• Η ΠΡOΩΡΗ AΠOΠΛΗΡΩΜH ΤOΥ EΞΩΤΕΡΙΚOΥ ΧΡΕOΥΣ

τοῦ Γιάννη Ζερβοῦ

Ἐνοψει τῶν καθιερωμένων πολιτικῶν ἐξαγγελιῶν στὴ Διεθνῆ Ἔκθεση Θεσσαλονίκης έντείνεται ἠ κυβερνητικὴ προπαγάνδα μὲ ἐπίκεντρο τὸ «νοικοκύρεμα» τῆς οἰκονομίας. Μὲ αἰχμὲς τοῦ δόρατος τὴν πρόωρη ἀπολπληρωμὴ τοῦ χρέους καὶ τὴν ἐμφανιζόμενη ἀνάπτυξη τῶν τελευταίων ἐτῶν.

«Νοικοκύρεμα» τύπου Τσαουσέσκου

Τὸ πρῶτο ἐρώτημα ποὺ πρέπει νὰ ἀπαντηθεῖ εἶναι κατὰ πόσον ἡ πρόωρη ἀποπληρωμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ χρέους συνιστᾶ ἐξ ὁρισμοῦ «νοικοκύρεμα» γιὰ τὴν οἰκονομία μιᾶς χώρας.
Θυμίζουμε ὅτι τὴν πολιτικὴ αὐτὴ εἶχε ἀκολουθήσει ὁ Ρουμάνος δικτάτορας Τσαουσέσκου, ποὺ ὅπως καὶ τὸ δικό μας πολιτικὸ σύστημα, ἔφτασε τὴ χώρα του στὸν ὑπερδανεισμό, ἐκμεταλλευόμενος τὶς καλὲς σχέσεις ποὺ εἶχε καλλιεργήσει μὲ τὶς χῶρες τῆς Δύσης. Ξεκίνησε τότε ἕνα ἐπεῖγον πρόγραμμα ἀποπληρωμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ δημόσιου χρέους. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ὁδήγησε τὸ λαὸ στὴν οἰκονομικὴ ἐξαθλίωση. Μὲ κανόνα τὰ ἀδειανὰ καταστήματα καὶ τὶς συχνὲς διακοπὲς φυσικοῦ ἀερίου καὶ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ὅπως γράφει χαρακτηριστικὰ ἡ «Wikipedia», «ὁ Τσαουσέσκου δικαιολογοῦσε τὴν ὑποβάθμιση τῆς ζωῆς τοῦ λαοῦ μὲ τὴν ἀνάγκη ἀποπληρωμῆς τοῦ χρέους, τὸ ὁποῖο ἡ Ρουμανία ἐξόφλησε ὁλοκληρωτικὰ τὸ 1989, λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν πτώση τοῦ καθεστῶτος». Φαίνεται ὅτι ὡς πρὸς τὸν κανόνα τῆς προτεραιότητας τῶν δημοσιονομικῶν στόχων ἔναντι τῆς ποιότητας ζωῆς τοῦ λαοῦ, ὀ «ὐπαρκτὸς σοσιαλισμὸς» τοῦ Τσαουσέσκου ἔχει πρωτοπορήσει, σὲ σχέση μὲ τὸν «ὑπαρκτὸ νεοφιλελευθερισμὸ» τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη ποὺ κατὰ πόδας ἀκολουθεῖ. Τὰ μεγάθη καὶ τὰ ἰδεολογικὰ ἀφηγήματα διαφέρουν, ἀλλὰ ἡ λογικὴ τοῦ χυδαίου ὑλισμοῦ εἶναι ἡ ἴδια.
Πλήρωσαν τους δανειστές ἀντὶ νὰ θεραπεύσουν τὶς καταστροφὲς τῶν Μνημονίων

Τὸ δεύτερο ἐρώτημα ποὺ τίθεται, εἶναι κατὰ πόσον ἡ ἐπιλογὴ αὐτὴ εἶναι γιὰ κάθε περίπτωση καὶ ἰδίως τῆς Ἑλλάδας ἡ σωστή.

