Εξακολουθεί να κωλυσιεργεί η Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με την επιβολή κυρώσεων για την τουρκική παραβατικότητα. Φαίνεται ότι υιοθετούνται κάποιες σκληρότερες διατυπώσεις στο προς έγκριση κείμενο, αλλά η επιβολή κυρώσεων μετατίθεται για τον Μάρτιο, για την περίπτωση που η Τουρκία δεν μεταβάλει συμπεριφορά. Η πλέον αισιόδοξη εκδοχή από ελληνικής πλευράς είναι ότι “η Ευρώπη προχωρά βήμα-βήμα”. Η πλέον εμφανής, ότι απλώς κωλυσιεργεί, με την προοπτική όχι να συμμορφωθεί η Τουρκία με το διεθνές δίκαιο, αλλά να εξαναγκασθούν στο μεταξύ η Ελλάδα και η Κύπρος σε υποχωρήσεις. Ικανοποίηση στου τουρκικό Τύπο και ειρωνικά σχόλια σε βάρος της Ελλάδας.

   

Κατά τη διατύπωση του προς έγκριση “κειμένου συμπερασμάτων”, σύμφωνα με πληροφορίες,

«Το Ευρωπαϊκό συμβούλιο υποστηρίζει την ταχεία επανάληψη των διαπραγματεύσεων, υπό την αιγίδα του OHE και παραμένει πλήρως δεσμευμένο για μια συνολική διευθέτηση του Κυπριακού και αναμένει το ίδιο από την Τουρκία…η ΕΕ θα επιδιώξει να συνεργαστεί, σε ζητήματα σχετικά με την Τουρκία και την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο, με τις ΗΠΑ…οι τουρκικές μονομερείς και προκλητικές δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο συνεχίζονται, συμπεριλαμβανομένης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κύπρου. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καταγράφει την αποχώρηση του πλοίου Oruc Reis και επιμένει στη συνέχιση της αποκλιμάκωσης για την επανέναρξη και στην ομαλή συνέχιση των απευθείας διερευνητικών συνομιλιών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας».

Κύριος υποστηρικτής της της Τουρκικής παραβατικότητας είναι η Γερμανία, όπως κατά κόρον προβάλλεται:

-Λόγω των στενών οικονομικών σχέσεων και συμφερόντων, ιδίως στον τομέα των εξοπλισμών.

-Λόγω της σύμπραξης των δύο χωρών στο προσφυγικό-μεταναστευτικό.

Η σύνδεση των δύο χωρών έχει ιστορικό βάθος, από την άνοδο των Νεοτούρκων στην εξουσία το 1908, την πολιτικο-οικονομική συνεργασία με την πολιτική Drang nah Osten της αυτοκρατορικής Γερμανίας και τη στενή συμμαχία τους κατά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο ελληνισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οι άλλες εθνότητες υπήρξαν θύματα της γερμανικής πολιτικής και οικονομικής διείσδυσης και επιρροής. Από τον οικονομικό διωγμό προς όφελος των γερμανικών συμφερόντων, έως και τις γενοκτονίες, που έγιναν με υπόδειξη Γερμανών συμβούλων.

Ανάλογα συμφέροντα λόγω οικονομικών δοσοληψιών, σε μικρότερη κλίμακα, έχουν και άλλες χώρες, όπως η Ιταλία και η Ισπανία.

Μια άλλη διάσταση που αποτρέπει τις οικονομικές κυρώσεις, είναι η έκθεση των Τραπεζών χωρών-μελών της ΕΕ στο διογκούμενο τουρκικό χρέος και οι κίνδυνοι που θα αντιμετώπιζαν από μια τουρκική παύση πληρωμών, είτε λόγω αδυναμίας, είτε ως αντίμετρο…

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>