Τὸ Σάββατο 1η  Ἰουνίου, μετὰ τὴν πρωινὴ Θεία Λειτουργία, θὰ τελεσθεῖ στὸν Ἅγιο Γεώργιο Ἀργυρούπολης τὸ 40μερο μνημόσυνο τοῦ ἀγαπημένου μας ἀδελφοῦ καὶ φίλου Κώστα Μιχελιδάκη. Ἀκολουθεῖ ἄρθρο τοῦ ἀδ. Μανώλη Μηλιαράκη ἀφιεωμένο σ’ αὐτόν.  

Ο Κώστας, Άνθρωπος προσφοράς και στήριξης του άλλου

Του Μανώλη Μηλιαράκη

Τον αδελφό Κώστα Μιχελιδάκη, που τον πήρε ο Χριστός μαζί του, τη Μεγάλη Παρασκευή, την ώρα που και ο Ίδιος βρισκόταν, ως άνθρωπος, στον τάφο. Τον γνώρισα όταν ως νέος εντάχθηκε στην ΕΧΟΝ και αργότερα εξελέγη μέλος της Κ.Ε. της Χ.Δ..Η παρουσία του στο Κίνημα υπήρξε πάντοτε ουσιαστική και ποτέ τυπική.
Οι αναλύσεις του για τα προβλήματα του Τόπου μας και πιο ειδικά για τη Χ.Δ.ήταν πάντοτε λιτές μεν αλλά μεστές περιεχομένου. Ο λόγος και κυρίως η πράξη του διακρινόταν για τη σύνεση και τη συναίσθηση του βάρους, που επωμίζοντο οι αδελφοί της «εμπροσθοφυλακής»,για τους οποίους φρόντιζε να είναι, αθόρυβα, ανά πάσα στιγμή πλάϊ τους.

Η ουσιαστική όμως γνωριμία μου με τον εκλιπόντα αδελφό έγινε με την πολύχρονη και αμέριστη συμπαράστασή του, ως γιατρού, στην οικογενειακή μου περιπέτεια. Εκεί γνώρισα τον Κώστα, ως ακένωτη δεξαμενή έμπρακτης προσφοράς αγάπης,κουράγιου και επιστημονικών γνώσεων και οδηγιών.Η μακαριστή σύζυγός μου Σοφία και ο μονάκριβος γιός μου, ο Μιχάλης μου, είχαν τον Κώστα εντελώς δικό τους άνθρωπο. Σε κάθε πρόβλημα της υγείας τους, μου έλεγαν, πάρε αμέσως τον Κώστα. Και ο Κώστας, όποια ώρα και αν ήταν, θα ανταποκρινόταν με χαρά. Θα τους έδιδε συμβουλές και κουράγιο. Θα τους ηρεμούσε. Για αυτό κάθε φορά που ξημέρωνε 21 του Μάη, Σοφία και Μιχάλης μού έλεγαν. Τώρα που θα πας στην Εκκλησία μη ξεχάσεις να ανάψεις κερί και για τον Κώστα, την Ελένη και τα παιδιά τους και να τους πάρεις, μετά, τηλέφωνο για τη γιορτή τους. Έλεγαν Κώστα και όχι κύριο Μιχελιδάκη, γιατί για την οικογένειά μου ένας ήταν ο Κώστας.
Αδελφέ και φίλε Κώστα είμαι βέβαιος ότι και από τη Χώρα των Δικαίων, όπου βρίσκεσαι, τώρα δεν θα μας ξεχνάς, γιατί η αγάπη ήταν συστατικό στοιχείο του Είναι σου. Καλό Παράδεισο. Κώστα μου, στην αγαπητή μας Ελένη και στα επίσης αξιαγάπητα παιδιά σας, τον Στέλιο, την Αμαλία και την Ευαγγελία, ευχόμαστε ο αναστάς Κύριος να τους δίδει την παραμυθία Του.

“ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ” 2.5.2019 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>