Γιὰ μᾶς εἶναι ἐπιλογὴ ἐσφαλμένη:
•Ἀπὸ θέση ἀρχῆς:
Διότι ἀκυρώνει τὸ αἴτημα τῆς διαγραφῆς τοῦ ἐπαχθοῦς τμήματος τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους, τὸ ὁποῖο εἶχε ἐπαρκῶς τεκμηριωθεῖ ἀπὸ τὸ
Φεβρουάριο τοῦ 2015, πρὶν μπεῖ στὸ «χρονοντούλαπο» ἀπὸ τὸ Προεδρεῖο τῆς Βουλῆς ποὺ προέκυψε ἀπὸ τὶς δεύτερες ἐκλογὲς τοῦ
Σεπτεμβρίου ἐκείνης τῆς χρονιᾶς.
•Ἀπὸ πλευρᾶς στρατηγικῆς:
Διότι εἶναι προτιμότερο ἡ ἀναλογία τοῦ ἐξωτερικοῦ χρέους ἐπὶ τοῦ ΑΕΠ νὰ πέφτει ἐπειδὴ τὸ ΑΕΠ αὐξάνεται μέσω τῆς παραγωγικῆς ἀνασυγκρότησης, παρὰ μὲ πρόωρη ἀποπληρωμή, ὅπως ἐπισημαίνει ὁ ἀρθρογράφος Δημοσθένης Μιχόπουλος στὸ SL PRESS τοῦ Σταύρου Λυγεροῦ (23.8.2026), συγκρίνοντας τὶς δύο στρατηγικές: «Ἡ πρώτη θεραπεύει τὸ χρέος μειώνοντας τὸ χρέος. Ἡ δεύτερη τὸ θεραπεύει αὐξάνοντας τὴν οἰκονομία ποὺ καλεῖται νὰ τὸ ἐξυπηρετήσει».
Θὰ προσθέταμε ὅτι μὲ τὴ δεύτερη ἐπιλογὴ ἐπιτυγχάνονται δύο στόχοι: Καὶ ὁ λόγος τοῦ χρέους/ΑΕΠ πέφτει καὶ -κυρίως- ἡ οἰκονομία
ἐξυγιαίνεται καὶ ἀνεβαίνει τὸ ἐπίπεδο τῆς ζωῆς τῶν πολιτῶν.
Γιὰ τὴν περίπτωση τῆς Ἑλλάδας τὰ στοιχεῖα μιλᾶνε ἀπὸ μόνα τους:
•Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἐπιτροπὴ στὶς συστάσεις τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Ἑξαμήνου γιὰ τὸ 2026 ἐπισημαίνει ὅτι ἡ παραγωγικότητα τῆς ἑλληνικῆς
οἰκονομίας βρίσκεται μόλις στὸ 55% τοῦ μέσου ὅρου τῆς ΕΕ καὶ θέτει ὡς προτεραιότητα ἰδίως τὴν ἀναβάθμιση τῶν ὑποδομῶν.
•Τὸ ΔΝΤ ἐπισημαίνει τὴ χαμηλὴ παραγωγικότητα, ὅτι οἱ συνολικὲς ἐπενδύσεις ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπολείπονται σημαντικὰ τῶν ἀντίστοιχων ἐπιπέδων τῆς Ευρωζώνης καὶ ὅτι ἰδιαίτερα οἱ μικρὲς καὶ πολὺ μικρὲς ἐπιχειρήσεις ἀντιμετωπίζουν περιορισμοὺς στὴν πρόσβαση σὲ κεφάλαια.
•Ὁ ΟΟΣΑ γιὰ τὸ 2026 καταλήγει στὸ ἴδιο συμπέρασμα ἐπισημαίνοντας σημαντικὸ ἐπενδυτικὸ κενὸ καὶ δυσκολία τῶν μικρότερων
ἐπιχειρήσεων νὰ ἐπενδύσουν στὴν καινοτομία καὶ στὶς νέες τεχνολογίες.
Ἐπιπλέον πρέπει νὰ προστεθοῦν τὰ ἀκόλουθα:
•Ἡ Ἑλλάδα δὲν ἔχει συνέλθει ἀπὸ τὶς καταστρεπτικὲς ἐπιπτώσεις τῶν Μνημονίων, μὲ τὴ χώρα νὰ παραμένει ὑποθηκευμένη.
•Τὸ ΑΕΠ καὶ κατ’ ἐπέκταση τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο τῶν πολιτῶν παραμένει ἀκόμα καὶ τώρα 15% χαμηλότερο ἀπὸ τὰ ἐπίπεδα τοῦ 2007, μὲ βάση στοιχεῖα τῆς «Γιουροστατ» ποὺ ἐπικαλεῖται ἡ γαλλικὴ ἱστοσελίδα Elucid στὴν ἀνάρτηση τοῦ οἰκονομολόγου ὑπεύθυνου της Ὀλιβιὲ Μπεριγιὲ (20.8.2026) μὲ θέμα «Ἑλλάδα, Πολωνία, Ἰρλανδία. Οἱ τρεῖς ἀνωμαλίες» (στὴν ΕΕ-γιὰ διαφορετικοὺς λόγους ἡ καθεμία). Μιὰ ἔνδειξη τοῦ σοβαροῦ καὶ μακροχρόνιου πλήγματος ποὺ ἔχει ὑποστεῖ ἡ οἰκονομία ταῆς χώρας, δεδομένου ὅτι παρὰ τὶς κρίσεις οἱ ἄλλες χῶρες-μέλη πετυχαίνουν νὰ ἐπανέλθουν σταδιακὰ στὸ ὑψηλότερο σημεῖο ἀνάπτυξης τοῦ παρελθόντος, ποὺ γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἦταν τὸ 2007.
•Ἐπισημαίνει ἐπίσης στὴν ἀνάλυσή του ὅτι ἡ παρατεταμένη καταστροφὴ τῶν παραγωγικῶν ὑποδομῶν συντηρεῖ τὸ κύμα μετανάστευσης τῶν νέων καὶ ἐπιτείνει τὴν δημογραφικὴ κατάρρευση τῆς χώρας μὲ συνεχὴ μείωση τοῦ πληθυσμοῦ ἀπὸ τὸ 2011 καὶ μετά. Τονίζοντας ἰδιαίτερα τὴ σημασία τῶν προβλημάτων ποὺ προκαλεῖ σὲ μιὰ χώρα ὅταν οἱ νέοι φεύγουν, «ψηφίζουν μὲ τὰ πόδια τους», ὅπως χαρακτηριστικὰ γράφει.
•Μὲ τὸ μέσο πολίτη νὰ φυτοζωεῖ καὶ τὴν Ἑλλάδα δεύτερη μετὰ τὴ Βουλγαρία χώρα στὴν ΕΕ μὲ τὴ χαμηλότερη ἀγοραστικὴ δύναμη.

