Η σημασία του αποτελέσματος του 1ου γύρου των γαλλικών βουλευτικών εκλογών ξεπερνά τα όρια της Γαλλίας. Στη χώρα με τη δεύτερη πιο ισχυρή οικονομία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναδείχθηκε σε πρωταγωνιστικό ρόλο πολιτική πρόταση η οποία αμφισβητεί ανοιχτά τον νεοφιλελεύθερο μονόδρομο της αποδόμησης του Κοινωνικού Κράτους και της υπερσυγκέντρωσης του πλούτου στα χέρια λίγων εις βάρος όλο και πιο πολλών. Και που ταυτόχρονα υποστηρίζει ότι η λαϊκή βούληση, όπως εκφράζεται από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις, είναι επικρατέστερη των λεγόμενων ευρωπαϊκών συνθηκών και των εντολών της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών.      

Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν με το κόμμα του “Ανυπότακτη Γαλλία”, πέτυχε να αποκαταστήσει την επικοινωνία της γαλλικής Αριστεράς με τα λαϊκά στρώματα που περιθωριοποιήθηκαν από την παγκοσμιοποιήση, τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα και τις επιπτώσεις της γερμανικής επικυριαρχίας στην Ε.Ε. . Και να καλύψει σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό κενό που έχει επιτρέψει στην Ακροδεξιά να εισδύσει και να γιγαντωθεί.

Το πλειοψηφικό σύστημα που ισχύει από δεκαετίες στη Γαλλία, έθαψε τα συστημικά κόμματα που επωφελούνταν εις βάρος των άλλων, με χαρακτηριστικότερη την καταβαράθρωση του Σοσιαλιστικού Κόμματος, που ενώ μέχρι το 2017 έλεγχε την Προεδρία της χώρας, στις τελευταίες προεδρικές εκλογές κατρακύλησε στο 1,7%. Τιμωρήθηκε σκληρά από την παραδοσιακή εκλογική του βάση, λόγω της υποτελούς συμμόρφωσης στη γερμανοκρατία και στις νεοφιλελεύθερες επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες έχουν προκαλέσει μεγάλη οικονομική ζημία στη Γαλλία. Το Κ.Κ. έχει επίσης περιοριστεί στο 2,7%.

Η αποχή έφτασε το 52% και εκδηλώνεται κυρίως ανάμεσα στους νέους ψηφοφόρους. Όπως και στην Ελλάδα, σε μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος έχει κυριαρχήσει η άποψη ότι οι εξουσίες έχουν μεταφερθεί σε κέντρα αποφάσεων ανεξέλεγκτα από τη λαϊκή εκλογή. Παράλληλα, το πολιτικό σύστημα έχει υποπέσει σε αναξιοπιστία.

Με δεδομένο ότι οι εκλογικοί συνασπισμοί είναι όρος επιβίωσης σ’ ένα πλειοψηφικό σύστημα (μονοεδρικών περιφερειών όπου η έδρα κρίνεται ανάμεσα στους επικρατέστερους σε 2ο γύρο, αν δεν συγκεντρωθεί ποσοστό τουλάχιστον 50%). Έτσι, με άξονα την “Ανυπότακτη Γαλλία” συγκρoτήθηκε η “Νέα Λαϊκή Σοσιαλιστική και Οικολογική Ενότητα” (N.U.P.E.S.), με τη συμμετοχή και των Σοσιαλιστών, των Κομμουνιστών και των Οικολόγων, με τις έδρες να έχουν κατανεμηθεί με βάση προηγούμενη συμφωνία.

