Στις ανακοινώσεις της για την αντιμετώπιση της πανδημίας, η ΧΔ, είχε εμμείνει στην αρχή ότι βασικές ανάγκες του ανθρώπου δεν είναι μόνον οι υλικές, αλλά και οι πνευματικές. Και ότι με αυτόν τον γνώμονα έπρεπε να είχαν σχεδιασθεί τα περιοριστικά μέτρα. Επικεντρώσαμε στην συστηματική παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας, η διασφάλιση της οποίας είναι προϋπόθεση για μια ευνομούμενη Πολιτεία. Όμως, η έννοια των πνευματικών αναγκών είναι ευρύτερη, ιδίως από τη στιγμή που ένας ολόκληρος κόσμος ζει από τον πολιτισμό και κινδυνεύει με οικονομικό αφανισμό. Έπρεπε να είχε εξετασθεί και η λειτουργία των αιθουσών θεαμάτων και πολιτισμού, οι οποίες πληρούν στοιχειώδεις προϋποθέσεις.
Στη Μαδρίτη, πρωτεύουσα της Ισπανίας, οι αίθουσες θεαμάτων άνοιξαν με την ύφεση του 1ου κύματος της πανδημίας, αλλά δεν έκλεισαν με την επέλαση του 2ου, με εμβληματικότερη την όπερα της Μαδρίτης, όπου δίνει παραστάσεις το Βασιλικό Θέατρο (αντίστοιχο του δικού μας Εθνικού Θεάτρου).
Ο επίδοξος θεατής πρέπει να περάσει πρώτα από θερμομέτρηση την οποία διενεργεί νοσηλευτικό προσωπικό.. Η μάσκα είναι υποχρεωτική και ανά ένα κάθισμα είναι άδειο υποχρεωτικά, ενώ εγκαταστάθηκε υπεριώδης φωτισμός που συμβάλλει στην απολύμανση της αίθουσας. Μετά από κάθε παράσταση η αίθουσα καθαρίζεται βάσει των οδηγιών των ιατρών. Οι ηθοποιοί αφαιρούν τη μάσκα μόνο πριν μπουν στη σκηνή. Περνούν όλοι κάθε εβδομάδα από τεστ κοροναϊού και είναι υποχρεωμένοι να περιορίζουν στο ελάχιστο τις κοινωνικές επαφές τους. Κατ’ εξαίρεση, ο πρωταγωνιστής εξετάζεται ανά διήμερο. Εάν ένας νοσήσει, έχει προβλεφθεί να υπάρχουν δύο έτοιμοι αντικαταστάτες.
Και η στην ορχήστρα τηρούνται οι αποστάσεις ενώ διαφανή γυάλινα τοιχία έχουν τοποθετηθεί ανάμεσα στους μουσικούς.
Ένα εκατομμύριο ευρώ επενδύθηκε για τις υποδομές των αναγκαίων υγειονομικών πρωτοκόλλων, οι οποίες έχουν καθησυχάσει τους θεατές και διασφαλίζουν τη δημόσια υγεία.
Το ίδιο το κοινό είχε αντιδράσει και προκαλέσει τη διακοπή παράστασης τον περασμένο Σεπτέμβριο, επειδή δεν είχαν τηρηθεί τα αναγκαία μέτρα. Κατά συνέπεια, το κίνητρο διασφάλισης της δημόσιας υγείας δεν είναι η απειλή κυρώσεων από την εξουσία, αλλά ο έλεγχος των ίδιων των πολιτών, οι οποίοι έχουν αυξημένο αίσθημα κοινωνικής ευθύνης, έχοντας ταλαιπωρηθεί από την πανδημία περισσότερο απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης μετά την Ιταλία. Άλλωστε, η περίπτωση έχει μπει και διεθνώς στο “μικροσκόπιο” αφού δεν λειτουργεί σε άλλη πρωτεύουσα το κεντρικό θέατρο με κοινό. Εδώ ίσως είναι το “κλειδί” της επιτυχίας του τολμηρού μέτρου.
Στις αίθουσες πολιτισμού περιλαμβάνονται και τα μουσεία, που μένουν ανοιχτά με περιορισμό στην είσοδο, πράγμα που επέτρεψε να διατηρηθούν πολλές θέσεις εργασίας.
Η τολμηρή αυτή απόφαση της πόλης της Μαδρίτης έχει στεφθεί με επιτυχία, αφού δεν παρατηρήθηκε αύξηση της μετάδοσης του ιού σε σχέση με άλλες επιτρεπόμενες δραστηριότητες.
Το ίδιο δεν επιτεύχθηκε στην υπόλοιπη Ισπανία, στην οποία οι οικονομικές απώλειες στο χώρο του πολιτισμού υπολογίζονται συνολικά στο 1 δισεκατομμύριο ευρώ.
Ανάλογες απώλειες πρέπει να υπολογισθούν και στην Ελλάδα. Ο χώρος του πολιτισμού, όχι μόνο καλύπτει ουσιώδεις πνευματικές ανάγκες του γενικού πληθυσμού, αλλά και συντηρεί ολόκληρους κλάδους που κινδυνεύουν με οικονομικό αφανισμό. Καλό θα ήταν να αναζητηθεί η δυνατότητα εφαρμογής ανάλογων πρωτοκόλλων υγείας και στην Ελλάδα, που θα επιτρέπουν τη λειτουργία των χώρων του πολιτισμού.
ΠΗΓΗ: francetvinfo.fr, όπου και βίντεο όπου περιγράφεται το υγειονομικό πρωτόκολλο που τηρεί το Θέατρο.
ΦΩΤΟ: Στο καμαρίνι, μακιγιέρ απολυμαίνει το κάθισμα που χρησιμοποίησε προηγουμένως ηθοποιός