Πρόωρες ἀποπληρωμές 36 δισεκατομμυρίων

Ὁ Νότης Μαριᾶς μιλώντας στὸ κανάλι «Μιλιταίρ» σὲ βίντεο μὲ θέμα «Οἱ ἀπαντήσεις στὰ παραμύθια Μητσοτάκη γιὰ «νοικοκύρεμα» τοῦ
χρέους!», παραθέτει τὸ μέγεθος τῆς δαπάνης ποὺ εἶναι ἐντυπωσιακό:
•Τὰ 7 δισεκατομμύρια ποὺ δόθηκαν τώρα, προστίθενται στὰ 29 δισεκατομμύρια ποὺ ἔχουν ἤδη δοθεῖ ἀπὸ τὴν κυβέρνηση Μητσοτάκη, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ σύνολο νὰ ἀνέρχεται σὲ 36 δισεκατομμύρια σὲ μία τετραετία, ποσὸ ποὺ ταυτίζεται κατὰ τὸν κ. Μαριᾶ μὲ τὸ ἀποκαλούμενο «μαξιλάρι Τσίπρα» τὸ ὁποῖο κατὰ τὴν ἄποψή του προοριζόταν ἐξαρχῆς γιὰ νὰ πληρωθοῦν οἱ δανειστές.
•Ἀπὸ αὐτὰ τὰ 7,9 δισεκατομμύρια πῆγαν στὸ πρῶτο δάνειο τοῦ ΔΝΤ καὶ τὰ ὑπόλοιπα στὰ κράτη-μέλη ποὺ μᾶς δάνεισαν. Σὲ κάποιες περιπτώσεις, «θεόσταλτο δῶρο» γιὰ χῶρες ὅπως ἡ Γαλλία γιὰ τὴν κάλυψη τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ τους.

