• Ενώ η Τουρκία απειλεί με πόλεμο, τα όπλα που βρίσκονται στα νησιά αποστέλλονται στην Ουκρανία!

Ο “υπερβάλλων ζήλος” που συνδέεται με την αμερικανόδουλη πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη θέτει τη χώρα σε πολλαπλούς κινδύνους. Παρά το γεγονός ότι υφίσταται απειλή πολέμου από τη νεο-οθωμανική Τουρκία και κλιμακώνονται οι προκλήσεις του καθεστώτος Ερντογάν, καθ’ υπόδειξη των Αμερικανών, η κυβέρνηση αποδυναμώνει την άμυνα της χώρας και στέλνει εξοπλισμό απαραίτητο για την άμυνα των νησιών στην Ουκρανία.   

Έχουμε εξαρχής εκφράσει την αντίθεσή μας σε κάθε μορφή ανάμιξης της χώρας στον πόλεμο της Ουκρανίας. Δυστυχώς, η ανάμιξη αυτή συνεχίζεται εις βάρος της αμυντικής ικανότητας της χώρας. Και μετά την πρώτη αποστολή, αναγγέλθηκε η αποστολή και τεθωρακισμένων οχημάτων ανατολικογερμανικής προέλευσης στην Ουκρανία και αντικατάστασή τους με γερμανικά. Πρώτα ο Αμερικανός υπουργός άμυνας Λόιντ Όστιν το ανακοίνωσε σε γενικές γραμμές. Η εξειδικευμένη αναγγελία έγινε από τον Γερμανό καγκελάριο Σολτς και η ελληνική πλευρά επιβεβαίωσε.

Δύο είναι τα θέματα που τίθενται: Δεν έχει διευκρινιστεί πότε θα γίνει η αναπλήρωση. Εάν αυτή αργήσει, η άμυνα της χώρας θα είναι αποδυναμωμένη. Επίσης, τα οχήματα που θα αντικαταστήσουν τα αποστελλόμενα (ΦΩΤΟ), είναι μεν πιο σύγχρονα, αλλά έχουν πυροβόλο πολύ μικρότερης ισχύος (20mm έναντι 73).

Υπάρχει και άλλο ζήτημα: Οι “μεγάλοι μας σύμμαχοι” έχουν βάλει στο μάτι τον εξοπλισμό, ιδίως των νησιών, που προέρχεται από τη Ρωσία και ανατολικές χώρες, διότι οι Ουκρανοί είναι περισσότερο εξοικειωμένοι με αυτόν. Υπάρχει κατά συνέπεια φόβος, εάν η κυβέρνηση συνεχίσει να υποκύπτει στις αξιώσεις τους, να απογυμνωθούν αμυντικά τα νησιά, όπως ακριβώς επιδιώκουν και αξιώνουν οι Τούρκοι.

Η κυβέρνηση, έχει την υποχρέωση να σταθμίζει κατά προτεραιότητα το συμφέρον της χώρας μας, το οποίο με καμμιάς άλλης δεν συνταυτίζεται απολύτως. Μπορούσε κάλλιστα, ακόμα και χωρίς να έρθει σε ρήξη με το ισχύον πλαίσιο των “συμμαχικών” δεσμεύσεων, να απέχει από τον φιλοαμερικανικό “υπερβάλλοντα ζήλο” σε λόγους και έργα.

Η Ελλάδα είχε όλες τις δυνατότητες, αλλά και τις προδιαγραφές, εκείνη να μεσολαβήσει ανάμεσα στους εμπολέμους, διατηρώντας παράλληλα δίαυλο επαφής και με τη ρωσική πλευρά. Για την προάσπιση και της ελληνικής μειονότητας στον Ντονμπάς, στις περιοχές που ελέγχονται από τη Ρωσία.

Με τη ρωσική πλευρά διατηρούν επαφές αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, στην προσπάθειά τους να διαφυλάξουν τα συμφέροντά τους και να λειτουργήσουν μεσολαβητικά. Η Ελλάδα κατάφερε να γίνει στόχος.

Ενώ εκφράζονται φόβοι για την αποδυνάμωση της άμυνας των νησιών από τον υπερβάλλοντα κυβερνητικό ζήλο να αποστείλει εξοπλισμό στην Ουκρανία, τα όποια οφέλη παραμένουν αμφίβολα, με δεδομένη την μέχρι τώρα απαθή αντίδραση Αμερικανών και Γερμανών στο παραλήρημα Ερντογάν.

Το ίδιο ισχύει και για την περίπτωση του Ιράν. Η παρακράτηση του ιρανικού πετρελαίου στην Κάρυστο, απάντλησή του και αποστολή του στις ΗΠΑ έγινε κατ’ εφαρμογή των μονομερών αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν, οι οποίες δεν δεσμεύουν την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι προσβλητικές για την Ελλάδα αντιδράσεις και φραστικές επιθέσεις της Ρωσίας, όπως και η εκ μέρους του Ιράν κατάληψη των δύο δεξαμενοπλοίων ελληνικών συμφερόντων, είναι καταδικαστέες. Όπως και οι απειλές για νέες ανάλογου τύπου ενέργειες.

Μπορούσε όμως η κυβέρνηση, αν στάθμιζε σωστά τα συμφέροντα της χώρας και δεν “πήγαινε γυρεύοντας” συνταυτίζοντάς τα άκριτα με τις προτεραιότητες των ΗΠΑ, να είχε αποφύγει τόσο τη ρήξη των ελληνορωσικών σχέσεων, όσο και την κρίση με το Ιράν, της οποίας η έκβαση είναι άγνωστη προς το παρόν.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>