ ἐπουράνια…
• Τὸ γῆρας εἶναι συνέπεια τῆς πτώσης τοῦ ἀνθρώπου, ἀφοῦ πρὶν ἀπ’ αὐτὴν ἦταν ἀθάνατος.
• Φιλοσοφίες καὶ ἰδεολογίες φαίνονται στὶς ἀπαρχές τους νέες καὶ «φρέσκιες», γιὰ νὰ γεράσουν στὴ συνέχεια.
• Γερνᾶ καὶ ἡ συστημικὴ καὶ ἐπιλεκτικὴ ἐκδοχὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἀδελφότητες ποὺ ἐμφάνιζαν σύγχρονο λόγο στὸ Μεσοπόλεμο, γέρασαν ἀφόρητα στὶς δεκαετίες 1960 καὶ 1970.
• Ἡ χριστιανικὴ διδασκαλία δὲν γερνᾶ ποτὲ καὶ εἶναι πάντα ἐπίκαιρη, μὲ ἀπαντήσεις στὰ προβλήματα τῆς κάθε ἐποχῆς. Διότι ἔχει ἄξονά της τὸ παράδειγμα τοῦ Θεανθρώπου, ποὺ νίκησε τὸ θἀνατο, ἀνατρέποντας συνθέμελα τὸν Ἅδη καὶ τὶς λογικές του.
• Καὶ στὴ συνέχεια, ἀναλήφθηκε ὡς Θεάνθρωπος στοὺς οὐρανούς, μπροστὰ σὲ μάρτυρες. Γεφυρώνοντας καὶ καταργώντας τὸ χάσμα Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου.

Η εικόνα του 15ου αιώνα αγνώστου αγιογράφου από τα Χανιά.