«Ἀνάπτυξη ἀνὰ κάτοικο» ἐπειδὴ λιγότεροι μοιράζονται το ΑΕΠ…

Ἐξάλλου, ἡ ἀναιμικὴ “ἀνάπτυξη” γιὰ τὴν ὁποία καυχᾶται ἡ κυβέρνηση:
•Εἶναι φυσικὸ διορθωτικὸ ἐπακόλουθο μιᾶς χωρὶς προηγούμενο οἰκονομικῆς καταστροφῆς λόγω τῶν Μνημονίων
Σχολιάζει σχετικὰ ὁ κ. Μπεριγιέ:
«Ἂν κοιτάξουμε τὴν ἀνάπτυξη τοῦ ἑλληνικοῦ ΑΕΠ (δηλαδή, τὸ μέγεθος τῆς αὔξησης ἢ τῆς μείωσής του), βλέπουμε ἀμέσως τὴν οἰκονομικὴ αἱμορραγία ποὺ προκλήθηκε στὴ χώρα ἀπὸ τὸ 2009, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀγωνίζεται νὰ ἀνακάμψει.
Ἀξίζει νὰ θυμηθοῦμε ὅτι καμία δυτικὴ οἰκονομία δὲν εἶχε ὑποβληθεῖ σὲ τόσο αὐστηρὸ πρόγραμμα λιτότητας σὲ καιρὸ εἰρήνης. Τὸ 2023, τὸ 2024 καὶ τὸ 2025, ἡ ἀνάπτυξη ἔφτασε παρόλα αὐτὰ τὸ +2,1%. Τὸ 2026, ἀναμένεται νὰ ἐπιβραδυνθεῖ ἐλαφρῶς, μὲ τὶς προβλέψεις νὰ κυμαίνονται γύρω στὸ +1,9%. Ἐκτὸς κρίσης, τὴν τελευταία δεκαετία, ἡ ἑλληνικὴ ἀνάπτυξη παρέμεινε σὲ ἕνα μέσο ἐπίπεδο, κυμαινόμενη μεταξὺ +1% καὶ +3% ἐτησίως. Ἀξιοσέβαστο, ἀλλὰ ὅταν ξεκινᾶς ἀπὸ μιὰ βάση 15% χαμηλότερη [ἀπὸ τὸ μέγιστο ὕψος τοῦ
ΑΕΠ στὸ παρελθόν], τὸ «ἀξιοπρεπὲς» δὲν ἀρκεῖγιὰ νὰ ἀντισταθμίσει ὁ,τιδήποτε».
•Ἡ ἀνάπτυξη ἀνὰ κάτοικο πάει καλύτερα σὲ σχέση μὲ τὸ σύνολο τῆς οἰκονομίας διότι μεώνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνθρώπων στοὺς ὁποίους τὸ ΑΕΠ κατανέμεται λόγω τῆς δημογραφικῆς κατάρρευσης…
«Τὸ γλυκὸ δὲν μεγάλωσε πολύ, ἀλλὰ ὁ κόσμος εἶναι σαφῶς λιγότερος στὸ τραπέζι», ὅπως τονίζει σχετικὰ ὀ κ. Μπεριγιέ.

Τὰ 62 δισεκατομμύρια ποὺ «δὲν εἴδαμε»

Ἀπὸ τὰ παραπάνω γίνεται παραπάνω ἀπὸ φανερὸ ποῦ θὰ ἔπρεπε κατὰ προτεραιότητα -καὶ μάλιστα κατεπείγουσα- νὰ εἶχαν πάει τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα κατευθύνθηκαν στὴν πρόωρη ἀποπληρωμὴ τοῦ χρέους.
Κι’ ὅμως, ἐνῶ ἔχουμε αὐτὰ τὰ πενιχρὰ ἀποτε λέσματα, δεκάδες δισεκατομμυρίων ἔχουν πάει τὰ τελευταῖα χρόνια σὲ ἐπιχειρήσεις ἐν εἴδει ἐπιδοτήσεων. Στὸ ἴδιο βίντεο τοῦ «Μιλιταίρ» ὁ κ. Νίκος Στραβελάκης, διδάκτωρ οἰκονομικῶν τοῦ ΕΚΠΑ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ σημερινὴ κυβέρνηση ἔχει προωθήσει περίπου 60 δισεκατομμύρια εὐρὼ σὲ ἐπιχειρήσεις: 14 τὴν περίοδο κόβιντ, 36 μέσω τοῦ προγράμματος «Ἑλλάδα 2.0» καὶ 12,7 μέσω τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων. Συνολικὰ 62,7 δισεκατομμύρια, ἐνῶ ἔχει τάξει ἄλλα 17 γιὰ τὸ ἑπόμενο ἔτος.
Ὁ κ. Στραβελάκης ἐπισημαίνει ὅτι «τὰ χρήματα αὐτὰ δὲν τὰ εἴδαμε», διότι ἐὰν εἶχαν διοχετευθεῖ σωστὰ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχαμε, ὅπως ἐμφαντικὰ τονίζει ὑποδομὲς ἀναβαθμισμένες («τὰ νοσοκομεῖα νὰ λάμπουν») «ἐπενδυτικὴ ἄνοιξη» στὴ χώρα.
Θὰ προσθέταμε:
Περισσότερες δουλειὲς καὶ κίνητρα νὰ γυρίσουν οἱ νέοι ποὺ μετανάστευσαν .
Παραγωγικὴ δραστηριότητα ποὺ νὰ συμβάλλει στὴν τόνωση τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς καὶ μείωση τοῦ ἐλλείμματος στὸ ἐμπορικὸ  ἰσοζύγιο πληρωμῶν.
Ἀντ’ αὐτοῦ, οἱ περισσότερες ἐπιχειρήσεις ἀναζητοῦν ὁμολογιακὰ δάνεια μὲ ἀμφίβολη
ἔκβαση, ὅπως ἐπισημαίνει.
Κατὰ τὸν κ. Στραβελάκη, ἐὰν στὰ 62,7 δισ ποὺ δόθηκαν ἀπευθείας στοὺς ἰδιῶτες προστεθοῦν καὶ τὰ χρήματα τῶν ἐπιδοτήσεων
(ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ), ἡ κυβερνήση αὐτὴ ξόδεψε ποσὰ μπροστὰ στὰ ὁποία «ἀκόμα καὶ τὸ σχέδιο
Μάρσαλ ὠχριᾶ» .

