Ο κ. Έκτορας Μποτρίνι είναι ένας πολύ γνωστός στους τηλεθεατές μάγειρας που διατηρεί μεταξύ άλλων το εστιατόριο Etrusco Restaurant Corfu στην Κέρκυρα. Πολύ πρόσφατα ήρθε στη δημοσιότητα καταγγελία 19χρονου μαθητευόμενου μάγειρα σε εστιατόριό του ως ως άνω προσώπου, σύμφωνα με την οποία ο μαθητευόμενος υπέστη βασανιστήρια με καυτό λάδι και κουζινικά εργαλεία. Το γεγονός ήρθε να επιβεβαιωθεί αυτές τις μέρες από την ιατροδικαστική έκθεση, χωρίς βέβαια αυτή να μπορεί να ρίξει φως στο πώς προκλήθηκαν αυτές οι βλάβες στο σώμα του μαθητευόμενου. Η υπόθεση θα έρθει βεβαίως στη δικαιοσύνη, η οποία και αναμένεται να μελετήσει επισταμένα τα στοιχεία που θα έρθουν στη δημοσιότητα και τον τρόπο πρόκλησης των σοβαρών τραυματισμών.
Προς το παρόν, μπορεί να επισημανθεί ότι ήδη δύο άτομα φέρονται να αποπέμφθηκαν από τον εν λόγω εργοδότη, ενώ τρίτο φέρεται να αποχώρησε. Ο ίδιος ο εργοδότης επίσης προσπαθεί να αποσείσει τις κατηγορίες εις βάρος του, ισχυριζόμενος πως δεν τον αφορούν οι κατηγορίες. Αυτό που παρατηρείται όμως είναι η σκανδαλωδώς ευνοϊκή μεταχείριση του κ. Μποτρίνι από μέσα της Διαπλοκής στα οποία εμφανίζεται, καθώς και η έλλειψη ουσιαστικών υπερασπιστικών στοιχείων έναντι των σταδιακά στοιχειοθετούμενων κατηγοριών. Αλγεινή εντύπωση επίσης προκάλεσε η προσβλητική -και σύμφωνη με τον κοινωνικό δαρβινισμό που διδάσκει το κρατούν κεφαλαιοκρατικό σύστημα- τοποθέτηση του αρχιμάγειρα του εν λόγω εργοδότη, ο οποίος έκανε λόγο για “μικρό και αδύναμο μαγειράκο”. Ακόμη και διασημότητες του χώρου της μαγειρικής όπως ο κ. Μαμαλάκης έκαναν το τεράστιο λάθος να πάρουν θέση κατά του μαθητευόμενου, με επιχειρηματολογία που εκθειάζει τη μαγειρική και το πώς πρέπει κανείς να τα θυσιάζει όλα για να την ακολουθήσει, χωρίς άλλη εναλλακτική οδό.
Από θεολογικής απόψεως, είναι γνωστό πως μεταξύ των άλλων ο προτεσταντισμός κατήργησε τα μοναστήρια που είχαν οι Καθολικοί, επομένως στράφηκε σε άλλες μορφές “ασκητισμού”. Μία από αυτές τις μορφές είναι ο χώρος εργασίας, το “εργασιακό ήθος” (work ethic). Στην Ορθόδοξη όμως παράδοση, ο ασκητισμός στον οποίο καταφεύγουν ορισμένοι μονάζοντες δεν είναι “σωματοκτόνος, αλλά παθοκτόνος”. Επίσης, κανείς δίνει τις μοναχικές υποσχέσεις μόνο με πλήρη ελευθερία, ενώ ελεύθερα υπακούει και στο γέροντα, όπως και στην αδελφότητα του κοινοβίου, χωρίς πειθαρχικές κυρώσεις.
Κανείς λοιπόν καλβινιστής “γέροντας” οποιουδήποτε προτεσταντικού μοναστηριού-χώρου εργασίας δεν είναι σε θέση να επιβάλλει σκληρές ποινές σε όποιον αθετήσει τους κανόνες του, όσο και ασύμμετρες ασκήσεις. Τόσο ο νόμος με το εργασιακό δίκαιο, όσο και πολύ περισσότερο η υγιώς τοποθετημένη ηθική, θα απαγόρευε πλήρως κάτι τέτοιο. Εάν κανείς επιθυμεί αυτοπροαιρέτως και ελευθέρως λόγω ζήλου να υποστεί και καψίματα στα χέρια από καυτό λάδι και “θερμικά μέσα”, αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα, αλλά οπωσδήποτε κανείς δεν εξουσιοδοτείται να επιβάλει κάτι τέτοιο σε ένα πρόσωπο το οποίο έρχεται να εργαστεί με συγκεκριμένους όρους, και μάλιστα κατά κανόνα με μέτριες έως κάκιστες εργασιακές συνθήκες και γλίσχρα χρηματική αποζημίωση.
Ο κ. Μποτρίνι λοιπόν, οι αρχιμάγειρες, οι σεφ, ας γίνουν, εάν θέλουν, “τύποι και όχι νομοθέτες”, εφαρμόζοντας οι ίδιοι το έργο στο οποίο θέλουν να προτρέψουν, καταπώς συμβούλευε ο χθεσινής μνήμης άγιος Ποιμένας ο Μέγας, και όποιος θέλει, κατόπιν, εντελώς ελεύθερα, μπορεί να τους ακολουθήσει.
