Εἴκοσι χρόνια πέρασαν ἀπὸ τὴν ἡμέρα ἐκείνη τοῦ Σταυροῦ, 14 Σεπτεμβρίου 1996, ὅταν ὁ ἀδελφὸς Σταμάτης Παπασταματέλος, νιόπαντρος στὰ 32 του χρόνια, ἄφηνε ἀδόκητα τοῦτο τὸν κόσμο.    

Ἦταν προεκλογικὴ περίοδος ἐνόψει τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1996. Φαίνεται πὼς μέχρι ἀργὰ ὁ Σταμάτης εἶχε παρακολουθήσει τὶς προεκλογικὲς τηλεμαχίες καὶ ξεκίνησε ὁδικῶς ἀπὸ τὴν Ἀθήνα γιὰ τὸ Βόλο, ὅπου ὑπηρετοῦσε ὡς ἰατρὸς ἡ νιόπαντρη σύζυγός του Λαμπρινή.  Τὸ θανατηφόρο τροχαῖο συνέβη στὴν ἐθνικὴ ὁδὸ στὸ ὕψος τοῦ Ἁλμυροῦ, ὅπου δὲν ὑπῆρχε ἀκόμα διάζωμα. Ἐργαζόταν τότε ὡς καθηγητὴς Μέσης Ἐκπαίδευσης, φιλόλογος σὲ ἰδιωτικὸ ἐκπαιδευτήριο.

Γεννημένος τὸ 1964, ὁ Σταμάτης ἦταν ἀπὸ μαθητὴς μέλος τῆς ΕΧΟΝ καὶ στὴ συνέχεια καὶ τῆς ΧΔ. Στὸ Πανεπιστήμιο, πρωταγωνίστησε  στὴ ΧΣΚ Φιλοσοφικῆς Σχολῆς Ἀθήνας. Ἦταν συνεργάτης καὶ στέλεχος τῆς “Χριστιανικῆς”.

Ὅπως ἀναφέρει ὁ παλιός του συμμαθητὴς ἀπὸ τὴ Σχολὴ Ἀναβρύτων καὶ στενός του φίλος Δημήτρης Μόσχος σὲ παλαιότερο βιογραφικὸ σημείωμα στὴν ἱστοσελίδα “Ἡ Θεολογία Μεσοπέλαγα”,   “Φύση εὐαίσθητη καὶ ποιητικὴ (ἡ μόνη ἀλλὰ ἀξιόλογη ποιητικὴ του συλλογὴ δημοσιεύθηκε λίγο καιρὸ μετὰ τὴν ἐκδημία του), ἀλλὰ ταυτόχρονα καλόκαρδος καὶ ἄδολος ὁ Σταμάτης ἔκλεβε κυριολεκτικὰ τὶς καρδιὲς ὅσων τὸν γνώριζαν μὲ τὸ ἀστείρευτο κέφι του, τὴν ἀνεξικακία του καὶ τὸν χειμαρρώδη λόγο του”.  

Ταυτόχρονα, συνδύαζε τὴν αἰσθητική του μὲ τὸ ἰδιαίτερα ἀνεπτυγμένο του πολιτικὸ αἰσθητήριο, ὅπως μαρτυροῦν τὰ κείμενα ποὺ ἔχει ἀφήσει πίσω. Ὅπως ὁ Δημήτρης Μόσχος ἐπισημαίνει, “Πολλοὶ θυμοῦνται τὰ ρηξικέλευθα ἄρθρα του στὴν ἐφημερίδα «Χριστιανικὴ» πάνω σὲ φλέγοντα πολιτικὰ καὶ κοινωνικὰ θέματα, ποὺ συνδύαζαν νεανικὴ φρεσκάδα, ἐντυπωσιακὴ γλωσσικὴ δεξιότητα καὶ ὑψηλὴ πολιτικὴ σκέψη, προϊὸν μακρᾶς σπουδῆς καὶ δράσης στοὺς πολιτικοὺς καὶ κοινωνικοὺς ἀγῶνες ποὺ προῆλθαν ἀπὸ τοὺς γόνιμους ἀπόηχους τῆς πολιτικῆς στράτευσης τῆς γενιᾶς τοῦ 70 καὶ ἐμπνέονταν ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο ἦθος του καὶ τὴν ἐκκλησιαστική του αὐτοσυνειδησία”.

Ἡ ἀπουσία σου ἄφησε ἐδῶ κενὸ Σταμάτη. Ἐνδεχομένως καὶ νὰ παρακολουθεῖς ἀπὸ ψηλὰ τὰ ἐδῶ τεκταινόμενα. Μακάρι ὁ Θεὸς νὰ μᾶς ἀξιώσει νὰ ἀνταμώσουμε ξανά, ὅταν ἔρθει ἡ ὥρα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>