Ποῦ πῆγαν τὰ λεφτά;

Τίθεται κατὰ συνέπεια τὸ ἐρώτημα ποὺ πῆγαν ὅλα αὐτὰ τὰ χρήματα ποὺ μοίρασε ἡ κυβέρνηση τὰ ὁποῖα κατέληξαν σὲ κεφάλαιο ποὺ ἀποδεικνύεται παρασιτικὸ ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος.
•Εἴτε λόγω τῆς κυβερνητικῆς ἀνεπάρκειας καὶ τῆς ἀνικανότητας νὰ γίνει ὁ κατάλληλος σχεδιασμὸς ποὺ ἔχει κατεπειγόντως ἀνάγκη ἡ χώρα.
•Εἴτε λόγω συνειδητῆς ἐπιλογῆς γιὰ σίτιση τοῦ πελατειακοῦ παρακράτους, τὸ ὁποῖο εἶναι ὁ βασικὸς παράγοντας ποὺ στηρίζει τὴ ΝΔ στὴν ἐξουσία. Ποὺ ἐπιπλέον σιτίζεται πλουσιπάροχα καὶ ἀπὸ τὴ μερίδα τοῦ λέοντος τῶν ἐπιδοτήσεων τῆς ΕΕ μὲ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα τὸν ΟΠΕΚΕΠΕ.
Οἱ ὁποῖες τελειώνουν, διότι πλέον, ἡ Ἑλλάδα θὰ πάψει νὰ περιλαμβάνεται στοὺς ἀποδέκτες τους. Ἡ κρίση πλέον πλήττει τὸν πυρήνα τῆς ΕΕ, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ ἀπορροφᾶ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν διαθεσίμων ἑνὸς προϋπολογισμοῦ ποὺ χωρὶς τὰ ἔκτακτα «Ταμεῖα» κυμαίνεται στὸ 2% τοῦ ΑΕΠ τῶν κρατῶν μελῶν ἔναντι ἀντίστοιχου ποσοστοῦ 20% τοῦ ὁμοσπονδιακοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ΗΠΑ.
Ἐνῶ ταυτόχρονα θὰ χρηματοδοτεῖται καὶ ὁ νέος «ψυχρὸς πόλεμος» ποὺ ἔστησε τὸ ἀμερικανονατοϊκό πολιτικὸ- βιομηχανικὸ- στρατιωτικὸ σύμπλεγμα στὴν Οὐκρανία.

Ἡ ἀφαίμαξη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ

Ὁ κ. Στραβελάκης ἐπισημαίνει ἐπίσης ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ δισεκατομμύρια ποὺ μοίρασε ἡ κυβέρνηση Μητσοτάκη προέρχονται ἀπὸ τὸ
ὑστέρημα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.
Μὲ τὸ 42% τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ καλύπτεται ἀπὸ φορολογικὰ ἔσοδα.
•Ἐκ τῶν ὁποίων μόνο τὸ 12% προέρχεται ἀπὸ ἄμεσους φόρους
•καὶ τὸ 30% ἀπὸ ἔμμεσους καὶ ἰδίως τὸν ὑπέρογκο ΦΠΑ ποὺ τροφοδοτεῖ τὴν ἀκρίβεια καὶ τὴ συνακόλουθη φτωχοποίηση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

ΦΩΤΟ: Αγήνωρ Αστεριάδης, Οδός Πανός, 1944.

΄Χριστιανική 27 Αυγούστου 2026