Στον 1ο γύρο των βουλευτικών εκλογών, οι οποίες ακολούθησαν τις προεδρικές όπου επικράτησε ο κ. Εμμανουέλ Μακρόν, ο συνασπισμός N.U.P.E.S. υπό τον κ. Μελανσόν, έλαβε τελικά ποσοστό 22,7%, όμοιο αυτό του αντίστοιχου συνασπισμοὐ της προεδρικής πλειοψηφίας  “Ensemble !” (Μαζί). Ο τελευταίος προηγείται με ελάχιστες ψήφους διαφορά, γεγονός που αμφισβητεί ο κ. Μελανσόν, ο οποίος κατηγορεί το Υπουργείο Εσωτερικών ότι παραποιεί το αποτέλεσμα, για να εμφανίσει τον προεδρικό συνασπισμό ότι προηγείται. Η διαφορά των εκτιμήσεων αποδίδεται στο κατά πόσο ψήφοι κάποιων υποψηφίων θεωρούνται ανεξάρτητοι ή εντάσσονται σε έναν από τους δύο συνασπισμούς. Ακολουθεί η “Εθνική Συσπείρωση” της Μαρίν Λεπέν με 18,7%. Στην συγκεκριμένη εκλογή, το εθνικό ποσοστό είναι θέμα γοήτρου, λόγω του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος, που ευνοεί την προεδρική παράταξη. Ως εκπρόσωποι του κεντρώος χώρου, οι υποψήφιοι του κ. Μακρόν αναμένεται να επικρατήσουν πιο εύκολα στον 2ο γύρο και να λάβουν πολύ περισσότερες έδρες. Αντίστοιχα, παρά το υψηλό εθνικό ποσοστό της, πολύ λιγότερες έδρες θα λάβει η κα Λεπέν (15-29), οι υποψήφιοι της οποίας δύσκολα θα επικρατήσουν στο 2ο γύρο. Η παραδοσιακή δεξιά των προέδρων Σιράκ και Σαρκοζί, που συνετρίβη στην εφετινή προεδρική εκλογή με 4,8%, διατήρησε περισσότερες δυνάμεις στις βουλευτικές εκλογές (10,4%) και πολλά τοπικά ερείσματα και πιθανόν να αναδειχθεί σε ρυθμιστή αν η παράταξη Μακρόν δε εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία.

Για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές που ακολουθούν αμέσως την προεδρική εκλογή, είναι αμφίβολο κατά πόσο η παράταξη της προεδρικής πλειοψηφίας θα συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία στη νέα Εθνοσυνέλευση. Σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν, το εκλογικό σώμα, αφού είχε επιλέξει Πρόεδρο, του έδινε τη δυνατότητα να εφαρμόσει και το κυβερνητικό του πρόγραμμα. Η εξήγηση για τις χαμηλές επιδόσεις της παράταξης Μακρόν οφείλεται στο γεγονός ότι εξελέγη επικαλούμενος το φόβητρο της Ακροδεξιάς, με την κα Μαριν Λεπέν ανθυποψήφια στο 2ο γύρο, χωρίς ωστόσο ο απολογισμός του έργου του και το πρόγραμμά του να τυγχάνουν της αποδοχής της πλειοψηφίας των εκλογέων. Ὀπως τονίζαμε σε προηγούμενη ανάρτηση, ” Βάσει δημοσκόπησης στο διάστημα 15-16 Απριλίου της εταιρίας CEVIPOF για την εφημερίδα Λε Μοντ (Le Monde) η οποία ….στηρίζει [τον Μακρόν], το 56% των πολιτών θεωρεί τον απολογισμό της 1ης πενταετίας κακό, το 69% ότι κατά το χρόνο της διακυβέρνησής του η κατάσταση της χώρας υποβαθμίστηκε, το 51% ότι το πρόγραμμά του είναι επικίνδυνο και το 72% ότι εξυπηρετεί κυρίως τα συμφέροντα των προνομιούχων…”

Δεν είναι βέβαιο αν ο κ. Μελανσόν θα πετύχει το στόχο του, να αναδειχθεί “πρωθυπουργός συγκατοίκησης” με τον Πρόεδρο Μακρόν. Στην περίπτωση αυτή, ο Πρόεδρος διατηρεί βαρύνοντα λόγο σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, Είναι βέβαιο όμως, ότι ως αξιωματική αντιπολίτευση θα έχει τη δυνατότητα να αμφισβητήσει από θέση ισχύος τις καταστρεπτικές νεοφιλελεύθερες επιλογές. Και ενδεχομένως να διεκδικήσει με αξιώσεις την προεδρική εκλογή του 2027.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κ. Μελανσόν έχει ταχθεί κατά της ανάμιξης της Γαλλίας στον πόλεμο της Ουκρανίας με την αμερικανονατοϊκή πλευρά, όπως και κατά της ρωσικής εισβολής, ενώ έχει καταγγείλει το καθεστώς Ερντογάν.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>