Από το έτος 1998, η Βουλή των Ελλήνων έχει καθιερώσει την 14η Σεπτεμβρίου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Μικρασιατών Ελλήνων. Ο εμπρησμός της Σμύρνης μετά την κατάληψή της το 1922 από τις δυνάμεις του Κεμάλ ήταν η κατάληξη ενός μεθοδικού σχεδίου εξόντωσης και ξεριζωμού, που ξεκίνησε μετά το 1914 από τους “Νεότουρκους” που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, με έμπνευση των Γερμανών συμμάχων τους.

Μετά την κατάρρευση των ελληνικών δυνάμεων τον Αύγουστο του 1922, κυρίως γυναικόπαιδα σε άθλια κατάσταση επέστρεψαν στην Ελλάδα από τις εμπόλεμες περιοχές. Σύγκριση του πληθυσμού πριν την καταστροφή και του αριθμού των προσφύγων ανάγουν τον αριθμό των θυμάτων σε 600.000 περίπου.

Στο σημείο αυτό μεγάλη είναι η ευθύνη των ελληνικών αρχών και ιδίως του αρμοστή Στεργιάδη, που δεν φρόντισαν για την έγκαιρη εκκένωση του άμαχου πληθυσμού όταν έσπασε το μέτωπο. Έτσι, πολλοί άνδρες, που θα μπορούσαν μα είχαν σωθεί,  συνελήφθησαν ως “αιχμάλωτοι πολέμου” και εξοντώθηκαν.

Για το μαρτύριο του Χρυσοστόμου Σμύρνης έχουμε γράψει αναλυτικά, συγκεντρώνοντας τις κυριότερες μαρτυρίες. Ιερομάρτυρες επίσης ανακηρύχθηκαν οι Μητροπολίτες Ικονίου Προκόπιος,  Κυδωνιών Γρηγόριος,  Μοσχονησίων Αμβρόσιος, Άγιος  και ο Επίσκοπος Ζήλων Ευθύμιος, που μαρτύρησαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή προ του Τιμίου Σταυρού.

Κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή μαρτύρησαν 347 κληρικοί  (από το σύνολο των 459 ιερέων και διακόνων των εκκλησιαστικών επαρχιών Εφέσου, Σμύρνης, Φιλαδελφείας, Ηλιουπόλεως, Ανέων, Κρήνης, Βρυούλων, Περγάμου Αδραμυτίου, Μοσχονησίων και Κυδωνιών).

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>